EÖElçin Tadıhan Özkan

Elçin Tadıhan Özkan

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Elçin Tadıhan Özkan has a total of 33 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Knowledge of Turkish Speech‐Language Pathologists on Tracheostomy Management

    by Kübra Nur Şimşek, Elçin Tadıhan Özkan

    Background: Tracheostomy may adversely affect speech, language, swallowing, and voice, requiring multidisciplinary management in which speech‐language pathologists (SLPs) play a key role. However, there is limited evidence regarding SLPs’ self‐reported knowledge of tracheostomy management in Turkey. Aims: This study aimed to evaluate the self‐reported knowledge of Turkish SLPs regarding tracheostomy management and related intervention practices. Methods: A total of 113 SLPs from different regions of Turkey completed a survey designed to assess their self‐reported knowledge of evaluation and intervention for speech, language, voice, and swallowing disorders following tracheostomy. Results: Overall self‐reported knowledge levels were moderate, with variability across domains. Self‐reported knowledge was higher in areas such as tracheostomy timing and oral hygiene, but lower in clinically critical topics including cuff pressure, cuff positioning, and their effects on vocal fold function. Self‐reported knowledge related to speech, language, and communication management was also moderate. Clinical experience and additional training were associated with higher self‐reported knowledge levels. Conclusions: The findings highlight the need for improved education, increased clinical exposure, and the development of structured protocols to support SLP involvement in tracheostomy management. WHAT THIS PAPER ADDS: What is already known on this subject Speech‐language pathologists (SLPs) play an important role in the management of dysphagia, communication, and voice disorders in individuals with tracheostomy. International guidelines emphasize structured postgraduate training, simulation‐based learning, and supervised clinical practice to achieve competency in tracheostomy management. Evidence regarding SLPs' preparedness and self‐reported knowledge in tracheostomy management remains limited in Türkiye. What this study adds to the existing knowledge This is the first national study evaluating Turkish SLPs' self‐reported knowledge of tracheostomy management. Although overall knowledge levels were moderate, important gaps were identified in clinically critical areas, particularly cuff management, decannulation, and multidisciplinary care. Postgraduate education, targeted training, and direct clinical experience were associated with significantly higher self‐reported knowledge. What are the clinical implications for this study? The findings support strengthening undergraduate and postgraduate education in tracheostomy management through standardized curricula, simulation‐based learning, workplace mentoring, and supervised clinical experience. The development of national clinical guidelines and standardized protocols may facilitate SLPs' effective integration into multidisciplinary tracheostomy teams and ultimately improve patient care.

  • Open Access

    İnme Sonrası Üst Motor Nöron Dizartrisi Alt Tiplerinde Diadokokinetik Hız Ölçümleri

    by Süleyman Kocaoğlu, Elçin Tadıhan Özkan

    Amaç: İnme sonrası dönemde en sık karşılaşılan konuşma bozukluğu dizartridir (Flowers vd., 2013). Klinik tabloda en yaygın görülen alt tipler ise Unilateral Üst Motor Nöron Dizartrisi (UUMND) ve Spastik Dizartridir (SD) (Duffy, 2007). Artikülasyon bozukluklarının objektif biçimde tespit edilebilmesi için Diadokokinetik (DDK) hız ölçümleri gibi konuşma mekanizmasını zorlayan maksimum performans görevlerine klinik bir ihtiyaç duyulmaktadır (Ziegler, 2002). Bu çalışmanın amacı; sağlıklı yaşlı bireyler ile inme sonrası gelişen farklı dizartri alt tiplerine (SD, Sağ UUMND ve Sol UUMND) sahip hastaların DDK hızlarını nesnel olarak karşılaştırmak ve lezyon lateralizasyonunun konuşma motor kontrolü üzerindeki etkilerini incelemektir. Yöntem: Kesitsel ve karşılaştırmalı desende tasarlanan bu çalışmaya, yaşları 65-85 arasında değişen 32 sağlıklı yetişkin ile inmelerinin üzerinden 3-12 ay geçmiş 32 dizartrik birey dâhil edilmiştir. Olası kognitif yıkım ve demans şüphesini dışlamak amacıyla, katılımcıların SMMSE puanlarının 18 ve üzeri olmasına dikkat edilmiştir. Dizartri varlığı Algısal Değerlendirme Protokolü ile doğrulanmış; ardından dizartrik katılımcılar beyin görüntüleme raporları doğrultusunda SD (n=10), sağ UUMND (n=10) ve sol UUMND (n=12) alt gruplarına ayrılmıştır. Katılımcılardan 30 dB(A) altındaki sessiz bir ortamda Alternatif Hareket Hızı (AMR: /pʌ/, /tʌ/, /kʌ/) ve Ardışık Hareket Hızı (SMR: /pʌtʌkʌ/) görevlerine ait ses kayıtları alınmıştır. Elde edilen veriler Praat yazılımı kullanılarak akustik olarak analiz edilmiş, ölçümler "time-by-count" yöntemiyle hesaplanarak saniye başına düşen hece hızına (hece/sn) dönüştürülmüştür. İstatistiksel analizlerde t-testi, Kruskal-Wallis H ve Dunn-Bonferroni testlerinden yararlanılmıştır. Bulgular: Dizartrik bireylerin hem AMR hem de SMR görevlerinde sağlıklı kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yavaş üretim hızlarına (hece/sn) sahip olduğu görülmüştür (p < .001). Sağlıklı ve dizartrik gruplar arasındaki ortalama hız farkları sırasıyla; /pʌ/ için 3.78, /tʌ/ için 4.00, /kʌ/ için 3.67 ve /pʌtʌkʌ/ için 4.61 hece/sn olarak bulunmuştur. Dizartri alt tipleri arası karşılaştırmalarda ise yalnızca bilabial AMR (/pʌ/) (p = .008) ve ardışık SMR (/pʌtʌkʌ/) (p = .005) görevlerinde gruplar arası anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Post-hoc analiz sonuçlarına göre sağ UUMND grubu; bilabial /pʌ/ görevinde SD (p = .032) ve sol UUMND (p = .014) gruplarından, ardışık SMR (/pʌtʌkʌ/) görevinde ise yine SD (p = .012) ve sol UUMND (p = .007) gruplarından anlamlı derecede daha hızlı performans sergilemiştir. Belirtilen bu iki görevde SD ile sol UUMND arasında ise anlamlı bir fark bulunamamıştır (p = 1.00). Alveolar (/tʌ/) ve velar (/kʌ/) üretim ölçümlerinde ise alt tipler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ayrışma gözlenmemiştir. Tartışma: Bulgularımız, inme sonrası dizartrik vakalarda belirgin bir DDK yavaşlaması olduğunu bildiren mevcut literatürle paralellik göstermektedir. Sağ UUMND hastalarının /pʌ/ ve /pʌtʌkʌ/ sekanslarında daha hızlı üretim yapabilmesi; buna karşın sol UUMND hastalarının bilateral hasarlı SD hastaları kadar yavaş kalması, lezyon lateralizasyonunun konuşma motor kontrolü üzerindeki asimetrik etkilerine işaret etmektedir (Urban vd., 2006). Bu bulgu, sol hemisferin konuşmanın ardışık motor planlamasındaki dominant rolünü güçlü bir biçimde desteklemektedir. Alveolar ve velar üretimlerde alt tipler arası fark görülmemesi ise, dil hareketlerini kapsayan geniş kas gruplarının lezyon lateralitesinden bağımsız olarak ortak bir nöromotor bozulmayla etkilendiğini düşündürmektedir. Sonuç: DDK hız ölçümleri, inme sonrası gelişen dizartri alt tiplerindeki konuşma yavaşlamasını nicel olarak ayırt edebilen son derece duyarlı bir klinik araçtır. Özellikle /pʌ/ ve /pʌtʌkʌ/ görevlerinde saptanan sağ-sol hemisfer asimetrisi, sol hemisferin ardışık motor planlama üzerindeki baskın rolünü açıkça pekiştirmektedir. Gelecekte, elde edilen bu akustik verilerin nörogörüntüleme teknikleriyle desteklendiği ve daha geniş örneklem gruplarıyla yürütülen kapsamlı klinik çalışmalara ihtiyaç...

  • Open Access

    Disfonili Bireylerde Yarı Tıkalı Ses Yolu Egzersizlerinin Klinik Etkililiğine Yönelik Güncel Bulguların İncelenmesi

    by Rana Sarpkaya, Elçin Tadıhan Özkan

    Amaç: Bu derleme çalışmasında, 2015-2025 yılları arasında yayımlanan bilimsel araştırmalar ışığında disfonili bireylerde yarı tıkalı ses yolu egzersizlerinin (YTSYE) terapötik etkileri değerlendirilmiştir. Derlemede, disfoniletin tedavisinde sıklıkla kullanılan dudak tili egzersizleri, pipet fonasyonu, tüple suya fonasyon, Lax Vox tekniği ve bu yöntemlerin kombine uygulamaları incelenmiş; objektif ve subjektif değerlendirme sonuçları ele alınmıştır. Yöntem: Dahil edilen çalışmaların çoğu randomize kontrollü deneysel tasarıma sahiptir. Terapötik müdahaleler kısa veya yapılandırılmış uzun süreli protokoller şeklinde gerçekleştirilmiştir. Değerlendirmelerde Jitter, Shimmer, Harmonik-Gürültü Oranı (HNR) gibi objektif ölçümlerle Ses Handikap İndeksi (SHİ), Sesle İlgili Yaşam Kalitesi Ölçeği ve GRBAS gibi subjektif değerlendirme araçları kullanılmıştır. Bulgular: Dudak trili egzersizlerinin hiperfonksiyonel disfonilerde fonasyon eşiğini düşürdüğü ve ses kalitesinde kısa sürede iyileşme sağladığı görülmektedir. Pipet fonasyonu, vokal foldlar üzerindeki baskıyı azaltarak ses üretiminde fizyolojik verimliliği artırmakta ve hem kısa hem uzun vadeli uygulamalarda etkili olmaktadır. Tüple suya fonasyon egzersizleri rezonans artışı, subglottik basınçta azalma ve SHİ skorlarında iyileşme sağlamaktadır. Lax Vox tekniği glottal kapanmayı artırmakta; spazmodik disfoni ve sulkus vokalis gibi bozukluklarda ses kalitesi üzerinde olumlu katkılar sunmakta ve kısa sürede temel frekansta artış gibi faydalar sağlamaktadır. YTSYE’lerin kombine uygulamalarında hem akustik hem de subjektif değerlendirme ölçütlerinde olumlu değişiklikler elde edilmiştir. Sonuç: YTSYE'ler, disfonili bireylerde vokal fold kapanma paternlerini düzenleme, fonasyon eşik basıncı ve subglottik basıncı düşürme, rezonansı artırma ve sesle ilişkili yaşam kalitesini iyileştirme gibi çok boyutlu faydalar sunmaktadır. Yöntemlerin bireyselleştirilmiş ve yapılandırılmış protokollerle uygulanması, terapötik etkiyi artırmaktadır. Ayrıca, bazı yöntemlerin etkililiğini destekleyen randomize kontrollü çalışma sayısının sınırlılığı, alanda metodolojik araştırmalara duyulan gereksinimi ortaya koymaktadır.

  • Examination of Visual Perception Skills of Children With Developmental Language Disorder

    by Buğse Durmuş, Elçin Tadihan-Özkan

    Children with developmental language disorder (DLD), a common disorder in childhood, experience a variety of difficulties across not only the components of language but also in areas such as executive functions. The aim of this study is to examine and compare the visual perceptual skills of children with typical development (TD) and DLD. A total of 60 Turkish-speaking children with TD ( n = 30) and DLD ( n = 30) between the ages of 4;0 and 6;0 were included in the study. The analyses revealed that the visual perception subtests and total test scores of the children with TD were significantly higher than those of the children with DLD, and that there was a positive significant relationship between language skills and visual perceptual skills of children with DLD. This study has concluded that the inclusion of visual perceptual skills in both the assessment and therapy processes of children with DLD may positively affect their development.


  • Validation of the Acoustic Voice Quality Index Version 03.01 in Turkish

    by Gamze Yeşilli-Puzella, Youri Maryn, Aylin Müge Tunçer, Sevtap Akbulut, Elif Meryem Ünsal, Elçin Tadıhan Özkan


  • Open Access

    Dil ve Konuşma Terapisti Adaylarının ve Danışanların Tele-Terapi Hizmetine Yönelik Görüş ve Memnuniyetlerinin İncelenmesi: Anadolu Üniversitesi Örneklemi

    by Anadolu Üniversitesi, İlknur Mavi̇ş, Semra Selvi-Balo, Merve Nur Sarıyer, Seda Esersi̇n, Elif Meryem Ünsal, Beyza Nur Dükar, Sacide Ebrar Engi̇nar, Merve Karabatak-Sundet, Eren Balo, et al.

    Amaç: Bu araştırmanın amacı, Anadolu Üniversitesi, Dil ve Konuşma Terapisi Bölümü son sınıf öğrencilerinin (DKT) klinik uygulama dersleri kapsamında sundukları tele-terapi hizmetine ve tele-terapilerden hizmeti alan danışanların da aldıkları uygulamaya yönelik görüş ve memnuniyetlerinin belirlenmesidir. Yöntem: Araştırmaya gelişimsel dil bozuklukları, konuşma sesi bozuklukları, akıcılık bozuklukları ve ses bozukluklarına yönelik tele-terapi hizmeti sağlayan 21-48 yaş aralığındaki 68 DKT adayı ve tele-terapi hizmeti alan 5-54 yaş aralığındaki 65 danışanların kendisi veya danışan yakını katılmıştır. Katılımcıların demografik bilgilerine ve tele-terapi hizmetlerine ilişkin görüşlerine yönelik veriler çevrimiçi anket formları aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: DKT adaylarının %75’inin ve danışanların %95.4’ünün tele-terapi hizmetinden memnun kaldıklarını, danışanların %89.2’sinin tele-terapiyi başka kişilere tavsiye edeceklerini ve %78.5’inin ise tekrar tele-terapi alabileceklerini bildirdikleri görülmüştür. DKT adaylarının %64.7’sinin ve danışanların %72.3’ünün tele-terapide kullanılan materyalleri yeterli buldukları, DKT adaylarının ve danışanların birbirlerine ilişkin görüşlerinin ise olumlu yönde olduğu belirlenmiştir. Ki-kare analizi sonucunda, tele-terapide danışan yaşının önemli olduğuna, tele-terapide yapılan değerlendirmenin tanılama ve terapi programı hazırlamada yeterli olduğuna, çevrimiçi ortamdaki terapilerin yeterli olduğuna, teknoloji kullanma konusunda zorluk yaşanmadığına ve danışanların yüz yüze terapiden daha çok fayda sağlayacağına ilişkin maddelerde DKT adayları ve danışanların farklı görüşte oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda, DKT adaylarının belirtilen konularda danışanlara oranla daha çok olumsuz tutum içerisinde oldukları belirlenmiştir. Sonuç: DKT adaylarının ve danışanların tele-terapi hizmetinden memnun kaldıkları görülmüştür. Özellikle pandemi döneminde; tele-terapi hizmetinin sağlık açısından güvenli oluşu, zaman tasarrufu, terapiye erişim kolaylığı sağlaması açısından öne çıktığı ancak teknolojik aksaklıklar, materyal hazırlama süresinin uzunluğu, danışanla temasın olmaması ve çocuk danışanları ekran başında tutmakta zorlanma gibi konularda sorunlara neden olabildiği tespit edilmiştir. Olumsuz durumlar bildirilmiş olmasına rağmen pandemi gibi yüz yüze terapiyi imkânsız kılabilecek koşullarda hem DKT adaylarının hem de danışanların tele-terapi hizmetlerine yönelik görüşlerinin olumlu olduğunu söylemek mümkündür. Ayrıca, mevcut araştırma bulgularından yola çıkarak tele-terapinin pandemi sonrasında da DKT hizmetlerinde önemli bir yere sahip olacağı ve ilerleyen zamanlarda yaygınlaşabileceği düşünülmektedir.


