Mesut Yalçin
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Mesut Yalçin has a total of 29 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Çağlar Akçay
Duzce Universitesi
6 shared publications Ahmet Ali Var
Süleyman Demirel University
1 shared publication- Ahmet Can
Department of Forest Industrial Engineering, Bartin University, 74100 Bartin, Türkiye
1 shared publication - Ali Ekşi
EGE ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ
1 shared publication - Ali Kemal Özbayram
Department of Forest Engineering, Faculty of Forestry, Düzce University, Türkiye
1 shared publication - Ayhan Karakaya
TC Orman Genel Müdürlüğü, Kavak ve Hızlı Gelişen Orman Ağaçları Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 1 July 2026
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 27 (3) , 1-14
Farklı Kesim Zamanı ve Depolama Koşullarının Sarıçam ve Kayın Tomruklarında Mavi Renklenme, Çürüme ve Çatlak Oluşumu Üzerindeki Etkilerinin Değerlendirilmesi
Tomruklar, depolama süreçlerinde maruz kaldığı çok çeşitli biyotik ve abiyotik faktörlerin etkisi ile kalite ekonomik kayıplara uğramaktadır. Bu durum tomrukların hasat dönemi, depolama koşulları ve depolama süresine göre değişkenlik gösterebilmektedir. Yapılan bu çalışmada, ülkemiz açısından önemli sarıçam (Pinus sylvestris L.) ve kayın (Fagus orientalis Lipsky) tomruklarının farklı hasat döneminde hasat edilerek üç farklı depolama tipi ile istiflenip dört farklı depolama süresi sonunda meydana gelen mavi renk, çürüklük ve çatlaklık oluşumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, kış kesimi yapılan her iki ağaç türünde de ilk 2 aylık depolama süreci sonunda tomrukların fiziksel özelliklerinde önemli bir değişim meydana gelmezken yaz kesimlerinde ilk aydan itibaren sarıçamlarda mavi renklenme hızlıca başladığı, kayında ise çatlama ve çürüme (ardaklanma) başladığı gözlenmiştir. Her iki ağaç türünde de 12. aydan itibaren tomrukların gerek uç kısımları gerekse orta kısımlarında ciddi olarak çürümenin gözlendiği ve tomrukların özellikle uç kısımlarında çürüme ve çatlak oluşumu açısından oldukça yüksek deformasyonlar gerçekleştiği tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre tomruklarda hızlı kalite kayıplarının önüne geçilmesi için her iki ağaç türünün sonbahar ve kış aylarında hasat edilmesi önerilmektedir. İlkbahar ve yaz aylarında yapılan kesimlerde ise sarıçam tomruklarında mavi renklenme, kayın tomruklarında ise ardaklanmadan etkilenmemek için depolama yapılmadan hızlı bir şekilde kereste haline getirilip kurutulması önerilebilir. Ayrıca uzun süreli depolama gerektiği durumlarda tomruk enine kesitlerinin çatlamayı önleyici koruyucu işlemlerin uygulanması oluşacak ekonomik kayıpları azaltabilir.
- 1 July 2026
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 27 (3) , 1-14
Open AccessFarklı Kesim Zamanı ve Depolama Koşullarının Sarıçam ve Kayın Tomruklarında Mavi Renklenme, Çürüme ve Çatlak Oluşumu Üzerindeki Etkilerinin Değerlendirilmesi
Tomruklar, depolama süreçlerinde maruz kaldığı çok çeşitli biyotik ve abiyotik faktörlerin etkisi ile kalite ekonomik kayıplara uğramaktadır. Bu durum tomrukların hasat dönemi, depolama koşulları ve depolama süresine göre değişkenlik gösterebilmektedir. Yapılan bu çalışmada, ülkemiz açısından önemli sarıçam (Pinus sylvestris L.) ve kayın (Fagus orientalis Lipsky) tomruklarının farklı hasat döneminde hasat edilerek üç farklı depolama tipi ile istiflenip dört farklı depolama süresi sonunda meydana gelen mavi renk, çürüklük ve çatlaklık oluşumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, kış kesimi yapılan her iki ağaç türünde de ilk 2 aylık depolama süreci sonunda tomrukların fiziksel özelliklerinde önemli bir değişim meydana gelmezken yaz kesimlerinde ilk aydan itibaren sarıçamlarda mavi renklenme hızlıca başladığı, kayında ise çatlama ve çürüme (ardaklanma) başladığı gözlenmiştir. Her iki ağaç türünde de 12. aydan itibaren tomrukların gerek uç kısımları gerekse orta kısımlarında ciddi olarak çürümenin gözlendiği ve tomrukların özellikle uç kısımlarında çürüme ve çatlak oluşumu açısından oldukça yüksek deformasyonlar gerçekleştiği tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre tomruklarda hızlı kalite kayıplarının önüne geçilmesi için her iki ağaç türünün sonbahar ve kış aylarında hasat edilmesi önerilmektedir. İlkbahar ve yaz aylarında yapılan kesimlerde ise sarıçam tomruklarında mavi renklenme, kayın tomruklarında ise ardaklanmadan etkilenmemek için depolama yapılmadan hızlı bir şekilde kereste haline getirilip kurutulması önerilebilir. Ayrıca uzun süreli depolama gerektiği durumlarda tomruk enine kesitlerinin çatlamayı önleyici koruyucu işlemlerin uygulanması oluşacak ekonomik kayıpları azaltabilir.
- 18 June 2026
- Published by Duzce University in Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi
- Vol. 22 (1) , 76-83
Miselyum Esaslı Kompozitlerin Üretim Süreçlerinde Fındık Zurufunun Kullanımı ve Malzeme Özelliklerine Etkisi
Miselyum esaslı kompozit malzemeler, doğal bileşenleri nedeniyle, sürdürülebilir, biyo-çözünür ve yüksek yalıtım kabiliyetine sahip bir yapı malzemesi olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde bu alanda yapılan araştırmalar artarak devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı, Karadeniz Bölgesi’nde fındık üretimi sonrasında büyük miktarlarda (yaklaşık 200 bin ton/yıl) ortaya çıkan ve yakıt ve gübre dışında ekonomik herhangi bir değere sahip olmayan fındık zurufunun, miselyum esaslı kompozit yalıtım panelleri oluşturma süreçlerinde değerlendirilebilme potansiyelinin araştırılmasıdır. Bu kapsamda, fındık hasadı sonrası elde edilen zuruflar çeşitli işlemlerden geçirildikten sonra Pleurotus ostreatus mantarına maruz bırakılarak miselyum oluşturulmuş ve elde edilen numunelerin bir kısmı sıkıştırılarak yoğunluğu arttırılmış bir kısmı ise sıkıştırılmadan kurutulmuştur. Testler sırasında, zuruf katkılı miselyum levhaların morfolojik özellikleri, yoğunlukları, ısı geçirgenlik, su emme ve temas açısı gibi bazı fiziksel özellikleri test edilmiştir. Test sonuçları kompozit panellerin oldukça iyi bir ısıl direnç (0,69-1,66 m2K/W) özelliğinin yanı sıra, suda bekleme ile yüksek su alma oranına karşın oldukça düşük oranda kalınlığına şişme (%5-9) oranı elde edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışmada miselyum esaslı biyo-kompozit yapı malzemesi üretiminde zuruf kullanımının hem atıkların geri kazanımında hem de yüksek nitelikli yalıtım malzemesi üretiminde olumlu etkiler yaratma potansiyeline sahip olduğu ortaya konmuştur.
- 18 June 2026
- Published by Duzce University in Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi
- Vol. 22 (1) , 76-83
Miselyum Esaslı Kompozitlerin Üretim Süreçlerinde Fındık Zurufunun Kullanımı ve Malzeme Özelliklerine Etkisi
Miselyum esaslı kompozit malzemeler, doğal bileşenleri nedeniyle, sürdürülebilir, biyo-çözünür ve yüksek yalıtım kabiliyetine sahip bir yapı malzemesi olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde bu alanda yapılan araştırmalar artarak devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı, Karadeniz Bölgesi’nde fındık üretimi sonrasında büyük miktarlarda (yaklaşık 200 bin ton/yıl) ortaya çıkan ve yakıt ve gübre dışında ekonomik herhangi bir değere sahip olmayan fındık zurufunun, miselyum esaslı kompozit yalıtım panelleri oluşturma süreçlerinde değerlendirilebilme potansiyelinin araştırılmasıdır. Bu kapsamda, fındık hasadı sonrası elde edilen zuruflar çeşitli işlemlerden geçirildikten sonra Pleurotus ostreatus mantarına maruz bırakılarak miselyum oluşturulmuş ve elde edilen numunelerin bir kısmı sıkıştırılarak yoğunluğu arttırılmış bir kısmı ise sıkıştırılmadan kurutulmuştur. Testler sırasında, zuruf katkılı miselyum levhaların morfolojik özellikleri, yoğunlukları, ısı geçirgenlik, su emme ve temas açısı gibi bazı fiziksel özellikleri test edilmiştir. Test sonuçları kompozit panellerin oldukça iyi bir ısıl direnç (0,69-1,66 m2K/W) özelliğinin yanı sıra, suda bekleme ile yüksek su alma oranına karşın oldukça düşük oranda kalınlığına şişme (%5-9) oranı elde edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışmada miselyum esaslı biyo-kompozit yapı malzemesi üretiminde zuruf kullanımının hem atıkların geri kazanımında hem de yüksek nitelikli yalıtım malzemesi üretiminde olumlu etkiler yaratma potansiyeline sahip olduğu ortaya konmuştur.
- 16 December 2025
- Published by Mobilya ve Ahsap Malzeme Arastirmalari Dergisi in Mobilya ve Ahşap Malzeme Araştırmaları Dergisi
- Vol. 8 (2) , 281-294
Tarihi bir caminin ahşap tavan elemanlarında malzeme analizi: Ağaç türü, böcek hasarı ve higroskopik davranış
Bu çalışmada, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesinde bulunan tarihi Demirtaş-Derecik-Karaman Merkez Camisine ait atık eski ahşap tavan elemanlarının odun türü, biyolojik tahribatı ve higroskopik özellikleri araştırılmıştır. Eski (özgün) örnekler ve yeni (kontrol) örnekler olmak üzere iki örnek grubu oluşturulmuştur. Yapılan mikroskobik analizler sonucunda eski ahşap tavan elemanlarının Doğu ladini (Picea orientalis L.) türüne ait olduğu belirlenmiştir. Eski örneklerin diri odun kısmında tahribata yol açan böcek türünün Anobium punctatum olduğu tespit edilmiş ve ergin böceklere ait özellikler belirlenmiştir. Eski ve yeni ahşap tavan örneklerinin teğet, radyal ve boyuna yöndeki genişleme oranları ilgili standartlara göre belirlenmiş olup eski ahşap tavan örneklerinin bahsi geçen üç yöndeki genişleme oranları yeni örneklere kıyasla daha düşük bulunmuştur. Higroskopik davranışı anlamak için gerçekleştirilen iki haftalık suda bekletme süresi boyunca eski ve yeni örneklerin higroskopik davranışlarının genel olarak benzerlik gösterdiği gözlemlenmiştir. Çalışmanın sonuçları, tarihi yapıların korunması açısından kullanılacak odun türünün doğru belirlenmesinin ve malzemenin higroskopik davranışının dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır.
- 16 December 2025
- Published by Mobilya ve Ahsap Malzeme Arastirmalari Dergisi in Mobilya ve Ahşap Malzeme Araştırmaları Dergisi
- Vol. 8 (2) , 281-294
Tarihi bir caminin ahşap tavan elemanlarında malzeme analizi: Ağaç türü, böcek hasarı ve higroskopik davranış
Bu çalışmada, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesinde bulunan tarihi Demirtaş-Derecik-Karaman Merkez Camisine ait atık eski ahşap tavan elemanlarının odun türü, biyolojik tahribatı ve higroskopik özellikleri araştırılmıştır. Eski (özgün) örnekler ve yeni (kontrol) örnekler olmak üzere iki örnek grubu oluşturulmuştur. Yapılan mikroskobik analizler sonucunda eski ahşap tavan elemanlarının Doğu ladini (Picea orientalis L.) türüne ait olduğu belirlenmiştir. Eski örneklerin diri odun kısmında tahribata yol açan böcek türünün Anobium punctatum olduğu tespit edilmiş ve ergin böceklere ait özellikler belirlenmiştir. Eski ve yeni ahşap tavan örneklerinin teğet, radyal ve boyuna yöndeki genişleme oranları ilgili standartlara göre belirlenmiş olup eski ahşap tavan örneklerinin bahsi geçen üç yöndeki genişleme oranları yeni örneklere kıyasla daha düşük bulunmuştur. Higroskopik davranışı anlamak için gerçekleştirilen iki haftalık suda bekletme süresi boyunca eski ve yeni örneklerin higroskopik davranışlarının genel olarak benzerlik gösterdiği gözlemlenmiştir. Çalışmanın sonuçları, tarihi yapıların korunması açısından kullanılacak odun türünün doğru belirlenmesinin ve malzemenin higroskopik davranışının dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır.
- 17 December 2023
- Published by Taylor & Francis in Wood Material Science & Engineering
- Vol. 19 (5) , 997-1003
The effect of soil type on copper leaching from wood treated with three copper-based wood preservatives
- 17 December 2023
- Published by Taylor & Francis in Wood Material Science & Engineering
- Vol. 19 (5) , 997-1003
The effect of soil type on copper leaching from wood treated with three copper-based wood preservatives
- Open Access
- 15 December 2023
- Published by Bartin Orman Fakultesi Dergisi in Bartın Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 25 (3) , 378-387
Physical, Mechanical and Biological Properties of Beech and Fir Wood Modified with Gamma-aminopropyltriethoxysilane
Silanes have potential for modifying wood materials to improving their properties. The aim of this study was to determine the physical and mechanical properties of beech (Fagus orientalis Lipsky) and fir (Abies bornmülleriana Mattf.) wood samples impregnated with gamma-aminopropyltriethoxysilane (APTES) as well as their performance against decay fungi. Beech and fir wood samples were impregnated with APTES at 20% and 40% concentrations. Control and treated samples were subjected to water uptake, bending strength and thermogravimetric analysis (TGA) tests as well as exposure to the white-rot fungus Trametes versicolor and the brown-rot fungus Coniophora puteana. Weight percentage gain (WPG) was higher in fir samples than in beech samples after APTES treatment. Water uptake was higher in fir samples than beech for control and impregnated samples. Water uptake decreased with higher APTES concentrations. APTES treatment slightly increased modulus of rupture (MOR) and modulus of elasticity (MOE). Mass loss caused by decay fungi was much lower in APTES treated timbers.
- 15 December 2023
- Published by Bartin Orman Fakultesi Dergisi in Bartın Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 25 (3) , 378-387
Open AccessPhysical, Mechanical and Biological Properties of Beech and Fir Wood Modified with Gamma-aminopropyltriethoxysilane
Silanes have potential for modifying wood materials to improving their properties. The aim of this study was to determine the physical and mechanical properties of beech (Fagus orientalis Lipsky) and fir (Abies bornmülleriana Mattf.) wood samples impregnated with gamma-aminopropyltriethoxysilane (APTES) as well as their performance against decay fungi. Beech and fir wood samples were impregnated with APTES at 20% and 40% concentrations. Control and treated samples were subjected to water uptake, bending strength and thermogravimetric analysis (TGA) tests as well as exposure to the white-rot fungus Trametes versicolor and the brown-rot fungus Coniophora puteana. Weight percentage gain (WPG) was higher in fir samples than in beech samples after APTES treatment. Water uptake was higher in fir samples than beech for control and impregnated samples. Water uptake decreased with higher APTES concentrations. APTES treatment slightly increased modulus of rupture (MOR) and modulus of elasticity (MOE). Mass loss caused by decay fungi was much lower in APTES treated timbers.
- 31 July 2023
- Published by Duzce Universitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi in Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi
- Vol. 11 (3) , 1599-1609
Ülkemizde Agaricus bisporus Mantarları Üretimi Yapan İşletmelerin Karşılaştığı Sorunlar ve Çözüm Önerilerinin Belirlenmesi
Agaricus bisporus, geçmişten günümüze Dünya’da ve Türkiye’de üretimi en fazla yapılan kültür mantarı türlerinden birisidir. Yapılan bu çalışmada, Dünyada ve ülkemizde üretimi en fazla yapılan Agaricus bisporus (Beyaz şapkalı mantar) yenilebilir mantar üreticilerinin karşılaştıkları sorunlar ve bu sorunlara karşı benimsedikleri çözüm önerilerini araştırılmıştır. Çalışma ülkemiz genelinde 18 ilde faaliyet gösteren toplam 26 işletmede yüz yüze ve telefon yoluyla anket çalışması yapılarak gerçekleştirilmiştir. Anket kapsamında, işletmelerin demografik ve diğer bazı özelliklerinin yanı sıra üreticilerin karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri ele alınmıştır. Elde dilen sonuçlara göre üreticilerin belirttiği en önemli sorunlar sırasıyla, mantarın hızlı bozunma riskinin olması, mantar miseli (tohumu) çok pahalı olması, enerji maliyetlerinin yüksek olması, sermaye ve eğitim olmaksızın işletme kurulumu, nakliye masraflarının yüksekliği ve örgütsüzlük sorunu olarak sıralanabilir. Üreticilerinin sorunlara karşı alınabilecek en önemli çözüm önerileri ise sırasıyla, mantar satış noktalarında açıkta satmak yerine soğutuculu reyonlarda satışa sunulması, enerji giderlerinin azaltılmasına yönelik önlemler, “Mantar zehirlidir” yargısının ortadan kaldırılmasına yönelik çalışmalar, müteşebbislerin belli bir sermayeye ve eğitime sahip olmaksızın işletme kurulumuna izin verilmemesidir.
- 31 July 2023
- Published by Duzce Universitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi in Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi
- Vol. 11 (3) , 1599-1609
Ülkemizde Agaricus bisporus Mantarları Üretimi Yapan İşletmelerin Karşılaştığı Sorunlar ve Çözüm Önerilerinin Belirlenmesi
Agaricus bisporus, geçmişten günümüze Dünya’da ve Türkiye’de üretimi en fazla yapılan kültür mantarı türlerinden birisidir. Yapılan bu çalışmada, Dünyada ve ülkemizde üretimi en fazla yapılan Agaricus bisporus (Beyaz şapkalı mantar) yenilebilir mantar üreticilerinin karşılaştıkları sorunlar ve bu sorunlara karşı benimsedikleri çözüm önerilerini araştırılmıştır. Çalışma ülkemiz genelinde 18 ilde faaliyet gösteren toplam 26 işletmede yüz yüze ve telefon yoluyla anket çalışması yapılarak gerçekleştirilmiştir. Anket kapsamında, işletmelerin demografik ve diğer bazı özelliklerinin yanı sıra üreticilerin karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri ele alınmıştır. Elde dilen sonuçlara göre üreticilerin belirttiği en önemli sorunlar sırasıyla, mantarın hızlı bozunma riskinin olması, mantar miseli (tohumu) çok pahalı olması, enerji maliyetlerinin yüksek olması, sermaye ve eğitim olmaksızın işletme kurulumu, nakliye masraflarının yüksekliği ve örgütsüzlük sorunu olarak sıralanabilir. Üreticilerinin sorunlara karşı alınabilecek en önemli çözüm önerileri ise sırasıyla, mantar satış noktalarında açıkta satmak yerine soğutuculu reyonlarda satışa sunulması, enerji giderlerinin azaltılmasına yönelik önlemler, “Mantar zehirlidir” yargısının ortadan kaldırılmasına yönelik çalışmalar, müteşebbislerin belli bir sermayeye ve eğitime sahip olmaksızın işletme kurulumuna izin verilmemesidir.
- 12 July 2023
- Published by Springer Nature in Biodegradation
- Vol. 34 (6) , 597-607
Biological control of some wood-decay fungi with antagonistic fungi
One of the most important biological factors that damage wood materials are wood-decay fungi (WDF). Chemical preservatives have traditionally been the most effective method for controlling WDF. However, due to environmental pressures, scientists are working on alternative protection methods. The aim of this study was to investigate the potential of some antagonistic fungi against wood-decay fungi as a biological control agent (BCA). For this purpose, the antagonistic effects of Trichoderma harzianum, Trichoderma viride, Aspergillus niger, and Penicillium brevicompactum fungi were investigated against the Trametes versicolor, Trametes hirsuta, Stereum hirsutum, Coniophora puteana, Neolentinus lepideus, and Postia placenta species of wood-decay Basidiomycetes fungi. In the study, firstly, inhibition rates were determined by comparing dual culture tests on agar medium, and then the performance of BCAs was compared by performing decay tests on wood blocks. As a result of the study, it was determined that the species belonging to the genus Trichoderma showed a very effective performance on WDF, increased the inhibition rate to 76–99%, and reduced the weight loss to 1.9–5.8%. Considering the inhibition rates, it was determined that the most effective rate of the BCAs was on P. placenta and the least on S. hirsutum species. According to the results obtained, it has been determined that some BCAs were very effective biological control agents of rot fungi on agar and wood blocks in vitro. However, in order to more clearly determine the effectiveness of BCAs in practice, this study, which was carried out in the laboratory environment, should be supported by tests performed in contact with the external field and soil.
- 12 July 2023
- Published by Springer Nature in Biodegradation
- Vol. 34 (6) , 597-607
Biological control of some wood-decay fungi with antagonistic fungi
One of the most important biological factors that damage wood materials are wood-decay fungi (WDF). Chemical preservatives have traditionally been the most effective method for controlling WDF. However, due to environmental pressures, scientists are working on alternative protection methods. The aim of this study was to investigate the potential of some antagonistic fungi against wood-decay fungi as a biological control agent (BCA). For this purpose, the antagonistic effects of Trichoderma harzianum, Trichoderma viride, Aspergillus niger, and Penicillium brevicompactum fungi were investigated against the Trametes versicolor, Trametes hirsuta, Stereum hirsutum, Coniophora puteana, Neolentinus lepideus, and Postia placenta species of wood-decay Basidiomycetes fungi. In the study, firstly, inhibition rates were determined by comparing dual culture tests on agar medium, and then the performance of BCAs was compared by performing decay tests on wood blocks. As a result of the study, it was determined that the species belonging to the genus Trichoderma showed a very effective performance on WDF, increased the inhibition rate to 76–99%, and reduced the weight loss to 1.9–5.8%. Considering the inhibition rates, it was determined that the most effective rate of the BCAs was on P. placenta and the least on S. hirsutum species. According to the results obtained, it has been determined that some BCAs were very effective biological control agents of rot fungi on agar and wood blocks in vitro. However, in order to more clearly determine the effectiveness of BCAs in practice, this study, which was carried out in the laboratory environment, should be supported by tests performed in contact with the external field and soil.
- Open Access
- 30 June 2023
- Published by Ormancilik Arastirma Dergisi in Ormancılık Araştırma Dergisi
- Vol. 10 (1) , 105-111
Plumilus grandicollis (Ménétriés, 1832) (Coleoptera: Anobiidae: Ptilininae): a new pest of ash wood (Fraxinus angustifolia Vahl, 1804) (Lamiales: Oleaceae) and locality report in Türkiye
This study was carried out in the Suleymaniye floodplain forests within the area of Hendek Forestry Enterprises in Sakarya province between the years of 2020-2021. Nine pheromone traps and 12 trap woods were placed in two different areas. In addition, the region's monthly temperature and relative humidity were recorded by a data logger that was placed in the study area. The pheromone traps and trap woods were checked every 20 days period and the insects were collected and identified in the laboratory. In addition, overturned ash woods were broken in the field and insects were collected and identified. In addition, boles and branches of the overthrown ash trees that were in the study area were cut into pieces in the field and developing insects were collected and identified. In this study, Plumilus grandicollis (Ménétriés, 1832) (Coleoptera: Anobiidae: Ptilininae) was detected with locality in Türkiye and as a new pest species for ash (Fraxinus angustifolia Vahl, 1804) (Lamiales: Oleaceae) wood
- 30 June 2023
- Published by Ormancilik Arastirma Dergisi in Ormancılık Araştırma Dergisi
- Vol. 10 (1) , 105-111
Open AccessPlumilus grandicollis (Ménétriés, 1832) (Coleoptera: Anobiidae: Ptilininae): a new pest of ash wood (Fraxinus angustifolia Vahl, 1804) (Lamiales: Oleaceae) and locality report in Türkiye
