Abstract
Alternatif eğitim, egemen eğitim paradigmalarını, bireysel ve toplumsal gelişim vurgusu ile eleştiren eğitim yaklaşımları ve uygulamalarını ifade etmektedir. Bu araştırmada Türkiye’deki alternatif okulların eleştirel pedagoji yaklaşımı ve uygulamalarıyla ne gibi benzerlikler ve farklılıklar gösterdiğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması desenine uygun tasarlanan çalışmada veriler İstanbul, İzmir, Antalya ve Mersin’de faaliyet gösteren okullardaki okul yöneticisi, öğretmen ve velilerden oluşan 25 katılımcıdan elde edilmiştir. Betimsel düzeyde analiz edilen veriler beş alt tema altında toplanmıştır: Alternatif okul düşüncesi, okulun öğrenme ortamı, eğitim-öğretim programı ve uygulamaları, veli katılımı, okulun güçlü ve zayıf yönleri. Araştırmada, alternatif okulların geleneksel okullardan farklı olarak öğrenci odaklı, özgürlükçü ve yenilikçi, öğrencilerin eleştirel düşünme gelişimine yardımcı olduğu, ancak eleştirel pedagojik ilkelerle yeterince uyum sağlayamadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Özellikle alternatif okulların, çocukların doğal çevrede bireysel ilgilerine yönelik gelişime odaklanırken, eğitim anlayışının toplumsal dönüşüm ufkunun sınırlı kaldığı dikkati çekmiştir. Alternatif okullar “eğitim-toplumsal dönüşüm” bağlamında eşitlikçi bir toplum düşüncesinin gelişimine katkıda bulunabilecek bir eğitim felsefesi ve programına sahip değildirler.

This publication has 8 references indexed in Scilit: