Ayşe Özbil Torun
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Previous Organizations / Institutes
The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years
Ayşe Özbil Torun has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Demet Yesiltepe
School of Architecture, University of Sheffield, Sheffield, UK
1 shared publication Gorsev Argin
Department of City and Regional Planning, Istanbul Technical University, Istanbul, Turkey
1 shared publication- Mujesira Bakovic
Istanbul Tech Univ, Fac Architecture, TR-34437 Istanbul, Turkey
1 shared publication - Ozgur Gocer
University of Sydney, Darlington, NSW, Australia
1 shared publication
Latest Publications
- 6 April 2018
- Published by Journal of the Faculty of Engineering and Architecture of Gazi University in Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi
- Vol. 2018 (2018) , 853-873
Kent dışı bir üniversite kampüsünün dış mekânlarında ısıl konfor, kullanım ve mekân dizim analizi
Ülkemizde genç nüfus yoğunluğunun fazla olması, üniversiteler üzerinde sürekli büyüme ve gelişme baskısı oluşturmaktadır. Bu ihtiyacın karşılanmasında yeni üniversitelerin açılması ya da mevcut üniversitelerin kapasitesinin arttırılması yoluna gidilmektedir. Büyüme ve gelişme talebini karşılamak için üniversiteler, kent içinde yer bulunamaması ya da arsaların çok pahalı olması nedeniyle, yeni gelişmiş teknolojilerle donatılmış ve geniş arazilere yayılmış kampüslerini iletişim ve ulaşım araçlarındaki gelişmelerden de faydalanarak kent çeperlerinde ya da kent dışında kurmaktadırlar. Sahip olduğu nüfus ve içerdiği işlevsel alanlar bakımından kentsel ölçekte bir yerleşme olarak ele alınabilecek bu kampüslerde birimler arası ilişkileri ve bu birimleri çevreleyen dış mekânların kullanım değerini araştırmak, kendi başına yeterli bir yaşam alanı haline gelen kent dışı kampüslerde çok daha büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda yürütülen bu çalışma, kent dışı bir üniversite kampüsünde dış mekân fiziksel koşullarını incelemek üzere yapılan ısıl konfor, kullanım ve mekân dizim analizlerini içermektedir. Çalışmada üç yöntem izlenmiştir. İlk yöntem davranış haritalaması ile kampüsün kullanılan ve kullanılmayan alanlarının tespit edilmesi ve bu tespitler doğrultusunda kullanıcı davranış haritalarının oluşturulmasıdır. İkinci yöntem kullanıcı davranış haritalarıyla ortaya konan kullanım değeri üzerinde etkili bir diğer unsur olan kullanıcıların deneyimledikleri mekânda ne derece konforlu olduklarının araştırılmasıdır. Kişisel özelliklerin yanı sıra fiziksel çevre etmenleriyle de oluşan ısıl konfor algısı kullanıcının mekân seçiminde ve mekânı kullanım süresinde etkili olabilmektedir. Üçüncü yöntem ise, mekân dizim analizi ile fiziksel çevreye bağlı olan durumu tespit edip kampüsün bütünleşik ve yalıtılmış alanların ortaya çıkarılmasıdır. Bu üç yöntemin sonuçları çakıştırılarak kampüs tasarımının güçlü ve zayıf yanları tespit edilmiş, bu tespitler doğrultusunda iyileştirilmeler ve potansiyel alanların değerlendirilebilmesi için öneriler geliştirilmiştir.
