DEFINICJA POJĘCIA: Gospodarka cyrkularna to systemowy model rozwoju stanowiący opozycję dla tradycyjnego układu liniowego. Jej istotą jest maksymalizacja efektywności zasobowej poprzez wielokrotne wykorzystanie materiałów oraz zamykanie pętli przepływów materii i energii. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Geneza koncepcji wyłoniła się jako negacja powojennego modelu ekstensywnego wzrostu ilościowego. Fundamentem teoretycznym stała się idea „gospodarki kosmonauty”, definiująca Ziemię jako układ biofizycznie zamknięty o skończonej wydajności. Kluczowym etapem było sformułowanie postulatu decouplingu – trwałego rozdzielenia dynamiki wzrostu PKB od intensywności eksploatacji zasobów naturalnych. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Opracowanie poddaje krytyce strukturalne deficyty modelu liniowego, uwypuklając eksternalizację kosztów środowiskowych oraz systemową niezdolność rynku do uwzględnienia pełnego cyklu życia produktu w rachunku ekonomicznym. Analiza problemowa koncentruje się na dychotomii między ilościowym wzrostem a jakościowym rozwojem. Istotnym elementem rozważań jest ewolucja instrumentarium operacyjnego: od zasady 3R do hierarchii 9R. Przyjęty paradygmat przenosi punkt ciężkości z reaktywnego zarządzania odpadami na etap projektowania oraz utrzymywania wysokiej jakości kapitału materiałowego. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Wdrażanie założeń wymaga koncepcji „od kołyski do kołyski”, opartej na odrębności obiegu biologicznego od technicznego. Transformacja bazuje na innowacyjnych modelach biznesowych oraz współpracy nauki i biznesu, co tworzy nowy kontrakt społeczny. Kryterium efektywności staje się trwałość zasobów, co zastępuje dotychczasowy model, którego podstawą jest ilościowe ujęcie wzrostu gospodarczego.