Rany przewlekłe stanowią aktualny problem zarówno medyczny oraz społeczny, jak i ekonomiczny. Wśród wielu rodzajów ran przewlekłych wyróżnia się rany powstałe po nieudanych aplikacjach przeszczepów skórnych. Proces gojenia często jest obciążony wpływem czynników zewnętrznych i/lub wewnętrznych, co utrudnia i wydłuża gojenie się ubytku. Postępowanie miejscowe wiąże się przede wszystkim ze wspieraniem fizjologicznego procesu oczyszczania i odnowy uszkodzonych tkanek. W niniejszej pracy przedstawiono dwa opisy przypadków, dotyczące ran powstałych w przebiegu zaburzonego procesu gojenia po aplikacji przeszczepu skórnego. U obydwu pacjentek leczonych operacyjnie i zachowawczo, dzięki zastosowaniu odpowiednio dobranego postępowania miejscowego (zgodnego ze standardami), uzyskano efekt w postaci wygojenia owrzodzenia.