- 6 April 2018
- Published by Journal of the Faculty of Engineering and Architecture of Gazi University in Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi
- Vol. 2018 (2018) , 853-873
Kent dışı bir üniversite kampüsünün dış mekânlarında ısıl konfor, kullanım ve mekân dizim analizi
Ülkemizde genç nüfus yoğunluğunun fazla olması, üniversiteler üzerinde sürekli büyüme ve gelişme baskısı oluşturmaktadır. Bu ihtiyacın karşılanmasında yeni üniversitelerin açılması ya da mevcut üniversitelerin kapasitesinin arttırılması yoluna gidilmektedir. Büyüme ve gelişme talebini karşılamak için üniversiteler, kent içinde yer bulunamaması ya da arsaların çok pahalı olması nedeniyle, yeni gelişmiş teknolojilerle donatılmış ve geniş arazilere yayılmış kampüslerini iletişim ve ulaşım araçlarındaki gelişmelerden de faydalanarak kent çeperlerinde ya da kent dışında kurmaktadırlar. Sahip olduğu nüfus ve içerdiği işlevsel alanlar bakımından kentsel ölçekte bir yerleşme olarak ele alınabilecek bu kampüslerde birimler arası ilişkileri ve bu birimleri çevreleyen dış mekânların kullanım değerini araştırmak, kendi başına yeterli bir yaşam alanı haline gelen kent dışı kampüslerde çok daha büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda yürütülen bu çalışma, kent dışı bir üniversite kampüsünde dış mekân fiziksel koşullarını incelemek üzere yapılan ısıl konfor, kullanım ve mekân dizim analizlerini içermektedir. Çalışmada üç yöntem izlenmiştir. İlk yöntem davranış haritalaması ile kampüsün kullanılan ve kullanılmayan alanlarının tespit edilmesi ve bu tespitler doğrultusunda kullanıcı davranış haritalarının oluşturulmasıdır. İkinci yöntem kullanıcı davranış haritalarıyla ortaya konan kullanım değeri üzerinde etkili bir diğer unsur olan kullanıcıların deneyimledikleri mekânda ne derece konforlu olduklarının araştırılmasıdır. Kişisel özelliklerin yanı sıra fiziksel çevre etmenleriyle de oluşan ısıl konfor algısı kullanıcının mekân seçiminde ve mekânı kullanım süresinde etkili olabilmektedir. Üçüncü yöntem ise, mekân dizim analizi ile fiziksel çevreye bağlı olan durumu tespit edip kampüsün bütünleşik ve yalıtılmış alanların ortaya çıkarılmasıdır. Bu üç yöntemin sonuçları çakıştırılarak kampüs tasarımının güçlü ve zayıf yanları tespit edilmiş, bu tespitler doğrultusunda iyileştirilmeler ve potansiyel alanların değerlendirilebilmesi için öneriler geliştirilmiştir.
- 4 January 2016
- Published by Taylor & Francis in International Journal of Design Creativity and Innovation
- Vol. 4 (2) , 67-84
Pedestrian route choice by elementary school students: the role of street network configuration and pedestrian quality attributes in walking to school
This study examines the extent to which street network configuration is associated with path selection by pedestrians. The aim is to better understand how the spatial layout of the street network affects pedestrian route choice behavior, controlling for pedestrian quality attributes. Randomly selected 6th, 7th, and 8th grade students (ages 12–14) from 15 elementary schools in Istanbul, Turkey were asked to draw their routes walking between home and school. Preliminary findings suggest that when all areas are merged into a single set, global choice, which measures the degree to which a street segment is located in between the shortest paths connecting all pairs of origins and destinations, and metric reach, which measures the street length that is accessible within a walking range, are significantly associated with route selection jointly with the distance to school, sidewalk width, distribution of pedestrians as well as the number of non-residential land-uses. However, directional reach, which measures the extent to which streets are sinuous or aligned, appears to be a strong correlate of route selection in the analysis of individual areas. From a design policy point of view, designing better connected street networks with reduced directional distance between home and school might serve as supporting navigation choices and walking behavior.
- 4 January 2016
- Published by Taylor & Francis in International Journal of Design Creativity and Innovation
- Vol. 4 (2) , 67-84
Pedestrian route choice by elementary school students: the role of street network configuration and pedestrian quality attributes in walking to school
This study examines the extent to which street network configuration is associated with path selection by pedestrians. The aim is to better understand how the spatial layout of the street network affects pedestrian route choice behavior, controlling for pedestrian quality attributes. Randomly selected 6th, 7th, and 8th grade students (ages 12–14) from 15 elementary schools in Istanbul, Turkey were asked to draw their routes walking between home and school. Preliminary findings suggest that when all areas are merged into a single set, global choice, which measures the degree to which a street segment is located in between the shortest paths connecting all pairs of origins and destinations, and metric reach, which measures the street length that is accessible within a walking range, are significantly associated with route selection jointly with the distance to school, sidewalk width, distribution of pedestrians as well as the number of non-residential land-uses. However, directional reach, which measures the extent to which streets are sinuous or aligned, appears to be a strong correlate of route selection in the analysis of individual areas. From a design policy point of view, designing better connected street networks with reduced directional distance between home and school might serve as supporting navigation choices and walking behavior.