Abstract
Celem tekstu jest próba zwrócenia uwagi na problematykę wykładni art. 258§1 i 2 k.k. w związku z udziałem w działalności obcego wywiadu o charakterze sabotażowym i dywersyjnym. Autor krytycznie ocenił wyrok, argumentując, iż sąd wykreował nowy typ szpiegostwa nieznany ustawie karnej. Na podstawie obowiązujących przepisów Kodeksu karnego nie ma przepisu, który przewiduje istnienie odrębnego typu czynu zabronionego polegającego na udziale w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na rzecz obcego wywiadu. Autor odniósł się także do nowych regulacji zawartych w Kodeksie karnym dotyczących pojęć dywersji, sabotażu i przestępstwa o charakterze terrorystycznym.