Abstract
Civa çok zehirli bir çevresel kirleticidir. Civa toksisitesinin moleküler mekanizmaları çeşitlidir. Esasen, biyomoleküllerdeki temel fonksiyonel grupları bloke eder ve temel metal iyonlarını onlardan uzaklaştırır. Civa iyonu, en güçlü tiol bağlayıcı ajanlardan biri olarak bilinir. Civanın oksidatif özellikleri araştırılmış ve kabul edilmiş olsa da, ROS oluşumunun gerçek süreci hala belirsizdir. Bu çalışmanın amacı, civa klorür maruziyetinin, Drosophila' daki mtDNA hasarı ve mtDNA kopya sayısı üzerindeki akut etkilerini incelemektir. Çalışmamızda mtDNA hasarını ölçmek için kantitatif PCR yöntemi kullanıldı. Sonuçlara göre, civa klorür uygulama gruplarında mtDNA hasarı ve mtDNA kopya sayısı kontrol grubundan biraz daha fazlaydı, ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Buna dayanarak, civa klorür uygulamasının Drosophila melanogaster 'in mtDNA'sında, akut hasar oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

This publication has 27 references indexed in Scilit: