Abstract
Bu çalışma, Elazığ'ın zengin mutfak mirasının, gastronomi turizmi aracılığıyla sosyal ekonomi ve yerel kalkınma hedeflerine ne ölçüde katkı sağladığını analiz etmektedir. Araştırma, Elazığ merkezindeki 12 restoranın menü analizine ve işletmecilerle yürütülen yarı yapılandırılmış görüşmelere dayanmaktadır. Bulgular, bu zengin kültürel mirasa rağmen yöresel yemeklerin menülerde ciddi bir temsil sorunu yaşadığını göstermektedir. Kataloglanan 133 yöresel yemekten sadece %14’ünün menülere yansıması, bu değerin turistik bir ürüne ve sürdürülebilir bir yerel ekonomi modeline dönüşümünde yapısal bir boşluk olduğuna işaret etmektedir. İşletmecilerin yemek bilgisinin, resmi eğitimden ziyade enformel sosyal ağlara (usta-çırak, aile) dayanması, bu kültürel sermayenin aktarımını sınırlamaktadır. Popüler birkaç yemek (İçli köfte, Harput köftesi) dışında, birçok otantik lezzet ticari dolaşımın dışında kalmaktadır. Tedarik zorlukları, yerel üreticiler ile restoranlar arasındaki zayıf bağların altını çizmekte ve bu entegrasyonun önündeki temel engellerden birini oluşturmaktadır. Sonuçta, Elazığ mutfağının gastronomi turizmi potansiyeli yüksektir; fakat bu potansiyelin kapsayıcı bir yerel kalkınma modeline ve sürdürülebilir bir sosyal ekonomiye evrilmesi, yerel tedarik zincirlerini güçlendiren ve eğitimi merkeze alan stratejik müdahaleler gerektirmektedir.

This publication has 32 references indexed in Scilit: