Ayse Albayrak

To quantify the prevalence of HIV testing indications among hospitalised adults in Türkiye, assess HIV testing coverage when clinically indicated, and identify missed diagnostic opportunities in a national multicentre point-prevalence survey. We conducted a national multicentre cross-sectional point-prevalence survey across tertiary referral hospitals from all seven geographical regions of Türkiye. Adult inpatients present at 08:00 on a predefined index day were assessed for predefined HIV testing indications, including AIDS-defining conditions, indicator conditions associated with an expected undiagnosed HIV prevalence ≥ 0.1%, and conditions in which unrecognised HIV could substantially affect clinical management. Among 3,425 hospitalised adults without known HIV infection, 699 (20.4%) had at least one documented HIV testing indication. HIV testing was requested by the primary clinical team in 424/699 patients (60.7%). Testing was lowest in patients with indicator conditions associated with an expected undiagnosed HIV prevalence ≥ 0.1%, and these conditions were independently associated with higher odds of non-performance of HIV testing by the primary clinical team than AIDS-defining conditions (corresponding adjusted odds ratio [aOR] 3.05, 95% confidence interval [CI] 1.67–5.81). In centres with a specialised HIV outpatient clinic, the odds of non-performance of HIV testing by the primary clinical team were independently lower among patients with an appropriate testing indication (corresponding aOR 0.64, 95% CI 0.43–0.95). Following study-team facilitation, overall testing coverage increased to 677/699 (96.9%). Three reactive screening results were identified, including two confirmed new HIV diagnoses. HIV testing indications were common among hospitalised adults in Türkiye, but non-performance of HIV testing by the primary clinical team remained frequent, particularly for non-AIDS indicator conditions. Strengthening indicator-condition-guided testing through structured clinical pathways and institutional HIV expertise may reduce non-performance and support earlier HIV diagnosis.

Linezolid is a widely utilized antibiotic due to its efficacy against difficult-to-treat Gram-positive bacterial infections, including methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) and glycopeptide-resistant enterococci. However, rare but reversible adverse effects such as black discoloration and fissured appearance of the tongue have been reported during linezolid therapy. In this study, we present four cases exhibiting black tongue discoloration and fissured tongue associated with linezolid use. These oral manifestations resolved shortly after discontinuation of linezolid and implementation of appropriate oral hygiene measures. Given the limited number of case reports in the literature, these findings underscore the importance of increasing clinician awareness regarding potential adverse effects of linezolid and facilitating early recognition of similar clinical presentations. In conclusion, identification and proper management of structural and pigmentary changes in the tongue during linezolid treatment are crucial for ensuring patient safety.

Kırım Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA) kene ısırığı ile bulaşın görüldüğü; ancak kene teması dışında, viremik hayvanlarla yakın temas yoluyla da sıklıkla insanları enfekte edebildiği bilinen bir hastalıktır. Endemik bölgelerde ya da bu bölgelere ziyaretlerde uygun mevsimsel dönemde KKKA uyumlu semptom ve bulguları olan hastalarda kene temasının olmaması, tanıdan uzaklaşmaya sebebiyet vermemeli ve KKKA tetkik edilmelidir. Bu yazıda kene teması öyküsü olmayan dört farklı KKKA olgusu sunuldu.

Background: Magnusiomyces capitatus (M. capitatus) and Magnusiomyces clavatus (M. clavatus) are rare cause of fungemia leading to high mortality rates, particularly in neutropenic patients with hematological malignancies. This research set out to explore the clinical characteristics of patients with hematological malignancies with M. capitatus and M. clavatus fungemia. Methods: Eight patients from whom Magnusiomyces spp. were isolated, from among patients hospitalized at the Atatürk University Hospital between October 2017 and November 2022, were enrolled in this retrospective observational study. The 8 patients’ medical data were subjected to analysis. Results: Magnusiomyces capitatus emerged as the pathogen in 5 cases and M. clavatus in 3. The patients’ median age was 35.5 years. The most common underlying hematological malignancy was acute leukemia. Neutrophil values of 500 cells/mm3 were detected in all patients during Magnusiomyces spp. isolation, with severe neutropenia at less than 100 cells/mm3 in 5. The mean duration of neutropenia prior to Magnusiomyces spp. isolation was 29 days. Breakthrough fungemia developed in 7 patients using echinocandins, fluconazole, and posaconazole. Liposomal amphotericin B and voriconazole were used for initial treatment. The general mortality rate was 37%. All isolates were resistant to echinocandins. Voriconazole possessed the lowest minimum inhibitory concentration value against all isolates. The survival rate was higher among young patients. Mortality was higher among patients followed up in the intensive care unit. Conclusion: Life-threatening Magnusiomyces spp. can spread among patients with long-term neutropenia under treatment for hematological malignancies. Awareness and prompt initiation of treatment can reduce the risk of mortality in invasive infections caused by Magnusiomyces spp. Cite this article as: İnan Sarıkaya R, Albayrak A, Erdem F, et al. A threat emerging in patients with hematological malignancy: Invasive Magnusiomyces capitatus and Magnusiomyces clavatus infections. Eurasian J Med. 2025; 57(1), 0565, doi: 10.5152/ eurasianjmed.2025.24565.

