AUAhmet Şenol Uyar

Ahmet Şenol Uyar

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Ahmet Şenol Uyar has a total of 19 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Comparison of the Effects of Paracetamol, Metamizole and External Cooling on the Fever Reduction in Intensive Care Unit Patients

    by Nurlana Ahmadzada, Berna Kaya Uğur, Ahmet Şenol Uyar, Ayşe Özlem Mete, Süleyman Ganidağlı

    Objective: This study aimed to compare the antipyretic effects of paracetamol, metamizole, and cold pack application in the treatment of fever in the intensive care unit and to evaluate their effects and side effects on hemodynamics. Methods: After approval fromthe ethical committee, 500 patients with body temperature >38.3°C were examined in the Anesthesiology and Reanimation Intensive Care Unit of Gaziantep University Faculty of Medicine and retrospectively evaluated. Paracetamol was applied to 167 of the patients, metamizole was applied to 167, and 166 patients had application of a cold pack. Body temperature, systolic, diastolic, and mean arterial pressure, heart rate, oxygen saturation, and diuresis were evaluated at baseline and 30, 60, and 120 min after the infusion of the drug. Results: A significant decrease in fever was observed in all three groups (p = 0.001). Comparison of these groups revealed that the patients receiving metamizole had a greater temperature decrease than those in the paracetamol and cold pack application groups (p = 0.001). The mean arterial pressure drop after 120 min was 3.99 ± 8.95 mmHg with paracetamol, 4.54 ± 8.60 mmHg with metamizole, and 2.79 ± 10.45 mmHg with the application of a cold pack (p = 0.001). Conclusion: Metamizole was associated with greater temperature reduction compared to other methods. All three methods reduced the mean arterial pressure. Therefore, the benefits and risks of antipyretic therapy should be considered when planning treatment for critically ill patients.

  • Open Access

    Ani Kardiyak Arrest ile Başvuran Hastada Hedefe Yönelik Sıcaklık Tedavisi ile Tam Nörolojik İyileşme: Olgu Sunumu

    by Ahmet Şenol Uyar, Süleyman Ganidağlı, Ahmet Çam

    Kardiyak arrest sonrası sağkalımda nörolojik hasar etkilidir. Uygun hastalarda hedeflenmiş sıcaklık yönetimi (TTM), kardiyak arrest sonrası nörolojik hasarın engellenmesinde sık kullanılmaktadır. Bu yazımızda hastane dışı kardiyak arrest nedeniyle başvuran hastada TTM uygulamasını sunduk. Kardiyak arrest nedeniyle 2 kez kardiyopulmoner resüsitasyon yapılan 32 yaşında hastada spontan dolaşımın dönmesi üzerine, reanimasyon yoğun bakımda vücut sıcaklığı saatte 0,5 ˚C düşürülerek 35 ˚C’de 36 saat terapötik hipotermi uygulandı. Yatışının 6. gününde Glaskow koma skoru (GKS): 12, 8. günde ise GKS: 15 idi. Yatışının 10. gününde kognitif fonksiyonları tam, desteksiz mobilize olan ve oral rejimini alan hasta, kliniğimize kabulünün 16. gününde bilinci açık, tam koopere, oda havasında solur şekilde taburcu edildi. TTM uygulaması, kardiyak arrest sonrası uygun hastalarda nörolojik hasarın engellenmesinde düşünülmelidir.

  • Open Access

    Simplified Weaning After Use of Quetiapine in a Patient: Case Report

    by Mehmet Turan İnAl, Dilek Memiş, Emin Tunç Demir, Ahmet Şenol Uyar, İsMail Arslan, Poyraz Bozkurtlu

    Deliryum, beynin yaralanmalara, hormonal etkilere ve nörotransmisyon ve sinir ağındaki değişikliklere karşı enflamatuvar yanıtı içeren organik bir işlev bozukluğudur. Deliryum yoğun bakım ünitesi (YBÜ) hastalarında weaning zorluğunun en önemli nedenlerinden biridir. Bu olgu sunumunda, YBÜ’deki deliryuma bağlı tüm tedavi seçeneklerini denedikten sonra ketiapin kullanan bir hastada başarılı weaning prosedürünü açıklamaya çalıştık. Bu rapor, deliryum nedeniyle mekanik ventilatörle bağlantısı kesilemeyen hastalarda ikinci kuşak antipsikotiklerin akılda tutulması gerektiğini vurgulamaktadır.

  • Open Access

    Spontaneous Repetitive Tracheal Rupture

    by Mehmet Turan İnAl, Dilek Memiş, Nermin Tunçbilek, Şeyda Tek, Ahmet Şenol Uyar, Hasan Budak, Fazlı Yanık

    Trakea yırtılması, yoğun bakım ünitelerinde hayatı tehdit eden bir durum olup, travma, entübasyon, trakeotomi, bronkoskopi sonrası veya kendiliğinden oluşabilir. Acil entübasyon, stilet kullanımı, kaf basıncı yüksekliği, tekrarlayan entübasyon girişimleri, çift lümenli endotrakeal tüpler, çok kalın endotrakeal tüpler, kadın cinsiyet, kısa boy, ileri yaş, trakeomalazi, trakea stenozu, konjenital trakea anomalileri ve kronik steroid tedavisi trakea yırtılması için önemli risk faktörleridir. Bu risk faktörlerinden kortikosteroidler, kollajen sentezini inhibe ederek ve bağ doku stabilitesini azaltarak yırtılmaya neden olabilmektedir. Bu olgu sunumunda, kendiliğinden tekrarlayan trakea yırtılması olan bir olgu tanımlanmış ve kronik steroid kullanan hastalarda görülebilecek bu komplikasyonla ilgili altta yatan mekanizmalar ve terapötik yaklaşım tartışılmaya çalışılmıştır.


  • Open Access

    Yoğun Bakım Hastalarında Pre-Deliryum Skorunun Değerlendirilmesi

    by Mehmet Turan İnAl, Dilek Memiş, Volkan İnAl, Ahmet Şenol Uyar, Şeyda Çiğdem Tek, Taner Çiftçi, Serdar Efe, Selçuk Korkmaz

    Amaç: Deliryum yoğun bakım hastalarında sıklıkla görülmekte, mekanik ventilatörde ve yoğun bakımda kalış süresinin uzamasına neden olmaktadır. Yoğun bakım hastalarında pre-deliryum skoru deliryum tespiti için kullanılan bir testtir. Çalışmamızda, yoğun bakımda 24 saatten fazla kalan hastalarda pre-deliryum skorunun prognostik değerini saptamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2016-31 Aralık 2016 tarihleri arasında; cerrahi, reanimasyon ve dahiliye yoğun bakımlarında 24 saatten fazla yatan tüm hastaların pre-deliryum skorları hesaplandı. Pre-deliryum skoru ≥50 grup 1 ve