Abstract
In de samenleving is er een toenemende interesse voor de vrijetijdsbesteding van jongeren. Enerzijds spreekt men over een toenemende prestatiedruk en een overbelasting van jongeren die van de ene naar de andere hobby gaan en tegelijkertijd liefst nog zo goed mogelijk scoren op school. Anderzijds hoort men ook wel eens dat jongeren zich meer dan vroeger vervelen. Jongeren zouden minder vaak buiten spelen en urenlang naar een beeldscherm liggen staren. In deze paper onderzoeken we welke Vlaamse jongeren uit het secundair onderwijs zich het vaakst vervelen (N = 1598). We onderzoeken hoe verveling samenhangt met het economische, sociale en culturele kapitaal van de persoonlijke omgeving, de mate waarin men over die omgeving een autonome invloed heeft, en het hebben van een betrokken ouder. Daarnaast kijken we naar de potentiële invloed van verveling op het persoonlijk welbevinden van jongeren. Onze resultaten tonen ten eerste dat vooral de sociale omgeving van primordiaal belang is om verveling tegen te gaan en om de levenstevredenheid te bevorderen. Eens de rijkheid van het persoonlijke sociale netwerk in rekening wordt gebracht, zijn de materiële en culturele omgeving minder of niet belangrijk. Onze analyses tonen eveneens dat verveling sterk samenhangt met de levenstevredenheid van jongeren.

This publication has 35 references indexed in Scilit: