Neşe Yılmaz Bakır

Recently, the rising incidence of disasters has increased the need for more proactive urban planning and adaptation policies to reduce possible risks. This study aims to understand the disaster risk, urban planning-disaster preparedness obstacles in Kayseri, and to identify potential solutions. Within the scope of the research, an inventory of natural disasters identified as landslides, rockfalls, floods/water inundations, avalanches, and earthquakes were prepared for the city. Disaster-prone areas were identified, and point data related to the disasters were obtained from the service map and plotted on maps using ArcGIS. The prepared disaster inventory shows that there is a total of 98 disaster-prone areas in the province. Although no detailed disaster-related provisions were identified in the planning process until the Fifth Plan period, a total of 2,072 disaster housing units were constructed following disasters between 1967 and 2017. It was concluded that planning processes should include limiting urban expansion in risky areas, evaluating temporary housing programs, developing hazard-focused planning policies, creating a risk assessment database, improving coordination within and between institutions, and including communities in disaster planning.

The quality of urban life especially in traditional city centers is important to assess it in terms of location and observe the criteria that are used to express it. For this reason, Aksaray's traditional city center has been determined as the study area within the scope of the research. Within the scope of the research, literature on quality of life and its criteria were examined and the methods utilized in the studies from 2003 to the present were revealed . In this context, the quality of life criteria to be used in the study were determined based on the concepts of belonging, identity, readability, security, walkability, sustainability, accessibility, functionality, and the components these concepts contain. As a result of the survey and analysis, it was found that 5 components out of 8 quality of life parameters were found sufficient by the users, while 3 components were found insufficient.

Sürdürülebilirlik kavramı kültürel peyzaj bağlamında ele alındığında çoklu stratejilere odaklanan, yenilikçi teorik ve metodolojik yaklaşımların geliştirilmesine ihtiyaç duymaktadır. Kültürel peyzajları korumak, yalnızca kolektif mirasımızı korumak için değil, aynı zamanda toplulukların refahıyla içsel olarak bağlantılı olduğundan, sosyal-ekolojik sürdürülebilirliği teşvik etmek için de önemlidir. Sosyal ekoloji, toplum-doğa etkileşiminin tüm ilgili örgütsel, mekansal ve zamansal düzey ve ölçeklerdeki analiziyle ilgilenen disiplinler arası ve disiplinler arası bir bilim alanıdır. Bu araştırma makalesi, kültürel peyzajların korunması ile sosyal-ekolojik sürdürülebilirlik arasındaki kesişimleri araştırarak bu kritik alandaki zorlukları ve fırsatları incelemektedir. Özellikle yerel düzeyde kültürel peyzajların sürdürülebilirliğinde çevresel değişim ve çağdaş toplumsal gelişme tarafından kışkırtılan ortaya çıkan riskleri ve güvensizlikleri hafifletmek ve bunlara uyum sağlamak için toplumsal tepkilerin daha sağlam ve ayrılmaz bir unsuru haline nasıl gelebileceğini daha iyi anlamak amacıyla yazılmıştır. Çalışma, kapsayıcı yönetişimin, toplumsal katılımın ve yeşil altyapının geliştirilmesinin önemini vurgulayarak, sosyo-ekolojik sürdürülebilirliğe ulaşmak için çeşitli stratejileri araştırmaktadır. Sonuç olarak sosyo-ekolojik sürüdürülebilirliği sağlamak için çeşitlilik, bağlantı, değişkenleri yönetme, karmaşık sistemlerin anlaşılması-uyum kapasitesi, deneyim, katılım, yönetişim başlıkları altında öneriler geliştirmektedir. Bu sorunların ele alınması, eşitlikçi ve dayanıklı olan uzun vadeli, sürdürülebilir kentsel kalkınmayı başarmak için önemli olacaktır.

Kentler toplumun kültürel, sosyal, ekonomik yapısını yansıtmaktadır. Kentlerin kültürel yapısını oluşturan somut ve somut olmayan kültür varlıklarının sürdürülebilir koruma ilkeleri ile yönetilmesi önem taşımaktadır. Uluslararası platformlarda kültürel mirasın yönetiminde bütüncül bir korumayı amaçlayan Tarihi Kentsel Peyzaj (HUL) yaklaşımının uygulanması önerilmektedir. Çalışmada HUL Yaklaşımının ilkeleri Arapgir yerleşimi üzerinden değerlendirilmiştir. Araştırmanın materyalini oluşturan Arapgir, Malatya iline bağlı bir ilçedir ve Tarihi Kentsel Peyzaj yaklaşımı açısından önemli bir potansiyele sahiptir. Arapgir, tarihi ve kültürel değerleriyle, mimari özellikleriyle zengin bir geçmişe sahiptir. 2021 yılında Cittaslow üyeliğine kabul edilen bir yerleşim olması bölgenin Tarihi Kentsel Peyzaj Yaklaşımına göre gelişmesinin gerekliliğini göstermektedir. Araştırmada Tarihi Kentsel Peyzaj yaklaşımı göz önünde bulundurularak Arapgir ilçesinin mimari miras değerlerinin korunmuşluğu, yönetim ve katılım boyutları irdelenmiştir. Çalışmada; yerleşimin göç vermesi, terk ile karşı karşıya olması sonucunda katılımın azaldığı ve yapıların birçoğunun kullanılmaması nedeniyle bakımsız kaldığı, sosyal yaşamın, somut ve somut olmayan kültür varlıklarının korunumunun, ekonominin, sürdürülebilir kalkınmanın olumsuz etkilendiği tespit edilmiştir. Birden fazla kentsel, arkeolojik, doğal sit alanlarını barındıran ilçede HUL yaklaşımı ilkelerine göre bir yönetim planı hazırlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Generally, urban renewal practices in developing countries are formed by economic concerns and by ignoring the design dimension. As a result, these conditions create unqualified urban spaces in terms of livability. In this study, to analyze and evaluate this problem, a criterion framework and a hybrid spatial decision model are formed for improving the design quality of renewal projects. The authors defined 37 urban design criteria through literature research, expert opinions, and self-assessments. A multidisciplinary focus group was held and a paired comparison form was prepared to determine the criterion weights and suitability values with the used the fuzzy DEMATEL and weighted linear combination method. The values analyzed using ArcGIS 10.2 and the suitability values are shown on the map. As a result, it has been determined that even the highest valued among the examined renewal projects could not meet even 50% of the defined urban design quality standard. The results have emphasized that the urban renewal projects without area-specific and appropriate design solutions reveal that they cannot develop qualified places. Within the scope of realizing more qualified urban places, design criteria should also be taken into account in the project design processes. In future studies, this model can be used in determining the area-specific and appropriate design solution for spatial decision-makers.

This article examines the demolition-oriented restructuring relationship during urban development processes in the case study of the central business district in Kayseri (Turkey) by systematically analysing externally-conditioned events and trajectories. This transformation, characterised by changing periods of development and the analysis of the actors who are particularly active in the process, is explored through the socio-spatial developments in Kayseri. In this study, this has been expounded through the concept of path dependence, which states that current conditions are more dependent on past events and those past events lead to today's results. The decisions on the historically contingent periods and three critical junctures identified in the study were found to have been maintained until the next stage and strengthened by following the path-dependent tendency.

Nowadays, the effects of capital-based decisions and, therefore transformation has effects on the structure of the existing city, the physical, social, and economic future of the people living in that city, and consequently all the traditions of the city. In this process, the urban landscape rapidly changes and the public urban landscape areas are replaced by the private landscape areas in many cities. In the recent period, within the scope of space’s meaning changing for the capitalism and capital accumulation, the cities are rapidly renewed with a model that can be named “project-based urban renewal.” The objective of this research is to determine the problems of project-based urban renewal approach and to examine the effects on the urban landscape in Turkey. For this purpose, Kayseri city that comes to the forefront with its planned development history since the proclamation of the Republic in Turkey was selected as the study area. In the study, the project-based renewal projects built in Kayseri province and the changes in the urban landscape were comparatively examined at urban level and structure level in terms of uniform structuring, increase in the density, devastation in the green system, privatization of the public space, and gentrification.

Normal 0 21 false false false TR X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} Konut memnuniyeti araştırmalarında genellikle anket uygulaması ve sonuçlarının değerlendirilmesine odaklanan çalışmaların varlığı dikkat çekmektedir. Ancak ankete dayalı bu çalışmaların mekânsal karşılıklarına yönelik modelleme eksikliği nedeni ile planlamada karar verme süreçlerine yönlendirici bir katkı sağlanamamaktadır. Bu çalışmada bulanık çok kriterli karar verme yöntemleri (Bulanık DEMATEL+Bulanık TOPSIS) kullanılarak, iki farklı TOKİ toplu konut bölgesinde konut memnuniyetinin değerlendirilmesine yönelik bir model oluşturulmuştur. Toplu konut bölgeleri arasındaki memnuniyeti etkileyen faktörler ve mekânsal karşılıklarına yönelik bulanık bir değerlendirme gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlar ile her iki toplu konut bölgesi için geoistatistik analiz tabanlı ve Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) destekli karşılaştırılabilir konut memnuniyeti haritası oluşturulmuştur. Plan, tipoloji ve tasarım yaklaşımları aynı olan iki TOKİ bölgesinden Yenidoğan TOKİ bölgesinde konutlardan memnuniyet oranının %60 gibi yüksek bir oranda olduğu, buna karşılık İldem TOKİ bölgesinde ise memnuniyetin son derece düşük olduğu belirlenmiştir. Çalışma sonucunda konut memnuniyet düzeyindeki farklılığın temelde alanın yer seçimi üzerine odaklandığı, kent merkezi ile kurulan ilişkinin, ulaşım bağlantılarının güçlü etkenler olduğu gözlemlenmiştir.