Değerler eğitimi, son yıllarda ahlaki yozlaşma ve toplumsal parçalanmaya bir yanıt olarak çağdaş eğitim sistemlerinin merkezî bileşenlerinden biri hâline gelmiştir. Ancak artan görünürlüğüne rağmen, değerler eğitiminin sıklıkla değerlerin nasıl öğretildiği, nasıl öğrenildiği ve nasıl eyleme dönüştüğü konusundaki örtük varsayımlara dayandığı; bu varsayımların ise çoğu zaman sistematik bir kavramsal incelemeye tabi tutulmadığı görülmektedir. Bu çalışma, değerler eğitiminde kabul edilegelen genel inanışları incelemek üzere ‘değer mitleri’ kavramını analitik bir mercekle ele almayı hedeflemektedir. Karakter eğitimi alanında geliştirilen mit temelli eleştirel yaklaşımlardan yararlanan bu çalışma, yorumlayıcı eğitim kuramına dayalı kavramsal ve eleştirel bir yöntem benimsemektedir. Değerler eğitimi, karakter eğitimi ve ahlak psikolojisi alanlarında etkili literatürün sistematik kavramsal analizi yoluyla, değerler eğitimini yapılandıran altı temel mit belirlenmiştir. Bu mitler: Değerlerin doğrudan aktarım yoluyla öğretilebileceği; itaatin ahlaki gelişimin temeli olduğu; değerler eğitiminin politik ve ideolojik açıdan tarafsız olduğu; okulda öğrenilen değerlerin okul dışı yaşama kendiliğinden aktarıldığı; değerlerin evrensel ve kültürel açıdan sorunsuz olduğu; ve değerleri öğretmenin ahlaki eylem için yeterli olduğu varsayımlarıdır. Bu mitler, basit yanlış anlamalar olarak değil; okul bağlamında tutarlılık, meşruiyet ve yönetilebilirlik sağlayan işlevsel anlatılar olarak ele alınmaktadır. Bulgular, söz konusu mitlerin ahlaki öğrenmeyi açıklamakta yetersiz olmalarına rağmen, kurumsal ve pedagojik işlevleri nedeniyle kalıcılık kazandığını göstermektedir. Bu bağlamda, mit kavramsallaştırması eleştiriyi yalnızca “çürütme” düzeyinden çıkararak, değerler eğitiminin hangi koşullarda psikolojik olarak daha gerçekçi, normatif açıdan şeffaf ve eğitsel olarak savunulabilir biçimde yeniden düşünülebileceğine odaklanan yapıcı bir zemine taşımaktadır. Çalışma, mit temelli analitik çerçevenin değerler eğitimine uygulanmasıyla literatürdeki önemli bir kavramsal boşluğu doldurmayı amaçlamakta; araştırma, müfredat analizi ve öğretmen eğitimi için kuramsal ve metodolojik çıkarımlar sunmaktadır. Sonuç olarak makale, değerler eğitiminin basitleştirici mitlere yaslanmak yerine ahlaki karmaşıklığı ciddiyetle ele aldığında daha güçlü ve anlamlı bir eğitimsel pratik hâline gelebileceğini savunmaktadır.