Abstract
Proces nauczania zależy od wielu czynników, z których dwa istotnie wpływają na proces przyswojenia wiedzy, mianowicie osobowość nauczyciela oraz indywidualne percypowanie nowego materiału przez ucznia. Jednym z naczelnych zadań nauczania i wychowania jest rozwój myślenia jednostki. W dydaktyce nauk przyrodniczych określono różne drogi rozwoju myślenia logicznego, brakuje natomiast opisów sposobów rozwoju myślenia prawopółkulnego i realizacji nauczania opartego na obrazach. Nauczanie dzieci twórczości umożliwia wykorzystanie stosownych technologii pedagogicznych. Metoda KARUS ma na celu transformacje strukturalne i funkcjonalne oraz zastosowanie w twórczości głównych strategii (takich jak czynności kombinatoryczne, poszukiwanie analogów, rekonstrukcja, strategie uniwersalne, wypadkowe wymiany) i taktyki (jak np. interpolacja, dublowanie, rozmnażanie, konwergencja, deformacja/transformacja). Charakterystyką psychologiczną systemu KARUS jest kształcenie z wykorzystaniem warunków utrudniających. Kształtowanie twórczych strategii staje się ważnym wskaźnikiem wychowania umysłowego jednostki.

This publication has 1 reference indexed in Scilit: