Mustafa Eroğlu

Context: The aims of the study are to compare characteristics of subacute thyroiditis (SAT) related to different etiologies, and to identify predictors of recurrence of SAT and incident hypothyroidism. Methods: This nationwide, multicenter, retrospective cohort study included 53 endocrinology centers in Turkey. The study participants were divided into either COVID-19–related SAT (Cov-SAT), SARS-CoV-2 vaccine–related SAT (Vac-SAT), or control SAT (Cont-SAT) groups. Results: Of the 811 patients, 258 (31.8%) were included in the Vac-SAT group, 98 (12.1%) in the Cov-SAT group, and 455 (56.1%) in the Cont-SAT group. No difference was found between the groups with regard to laboratory and imaging findings. SAT etiology was not an independent predictor of recurrence or hypothyroidism. In the entire cohort, steroid therapy requirement and younger age were statistically significant predictors for SAT recurrence. C-reactive protein measured during SAT onset, female sex, absence of antithyroid peroxidase (TPO) positivity, and absence of steroid therapy were statistically significant predictors of incident (early) hypothyroidism, irrespective of SAT etiology. On the other hand, probable predictors of established hypothyroidism differed from that of incident hypothyroidism. Conclusion: Since there is no difference in terms of follow-up parameters and outcomes, COVID-19– and SARS-CoV-2 vaccine–related SAT can be treated and followed up like classic SATs. Recurrence was determined by younger age and steroid therapy requirement. Steroid therapy independently predicts incident hypothyroidism that may sometimes be transient in overall SAT and is also associated with a lower risk of established hypothyroidism.

Introduction: Thyroid fine-needle aspiration biopsy (TFNAB), which is basically planned according to the ultrasonographic features is of clinical importance; since it helps early diagnosis of malignancy, facilitates the selection of patients who will undergo thyroid surgery and prevents unnecessary surgical procedures. In our study, we aimed to evaluate the adequacy of TFNAB as well as the retrospective investigation of the link between the estimated malignancy risk and the descriptive features, radiologic findings and biopsy cytology of patients who underwent ultrasonography guided TFNAB.Methods: In this study, the ultrasonographic characteristics of 659 thyroid nodules belonging to 523 patients who underwent TFNAB between 2018 and 2021 were evaluated. The correlation between the risk of malignancy and demographic data, thyroid hormone levels, and ultrasonographic characteristics of nodules was examined. The diagnostic accuracy performances of European thyroid imaging reporting and data system (EU-TIRADS) classification prepared by the European Thyroid Association (ETA), the risk classification systems recommended by the American Thyroid Association (ATA) and the Society of Endocrinology and Metabolism of Turkey (TEMD) were compared with The Bethesda System for Reporting Thyroid Cytopathology (Bethesda). The adequacy of biopsy was also evaluated. The data which is obtained from the study was statistically analyzed by means of SPSS 20.0 (Statistical Package for the Social Sciences; SPSS Inc. Chicago, IL, USA) program.Results: In this study, the biopsies of 41 (6.2%) among 659 thyroid nodules appeared to be malignant. A statistically significant correlation was detected between malignancy and hypoechogenicity (p=0.011), microcalcification (p=0.005), irregular margins (p=0.028), and accompanying pathological lymph node (p=0.002). Compared to the surgical pathology results, the accuracy that was closest to that of Bethesda System (AUC: 0.778) (Area Under Curve) was found in EU-TIRADS (AUC:0.715). In the biopsies performed in our own endocrinology clinic (43.7% of the total biopsies), the ratio of non-diagnostic results was found to be 8.3%, whereas it was 29.1% in the biopsies performed in other clinics (56.3% of the total biopsies).Conclusion: It should always be kept in mind that, in the cytologic evaluation, the ultrasonographic nodule pattern recommended by the guidelines is very important in the management of patients, because cytology may show false negative and false positive results as well as unclear or non-diagnostic pathological findings. However, clinicians should also understand that classification systems may have strengths and weaknesses. Our study also emphasizes the importance of how experienced a clinic performing biopsy is as well as the role of cytopathologist in obtaining diagnostic results in biopsy.Keywords: Thyroid nodule, neoplasia, ultrasonography, biopsy fine-needle

AMAÇ: Polikistik over sendromu (PKOS), premenopozal kadınlarda en sık görülen endokrin patolojidir ve çeşitli sistemleri etkileyen karmaşık bir sendromdur. PKOS'un kemik metabolizması üzerindeki etkileri hakkında çok sayıda çalışma yapılmıştır, ancak PKOS’da osteoporoz riski konusundaki veriler çelişkilidir. Wingless-type mouse mammary tumor virus integration site (Wnt) yolu, kemik metabolizmasının düzenlenmesinde önemli rol oynar. Bu yolun inhibitörleri olarak Sklerostin (Scl) ve Dickkopf-1 (DKK1) son zamanlarda osteoporozun terapötik tedavisiiçin hedefler haline gelmiştir. Bu çalışma, PKOS'lu kadınlarda Scl ve DKK1 düzeylerini belirlemeyi amaçlamıştır.GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmada PKOS tanısı konulmuş 36 kadın ve 35 sağlıklı gönüllü retrospektif olarak incelendi. Her iki grup, demografik, antropometrik, biyokimyasal parametrelerin yanı sıra Scl ve DKK1 seviyeleri açısından karşılaştırıldı.BULGULAR: Scl seviyesi, PKOS grubunda 42,68 ± 13,28 pg / mL ve kontrol grubunda 45,69 ± 11,79 pg / mL idi ve istatistiksel olarak benzerdi. DKK1 seviyesi, PKOS grubunda 1444,73 ± 611,30 pg / mL ve kontrol grubunda 1204,26 ± 660,88 pg / mL idi ve istatistiksel olarak benzerdi. PKOS grubunun vücut kitle indeksi (VKİ) ve bel/kalça oranı (BKO) değerleri, istatistiksel olarak anlamlı olmamasına rağmen, kontrol grubuna göre daha yüksekti.SONUÇ: Bu çalışma, PKOS'lu kadınlarla sağlıklı bireyler arasında, Scl ve DKK1 düzeyleri bakımından anlamlı bir fark olmadığını göstermiştir. Amenore PKOS olgularında kemik kaybına neden olsa da, hiperandrojenemi ve hiperöstrojeneminin kemik yoğunluğu üzerindeki olumlu etkileri dengeleyici bir unsur olarak kabul edilebilir.

AMAÇ: Tüm dünyada ve ülkemizde insanların tamamlayıcı ve alternatif tıp yöntemlerine ilgileri gün geçtikçe artmaktadır. Genellikle bitkisel ürünler ve gıda takviyeleri hastalar tarafından en çok kullanılan yöntemlerdir. Bu ürünlerin kullanımı diyabet hastalarında da çok sık tercih edilmektedir. Bu hastalarda bitkisel ürünler veya diğer yöntemlerin kullanımı morbidite ve mortalite açısından risk oluşturabilmektedir. Bu çalışma diyabetik hastalarda kullanılan bitkisel ürün, gıda takviyesi veya diğer yöntemleri, hangi sıklıkla kullandıkları ve yan etkilerini incelemek amacıyla planlanmıştır.GEREÇ VE YÖNTEM: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan bu çalışma, Şubat 2020 - Mart 2020 tarihleri arasında Balıkesir Üniversitesi Hastanesi İç Hastalıkları Polikliniği ile Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Polikliniğine başvuran, 18 ile 90 yaş arasında görüşmeyi kabul eden diyabetes mellitus tanılı ve takipli 569 hastada yüz yüze görüşme yöntemi ile yapılmıştır.BULGULAR: Çalışmamıza katılan diyabet hastaların 233 (%40,9)’ü erkek; 336 (%59,1)’i kadındı. Çalışmamıza katılan Diabetes Mellitus (DM) hastalarının hastalıklarına yönelik herhangi bir ilaç dışı bitkisel ürün veya diğer yöntem kullanıp kullanmadığı sorgulandığında 366 (%64,3)‘sı bitkisel ürün veya diğer yöntemleri kullanmadığını belirtirken, 203 (%35,7)‘ü kullandıklarını belirtmişlerdir. Bitkisel ürün veya diğer yöntemleri kullanan hastaların çoğunluğu 174 (%85,7)’ü gıda takviyelerini kullandıklarını belirtmişlerdir. Gıda takviyesi kullananlar ise en sık tarçın (%60,2) ve limon (%11,4) gibi gıdaları kullanmışlardır. Hastaların 156 (%76,8)’sı kullandığı bitkisel ürün veya diğer yöntemler hakkında doktoruna bilgi vermediğini söylemişlerdir. Kullananların sadece %3’ünde yan etki görülmüştür.SONUÇ: Diyabet tanılı hastaların önemli bir kısmı ilaç dışı bitkisel ürün, gıda takviyesi veya diğer yöntemleri kullanmaktadır. Katılımcıların çoğu kullanmış oldukları yöntemler hakkında hekimine bilgi vermediği görülmüştür. Bu durum istenmeyen sonuçlara neden olabilir. Bu yüzden hekimlerin anamnez kısmında ilaç sorgulama açısından dikkatli olmalıdır.

Hiperandrojenizm; kadınlarda hirsutizm, akne, alopesi gibi belirtilere neden olan androjen fazlalığı durumudur. Hirsutizm ise kadınlarda androjene duyarlı bölgelerde erkek tipi kıllanma artışıdır. Hiperandrojenizmin birçok nedeni bulunmaktadır. Androjen salgılayan over ve adrenal tümörler hiperandrojenizmin nadir görülen nedenlerindendir. Özellikle klinik tablonun hızlı ilerlediği, virilizasyon bulgularının eşlik ettiği androjen düzeylerinin çok yüksek olduğu olgularda over ya da adrenal kaynaklı tümörler akla gelmelidir. İzole total testosteron düzeyi 4,15 ng/mL olan ve görüntülemede lezyon saptanmayan postmenopozal kadın hastada bilateral ooforektomi sonrası hiperandrojenizmin nadir bir nedeni sertoli leyding hücreli over tümör tanısı konuldu.

Background: Perchlorate, thiocyanate, and nitrate can block iodide transport at the sodium iodide symporter (NIS) and this can subsequently lead to decreased thyroid hormone production and hypothyroidism. NIS inhibitor exposure has been shown to reduce iodide uptake and thyroid hormone levels; therefore we hypothesized that maternal NIS inhibitor exposure will influence both maternal and newborn thyroid function. Methods: Spot urine samples were collected from 185 lactating mothers and evaluated for perchlorate, thiocyanate, and nitrate concentrations. Blood and colostrum samples were collected from the same participants in the first 48 h after delivery. Thyroid hormones and thyroid-related antibodies (TSH, fT3, fT4, anti-TPO, anti-Tg) were analyzed in maternal blood and perchlorate was analyzed in colostrum. Also, spot blood samples were collected from newborns (n = 185) between 48 and 72 postpartum hours for TSH measurement. Correlation analysis was performed to assess the effect of NIS inhibitors on thyroid hormone levels of lactating mothers and their newborns in their first 48 postpartum hours. Results: The medians of maternal urinary perchlorate (4.00 μg/g creatinine), maternal urinary thiocyanate (403 μg/g creatinine), and maternal urinary nitrate (49,117 μg/g creatinine) were determined. Higher concentrations of all three urinary NIS inhibitors (μg/g creatinine) at their 75th percentile levels were significantly correlated with newborn TSH (r = 0.21, p < 0.001). Median colostrum perchlorate level concentration of all 185 participants was 2.30 μg/L. Colostrum perchlorate was not significantly correlated with newborn TSH (p > 0.05); however, there was a significant correlation between colostrum perchlorate level and maternal TSH (r = 0.21, p < 0.01). Similarly, there was a significant positive association between colostrum perchlorate and maternal urinary creatinine adjusted perchlorate (r = 0.32, p < 0.001). Conclusion: NIS inhibitors are ubiquitous in lactating women in Turkey and are associated with increased TSH levels in newborns, thus signifying for the first time that co-exposure to maternal NIS inhibitors can have a negative effect on the newborn thyroid function.