Artykuł poświęcony jest oddziaływaniom socjalizacyjnym w ówczesnym społeczeństwie, które ze względu na zmieniane warunki społeczne i kulturowe przybierają formy różniące się od tradycyjnych modeli socjalizacji. Socjalizacja dziecka w rodzinie zaczyna się w chwilą jego narodzin, a jej przebieg i rezultaty determinują funkcjonowanie dziecka w grupie społecznej. Zaczerpnięte − często w toku obserwacji osób „znaczących” − wartości, normy, zasady postępowania czynią młodego człowieka społecznie wartościowym. Na podstawie zdobytych w rodzinie doświadczeń jednostka buduje swoją tożsamość, spogląda na rzeczywistość przez pryzmat świata wartości najbliższych, tego, co uważa się za ważne, wyjątkowe lub nieistotne, za dobre lub złe, przyjazne lub wrogie. To wszystko w obszarze dysfunkcjonalnej rodziny i wpływu jej na socjalizację dziecka.