Abstract
Postępująca urbanizacja wiąże się z wieloma problemami. Miasta borykają się z efektem miejskiej wyspy ciepła, zaburzeniem stosunków wodnych, zanieczyszczeniami różnego typu, a także niedoborem terenów zielonych o wysokiej jakości biologicznej. Jednym z najbardziej charakterystycznych typów zieleni miejskiej są trawniki. Są one poddawane różnorodnym zabiegom, przede wszystkim koszeniu. Badania pokazują, że zmniejszenie częstotliwości koszenia i przekształcanie miejskich trawników w łąki prowadzi do znacznego wzrostu różnorodności roślin oraz liczby kwitnących kwiatów. Wiąże się to ze wzrostem liczebności i różnorodności bezkręgowców, przede wszystkim owadów, w tym wielu zapylaczy. Częstotliwość koszenia wpływa również na środowisko glebowe, między innymi mikroorganizmy i realizowane przez nie procesy, jednak efekty te są nadal słabo poznane. Ograniczenie intensywności koszenia może wpływać pozytywnie nie tylko na bioróżnorodność miejskich terenów, lecz również na komfort życia mieszkańców poprzez poprawę mikroklimatu, redukcję poziomu zanieczyszczeń oraz zwiększenie estetyki otoczenia.

This publication has 23 references indexed in Scilit: