MÖMerve Özdemir

Merve Özdemir

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Merve Özdemir has a total of 38 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Validation and reliability of the Turkish Binge Eating Disorder Scale: a community-based study

    by Özge Mengi Çelik, Zilal Ağbal, Sena Dilşad Akçakaya, Volkan Türkmen, Merve Özdemir

  • Open Access

    Sugar profile, phenolic compounds, and antioxidant capacity of the most preferred commercial fruit juices in a sample of school-age children: a combined laboratory and survey-based study

    by Damla Unlu, Merve Ozdemir

    Unlu D, et al. Nutr Res Pract. 2026 Oct;20(5):879-891. https://doi.org/10.4162/nrp.2026.20.5.879

  • Antropometrik Ölçümler ve Vücut Kompozisyonu

    by Merve Özdemir

    Obezitenin sağlık üzerindeki etkileri hakkındaki mevcut bilgilerimizin çoğu, ağırlık ve boy hakkındaki verilerden elde edilmektedir. Bu değişkenlerin toplanması kolay ve ucuz olduğundan ve öz bildirimle bile oldukça doğru bir şekilde değerlendirilebildiğinden, epidemiyolojik çalışmalarda merkezi bir rol oynamaya devam etmektedirler. Erken beslenme durumunu potansiyel olarak yansıtan boy ve diğer boyutlardan şimdiye kadar yapılandan daha fazla yararlanılabilir. Obeziteyi değerlendirmek için ağırlık ve boy kombinasyonları arasında beden kütle indeksi (ağırlık/boy2), alternatif indeksler kadar genel vücut yağı ile güçlü bir şekilde ilişkilidir ve çalışmalar arasında kıyaslanabilirliğin önemli avantajını sağlar.Ağırlık ve boy temelli obezite indekslerinin yaygın olarak kullanılmasına rağmen, vücut yağ yüzdesini temsil etmedeki hataları, boy ve ağırlığın doğru bir şekilde ölçülmediği için değil, aynı boydaki kişiler arasında yağsız vücut kütlesi önemli ölçüde değişebildiği için önemlidir. Beden kütle indeksinin geçerliliği, herkeste olmasa da bazı yaşlı kişiler tarafından önemli ölçüde yağsız kütle kaybı nedeniyle yaşa göre önemli ölçüde değişiklik gösterebilir. Epidemiyolojik uygulamalar için ağırlık ve boy kombinasyonlarının geçerliliği, yaş ve cinsiyete göre heterojen çalışma popülasyonları kullanıldığından geçmişte muhtemelen olduğundan daha iyidir. Öte yandan vücut yağ yüzdesini değerlendirme kriteri olarak beden kütle indeksinin kullanılması uygun olmayabilir çünkü bu indeks mutlak kütleyi (göreceli kütlenin aksine) yansıtır. Beden kütle indeksi, genç ve orta yaşlı yetişkinlerde boy için ayarlanmış mutlak yağ kütlesinin bir ölçüsü olarak mükemmel bir geçerliliğe sahip görünmektedir. Kan basıncı, HDL kolesterol ve açlık kan şekeri gibi şişmanlığın fizyolojik göstergelerinin kullanılması, şişmanlığı ölçmek için çeşitli yöntemlerin göreli geçerliliğini ve ayrıca şişmanlığı ifade etmenin çeşitli yollarının biyolojik ilişkisini daha fazla değerlendirmek için yararlı olabilir.Şişmanlığın bir ölçüsü olarak obezite indeksleri ile ilişkili hatalar, obezitenin sağlık üzerindeki etkilerinin epidemiyolojik çalışmalarda hafife alındığı anlamına gelmektedir. Bu eksik tahmin, Bölüm 12'de tartışıldığı gibi ölçüm hatası için istatistiksel düzeltmelerle veya gelecekteki çalışmalarda vücut yağ yüzdesini ölçmek için geliştirilmiş yöntemler kullanılarak ele alınabilir. Alternatif yaklaşımlar arasında biyoelektriksel impedans, epidemiyolojik olarak yaygın olarak kullanılmaya yetecek kadar basit ve ucuz tek yöntem gibi görünmektedir. Bununla birlikte, bu yöntemin, ağırlık ve boy ölçümlerinden bağımsız olarak vücut şişmanlığı hakkında yararlı bilgiler eklediği görülmemektedir. Vücut yağ dağılımı üzerine yapılan araştırmaların, pek çok hastalığın patofizyolojisine ilişkin anlayışımızı geliştirmesi muhtemeldir. BT ve MRI gibi görüntüleme tekniklerindeki son gelişmeler, yağın dağılımını ve konumlarını daha doğru bir şekilde ölçmeye yardımcı olabilir. Bununla birlikte, bu yöntemlerin büyük epidemiyolojik çalışmalarda geleneksel antropometrik ölçümlerin yerini alması olası değildir. Hem toplam şişmanlığı hem de belirli yerlerdeki şişmanlığı yansıttıkları için, günümüzde yaygın olarak kullanılan oranların gerçekte neyi ölçüldüğünü tanımlamak için ek çalışmalara ihtiyaç vardır.

  • Open Access

    Beslenme Epidemiyolojisi

    by Begüm Kalyoncu Atasoy, Emine Aksoydan, Özge Küçükerdönmez, Ayla Gülden Pekcan, Eda Köksal, Nazlıcan Erdoğan Gövez, Fatma Esra Güneş, Meltem Soylu, Tuğçe Nur Balcı, Emre Manisalı, et al.

    Beslenme Epidemiyolojisine Genel Bakış Emine AKSOYDAN Besinler ve Besin Ögeleri Özge KÜÇÜKERDÖNMEZ Diyette Varyasyonun Özelliği Ayla Gülden PEKCAN 24 Saatlik Hatırlatma ve Besin TüketimiKayıt Yöntemleri Eda KÖKSAL Nazlıcan ERDOĞAN GÖVEZ Besin Tüketim Sıklığı Anketi Fatma Esra GÜNEŞ Besin Tüketim Sıklığı Anketlerinin Yeniden Üretilebilirliği ve Geçerliği Meltem SOYLU Uzak Geçmişteki Diyeti Hatırlama Tuğçe Nur BALCI Diyet ile Besin Alımının Biyokimyasal Göstergeleri Emre MANİSALI Fatma ÇELİK Antropometrik Ölçümler ve Vücut Kompozisyonu Merve ÖZDEMİR Beslenme Epidemiyolojisinde Fiziksel Aktivitenin Değerlendirilmesi Gonca YILDIRIM Total Enerji Alımının Epidemiyolojik Analizlerde Kullanımı Özlem ÇETİNER Ölçme Hatalarındaki Etkilerin Düzeltilmesi Derya DİKMEN Diyet Verilerinin Analizi ve Sunumuna Yönelik Konular Mehtap AKÇİL OK Diyet Analizlerinde Genetik Duygu AĞAGÜNDÜZ Beslenmenin İzlenmesi ve Sürveyansı Zeynep GÖKTAŞ Politika Uygulamaları Şeniz ILGAZ A Vitamini ve Akciğer Kanseri İrem Çağla ÖZEL Diyet Yağı ve Meme Kanseri Şule KOCABAŞ Elif İNAN EROĞLU Diyet ve Koroner Kalp Hastalığı Mustafa Volkan YILMAZ Folik Asit ve Nöral Tüp Defektleri Zeynep Büşra BOZKURT Araştırmaların Gelecekteki Yönü Begüm KALYONCU ATASOY

  • Open Access

    Comparative analysis of intermittent and continuous energy restriction in obesity management

    by Dilan Dalgıç Görücü, Esen Yeşil, Merve Özdemir, Beril Köse

    An alternative to continuous energy restriction in the medical nutrition treatment of obesity, which has come to the fore in recent times, is called intermittent fasting. The aim of this study is to compare the effects of intermittent energy restriction (IER) and continuous energy restriction (CER) practices on body composition and anthropometric measurements in overweight and first-degree obese individuals. The comparison study was conducted on 34 people aged 19-64 between April and September 2022. They had no health problems, and applied to a private institution providing nutrition consultancy. In the study, the participants were divided into two groups and were asked to maintain the IER or CER diet type for six weeks. When the participants in the two diet types were compared in terms of parameters of anthropometric measurements, body compositions, blood pressure measurements, and initial and final measurements of abdominal fat analysis, no statistically significant difference was found (pα, pβ>0.05). The mean weight loss of the participants in the IER and CER groups was 3.95±1.94 kg and 4.09±1.48 kg, respectively. The weight loss of the participants in the two diet groups was similar. The long-term efficacy and safety of time-restricted feeding in weight loss is still unclear. More comprehensive research is needed on this subject.

