Remziye Sivaci
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Previous Organizations / Institutes
The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years
Remziye Sivaci has a total of 33 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Elif Doğan Bakı
Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi
10 shared publications - Tuba Berra Sarıtaş
Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi
5 shared publications - Ahmet Yuksek
Department of Anaesthesiology and Reanimation, University of Health Sciences Kocaeli City Hospital, Izmit, Türkiye
4 shared publications - Bilal Atilla Bezen
Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi
4 shared publications - Elif Büyükerkmen
Afyonkarahisar devlet hastanesi
4 shared publications - Bilge Banu Taşdemir Mecit
Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi
3 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 6 June 2026
- Published by Springer Nature in Perioperative Medicine
- Vol. 15 (1)
Comparison of erector spinae plane, paravertebral, and pectoral nerve blocks on postoperative analgesia and Quality of Recovery-15 in patients undergoing mastectomy: a prospective randomized trial
Modified radical mastectomy (MRM) is frequently associated with moderate to severe postoperative pain, which may negatively affect recovery and quality of life. Regional anesthesia techniques such as the erector spinae plane block (ESPB), thoracic paravertebral block (TPVB), and pectoral nerve block (PECS) have been increasingly used as part of multimodal analgesia strategies for breast surgery. However, their comparative effects on analgesic efficacy and quality of recovery remain unclear. The study included 90 female patients undergoing unilateral elective MRM. Patients were randomly allocated into three groups (n = 30 each) to receive ESPB, TPVB, or PECS block preoperatively with 0.25% bupivacaine. All patients subsequently underwent standardized general anesthesia. Postoperative pain was assessed using the Visual Analog Scale (VAS) at 0, 1, 3, 6, 12, and 24 h. The primary outcome was total morphine consumption at 24 h. Secondary outcomes included time to first morphine request, incidence of rescue fentanyl use, postoperative nausea and vomiting, patient satisfaction, and scores. Demographic characteristics and operative durations were comparable among the groups (p > 0.05). Total 24-hour morphine consumption was significantly higher in the ESPB group (median 10 mg) compared with TPVB (9 mg, p = 0.009) and PECS (9 mg, p = 0.018) groups. Kaplan-Meier analysis revealed that the time to first morphine request was significantly shorter in the ESPB group (p < 0.001), while TPVB provided the longest analgesic duration. No significant differences were found in postoperative pain scores, rescue opioid requirements, or nausea-vomiting incidence (p > 0.05). QoR-15 scores were significantly lower in the ESPB group compared with TPVB and PECS groups (p < 0.001). Both PECS and TPVB provided superior postoperative analgesia and better quality of recovery scores compared to ESPB in patients undergoing modified radical mastectomy. These findings support the use of PECS or TPVB as effective components of multimodal analgesia strategies for breast cancer surgery. ISRCTN Registry, ISRCTN17247698.
- 6 June 2026
- Published by Springer Nature in Perioperative Medicine
- Vol. 15 (1)
Open AccessComparison of erector spinae plane, paravertebral, and pectoral nerve blocks on postoperative analgesia and Quality of Recovery-15 in patients undergoing mastectomy: a prospective randomized trial
Modified radical mastectomy (MRM) is frequently associated with moderate to severe postoperative pain, which may negatively affect recovery and quality of life. Regional anesthesia techniques such as the erector spinae plane block (ESPB), thoracic paravertebral block (TPVB), and pectoral nerve block (PECS) have been increasingly used as part of multimodal analgesia strategies for breast surgery. However, their comparative effects on analgesic efficacy and quality of recovery remain unclear. The study included 90 female patients undergoing unilateral elective MRM. Patients were randomly allocated into three groups (n = 30 each) to receive ESPB, TPVB, or PECS block preoperatively with 0.25% bupivacaine. All patients subsequently underwent standardized general anesthesia. Postoperative pain was assessed using the Visual Analog Scale (VAS) at 0, 1, 3, 6, 12, and 24 h. The primary outcome was total morphine consumption at 24 h. Secondary outcomes included time to first morphine request, incidence of rescue fentanyl use, postoperative nausea and vomiting, patient satisfaction, and scores. Demographic characteristics and operative durations were comparable among the groups (p > 0.05). Total 24-hour morphine consumption was significantly higher in the ESPB group (median 10 mg) compared with TPVB (9 mg, p = 0.009) and PECS (9 mg, p = 0.018) groups. Kaplan-Meier analysis revealed that the time to first morphine request was significantly shorter in the ESPB group (p < 0.001), while TPVB provided the longest analgesic duration. No significant differences were found in postoperative pain scores, rescue opioid requirements, or nausea-vomiting incidence (p > 0.05). QoR-15 scores were significantly lower in the ESPB group compared with TPVB and PECS groups (p < 0.001). Both PECS and TPVB provided superior postoperative analgesia and better quality of recovery scores compared to ESPB in patients undergoing modified radical mastectomy. These findings support the use of PECS or TPVB as effective components of multimodal analgesia strategies for breast cancer surgery. ISRCTN Registry, ISRCTN17247698.
