Ozan Akca

Bir bilimsel araştırma; çalışma sorusunun oluşturulmasından sonra aylar hatta yıllar süren planlama, hipotez test etme, veri toplama ve analiz süreçlerinin ürünüdür. Ancak yayınlandıktan sonraki erişilebilirliği büyük ölçüde iki kritik unsura bağlıdır: başlık ve özet. Bu iki bölüm, klinisyenler, araştırmacılar, editörler, hakemler ve indeksleme veri tabanları ile ilk temas noktasıdır. Günümüzde bilgi yüklemesinin yoğun olduğu bir ortamda—yalnızca PubMed’de yılda 1,5 milyondan fazla biyomedikal makale indekslenirken—bir makalenin bulunması, okunması, atıf alması veya göz ardı edilmesi başlık ve özet tarafından belirlenir. Uluslararası Tıp Dergisi Editörleri Komitesi (ICMJE), başlık ve özetin doğru, bilgilendirici, düzenli ve erişim için optimize edilmiş olmasının gerekliliğini vurgular. Etkili bir başlık çalışmanın özgünlüğünü ve klinik önemini yansıtırken, iyi organize edilmiş bir özet araştırma sorusu, yöntemler, sonuçlar ve çıkarımların hızlı ve etkin şekilde değerlendirilmesine olanak sağlar. Bu bölüm, başlık ve özetin kritik işlevlerini ampirik veriler ve yayın kılavuzları ile destekleyerek, yazarların görünürlük ve etkiyi en üst düzeye çıkarmasına yönelik pratik öneriler sunmaktadır. A scientific study is the culmination of extensive planning, hypothesis testing, data collection, and analysis, often spanning months or years. However, its accessibility after publication largely depends on two critical elements: the title and the These components serve as the first point of contact for clinicians, researchers, editors, reviewers, and indexing databases. In an era of information overload—where over 1.5 million biomedical articles are indexed annually on PubMed—the title and abstract determine whether a paper is discovered, read, cited, or overlooked. International Committee of Medical Journal Editors (ICMJE) guidelines emphasize that titles and abstracts must be accurate, informative, well-structured, and optimized for discoverability. An effective title reflects originality and clinical relevance, while a well-organized abstract facilitates rapid comprehension of the research question, methods, results, and implications. This chapter reviews the critical roles of titles and abstracts, supported by empirical evidence and publication standards, and provides practical strategies for authors to maximize visibility and impact.

Oxygen administration is foundational in anesthesiology and perioperative medicine, yet growing evidence challenges the routine use of high inspired oxygen concentrations. While preventing hypoxia remains essential during induction, emergence, and perioperative urgencies, both hypoxia and hyperoxia carry significant risks—including inflammation, oxidative stress, vasoconstriction, and impaired organ perfusion. These effects are especially pronounced in high-risk surgical patients. Recent advances in noninvasive hemodynamic and oxygenation monitoring now allow dynamic, individualized titration of oxygen delivery (DO2), moving beyond conventional SpO2 targets. Guidelines from cardiovascular societies increasingly support focused oxygenation goals during perioperative cardiac and cerebro-vascular emergencies. In the context of perioperative complexity and management of high-risk patients, anesthesiologists are uniquely positioned to lead a shift toward goal-directed oxygen therapy. Recognizing oxygen as a dose-dependent drug offers an opportunity to optimize outcomes through a nuanced, physiology-informed approach to intraoperative and perioperative care.

Introduction: The use of high fraction of inspired oxygen (FiO₂) intraoperatively for the prevention of surgical site infection (SSI) remains controversial. Promising results of early randomised controlled trials (RCT) have been replicated with varying success and subsequent meta-analysis are equivocal. Recent advancements in perioperative care, including the increased use of laparoscopic surgery and pneumoperitoneum and shifts in fluid and temperature management, can affect peripheral oxygen delivery and may explain the inconsistency in reproducibility. However, the published data provides insufficient detail on the participant level to test these hypotheses. The purpose of this individual participant data meta-analysis is to assess the described benefits and harms of intraoperative high FiO₂compared with regular (0.21–0.40) FiO₂and its potential effect modifiers.Methods and analysis: Two reviewers will search medical databases and online trial registries, including MEDLINE, Embase, CENTRAL, CINAHL, ClinicalTrials.gov and WHO regional databases, for randomised and quasi-RCT comparing the effect of intraoperative high FiO₂(0.60–1.00) to regular FiO₂(0.21–0.40) on SSI within 90 days after surgery in adult patients. Secondary outcome will be all-cause mortality within the longest available follow-up. Investigators of the identified trials will be invited to collaborate. Data will be analysed with the one-step approach using the generalised linear mixed model framework and the statistical model appropriate for the type of outcome being analysed (logistic and cox regression, respectively), with a random treatment effect term to account for the clustering of patients within studies. The bias will be assessed using the Cochrane risk-of-bias tool for randomised trials V.2 and the certainty of evidence using Grading of Recommendations, Assessment, Development and Evaluation methodology. Prespecified subgroup analyses include use of mechanical ventilation, nitrous oxide, preoperative antibiotic prophylaxis, temperature (<35°C), fluid supplementation (2.5 hour).Ethics and dissemination: Ethics approval is not required. Investigators will deidentify individual participant data before it is shared. The results will be submitted to a peer-review journal.PROSPERO registration number: CRD42018090261.

Akut böbrek hasarı (ABH), perioperatif dönemin önemli komplikasyonlarından birisidir. Perioperatif ABH kronik böbrek hastalığı riskini, diyaliz gereksinimini, periopeartif maliyeti ve mortalite şansını artırır. Hastalarımızın ameliyat öncesi riskleri ve cerrahi prosedürlerin ağırlığına bağlı risk faktörleri ABH oluşumuna katkıda bulunur. ABH’yi çok erken teşhis edebilecek yeni biyobelirteçlere ihtiyaç duyulmaktadır. Yeni biyobelirteçlerin potansiyel rolleri ve bunların tanıya ve prognostik değerlendirmeye katkıları detaylı araştırmalar gerektirmektedir. Böbrek Hastalığı: Küresel Sonuçların İyileştirilmesi tarafından sağlanan ABH’yi önlemeye yönelik öneriler klinisyenler için yararlı ve pratik bir rehber oluşturmaktadır. Perioperatif hemodinami ve oksijenasyonun ABH’yi önlemeye katkıda bulunduğu görülmektedir. Genel olarak, nefrotoksik ajanlara maruz kalmanın azaltılması, tedavinin etkisini daha da azaltmak için tavsiye edilir. Bu derlemede perioperatif dönemde ABH’ye yol açan risk faktörlerini özetlemeyi amaçladık. Ayrıca, erken tanının avantajlarını, ABH’nin önlenmesine katkısı olacak girişimleri ve erken yönetimini özetlemeye gayret ettik.

Cardiovascular and thoracic anaesthesia,coronary artery bypass grafting,lung injury,oxygen,perioperative care