  • Sağlık çalışanlarının probiyotik, prebiyotik ve sinbiyotikler hakkındaki bilgi düzeyinin ve tüketim durumlarının belirlenmesi

    by Beril Köse, Aylin Aydin, Merve Özdemi̇r, Esen Yeşi̇l

    Giriş ve Amaç: Bu çalışmada, sağlık çalışanlarının probiyotik, prebiyotik ve sinbiyotikler hakındaki bilgi düzeylerini ve tüketim durumlarını saptamak amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Çalışmanın örneklemi, 2018 yılı Ocak-Mart aylarında sağlık çalışanı olan ve olmayan, 18 yaş üzeri ve en az ortaöğretim mezunu toplam 260 bireyden (130 sağlık çalışanı grubu, 130 kontrol grubu) oluşmaktadır. Verilenin toplanmasında demografik özelliklerin elde edilmesi ve probiyotik, prebiyotik, sinbiyotik hakkındaki bilgi düzeyleri ve tüketim durumlarını saptayabilmek için çoktan seçmeli ve açık uçlu soruları içeren bir anket formu uygulanmıştır.Bulgular: Katılımcılardan sağlık çalışanı olan ve olmayan bireylerin yaş ortalamaları sırasıyla 34.1±7.70 ve 32.2±10.57 yıl; beden kitle indeksi ortalamaları ise 24.1±3.70 ve 24.1±4.50 kg/m2’dir. Probiyotik besin tüketen bireylerden bağışıklık sistemini güçlendirdiğini düşünenlerin %55.9’u sağlık çalışanı, %44.1’i ise sağlık çalışanı olmayan bireylerdir (p<0.05). Probiyotik besinleri, eğitim ve konferanslardan öğrenenlerin %69.6’sı sağlık çalışanı iken %30.4’ü sağlık çalışanı olmayan bireylerdir (p<0.01). Sağlık çalışanları ve sağlık çalışanı olmayan bireylerin probiyotik ve prebiyotik besin tüketimleri incelendiğinde iki grup arasında yoğurt, ayran, şalgam, turşu, muz, soğan, sarımsak ve kuru baklagil tüketimi arasında istatiksel açıdan önemli farklar bulunmuştur (p0.05). Sonuç: Probiyotik, prebiyotik ve sinbiyotikler konusunda sağlık çalışanı olan bireyler, kontrol grubuna göre daha düşük bilgi düzeyine sahiptir.


  • Open Access

    The role of maximum compressed thickness of the quadriceps femoris muscle measured by ultrasonography in assessing nutritional risk in critically-ill patients with different volume statuses

    by Uğur Özdemir, Merve Özdemir, Gulbin Aygencel, Burcu Kaya, Melda Türkoğlu

    SUMMARY PURPOSE In this prospective observational study, we aimed to investigate the role of the maximum compressed (MC) and uncompressed (UC) thickness of the quadriceps femoris muscle (QFMT) measured by ultrasonography (USG) in the detection of nutritional risk in intensive care patients (ICPs) with different volume status. METHODS 55 patients were included. Right, left, and total ucQFMT and mcQFMT measurements were obtained by a standard USG device within the first 48 hours after ICU admission. Clinical examination and the USG device were used to determine the volume status of the patients. SOFA, APACHE II, modified NUTRIC scores, and demographic data were collected. RESULTS There was a significant difference between the nutritional risk of patients in terms of left, right, and total mcQFMT measurements (p=0.025, p=0.039; p=0.028, respectively), mechanical ventilation requirement (p=0.014), presence of infection (p=0.019), and sepsis (p=0.006). There was no significant difference between different volume statuses in terms of mcQFMT measurements. In the multi-variance analysis, mcQFMT measurements were found to be independently associated with high nutritional risk (p=0.019, Exp(B)=0.256, 95%CI=0.082-0.800 for modified NUTRIC score ≥ 5), and higher nutritional risk (p=0.009, Exp(B)=0.144, 95%CI=0.033-0.620 for modified NUTRIC score ≥ 6). a Total mcQFMT value below 1.36 cm was a predictor for higher nutritional risk with 79% sensitivity and 70% specificity (AUC=0.749, p=0.002, likelihood ratio=2.04). CONCLUSION Ultrasonographic measurement of total mcQFMT can be used as a novel nutritional risk assessment parameter in medical ICPs with different volume statuses. Thus, patients who could benefit from aggressive nutritional therapy can be easily identified in these patient groups.