Abstract
Bu bölümde, Türkiye’de veteriner hekimliği hizmetlerini düzenleyen temel mevzuat sistematik olarak incelendi. Bu kapsamda, Anayasa, milletlerarası antlaşmalar, kanunlar, cumhurbaşkanlığı kararnameleri ve yönetmelikler değerlendirildi. Veteriner hekimliği mevzuatının temelini oluşturan 6343, 5996 ve 5199 sayılı Kanunlar esas alınarak; mesleğin icra koşulları, veteriner hekimin yetki ve sorumlulukları, disiplin hükümleri ile hayvan sağlığı ve refahı, gıda ve yem güvenliği ve bu alanlara yönelik resmi kontrol sistemleri kapsamlı biçimde analiz edildi. Bu bağlamda, veteriner hekimlerin sadece klinik hizmeti sunan sağlık profesyonelleri olmadığı; aynı zamanda bulaşıcı hastalıkların bildirimi, gıda zinciri kontrolleri, hayvan refahının gözetimi, etik kurulların işleyişi ve resmi denetim süreçlerinde aktif rol üstlenen kamusal sorumluluk taşıyan meslek mensupları olduğu ortaya konuldu. Ayrıca, ilgili kanunların uygulanmasını somutlaştıran çok sayıdaki yönetmeliğin, veteriner hekimliği mesleğinin teknik uygulamalarını, etik ilkelerini ve idari yapılanmasını ayrıntılı, tutarlı ve bağlayıcı bir normatif çerçevede düzenlediği sonucuna ulaşıldı. This section systematically examined the legal framework governing veterinary services in Türkiye. In this regard, the Constitution, international agreements, laws, presidential decrees, and regulations were reviewed. Based on Laws No. 6343, 5996, and 5199, which form the basis of veterinary legislation, the conditions for practicing the profession, the authority and responsibilities of veterinarians, disciplinary regulations, animal health and welfare, food and feed safety, and official control systems in these areas were comprehensively analyzed. Within this framework, veterinarians were identified not merely as healthcare professionals engaged in the provision of clinical services, but also as members of a profession entrusted with significant public responsibilities. Their roles encompass the reporting of notifiable diseases, oversight of food chain safety, monitoring of animal welfare, participation in the operation of ethics committees, and involvement in official inspection and regulatory processes. Furthermore, the section demonstrated that the regulations enacted pursuant to the relevant legislation establish a comprehensive and coherent regulatory framework governing the technical, ethical, and administrative dimensions of veterinary practice.