  • Open Access

    Postmenopoz Dönem Kadınlar ve Genç Kadınlarda Ses Isıtma Egzersizlerinin Etkililiğinin İncelenmesi

    by Elçin Tadıhan-Özkan, Rojda Özalp

    Amaç: Yapılan çalışmada postmenopoz dönemdeki kadınlar ile genç kadınların ses ısıtma egzersizleri öncesi ve sonrası, akustik parametrelerinin ölçülerek ses ısıtma egzersizlerinin etkililiğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya yaş ortalaması 49,30 (± 2,90) olan postmenopoz dönemdeki 23 kadın katılımcı ile yaş ortalaması 25,09 (± 3,25) olan 23 genç kadın katılımcı dahil edilmiştir. Oluşturulan iki gruba bir seans kapsamlı ses ısıtma egzersizleri uygulanmıştır. Katılımcılara ait akustik (temel frekans, jitter, shimmer, gürültü harmonik oranı ve yumuşak fonasyon indeksi) veriler MDVP ile ölçülmüş olup, elde edilen veriler grup içi ve gruplar arası olarak SPSS 22.0 programı ile istatiksel olarak karşılaştırılmıştır. Gruplar arası karşılaştırmalarda parametrik parametrelerin verileri Bağımsız Örneklem t-Test ile analiz edilirken; Parametrik olmayan parametrelerin verileri Mann-Whitney U testi ile analiz edilmiştir. Grup içi karşılaştırmalarda ise genç ve postmenopoz kadınlar bağımsız olarak analiz edilmiştir. Parametrik parametrelerin verileri Bağımsız Örneklem t-Test ile analiz edilirken; Parametrik olmayan parametrelerin verileri Wilcoxon İşaretli Sıralar testi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Gruplar arası ilk ölçümlerde temel frekans postmenopoz kadınlarda genç kadınlara göre anlamlı düzeyde daha düşük görülürken; shimmer, gürültü harmonik oranı ve yumuşak fonasyon indeksi parametreleri genç kadınlara göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Ses ısıtma egzersizleri sonrası gruplar arası son ölçümlerde temel frekans genç kadınlarda postmenopoz dönem kadınlara göre daha yüksek bulunurken; jitter shimmer, gürültü harmonik oranı ve yumuşak fonasyon indeksi parametrelerinde gruplar arası farklılık bulunamamıştır. Postmenopoz dönem kadınların ses ısıtma egzersizleri sonrası grup içi ön test-son test verilerinin karşılaştırılması sonucunda temel frekansın uygulama sonrası arttığı; jitter, shimmer ve yumuşak fonasyon indeksi parametrelerinde azalma olduğu ancak gürültü harmonik oranında anlamlı bir farklılık olmadığı bulunmuştur. Genç kadınların ses ısıtma egzersizleri sonrası grup içi ön test-son test verilerinin karşılaştırılması sonucunda temel frekansta artma, jitter ve yumuşak fonasyon indeksi değerlerinde azalma bulunurken shimmer ve gürültü harmonik oranı değerlerinde anlamlı bir farklılaşma bulunamamıştır. Sonuç: Çalışmadan elde edilen bulguların sonucunda menopoz döneminde kadınların ses karakteristiklerinin değişkenlik gösterebileceği ve bu dönemdeki kadınlarda uygulanan ses ısıtma egzersizlerinin akustik parametreler üzerinde etkili olduğu görülmektedir.


  • Voice Therapy Efficacy in Pediatric Professional Voice Users With Vocal Fold Nodules: A Preliminary Study

    by Fenise S. Karalı, Elad Azizli, Elçin Tadihan-Özkan, Elif İ. Eskioğlu, Ayşegül Sari, Aslı Resuloglu


  • Validation and Test-Retest Reliability of Acoustic Voice Quality Index Version 02.06 in the Turkish Language

    by Gamze Yeşilli-Puzella, Elçin Tadıhan-Özkan, Youri Maryn