Menisküsler, diz ekleminin biyomekaniğinde yük dağılımı, şok absorpsiyonu, eklem stabilitesi ve kıkırdak sağlığı gibi kritik işlevlere sahip fibrokartilaj yapılardır. Yaralanmaları, özellikle sporcularda ve yaşlılarda sık görülür ve tedavi edilmezse osteoartrit gibi ciddi komplikasyonlara yol açabilir. Geleneksel tedavi yöntemleri (menisektomi ve dikiş teknikleri) menisküsün biyomekanik işlevlerini tam olarak restore edemez ve uzun vadede eklem hasarına neden olabilir.Son yıllarda, doku mühendisliği ve rejeneratif tıp yaklaşımları öne çıkmaktadır. Bu yöntemler, biyomalzemeler (kollajen, hyaluronik asit, polimerler), hücre tedavileri (mezenkimal kök hücreler, kondrositler) ve biyoreaktörler kullanarak menisküsün doğal yapısını taklit eden yapay dokular oluşturmayı hedefler. Bu teknolojiler, menisküsün biyomekanik özelliklerini koruyarak daha etkili bir iyileşme sağlar.Gelecekte, kişiselleştirilmiş tıp ve 3D baskı teknolojileri gibi yenilikçi yaklaşımlar, menisküs rejenerasyonunda daha da ilerleme sağlayabilir. Ancak bu yöntemlerin klinik uygulamalara tam olarak entegre edilmesi için daha fazla araştırma ve klinik çalışmaya ihtiyaç vardır.