Sıtma, Plasmodium spp. türlerinin neden olduğu; tedavi edilmediğinde ölümcül olabilen bir enfeksiyon hastalığıdır. Plasmodium falciparum türünün en ağır ve mortal seyirli klinik tabloya sebep olması nedeniyle erken tanı konulması ve etkene yönelik tedavi verilmesi önemlidir. Bu çalışma ile, sıtmada görülebilen rekürrens kliniğine ve mortal seyirli olan falciparum sıtmasının tedavisine dikkat çekmek amaçlanmıştır. Bilinen kronik bir hastalığı olmayan 47 yaşındaki erkek hasta ateş, halsizlik, baş ağrısı ve ishal şikayetleri ile acil servise başvurdu. Bir Afrika ülkesine seyahat öyküsü olan hastanın iki hafta önce dönüş yaptığı öğrenildi. Sıtma ön tanısı ile hastadan alınan periferik kan örneğinin Giemsa boyalı kalın damla ve ince yayma incelemesinde taşlı yüzük formunda genç trofozoitler görüldü. Bunun sonucunda ise saptanan tür olarak P. falciparum kabul edildi. Olgunun Afrika ülkesinde bulunduğu dönemde semptomlarının başladığı ve orada sıtma tanısı konularak olguya parenteral artesunat tedavisi verildiği öğrenildi. Verilen tedavi sonrası ilk dört hafta içinde şikayetleri tekrarlayan hastaya alternatif tedavi rejimi olan kinin sülfat tablet 10 mg/kg (3x1) ve doksisiklin 100 mg tablet (2x1) kombinasyonu tercih edildi. Hasta yedi günlük tedavi sonrası şifa ile taburcu edildi. P. falciparum sıtmasında rekürrens ve reenfeksiyon görülebilmesi sebebi ile olgular tedavi sonrasında da yakın takip edilmelidir. Rekürrens gelişen hastalarda daha önce tercih edilenden farklı bir artemisin kombinasyon tedavisi (AKT) ya da kinin sülfat kombinasyonları gibi AKT dışı rejimler tercih edilebilir.

Cytomegalovirus (CMV) insandan insana bulaşan ve ömür boyu latent kalabilen bir virüstür. Primer enfeksiyonu daha sıklıkla gribal şikâyetlerle çocukluk döneminde karşımıza çıkmaktayken vücutta latent kalarak özellikle immunsupresan durumlarda reaktivasyon enfeksiyonları yetişkinlik çağında görülebilmektedir. CMV sendromu ya da pnömoni, hepatit, retinit, kolit gibi end‐organ CMV hastalığı olarak klinik vermektedir. Kortikosteroid kullanımı CMV reaktivasyonu için risk faktörüdür. Astım harici bilinen kronik hastalığı olmayan 27 yaşındaki kadın hasta ateş, halsizlik, nefes darlığı şikâyetleri ile dış merkezde tetkik edilmiş, verilen antibiyoterapilere rağmen klinik yanıt alınamaması ve tanı konulamaması üzerine hastanemize başvurdu. Nedeni bilinmeyen ateş ön tanısıyla yatırıldı ve ateş etyolojisinde rol oynayan tanılar dışlandı. CMV Ig M ve G pozitif, avidite düşük olarak sonuçlandı. Hastanın 3 yıl önce yapılan tahlillerinde CMV IgG pozitifliği olduğu görüldü. Alınan CMV PCR sonucu 46960 copy/mL olarak sonuçlandı. Hastanın anamnezinde astım atağı sebebiyle acil başvurularında intravenöz olarak ve ardından oral olarak kortikosteroid alma öyküsü olması sebebiyle CMV reaktivasyonu tanısı konuldu. Gansiklovir tedavisinin ardından ateşi düşen ve kliniği düzelen hasta CMV PCR sonucunun negatifleşmesi görüldükten sonra şifa ile taburcu edildi. CMV reaktivasyonu düşük doz kısa süreli steroid tedavileri sonrası da gelişebilmekte olup hastalara steroid verilirken dikkatli olunmalıdır. Nedeni bilinmeyen ateş etyolojisinde CMV’nin de olduğu akılda tutulmalıdır.