Abstract
Artykuł teoretycznie uzasadnia zadania, treść i cechy wsparcia psychologiczno-pedagogicznego dla osób przesiedlonych do ośrodków dla uchodźców. Główne zadania obejmują: systemowe wsparcie w osobistej i twórczej samorealizacji osób wewnętrznie przesiedlonych; optymalizację relacji międzyludzkich w mikro-, mezo- i makrośrodowisku; zwiększenie zdolności adaptacyjnych i potencjału adaptacyjnego osób wewnętrznie przesiedlonych. Metodologia badań opiera się na podejściu systemowym, kompleksowym, skoncentrowanym na osobie, płci i aktywności. Podejście psychologiczne i pedagogiczne w kontekście badania podsumowano jako systemowe działanie psychologów i nauczycieli mające na celu stworzenie zestawu warunków psychologicznych, doradczych i edukacyjnych, które promują rozwój osobisty, stabilizację stanów emocjonalnych w celu udanej adaptacji i samorealizacji osobowości IDP. Wsparcie to zawiera pewne strategie mające na celu aktualizację samorozwoju jednostki, jej pragnienie dalszego rozwoju społecznego w zmieniającym się środowisku. Treść tego wsparcia opiera się na trzech komponentach: diagnostyce (śledzeniu), która jest podstawą do wyznaczania celów i kierunków działania; wyborze i zastosowaniu metodologicznych środków pomocy psychologicznej i edukacyjnej oraz wsparcia (bezpośrednia realizacja planu i programu wsparcia); analizie wyników pośrednich i końcowych, co umożliwia dostosowanie przebiegu interakcji między specjalistą a osobami wewnętrznie przesiedlonymi. Stwierdzono, że wynikiem wsparcia psychologiczno-pedagogicznego osoby wewnętrznie przesiedlonej powinien być stan psychologicznego włączenia w działania, któremu towarzyszy wdrożenie zasobów intrapersonalnych w określonych warunkach społecznych.