Abstract
Innowacje są istotnym czynnikiem rozwoju społecznego, realizowanym nie tylko przez sektor przedsiębiorstw, ale także sektor prywatny, publiczny czy organizacji pozarządowych. Organizacje i instytucje funkcjonujące w gospodarce, w tym uczelnie wyższe, których działalność sytuuje się pomiędzy poszczególnymi obszarami, tworzą własne, typowe i oryginalne innowacje, by m.in. zwiększać efektywność pracy i transparentność oraz podnosić poziom podmiotowości czy sprawczości pracowników. Stają się one częścią statutowej działalności uczelni (rozumianą jako trzecia misja), lokowaną w sferze dwóch głównych zadań, tj. kształcenie oraz prowadzenie badań naukowych. W artykule przytoczone i omówione zostały definicje innowacji społecznych, jak również zaproponowano nową, dedykowaną uczelniom wyższym, korzystną z punktu widzenia procesów akredytacyjnych oraz parametryzacyjnych. W tekście ponadto przeanalizowano dobre praktyki w zakresie współpracy z otoczeniem społeczno-gospodarczym, które mogą być zdefiniowane jako innowacje społeczne.

This publication has 15 references indexed in Scilit: