Abstract
Yenilikçilik, ihtiyaçlara cevap veren ürün, yöntem ve hizmetler için yeni yollar aramak veya yeni bir sürece başlamak olarak tanımlanmaktadır. Yenilikçilik konusunda Everett Rogers tarafından “Yeniliklerin Yayılması Teorisi” geliştirilmiştir. Bireyler yeniliğe eğilimlerine göre Yenilikçiler, Öncüler, Sorgulayıcılar, Kuşkucular ve Gelenekçiler olarak beş kategoriye ayrılmaktadır. Yenilik kavramı hemşireliğe ilişkin olarak yeni bakım girişimlerinin/yaklaşımlarının, teknolojilerin ve süreçlerin geliştirilmesi olrak tanımlanmaktadır. Bu kapsamda yenilikçi hemşirelerin gelişmeleri alana aktarması, ulusal ve uluslararası gelişmeleri takip etmesi, yenilikçi uygulamalar için kaynakları yönetmesi beklenmektedir. Innovation is defined as searching for new ways or starting a new process for products, methods and services that meet needs. Regarding innovation, the "Diffusion of Innovation Theory" was developed by Everett Rogers. Individuals are divided into five categories according to their tendency towards innovation: Innovators, Early adopters, Early majority, Late majority, and Laggards. The concept of innovation is defined as the development of new care initiatives/approaches, technologies and processes in relation to nursing. In this context, innovative nurses are expected to transfer the developments to the field, follow national and international developments, manage resources for innovative practices.