- 31 December 2025
- Published by Ordu University in ODÜ Tıp Dergisi
- Vol. 12 (3) , 123-129
Kornea Nakli Uygulanan Hastalardaki Anestezik Deneyimlerimiz
Amaç: Tam kat kornea nakli (penetran keratoplasti) Dünya’da en çok uygulanan doku nakli olarak ön plana çıkmaktadır. Uygulanan ameliyat tekniği ve diğer faktörlerin yanında ameliyat sırasındaki anestezi yönetimi de önemlidir. Bu çalışma da hastanemizde kornea nakil operasyonu uygulanan hastalardaki anestezi yönetimimizi değerlendirdik. Materyal ve Metot: Etik kurulu onayı alındıktan sonra kornea nakli nedeniyle 01-09.2023 ve 01.12.2024 tarihleri arasında opere edilen hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik bulguları, komorbiditeleri, uygulanan anestezi yöntemleri, operasyon süreleri, hastanede kalış süreleri, mortalite ve komplikasyonlar değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 30 hasta katıldı. Hastaların 17’si kadın, 13’ü erkekti, yaş ortalamaları 58,6 ±17,77 idi. Hastaların %56,7’si American Society of Anesthesiologists (ASA) II sınıfındayken %30’u ASA III, ve %13,3’ü ASA I risk grubundaydı. Hastaların %63,3’ün de ek hastalık mevcuttu. Ortalama ameliyat süreleri 83,33±22,75 dakika, hastane kalış süre ortancaları 1(1-8) gündü. Sonuç: Kornea nakillerinde optimal sonuçların elde edilmesi için özellikle komorbiditesi olan hasta gruplarında anestezi yönetimi multidisipliner bir yaklaşım gerektirmektedir.
- 31 December 2025
- Published by Ordu University in ODÜ Tıp Dergisi
- Vol. 12 (3) , 123-129
Kornea Nakli Uygulanan Hastalardaki Anestezik Deneyimlerimiz
Amaç: Tam kat kornea nakli (penetran keratoplasti) Dünya’da en çok uygulanan doku nakli olarak ön plana çıkmaktadır. Uygulanan ameliyat tekniği ve diğer faktörlerin yanında ameliyat sırasındaki anestezi yönetimi de önemlidir. Bu çalışma da hastanemizde kornea nakil operasyonu uygulanan hastalardaki anestezi yönetimimizi değerlendirdik. Materyal ve Metot: Etik kurulu onayı alındıktan sonra kornea nakli nedeniyle 01-09.2023 ve 01.12.2024 tarihleri arasında opere edilen hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik bulguları, komorbiditeleri, uygulanan anestezi yöntemleri, operasyon süreleri, hastanede kalış süreleri, mortalite ve komplikasyonlar değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 30 hasta katıldı. Hastaların 17’si kadın, 13’ü erkekti, yaş ortalamaları 58,6 ±17,77 idi. Hastaların %56,7’si American Society of Anesthesiologists (ASA) II sınıfındayken %30’u ASA III, ve %13,3’ü ASA I risk grubundaydı. Hastaların %63,3’ün de ek hastalık mevcuttu. Ortalama ameliyat süreleri 83,33±22,75 dakika, hastane kalış süre ortancaları 1(1-8) gündü. Sonuç: Kornea nakillerinde optimal sonuçların elde edilmesi için özellikle komorbiditesi olan hasta gruplarında anestezi yönetimi multidisipliner bir yaklaşım gerektirmektedir.
- 25 December 2025
- Published by Kirikkale Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 27 (3) , 255-261
EVALUATION OF THE EFFECTS OF FEMORAL, SCIATIC OR FEMORAL, SCIATIC, OBTURATOR NERVE BLOCKS ON POSTOPERATIVE PAIN IN PATIENTS UNDERGOING KNEE ARTHROPLASTY
Objective: Total knee arthroplasty is an effective treatment for end-stage knee osteoarthritis. Inadequate or inappropriate postoperative pain management after this surgery can prolong hospitalization and increase the need for intensive care. This study investigates the effects of femoral, sciatic, and obturator nerve blocks on postoperative pain, additional analgesic consumption, postoperative nausea-vomiting, patient satisfaction, and length of hospital stay. Material and Methods: The study involved 50 patients who underwent unilateral knee arthroplasty and peripheral nerve block for postoperative analgesia between October 21, 2020, and February 21, 2021. The patients were randomly divided into two groups: group I received femoral and sciatic nerve block, while group II received femoral, sciatic, and obturator nerve block. Resting Visual Analog Scale scores, as well as nausea and vomiting symptoms, were recorded at 0, 2, 4, 8, 12, and 24 hours postoperatively. Additionally, we evaluated dynamic Visual Analog Scale scores at 8, 12, and 24 hours, initiation times for additional analgesia, total analgesic use within 24 hours, discharge times, and patient satisfaction levels. Results: The resting Visual Analog Scale scores at the 4th and 8th hour were significantly higher in patients with femoral and sciatic nerve block compared to those with femoral, sciatic, and obturator nerve block. Additionally, patients with femoral and sciatic nerve block required additional analgesics significantly earlier than those with femoral, sciatic, and obturator nerve block. Conclusion: The use of femoral, sciatic, and obturator nerve block for postoperative pain in total knee arthroplasty operations was found to have a positive impact on postoperative Visual Analog Scale score and the time to initiate additional analgesics.
- 25 December 2025
- Published by Kirikkale Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 27 (3) , 255-261
EVALUATION OF THE EFFECTS OF FEMORAL, SCIATIC OR FEMORAL, SCIATIC, OBTURATOR NERVE BLOCKS ON POSTOPERATIVE PAIN IN PATIENTS UNDERGOING KNEE ARTHROPLASTY
Objective: Total knee arthroplasty is an effective treatment for end-stage knee osteoarthritis. Inadequate or inappropriate postoperative pain management after this surgery can prolong hospitalization and increase the need for intensive care. This study investigates the effects of femoral, sciatic, and obturator nerve blocks on postoperative pain, additional analgesic consumption, postoperative nausea-vomiting, patient satisfaction, and length of hospital stay. Material and Methods: The study involved 50 patients who underwent unilateral knee arthroplasty and peripheral nerve block for postoperative analgesia between October 21, 2020, and February 21, 2021. The patients were randomly divided into two groups: group I received femoral and sciatic nerve block, while group II received femoral, sciatic, and obturator nerve block. Resting Visual Analog Scale scores, as well as nausea and vomiting symptoms, were recorded at 0, 2, 4, 8, 12, and 24 hours postoperatively. Additionally, we evaluated dynamic Visual Analog Scale scores at 8, 12, and 24 hours, initiation times for additional analgesia, total analgesic use within 24 hours, discharge times, and patient satisfaction levels. Results: The resting Visual Analog Scale scores at the 4th and 8th hour were significantly higher in patients with femoral and sciatic nerve block compared to those with femoral, sciatic, and obturator nerve block. Additionally, patients with femoral and sciatic nerve block required additional analgesics significantly earlier than those with femoral, sciatic, and obturator nerve block. Conclusion: The use of femoral, sciatic, and obturator nerve block for postoperative pain in total knee arthroplasty operations was found to have a positive impact on postoperative Visual Analog Scale score and the time to initiate additional analgesics.
- Open Access
- 22 May 2023
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 25 (1) , 103-110
OBEZ HASTALARDA LAPAROSKOPİK CERRAHİLERDE FARKLI PEEP UYGULAMALARININ OPTİK SİNİR KILIF ÇAPINA ETKİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
OBJECTIVE: Positive end-expiratory pressure (PEEP) application, which is used to improve oxygenation by keeping the alveoli open, may cause an additional increase in intracranial pressure (ICP) during pneumoperitoneum in obese patients. In this study, the effect of different PEEP applications on the optic nerve sheath diameter (ONSD) in obese patients undergoing laparoscopic surgery was evaluated. MATERIAL AND METHODS: The study included 26 patients with a Body Mass Index (BMI) of ≥ 30 and the American Society of Anesthesiologists (ASA) I-II status undergoing laparoscopic surgery in the reverse Trendelenburg position. After anesthesia induction, the patients were randomly allocated to either the PEEP 5 group or the PEEP 8 group. The patients were compared with respect to age, gender, BMI, ASA status, operations performed, and the hemodynamic data and ONSD values recorded intraoperatively at regular intervals. RESULTS: 22 patients completed the study. Except for gender (p=0.020), there was no difference in demographic and hemodynamic data between the groups. No difference was observed between the groups in respect of ONSD measurements at all times. In the intra-group comparisons, there was no difference in the ONSD values within the PEEP 5 group, whereas in the PEEP 8 group, the measurements at 5 minutes (T2) and 30 minutes (T3) after pneumoperitoneum, and at the end of surgery (T4) were significantly higher than the basal measurements (T1) (p=0.010, p=0.003, p=0.012). CONCLUSIONS: Although PEEP 8 and PEEP 5 applications have similar effects to ICP increase, we thought that it would be safer to apply PEEP increments by measuring ONSD via ultrasonography.
- 22 May 2023
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 25 (1) , 103-110
Open AccessOBEZ HASTALARDA LAPAROSKOPİK CERRAHİLERDE FARKLI PEEP UYGULAMALARININ OPTİK SİNİR KILIF ÇAPINA ETKİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
OBJECTIVE: Positive end-expiratory pressure (PEEP) application, which is used to improve oxygenation by keeping the alveoli open, may cause an additional increase in intracranial pressure (ICP) during pneumoperitoneum in obese patients. In this study, the effect of different PEEP applications on the optic nerve sheath diameter (ONSD) in obese patients undergoing laparoscopic surgery was evaluated. MATERIAL AND METHODS: The study included 26 patients with a Body Mass Index (BMI) of ≥ 30 and the American Society of Anesthesiologists (ASA) I-II status undergoing laparoscopic surgery in the reverse Trendelenburg position. After anesthesia induction, the patients were randomly allocated to either the PEEP 5 group or the PEEP 8 group. The patients were compared with respect to age, gender, BMI, ASA status, operations performed, and the hemodynamic data and ONSD values recorded intraoperatively at regular intervals. RESULTS: 22 patients completed the study. Except for gender (p=0.020), there was no difference in demographic and hemodynamic data between the groups. No difference was observed between the groups in respect of ONSD measurements at all times. In the intra-group comparisons, there was no difference in the ONSD values within the PEEP 5 group, whereas in the PEEP 8 group, the measurements at 5 minutes (T2) and 30 minutes (T3) after pneumoperitoneum, and at the end of surgery (T4) were significantly higher than the basal measurements (T1) (p=0.010, p=0.003, p=0.012). CONCLUSIONS: Although PEEP 8 and PEEP 5 applications have similar effects to ICP increase, we thought that it would be safer to apply PEEP increments by measuring ONSD via ultrasonography.
- Open Access
- 5 April 2023
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 24 (2) , 154-160
YOĞUN BAKIMDA ÇALIŞAN SAĞLIK PERSONELİNDE TÜKENMİŞLİK DÜZEYİNİN SOSYODEMOGRAFİK DEĞİŞKENLERLE İLİŞKİSİ
AMAÇ: Çalışmamız Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi yoğun bakım ünitelerinde çalışan sağlık personelinin tükenmişlik düzeyinin sosyodemografik değişkenlerle ilişkisini belirlenmeyi ve ardından bu soruna çözüm önermeyi amaçlamıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Öğretim üyesi, uzman doktor, asistan doktor ve hemşireler dahil toplam 145 yoğun bakım çalışanına 18 sorudan oluşan sosyodemografik veri formu ve 22 sorudan oluşan Maslach tükenmişlik ölçeği’ni içeren iki bölümlü anket uygulandı. Anket uygulaması sonucu elde edilen verilerin istatiksel analizi SPSS (Statistical Package fort the Scocial Science Version 20, Chicago, ABD) programı kullanılarak yapıldı. BULGULAR: Yoğun bakım çalışanlarının Maslach tükenmişlik ölçeği duygusal tükenme puan ortalaması 18.26±7.61, duyarsızlaşma boyutu puan ortalaması 8.42±2.96 olarak, kişisel başarı hissi puan ortalaması ise 10.64±4.15 olarak bulunmuştur. SONUÇ: Yoğun bakım çalışanlarının duygusal tükenme ve duyarsızlaşma alt ölçeği ortalama puanlarına göre orta düzeyde tükenmişlik yaşadığı bulundu. Yoğun bakım çalışanlarının yaşadığı tükenmişlik sendromu açısından personelin sorunlarının tespiti, düzeltiltici çalışmaların yapılması ve anketin belli aralarla tekrar edilmesinin faydalı olacağı kanaatindeyiz.
- 5 April 2023
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 24 (2) , 154-160
Open AccessYOĞUN BAKIMDA ÇALIŞAN SAĞLIK PERSONELİNDE TÜKENMİŞLİK DÜZEYİNİN SOSYODEMOGRAFİK DEĞİŞKENLERLE İLİŞKİSİ
AMAÇ: Çalışmamız Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi yoğun bakım ünitelerinde çalışan sağlık personelinin tükenmişlik düzeyinin sosyodemografik değişkenlerle ilişkisini belirlenmeyi ve ardından bu soruna çözüm önermeyi amaçlamıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Öğretim üyesi, uzman doktor, asistan doktor ve hemşireler dahil toplam 145 yoğun bakım çalışanına 18 sorudan oluşan sosyodemografik veri formu ve 22 sorudan oluşan Maslach tükenmişlik ölçeği’ni içeren iki bölümlü anket uygulandı. Anket uygulaması sonucu elde edilen verilerin istatiksel analizi SPSS (Statistical Package fort the Scocial Science Version 20, Chicago, ABD) programı kullanılarak yapıldı. BULGULAR: Yoğun bakım çalışanlarının Maslach tükenmişlik ölçeği duygusal tükenme puan ortalaması 18.26±7.61, duyarsızlaşma boyutu puan ortalaması 8.42±2.96 olarak, kişisel başarı hissi puan ortalaması ise 10.64±4.15 olarak bulunmuştur. SONUÇ: Yoğun bakım çalışanlarının duygusal tükenme ve duyarsızlaşma alt ölçeği ortalama puanlarına göre orta düzeyde tükenmişlik yaşadığı bulundu. Yoğun bakım çalışanlarının yaşadığı tükenmişlik sendromu açısından personelin sorunlarının tespiti, düzeltiltici çalışmaların yapılması ve anketin belli aralarla tekrar edilmesinin faydalı olacağı kanaatindeyiz.
- Open Access
- 8 January 2023
- Published by Holistence Publications in Health Sciences Quarterly
- Vol. 3 (1) , 35-41
Tracheal intubation is not difficult with flexible bronchoscopy guidance
We aimed to evaluate the efficacy and safety of flexible bronchoscopy-guided tracheal intubation during difficult airways. We retrospectively evaluated the hospital records of intubated patients with the assistance of a flexible bronchoscope during 5 years-period, (between January 2015 to 2020). All patients were intubated under general anesthesia. A total of 67 patients were enrolled in the study. The majority of the patients were male (n=42, 62.7%). The mean age was 55.5±15.3 years. Mallampati classification was revealed frequently in class IV in 76.1% of cases. Only one patient with class II is evaluated as having a difficult airway because of obesity. The most frequent 3 indications for endotracheal tube (ETT) insertion (intubation) with the help of a bronchoscope were limitation of the mouth opening (40.3%), obesity (20.9%), and cervical-vertebrate fracture (11.9%). The intubation route was preferred as the oral way in 53 patients and the nasal way in 14 patients. The mean duration for ETT intubation via bronchoscopy guidance was 3.38 minutes. There was no severe complication other than transient oxygen desaturation (SaO2) below 90% (n=8, 11.9%) and epistaxis (n=2, 3%) in the complication records of all patients. Intubation with the help of a flexible bronchoscope is an effective, practical, and safe method in patients with a difficult airway.
- 8 January 2023
- Published by Holistence Publications in Health Sciences Quarterly
- Vol. 3 (1) , 35-41
Open AccessTracheal intubation is not difficult with flexible bronchoscopy guidance
We aimed to evaluate the efficacy and safety of flexible bronchoscopy-guided tracheal intubation during difficult airways. We retrospectively evaluated the hospital records of intubated patients with the assistance of a flexible bronchoscope during 5 years-period, (between January 2015 to 2020). All patients were intubated under general anesthesia. A total of 67 patients were enrolled in the study. The majority of the patients were male (n=42, 62.7%). The mean age was 55.5±15.3 years. Mallampati classification was revealed frequently in class IV in 76.1% of cases. Only one patient with class II is evaluated as having a difficult airway because of obesity. The most frequent 3 indications for endotracheal tube (ETT) insertion (intubation) with the help of a bronchoscope were limitation of the mouth opening (40.3%), obesity (20.9%), and cervical-vertebrate fracture (11.9%). The intubation route was preferred as the oral way in 53 patients and the nasal way in 14 patients. The mean duration for ETT intubation via bronchoscopy guidance was 3.38 minutes. There was no severe complication other than transient oxygen desaturation (SaO2) below 90% (n=8, 11.9%) and epistaxis (n=2, 3%) in the complication records of all patients. Intubation with the help of a flexible bronchoscope is an effective, practical, and safe method in patients with a difficult airway.
- 17 October 2022
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 23 (4) , 378-384
HASTANEMİZDE ÇOCUKLUK ÇAĞI YABANCI CİSİM ASPİRASYONLARINDA ANESTEZİK YAKLAŞIM
AMAÇ: Yabancı cisim aspirasyonları her yaşta görülebilmekle beraber pediatrik hastalarda önemli bir mortalite ve morbidite sebebidir. Anestezi tercihi hafif sedasyondan genel anesteziye kadar değişebilmektedir. Bu çalışmamızda yabancı cisim aspriasyonu nedeniyle anestezi uyguladığımız pediatrik vakalar incelenerek, yaş, cinsiyet, aspire edilen cisimlerin hastaneye yatış ve mortalite açısından farklılıkları analiz edildi.GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2018 - Aralık 2020 tarihleri arasında 3 yıllık bir dönemde Çocuk Cerrahisi Kliniği tarafından yabancı cisim aspirasyonu opere edilen pediatrik vakalar retrospektif olarak analiz edildi. Toplam 46 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalarda yaş, cinsiyet, hastaneye başvuru şikayetleri, preoperatif geçen süre, aspire edilen cisimlerin niteliği ve yerleşimi, uygulanan tedavi yöntemleri, anestezi süresi, perioperatif komplikasyonlar, yatış süresi ve mortalite parametreleri incelendi.BULGULAR: Hastaların % 39,1’i kız, % 60,9’u erkek, yaş ortalamaları 33,47 ± 39,72 ay idi. Aspire edilen materyallerin çeşitlilik göstermekle birlikte en çok aspire edilen materyal % 43,5 oranında kuruyemişti. Tüm hastalarda intravenöz anestezikler ve kontrollü ventilasyon uygulanıldı. Hastaların % 76,1’inde komplikasyon gözlenmezken, % 10,9’unda bronkospazm, % 13’ünde geç uyanma gözlendi. Hastaların ameliyat sonrası % 89,1 servise çıkarken, bronkospazm gelişen % 10,9 hasta yoğun bakımda izlendi.SONUÇ: Bir yaşın altındaki ve üstündeki aspirasyon vakalarında komplikasyonlar ve hastenede kalış süreleri değişmemektedir. Hastalarda anestezi tercihi hasta bazlı düşünülmesi gereken bir durumdur. Çalışmamızın sonuçlarına göre intravenöz – inhalasyon anestezisi ve kontrollü ventilasyonda anestezi tercihin de dikkate alınması gereken bir seçenektir.
- 17 October 2022
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 23 (4) , 378-384
HASTANEMİZDE ÇOCUKLUK ÇAĞI YABANCI CİSİM ASPİRASYONLARINDA ANESTEZİK YAKLAŞIM
AMAÇ: Yabancı cisim aspirasyonları her yaşta görülebilmekle beraber pediatrik hastalarda önemli bir mortalite ve morbidite sebebidir. Anestezi tercihi hafif sedasyondan genel anesteziye kadar değişebilmektedir. Bu çalışmamızda yabancı cisim aspriasyonu nedeniyle anestezi uyguladığımız pediatrik vakalar incelenerek, yaş, cinsiyet, aspire edilen cisimlerin hastaneye yatış ve mortalite açısından farklılıkları analiz edildi.GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2018 - Aralık 2020 tarihleri arasında 3 yıllık bir dönemde Çocuk Cerrahisi Kliniği tarafından yabancı cisim aspirasyonu opere edilen pediatrik vakalar retrospektif olarak analiz edildi. Toplam 46 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalarda yaş, cinsiyet, hastaneye başvuru şikayetleri, preoperatif geçen süre, aspire edilen cisimlerin niteliği ve yerleşimi, uygulanan tedavi yöntemleri, anestezi süresi, perioperatif komplikasyonlar, yatış süresi ve mortalite parametreleri incelendi.BULGULAR: Hastaların % 39,1’i kız, % 60,9’u erkek, yaş ortalamaları 33,47 ± 39,72 ay idi. Aspire edilen materyallerin çeşitlilik göstermekle birlikte en çok aspire edilen materyal % 43,5 oranında kuruyemişti. Tüm hastalarda intravenöz anestezikler ve kontrollü ventilasyon uygulanıldı. Hastaların % 76,1’inde komplikasyon gözlenmezken, % 10,9’unda bronkospazm, % 13’ünde geç uyanma gözlendi. Hastaların ameliyat sonrası % 89,1 servise çıkarken, bronkospazm gelişen % 10,9 hasta yoğun bakımda izlendi.SONUÇ: Bir yaşın altındaki ve üstündeki aspirasyon vakalarında komplikasyonlar ve hastenede kalış süreleri değişmemektedir. Hastalarda anestezi tercihi hasta bazlı düşünülmesi gereken bir durumdur. Çalışmamızın sonuçlarına göre intravenöz – inhalasyon anestezisi ve kontrollü ventilasyonda anestezi tercihin de dikkate alınması gereken bir seçenektir.
- 4 August 2021
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 22 (5) , 355-359
IS ENTRY HEMOGLOBIN VALUE AN INTENSIVE CARE AND MORTALITY THE DETERMINANT IN TRAUMA PATIENTS WITH EXTREMITY AND PELVIS FRACTURE ?
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı travma sonucu gelişen ekstremite ve pelvis kırıkları nedeni ile ameliyathanemizde opere olan hastaların yatış sırasındaki hemoglobin düzeyi ve eritrosit transfüzyonu gereksinimi ile yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) yatışı ve mortalite arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır.GEREÇ VE YÖNTEM: Travma sonucu gelişen ekstremite ve pelvis kırıkları nedeni ile 01.01.2018 - 31.12.2018 tarihleri arasında ameliyathanemizde opere olan hastalar çalışmaya alındı. Hastaların medikal arşiv ve anestezi kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Birinci aşamada anemisi olan ve olmayan hastalar ortalama geliş hemoglobin düzeyi, eritrosit transfüzyon ihtiyacı, hastanede yatış süresi, YBÜ’de yatış ihtiyacı, YBÜ’de yatış süresi, mortalite oranları açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında tüm hastalar eritrosit transfüzyonu alan ve almayan olarak iki gruba ayrılmış ve iki grup ortalama geliş hemoglobin düzeyi, hastane yatış süresi, YBÜ’de yatış ihtiyacı, YBÜ’de yatış süresi, 1. ay ve 3. ay mortalite oranları açısından karşılaştırılmıştır.BULGULAR: Çalışmamıza 222 hasta alındı. Hastaların yaş ortancası 61 (18 - 97) yıl ve %64,4’ü (143 hasta) erkek idi. Hastanede yatış süreleri 2 ile 120 gün arasında değişmekte olup, ortalaması 8,87±14,44 gündür. Hastalardan 24’ü (%10,8) YBÜ’de yatmıştır. YBÜ’de yattıkları süre 1 ile 46 gün arasında değişmekte olup, ortalaması 9,33±11,52 gündür. Hastaların 9’unda (%4,1) 1. ayda mortalite, 10 hastada (%4,5) 3.ayda mortalite gelişmiştir. Anemik hasta grubundakı hastalar anemik olmayan gruba göre istatistiksel olarak daha yaşlı olup, anemik grupta hastanede kalış günü (p<0,001), ve mortalite oranları (p<0,001) istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Anemik hastalarda YBÜ’de yatış oranları anlamlı olarak yüksek (p<0,001) saptanırken, YBÜ’de yatış günü açısından iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p=0,444). Çalışmamızda eritrosit transfüzyonu alan hasta grubunda hastanede kalış günü (p<0,001), 1. ay (p=0,003) ve 3. ay (p=0,001) mortalite oranları istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Transfüzyon yapılan hasta grubunda hem YBÜ’de yatış oranları hem de YBÜ’de yatış gün sayısı anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (p<0,001).SONUÇ: Travma sonrası hastaneye ilk gelişte aneminin olması yanı sıra eritrosit transfüzyonu da mortalite için risk faktörüdür. Her hastanın bireysel değerlendirilerek transfüzyon kararı verilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.
- 4 August 2021
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 22 (5) , 355-359
IS ENTRY HEMOGLOBIN VALUE AN INTENSIVE CARE AND MORTALITY THE DETERMINANT IN TRAUMA PATIENTS WITH EXTREMITY AND PELVIS FRACTURE ?
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı travma sonucu gelişen ekstremite ve pelvis kırıkları nedeni ile ameliyathanemizde opere olan hastaların yatış sırasındaki hemoglobin düzeyi ve eritrosit transfüzyonu gereksinimi ile yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) yatışı ve mortalite arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır.GEREÇ VE YÖNTEM: Travma sonucu gelişen ekstremite ve pelvis kırıkları nedeni ile 01.01.2018 - 31.12.2018 tarihleri arasında ameliyathanemizde opere olan hastalar çalışmaya alındı. Hastaların medikal arşiv ve anestezi kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Birinci aşamada anemisi olan ve olmayan hastalar ortalama geliş hemoglobin düzeyi, eritrosit transfüzyon ihtiyacı, hastanede yatış süresi, YBÜ’de yatış ihtiyacı, YBÜ’de yatış süresi, mortalite oranları açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında tüm hastalar eritrosit transfüzyonu alan ve almayan olarak iki gruba ayrılmış ve iki grup ortalama geliş hemoglobin düzeyi, hastane yatış süresi, YBÜ’de yatış ihtiyacı, YBÜ’de yatış süresi, 1. ay ve 3. ay mortalite oranları açısından karşılaştırılmıştır.BULGULAR: Çalışmamıza 222 hasta alındı. Hastaların yaş ortancası 61 (18 - 97) yıl ve %64,4’ü (143 hasta) erkek idi. Hastanede yatış süreleri 2 ile 120 gün arasında değişmekte olup, ortalaması 8,87±14,44 gündür. Hastalardan 24’ü (%10,8) YBÜ’de yatmıştır. YBÜ’de yattıkları süre 1 ile 46 gün arasında değişmekte olup, ortalaması 9,33±11,52 gündür. Hastaların 9’unda (%4,1) 1. ayda mortalite, 10 hastada (%4,5) 3.ayda mortalite gelişmiştir. Anemik hasta grubundakı hastalar anemik olmayan gruba göre istatistiksel olarak daha yaşlı olup, anemik grupta hastanede kalış günü (p<0,001), ve mortalite oranları (p<0,001) istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Anemik hastalarda YBÜ’de yatış oranları anlamlı olarak yüksek (p<0,001) saptanırken, YBÜ’de yatış günü açısından iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p=0,444). Çalışmamızda eritrosit transfüzyonu alan hasta grubunda hastanede kalış günü (p<0,001), 1. ay (p=0,003) ve 3. ay (p=0,001) mortalite oranları istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Transfüzyon yapılan hasta grubunda hem YBÜ’de yatış oranları hem de YBÜ’de yatış gün sayısı anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (p<0,001).SONUÇ: Travma sonrası hastaneye ilk gelişte aneminin olması yanı sıra eritrosit transfüzyonu da mortalite için risk faktörüdür. Her hastanın bireysel değerlendirilerek transfüzyon kararı verilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.
- 1 July 2021
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 22 (4) , 282-286
HASTANEMİZDE UYGULANAN LAPAROSKOPİK OBEZİTE CERRAHİSİ VAKALARININ GERİYE DÖNÜK DEĞERLENDİRİLMESİ
AMAÇ: Bu çalışmada hastanemizde laparoskopik obezite cerrahisi uygulanan hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlandı.GEREÇ VE YÖNTEM: Şubat 2014 ve Aralık 2018 arasında tek hekim tarafından obezite cerrahisi uygulanan olguların dosyaları incelendi. Demografik özellikler, postoperatif komplikasyonlar, hastane kalış süresi, postoperatif taburculuk, mortalite kaydedildi.BULGULAR: 4 yıllık bir süreçte toplam 89 hasta opere edildi. Hastaların yaş ortalamaları 41±11,44, ortalama beden kitle indeksleri (BKİ) 46,26±6,74 idi. Hastaların 66’sı kadın, 23’ü erkekti ve bunların % 44,9’unda ek hastalık mevcuttu. Hastaların %9’u zor entubasyon (fiberoptik bronkoskop ile entübe edilen)olup %67,4’ü servise çıkarken, %32,6sı yoğun bakıma çıkarılmıştır. Yoğun bakım ihtiyacı BKI 50’nin üzerinde olan hastalarda anlamlı bir şekilde yüksekti (p=0,011). Hastaların %9’unde postoperatif komplikasyon görülürken, %2,2’sinde mortalite görülmüştür. Hastaların cerrahi süre ortalamaları 120,09±68,09 dakika olup hastane kalış süreleri 6,76±4,62 gün idi.SONUÇ: Obezite beraberindeki hastalıklar nedeniyle kronik ilerleyici ve hayatı tehdit eden bir hastalıktır. Literatürle de uyumlu olarak hastaların çoğunluğunun kadın olması ve yaş ortalamaları düşük olmasına rağmen, %44,9’unda ek hastalık olması bunun göstergesidir. Laparoskopik sleeve gastrektomi uygulanacak hastaların perioperatif anestezi ve cerrahi uygulamalarının, hasta sonuçlarının ve komplikasyonların incelenmesinin başarı oranının artırılmasında önemli olacağı kanaatindeyiz.
- 1 July 2021
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 22 (4) , 282-286
HASTANEMİZDE UYGULANAN LAPAROSKOPİK OBEZİTE CERRAHİSİ VAKALARININ GERİYE DÖNÜK DEĞERLENDİRİLMESİ
AMAÇ: Bu çalışmada hastanemizde laparoskopik obezite cerrahisi uygulanan hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlandı.GEREÇ VE YÖNTEM: Şubat 2014 ve Aralık 2018 arasında tek hekim tarafından obezite cerrahisi uygulanan olguların dosyaları incelendi. Demografik özellikler, postoperatif komplikasyonlar, hastane kalış süresi, postoperatif taburculuk, mortalite kaydedildi.BULGULAR: 4 yıllık bir süreçte toplam 89 hasta opere edildi. Hastaların yaş ortalamaları 41±11,44, ortalama beden kitle indeksleri (BKİ) 46,26±6,74 idi. Hastaların 66’sı kadın, 23’ü erkekti ve bunların % 44,9’unda ek hastalık mevcuttu. Hastaların %9’u zor entubasyon (fiberoptik bronkoskop ile entübe edilen)olup %67,4’ü servise çıkarken, %32,6sı yoğun bakıma çıkarılmıştır. Yoğun bakım ihtiyacı BKI 50’nin üzerinde olan hastalarda anlamlı bir şekilde yüksekti (p=0,011). Hastaların %9’unde postoperatif komplikasyon görülürken, %2,2’sinde mortalite görülmüştür. Hastaların cerrahi süre ortalamaları 120,09±68,09 dakika olup hastane kalış süreleri 6,76±4,62 gün idi.SONUÇ: Obezite beraberindeki hastalıklar nedeniyle kronik ilerleyici ve hayatı tehdit eden bir hastalıktır. Literatürle de uyumlu olarak hastaların çoğunluğunun kadın olması ve yaş ortalamaları düşük olmasına rağmen, %44,9’unda ek hastalık olması bunun göstergesidir. Laparoskopik sleeve gastrektomi uygulanacak hastaların perioperatif anestezi ve cerrahi uygulamalarının, hasta sonuçlarının ve komplikasyonların incelenmesinin başarı oranının artırılmasında önemli olacağı kanaatindeyiz.
- Open Access
- 1 January 2021
- Published by BULUS Design and Printing Services Company in Journal of Anesthesiology and Reanimation Specialists’ Society
- Vol. 29 (2) , 140-143
Anesthesiologist’s Horror Case: Postintubation Tracheal Rupture
Endotracheal intubation is a relatively easy procedure, however, complications may occur due to this easy procedure. Practitioners should be ready for unexpected difficult intubation and treat in the lights of guidelines. We herein describe a 48 years old female tracheal rupture case which was diagnosed intraoperatively and treated immediately after diagnosis. Although tracheal rupture after intubation is very rare; respiratory insufficiency, emphysema, even death may happen as a result. Clinical suspicion is the first and the most important step at the diagnosis of the ruptures. An emergency bronchoscopy, chest X-ray and computerized tomography of thorax are necessary for diagnosis of the type and the extention of the laseration. In the literature conservative and surgical therapies are both appropriate for treatment of membranous tracheal rupture. In this case report, the causes of tracheal rupture after unexpected difficult intubation and its treatment approach are explained.
- 1 January 2021
- Published by BULUS Design and Printing Services Company in Journal of Anesthesiology and Reanimation Specialists’ Society
- Vol. 29 (2) , 140-143
Open AccessAnesthesiologist’s Horror Case: Postintubation Tracheal Rupture
Endotracheal intubation is a relatively easy procedure, however, complications may occur due to this easy procedure. Practitioners should be ready for unexpected difficult intubation and treat in the lights of guidelines. We herein describe a 48 years old female tracheal rupture case which was diagnosed intraoperatively and treated immediately after diagnosis. Although tracheal rupture after intubation is very rare; respiratory insufficiency, emphysema, even death may happen as a result. Clinical suspicion is the first and the most important step at the diagnosis of the ruptures. An emergency bronchoscopy, chest X-ray and computerized tomography of thorax are necessary for diagnosis of the type and the extention of the laseration. In the literature conservative and surgical therapies are both appropriate for treatment of membranous tracheal rupture. In this case report, the causes of tracheal rupture after unexpected difficult intubation and its treatment approach are explained.