Abstract
Zgodnie z koncepcją urbanistyki zrównoważonej miasta potrzebują zróżnicowanego i bogatego życia miejskiego oraz powinny uwzględniać aspekty społeczne, kulturowe, ekonomiczne i ekologiczne. W wyniku wejścia do Unii Europejskiej miasta i miasteczka polskie stanęły przed ogromną szansą zarówno poprawy warunków zamieszkania, jak również niwelowania zaistniałych konfliktów przestrzennych. Największe nadzieje odnowy miasteczek w Polsce można wiązać z programami rewitalizacyjnymi w powiązaniu z priorytetami „nowego” planowania przestrzennego, w którym, tak jak w krajach UE, najważniejsze są: troska o środowisko, zrównoważony rozwój oraz ochrona i tworzenie miejsc pracy (Skalski, 2006, s. 10). W artykule przedstawiono propozycję przekształceń historycznego centrum Góry Kalwarii pod kątem zrównoważonego rozwoju, z poszanowaniem tożsamości miejsca, tak aby centrum historyczne spajało społeczność lokalną i stało się miejscem integracji mieszkańców. W trakcie pracy przeanalizowano dostępne materiały źródłowe (źródła kartograficzne, planistyczne), wykonano inwentaryzację urbanistyczną i fotograficzną, a następnie zdefiniowano problem badawczy związany z przekształceniami historycznego centrum małego miasta w kierunku proklimatycznych rozwiązań. Zgodnie z trendami urbanistyki zrównoważonej zaproponowano następujące rozwiązania: modernizację zagospodarowania i infrastruktury ulicznej, tworzenie nowych stref wypoczynku umożliwiających kontakty międzyludzkie, całkowite lub częściowe wyłączenie ruchu samochodowego, powrót do miejskiej ulicy handlowej i aktywnych parterów, tworzenie ogrodów deszczowych oraz proklimatycznych rozwiązań zarówno w skali budynku, jak i miasta.

This publication has 14 references indexed in Scilit: