Mustafa Özer
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Mustafa Özer has a total of 17 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
Mehmet Orhan
2 shared publications- Nihat Sinan Işık
Gazi Üniversitesi
2 shared publications - Tamer Topal
Department of Geological Engineering, METU, Ankara, Turkey
2 shared publications - Ahmet Fevzi Kekeç
Meram Medical Faculty Hospital, Orthopedics and Traumatology Department, Necmettin Erbakan University, Konya, Turkey
1 shared publication - Ali Osman Ates
Gazi University
1 shared publication - Burak Çelebi̇1 shared publication
Latest Publications
- 30 June 2026
- Published by Gazi Universitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarim ve Teknoloji in Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji
- Vol. 14 (2) , 703-721
Yapı İşlerinde Kullanılan Cephe İskelelerinin Mevzuata Uygunluğunun Saha Gözlemleriyle Değerlendirilmesi
Bu çalışmada, küçük ve orta ölçekli yapı işlerinde kullanılan cephe iskelelerinin Türkiye’de yürürlükte bulunan Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği ile TS EN 12810 ve TS EN 12811 standartlarına uygunluğu, yapılandırılmış saha gözlemleri ve fotoğraf temelli dokümantasyon yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında 2020–2025 yılları arasında Türkiye’nin iki farklı ilinde yer alan dokuz farklı yapı sahasında dış cephe mantolama, bakım-onarım ve kaplama gibi yapı işlerinde kullanılan çelik borulu cephe iskeleleri incelenmiştir. Mevzuat ve standartlarda tanımlanan teknik ve yapısal kriterler esas alınarak incelenen iskelelerin uygunluğu analiz edilmiştir. Sonuç olarak, incelenen tüm iskele sistemlerinde mevzuata aykırı uygulamalar tespit edilmiştir. Özellikle merdiven sistemlerinin bulunmaması, ayarlanabilir taban plakası eksikliği, yumuşak zeminlerde yükü yaymak için taban kalası eksikliği, yetersiz platform genişliği, yan koruma ve topuk levhası eksiklikleri, topraklama yapılmaması ve korozyona uğramış iskele bileşenlerin kullanımı öne çıkmıştır. Bulgular, küçük ve orta ölçekli yapı işlerinde kullanılan cephe iskelelerinin mevzuata uyum düzeyinin yetersiz olduğunu göstermiştir. Çalışma sonunda, mevzuata uymayan iskele kullanımının önüne geçilebilmesi için denetim mekanizmalarının güçlendirilmesi, teşvik ve yaptırım mekanizmalarının devreye sokulması, eğitim ve bilgilendirme faaliyetlerinin artırılması ve teknik düzenlemelerin geliştirilmesi önerilmiştir.
- 30 June 2026
- Published by Gazi Universitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarim ve Teknoloji in Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji
- Vol. 14 (2) , 703-721
Yapı İşlerinde Kullanılan Cephe İskelelerinin Mevzuata Uygunluğunun Saha Gözlemleriyle Değerlendirilmesi
Bu çalışmada, küçük ve orta ölçekli yapı işlerinde kullanılan cephe iskelelerinin Türkiye’de yürürlükte bulunan Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği ile TS EN 12810 ve TS EN 12811 standartlarına uygunluğu, yapılandırılmış saha gözlemleri ve fotoğraf temelli dokümantasyon yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında 2020–2025 yılları arasında Türkiye’nin iki farklı ilinde yer alan dokuz farklı yapı sahasında dış cephe mantolama, bakım-onarım ve kaplama gibi yapı işlerinde kullanılan çelik borulu cephe iskeleleri incelenmiştir. Mevzuat ve standartlarda tanımlanan teknik ve yapısal kriterler esas alınarak incelenen iskelelerin uygunluğu analiz edilmiştir. Sonuç olarak, incelenen tüm iskele sistemlerinde mevzuata aykırı uygulamalar tespit edilmiştir. Özellikle merdiven sistemlerinin bulunmaması, ayarlanabilir taban plakası eksikliği, yumuşak zeminlerde yükü yaymak için taban kalası eksikliği, yetersiz platform genişliği, yan koruma ve topuk levhası eksiklikleri, topraklama yapılmaması ve korozyona uğramış iskele bileşenlerin kullanımı öne çıkmıştır. Bulgular, küçük ve orta ölçekli yapı işlerinde kullanılan cephe iskelelerinin mevzuata uyum düzeyinin yetersiz olduğunu göstermiştir. Çalışma sonunda, mevzuata uymayan iskele kullanımının önüne geçilebilmesi için denetim mekanizmalarının güçlendirilmesi, teşvik ve yaptırım mekanizmalarının devreye sokulması, eğitim ve bilgilendirme faaliyetlerinin artırılması ve teknik düzenlemelerin geliştirilmesi önerilmiştir.
- Open Access
- 29 March 2026
- Published by Politeknik Dergisi in Journal of Polytechnic
- Vol. 29 (3) , 1-10
Geoteknik Tasarımda Kullanılmak Üzere Konut Türü Betonarme Binalarda Temel Taban Basıncının Tahmin Edilmesi
Geoteknik temel tasarımında, taşıma gücü ve oturma analizlerinin gerçekleştirilebilmesi için binanın temelinden zemine aktarılan taban basıncının bilinmesi önem arz etmektedir. Benzer biçimde, şev stabilitesi analizleri ile istinat duvarlarının geoteknik tasarımında da şev veya istinat duvarının tepesinde bulunan binalardan zemine aktarılan temel taban basıncının (sürşarj yükünün) doğru şekilde tanımlanması büyük önem taşımaktadır. Bu tür durumlarda, binalardan zemine aktarılan temel taban basıncının binaların yapısal analiz raporlarından alınan yükler kullanılarak hesaplanması en doğru yaklaşımdır. Ancak uygulamada, bazı durumlarda binaların yapısal analiz raporlarına erişilememektedir. Bu gibi hallerde, temel taban basıncının belirlenebilmesi için yaklaşık yöntemlere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, yapısal analiz raporlarına ulaşılamadığı durumlarda kullanılmak üzere, konut türü betonarme binalarda her bir kattan temele aktarılan taban basıncının yaklaşık olarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Türkiye’nin farklı bölgelerinde inşa edilmek üzere 2018 yılından sonra farklı mühendislik firmaları tarafından projelendirilmiş toplam 41 adet konut türü betonarme bina projesi incelenmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, her bir kattan temele aktarılan taban basıncının G+Q yük birleşimi için 11.4–21.8 kPa (ortalama 16.2 kPa), 1.4G+1.6Q yük birleşimi için ise 16.4–31.3 kPa (ortalama 23.2 kPa) aralığında değiştiği belirlenmiştir. Elde edilen veriler için oluşturulan histogramlar, her bir kattan temele aktarılan taban basıncı değerlerinin G+Q yük birleşimi için yaklaşık 15–18 kPa, 1.4G+1.6Q yük birleşimi için ise yaklaşık 21–26 kPa aralıklarında yoğunlaştığını göstermiştir. Sonuç olarak, geoteknik tasarım hesaplarında binanın yapısal analiz raporlarına ulaşılamadığı durumlarda, her bir kat için G+Q yük birleşimi esas alındığında 15–18 kPa, 1.4G+1.6Q yük birleşimi esas alındığında ise 21–26 kPa aralığında bir değer alınabileceği ve bu değere temelin kendi öz ağırlığının eklenmesi suretiyle temel taban basıncının yaklaşık olarak tahmin edilebileceği değerlendirilmiştir.
- 29 March 2026
- Published by Politeknik Dergisi in Journal of Polytechnic
- Vol. 29 (3) , 1-10
Open AccessGeoteknik Tasarımda Kullanılmak Üzere Konut Türü Betonarme Binalarda Temel Taban Basıncının Tahmin Edilmesi
Geoteknik temel tasarımında, taşıma gücü ve oturma analizlerinin gerçekleştirilebilmesi için binanın temelinden zemine aktarılan taban basıncının bilinmesi önem arz etmektedir. Benzer biçimde, şev stabilitesi analizleri ile istinat duvarlarının geoteknik tasarımında da şev veya istinat duvarının tepesinde bulunan binalardan zemine aktarılan temel taban basıncının (sürşarj yükünün) doğru şekilde tanımlanması büyük önem taşımaktadır. Bu tür durumlarda, binalardan zemine aktarılan temel taban basıncının binaların yapısal analiz raporlarından alınan yükler kullanılarak hesaplanması en doğru yaklaşımdır. Ancak uygulamada, bazı durumlarda binaların yapısal analiz raporlarına erişilememektedir. Bu gibi hallerde, temel taban basıncının belirlenebilmesi için yaklaşık yöntemlere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, yapısal analiz raporlarına ulaşılamadığı durumlarda kullanılmak üzere, konut türü betonarme binalarda her bir kattan temele aktarılan taban basıncının yaklaşık olarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Türkiye’nin farklı bölgelerinde inşa edilmek üzere 2018 yılından sonra farklı mühendislik firmaları tarafından projelendirilmiş toplam 41 adet konut türü betonarme bina projesi incelenmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, her bir kattan temele aktarılan taban basıncının G+Q yük birleşimi için 11.4–21.8 kPa (ortalama 16.2 kPa), 1.4G+1.6Q yük birleşimi için ise 16.4–31.3 kPa (ortalama 23.2 kPa) aralığında değiştiği belirlenmiştir. Elde edilen veriler için oluşturulan histogramlar, her bir kattan temele aktarılan taban basıncı değerlerinin G+Q yük birleşimi için yaklaşık 15–18 kPa, 1.4G+1.6Q yük birleşimi için ise yaklaşık 21–26 kPa aralıklarında yoğunlaştığını göstermiştir. Sonuç olarak, geoteknik tasarım hesaplarında binanın yapısal analiz raporlarına ulaşılamadığı durumlarda, her bir kat için G+Q yük birleşimi esas alındığında 15–18 kPa, 1.4G+1.6Q yük birleşimi esas alındığında ise 21–26 kPa aralığında bir değer alınabileceği ve bu değere temelin kendi öz ağırlığının eklenmesi suretiyle temel taban basıncının yaklaşık olarak tahmin edilebileceği değerlendirilmiştir.
- 26 June 2024
- Published by Bilimsel Tip Publishing House in TOTBID Dergisi
- Vol. 23 (4) , 355-362
Minimal invaziv halluks valgus cerrahisi
- 26 June 2024
- Published by Bilimsel Tip Publishing House in TOTBID Dergisi
- Vol. 23 (4) , 355-362
Minimal invaziv halluks valgus cerrahisi
- Open Access
- 2 October 2023
- Published by Politeknik Dergisi in Journal of Polytechnic
- Vol. 27 (5) , 1
Geogrid donatılı istinat duvarı yapımında kullanılan dolgu malzemesinin mühendislik özelliklerinin güvenlik katsayıları üzerindeki etkisi
Bu çalışmada, yapımı tamamlanmış ve hizmete açılmış bir karayolu güzergâhında bulunan geogridle güçlendirilmiş istinat duvarlarına ait tasarım parametreleri kullanılarak dolgu malzemesi için tahmine dayalı olarak seçilen içsel sürtünme açısı ve birim hacim ağırlık gibi parametrelerin geogridin kopmaya ve sıyrılmaya karşı güvenlik katsayıları üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, içsel sürtünme açısı arttığında kopmaya ve sıyrılmaya karşı güvenlik katsayılarında artış meydana geldiği ve sıyrılmaya karşı güvenlik katsayılarının kopmaya karşı güvenlik katsayılarından daha yüksek çıktığı görülmüştür. Bu bakımdan tasarım hesaplarında, kopmaya karşı güvenlik katsayısının daha kritik olduğu ve tasarımı kontrol eden asıl faktörün kopmaya karşı güvenlik katsayısı olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte, sıyrılmaya karşı güvenlik katsayısının kopmaya karşı güvenlik katsayısına kıyasla içsel sürtünme açısının değişimlerinden daha fazla etkilendiği görülmüştür. Örneğin, içsel sürtünme açısında %15’lik bir artış, kopmaya karşı güvenlik katsayısında yaklaşık %30 oranında bir artışa neden olurken, sıyrılmaya karşı güvenlik katsayısında, z = 1,2 m’de yaklaşık %310, z =10 m’de ise yaklaşık %60’lık bir artışa neden olmuştur. Dolgu malzemesinin birim hacim ağırlığındaki değişimlerin kopmaya ve sıyrılmaya karşı güvenlik katsayıları üzerindeki etkisinin yüksek olmadığı (sırasıyla yaklaşık %10 ve %3) görülmüştür. Kendi aralarında kıyaslandığında, dolgu malzemesinin birim hacim ağırlığındaki değişimlerin, kopmaya karşı güvenlik katsayısı üzerindeki etkisinin sıyrılmaya karşı güvenlik katsayısı üzerindeki etkisinden daha yüksek olduğu görülmüştür.
- 2 October 2023
- Published by Politeknik Dergisi in Journal of Polytechnic
- Vol. 27 (5) , 1
Open AccessGeogrid donatılı istinat duvarı yapımında kullanılan dolgu malzemesinin mühendislik özelliklerinin güvenlik katsayıları üzerindeki etkisi
Bu çalışmada, yapımı tamamlanmış ve hizmete açılmış bir karayolu güzergâhında bulunan geogridle güçlendirilmiş istinat duvarlarına ait tasarım parametreleri kullanılarak dolgu malzemesi için tahmine dayalı olarak seçilen içsel sürtünme açısı ve birim hacim ağırlık gibi parametrelerin geogridin kopmaya ve sıyrılmaya karşı güvenlik katsayıları üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, içsel sürtünme açısı arttığında kopmaya ve sıyrılmaya karşı güvenlik katsayılarında artış meydana geldiği ve sıyrılmaya karşı güvenlik katsayılarının kopmaya karşı güvenlik katsayılarından daha yüksek çıktığı görülmüştür. Bu bakımdan tasarım hesaplarında, kopmaya karşı güvenlik katsayısının daha kritik olduğu ve tasarımı kontrol eden asıl faktörün kopmaya karşı güvenlik katsayısı olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte, sıyrılmaya karşı güvenlik katsayısının kopmaya karşı güvenlik katsayısına kıyasla içsel sürtünme açısının değişimlerinden daha fazla etkilendiği görülmüştür. Örneğin, içsel sürtünme açısında %15’lik bir artış, kopmaya karşı güvenlik katsayısında yaklaşık %30 oranında bir artışa neden olurken, sıyrılmaya karşı güvenlik katsayısında, z = 1,2 m’de yaklaşık %310, z =10 m’de ise yaklaşık %60’lık bir artışa neden olmuştur. Dolgu malzemesinin birim hacim ağırlığındaki değişimlerin kopmaya ve sıyrılmaya karşı güvenlik katsayıları üzerindeki etkisinin yüksek olmadığı (sırasıyla yaklaşık %10 ve %3) görülmüştür. Kendi aralarında kıyaslandığında, dolgu malzemesinin birim hacim ağırlığındaki değişimlerin, kopmaya karşı güvenlik katsayısı üzerindeki etkisinin sıyrılmaya karşı güvenlik katsayısı üzerindeki etkisinden daha yüksek olduğu görülmüştür.
- 29 December 2021
- Published by Gazi Universitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarim ve Teknoloji in Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji
- Vol. 9 (4) , 784-810
Comparison of the shape, depth and N factors used in the bearing capacity equation
In this study, allowable bearing capacity values using different equations generally accepted in the literature for shape, depth and N factors in the general bearing capacity equation used in bearing capacity calculation of shallow foundations were calculated for different soil conditions varying from c=20 kPa to 200 kPa and from =0° to 40° and the results obtained were compared with each other. In the bearing capacity calculations, a residential type building resting on a mat foundation has been taken into account, and it has been assumed that the resultant of column loads from the building to the foundation are perpendicular to the foundation and at the center of the foundation, ground surface are level, and foundation base are horizontal. Earthquake and moment effects were not taken into account in the calculations, and static loading conditions were assumed to be valid. According to the results obtained; In the =0° analyses, the lowest (safest) bearing capacity values were obtained by Meyerhof [9]'s shape and depth factors, and the highest bearing capacity values were obtained by De Beer [12]’s shape and Hansen [11]’s depth factors. In the “c-” analyses, the lowest (safest) bearing capacity values for soils with approximately
- 29 December 2021
- Published by Gazi Universitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarim ve Teknoloji in Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji
- Vol. 9 (4) , 784-810
Comparison of the shape, depth and N factors used in the bearing capacity equation
In this study, allowable bearing capacity values using different equations generally accepted in the literature for shape, depth and N factors in the general bearing capacity equation used in bearing capacity calculation of shallow foundations were calculated for different soil conditions varying from c=20 kPa to 200 kPa and from =0° to 40° and the results obtained were compared with each other. In the bearing capacity calculations, a residential type building resting on a mat foundation has been taken into account, and it has been assumed that the resultant of column loads from the building to the foundation are perpendicular to the foundation and at the center of the foundation, ground surface are level, and foundation base are horizontal. Earthquake and moment effects were not taken into account in the calculations, and static loading conditions were assumed to be valid. According to the results obtained; In the =0° analyses, the lowest (safest) bearing capacity values were obtained by Meyerhof [9]'s shape and depth factors, and the highest bearing capacity values were obtained by De Beer [12]’s shape and Hansen [11]’s depth factors. In the “c-” analyses, the lowest (safest) bearing capacity values for soils with approximately
- 14 December 2021
- Published by Springer Nature in Arabian Journal of Geosciences
- Vol. 14 (24) , 1-15
Comparison of the shrinkage limit values obtained from the mercury displacement, water displacement, and water submersion methods
- 14 December 2021
- Published by Springer Nature in Arabian Journal of Geosciences
- Vol. 14 (24) , 1-15
Comparison of the shrinkage limit values obtained from the mercury displacement, water displacement, and water submersion methods
- 6 January 2021
- Published by Springer Nature in Arabian Journal of Geosciences
- Vol. 14 (1) , 1-10
Determination of the relationship between geogrid aperture size and aggregate particle size
- 6 January 2021
- Published by Springer Nature in Arabian Journal of Geosciences
- Vol. 14 (1) , 1-10
Determination of the relationship between geogrid aperture size and aggregate particle size
- Open Access
- 25 June 2020
- Published by Muhendislik Bilimleri ve Tasarim Dergisi in Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi
- Vol. 8 (2) , 533-540
EVALUATION OF THE PERMEABILITY OF POROUS STONES USED IN THE CONSOLIDATION TEST BY USING THE IMPEDANCE FACTOR
En tr In this study, the permeability coefficients of the porous stones used in the consolidation test were measured and for which types of soils these stones would be suitable is evaluated by using impedance factor defined in ASTM D2435 (2011). The permeability of porous stones was evaluated with two different approaches. In the first approach, the permeability coefficients of the soils that will make the impedance factor of porous stones greater than 100 is calculated and for which soils these stones may be suitable. In the second approach, the impedance factors of porous stones were calculated by using the typical permeability coefficients of the soils derived from geotechnical literature and it was evaluated for which types of soils are suitable by taking into account whether the calculated value is greater than 100. In the experimental study, 7 different porous stones obtained from various public institutions and manufacturers are used. As a result of the measurements and calculations, it was determined that the stones used in the study are suitable for the consolidation test of clayey and silty-clayey soils. The results obtained showed that the impedance factor defined in ASTM D2435 (2011) gives very useful results in evaluating the permeability of porous stones used in the consolidation test. Bu çalışmada, konsolidasyon deneyinde kullanılan gözenekli taşların geçirimlilik katsayıları ölçülmüş ve ASTM D2435 (2011)’de tanımlanan empedans faktörü kullanılarak bu taşların hangi tür zeminler için uygun olabileceği değerlendirilmiştir. Gözenekli taşların geçirimliliği iki farklı yaklaşımla değerlendirilmiştir. Birinci yaklaşımda, gözenekli taşların empedans faktörünün 100’den büyük olmasını sağlayacak zeminlerin geçirimlilik katsayıları hesaplanmış ve bu taşların hangi tür zeminler için uygun olabileceği belirlenmiştir. İkinci yaklaşımda ise literatürde bulunan zeminlere ait tipik geçirimlilik katsayıları kullanılarak gözenekli taşların empedans faktörleri hesaplanmış ve hesaplanan değerin 100’den büyük olup olmadığına bakılarak hangi tür zeminler için uygun olabileceği değerlendirilmiştir. Deneysel çalışmalarda, çeşitli kamu kurumlarından ve üretici firmalardan temin edilen 7 farklı gözenekli taş kullanılmıştır. Yapılan ölçümler ve hesaplamalar sonucunda çalışmada kullanılan tüm taşların killi ve siltli-killi zeminlerin konsolidasyon deneyi için uygun olduğu belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, ASTM D2435 (2011)’de tanımlanan empedans faktörünün konsolidasyon deneyinde kullanılan gözenekli taşların geçirimliliğinin değerlendirilmesinde oldukça faydalı sonuçlar verdiğini göstermiştir.
- 25 June 2020
- Published by Muhendislik Bilimleri ve Tasarim Dergisi in Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi
- Vol. 8 (2) , 533-540
Open AccessEVALUATION OF THE PERMEABILITY OF POROUS STONES USED IN THE CONSOLIDATION TEST BY USING THE IMPEDANCE FACTOR
En tr In this study, the permeability coefficients of the porous stones used in the consolidation test were measured and for which types of soils these stones would be suitable is evaluated by using impedance factor defined in ASTM D2435 (2011). The permeability of porous stones was evaluated with two different approaches. In the first approach, the permeability coefficients of the soils that will make the impedance factor of porous stones greater than 100 is calculated and for which soils these stones may be suitable. In the second approach, the impedance factors of porous stones were calculated by using the typical permeability coefficients of the soils derived from geotechnical literature and it was evaluated for which types of soils are suitable by taking into account whether the calculated value is greater than 100. In the experimental study, 7 different porous stones obtained from various public institutions and manufacturers are used. As a result of the measurements and calculations, it was determined that the stones used in the study are suitable for the consolidation test of clayey and silty-clayey soils. The results obtained showed that the impedance factor defined in ASTM D2435 (2011) gives very useful results in evaluating the permeability of porous stones used in the consolidation test. Bu çalışmada, konsolidasyon deneyinde kullanılan gözenekli taşların geçirimlilik katsayıları ölçülmüş ve ASTM D2435 (2011)’de tanımlanan empedans faktörü kullanılarak bu taşların hangi tür zeminler için uygun olabileceği değerlendirilmiştir. Gözenekli taşların geçirimliliği iki farklı yaklaşımla değerlendirilmiştir. Birinci yaklaşımda, gözenekli taşların empedans faktörünün 100’den büyük olmasını sağlayacak zeminlerin geçirimlilik katsayıları hesaplanmış ve bu taşların hangi tür zeminler için uygun olabileceği belirlenmiştir. İkinci yaklaşımda ise literatürde bulunan zeminlere ait tipik geçirimlilik katsayıları kullanılarak gözenekli taşların empedans faktörleri hesaplanmış ve hesaplanan değerin 100’den büyük olup olmadığına bakılarak hangi tür zeminler için uygun olabileceği değerlendirilmiştir. Deneysel çalışmalarda, çeşitli kamu kurumlarından ve üretici firmalardan temin edilen 7 farklı gözenekli taş kullanılmıştır. Yapılan ölçümler ve hesaplamalar sonucunda çalışmada kullanılan tüm taşların killi ve siltli-killi zeminlerin konsolidasyon deneyi için uygun olduğu belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, ASTM D2435 (2011)’de tanımlanan empedans faktörünün konsolidasyon deneyinde kullanılan gözenekli taşların geçirimliliğinin değerlendirilmesinde oldukça faydalı sonuçlar verdiğini göstermiştir.
- Open Access
- 26 September 2015
- Published by Iskender AKKURT in International Journal of Computational and Experimental Science and Engineering
- Vol. 1 (1) , 19
(IJCESEN)
Laser diffraction method is a fast, reliable, repeatable and more precise method than the classical methods such as sieve, hydrometer and pipette. Laser diffraction method is applied to many materials such as sand, clay, abrasives, ceramics, cement, paints, foods, pharmaceuticals, cosmetics, emulsions and sprays for the determination of particle size distribution with particles in the size range of 0.02 to 2000 microns. Different sample preparation and dispersion method is required for each material because of its different inherent properties. Ultrasonic action and Calgon solution are widely used for dispersion of soil samples in laser diffraction analysis. Ultrasonic action is an application of high-frequency sonic energy to the suspension in order to disperse aggregates. Calgon is a trademark of sodium hexametaphosphate which is a chemical substance. There is no standard procedure for dispersing the soil samples in the laser diffraction analysis. The objective of this study was to develop an effective and reliable method for dispersing the soil samples. For this purpose a Malvern Master SizerX Long Bad laser diffraction instrument was used and 38 soil samples taken from various location of Turkey were analyzed. Three methods were attempted to determine the most appropriate method for dispersing the soil samples, these are; ( i ) using ultrasonic action only, ( ii ) adding 30 ml Calgon solution directly to the sample bath immediately before analysis and applying ultrasonic action during analysis, and ( iii ) soaking the soil samples in 30 ml Calgon solution for at least 12 h before analysis and then loading to the sample bath and applying ultrasonic action during analysis. Calgon solution which was used in the analysis was prepared according to standard procedure given in ASTM standard for the hydrometer method. Clay content as well as whole particle size distribution was evaluated for effectiveness of the dispersion methods. Results obtained from 38 soil samples showed that more effective method is soaking procedure in Calgon solution for 12 h before analysis.
- 26 September 2015
- Published by Iskender AKKURT in International Journal of Computational and Experimental Science and Engineering
- Vol. 1 (1) , 19
Open Access(IJCESEN)
Laser diffraction method is a fast, reliable, repeatable and more precise method than the classical methods such as sieve, hydrometer and pipette. Laser diffraction method is applied to many materials such as sand, clay, abrasives, ceramics, cement, paints, foods, pharmaceuticals, cosmetics, emulsions and sprays for the determination of particle size distribution with particles in the size range of 0.02 to 2000 microns. Different sample preparation and dispersion method is required for each material because of its different inherent properties. Ultrasonic action and Calgon solution are widely used for dispersion of soil samples in laser diffraction analysis. Ultrasonic action is an application of high-frequency sonic energy to the suspension in order to disperse aggregates. Calgon is a trademark of sodium hexametaphosphate which is a chemical substance. There is no standard procedure for dispersing the soil samples in the laser diffraction analysis. The objective of this study was to develop an effective and reliable method for dispersing the soil samples. For this purpose a Malvern Master SizerX Long Bad laser diffraction instrument was used and 38 soil samples taken from various location of Turkey were analyzed. Three methods were attempted to determine the most appropriate method for dispersing the soil samples, these are; ( i ) using ultrasonic action only, ( ii ) adding 30 ml Calgon solution directly to the sample bath immediately before analysis and applying ultrasonic action during analysis, and ( iii ) soaking the soil samples in 30 ml Calgon solution for at least 12 h before analysis and then loading to the sample bath and applying ultrasonic action during analysis. Calgon solution which was used in the analysis was prepared according to standard procedure given in ASTM standard for the hydrometer method. Clay content as well as whole particle size distribution was evaluated for effectiveness of the dispersion methods. Results obtained from 38 soil samples showed that more effective method is soaking procedure in Calgon solution for 12 h before analysis.