This study was carried out in the Suleymaniye floodplain forests within the area of Hendek Forestry Enterprises in Sakarya province between the years of 2020-2021. Nine pheromone traps and 12 trap woods were placed in two different areas. In addition, the region's monthly temperature and relative humidity were recorded by a data logger that was placed in the study area. The pheromone traps and trap woods were checked every 20 days period and the insects were collected and identified in the laboratory. In addition, overturned ash woods were broken in the field and insects were collected and identified. In addition, boles and branches of the overthrown ash trees that were in the study area were cut into pieces in the field and developing insects were collected and identified. In this study, Plumilus grandicollis (Ménétriés, 1832) (Coleoptera: Anobiidae: Ptilininae) was detected with locality in Türkiye and as a new pest species for ash (Fraxinus angustifolia Vahl, 1804) (Lamiales: Oleaceae) wood
- 31 July 2020
- Published by Duzce Universitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi in Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi
- Vol. 8 (3) , 2051-2061
Meşe, Kayın Odunu ve Fındık Kabuğu Atıklardan Lentinus edodes (Şitaki) Mantarı Üretimi
Bu çalışmanın amacı, bazı tarımsal artıklardan tıbbi olarak da kullanılma potansiyeli olan Lentinus edodes (Şitaki mantarı) mantarı üretmektir. Çalışmada, Düzce ilinde kereste artıklarından ortaya çıkan meşe ve kayın talaşı ile fındık kabukları mantar yetiştirme ortamı olarak değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, kullanılan fındık kabukları Wiley değirmeninde öğütülmüştür. Kayın ve meşe talaşları ise kereste işleyen bir fabrikadan hazır olarak temin edilmiştir. Odun talaşları ve fındık kabukları belli oranlarda karıştırılarak kompostlar hazırlanmıştır. Hazırlanan kompostlar, 121 °C ve 1.1 atm’de steril hale getirilmiştir. Şitaki mantar miseli aşılanan kompostlar 26 °C sıcaklık ve %80 bağıl nem ortamında inkübasyon süresini tamamlamış sonrasında ise 5°C’de bekletilip promordium oluşması için tekrar yetiştirme odasına alınmıştır. Özellikle %100 fındık kabuğu ile üretilen mantarların, meşe ve kayın talaşına göre verim bakımından daha düşük değerler verdiği tespit edilmiştir. Ancak fındık kabuğunun diğer iki materyal ile 1:1 oranında karışımlarından elde edilen verimlilik ve biyolojik etkinlik değerleri yalnızca meşe ve kayın talaşından üretilen mantarlarınki ile yaklaşık aynı oran/değerlerdedir. En yüksek verimlilik ve biyolojik etkinlik değerleri meşe talaşı kompostundan elde edilmiştir. Kimyasal içerik sonuçlarına göre, fındık kabuğu ve karışımları toplam azot ve protein bakımından en yüksek değerlere sahiptir. Toplam enerji, karbonhidrat ve yağ oranları bakımından ise kompost karışımları arasında önemli sayılabilecek farklılık tespit edilmemiştir.
- 31 July 2020
- Published by Duzce Universitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi in Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi
- Vol. 8 (3) , 2051-2061
Meşe, Kayın Odunu ve Fındık Kabuğu Atıklardan Lentinus edodes (Şitaki) Mantarı Üretimi
Bu çalışmanın amacı, bazı tarımsal artıklardan tıbbi olarak da kullanılma potansiyeli olan Lentinus edodes (Şitaki mantarı) mantarı üretmektir. Çalışmada, Düzce ilinde kereste artıklarından ortaya çıkan meşe ve kayın talaşı ile fındık kabukları mantar yetiştirme ortamı olarak değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, kullanılan fındık kabukları Wiley değirmeninde öğütülmüştür. Kayın ve meşe talaşları ise kereste işleyen bir fabrikadan hazır olarak temin edilmiştir. Odun talaşları ve fındık kabukları belli oranlarda karıştırılarak kompostlar hazırlanmıştır. Hazırlanan kompostlar, 121 °C ve 1.1 atm’de steril hale getirilmiştir. Şitaki mantar miseli aşılanan kompostlar 26 °C sıcaklık ve %80 bağıl nem ortamında inkübasyon süresini tamamlamış sonrasında ise 5°C’de bekletilip promordium oluşması için tekrar yetiştirme odasına alınmıştır. Özellikle %100 fındık kabuğu ile üretilen mantarların, meşe ve kayın talaşına göre verim bakımından daha düşük değerler verdiği tespit edilmiştir. Ancak fındık kabuğunun diğer iki materyal ile 1:1 oranında karışımlarından elde edilen verimlilik ve biyolojik etkinlik değerleri yalnızca meşe ve kayın talaşından üretilen mantarlarınki ile yaklaşık aynı oran/değerlerdedir. En yüksek verimlilik ve biyolojik etkinlik değerleri meşe talaşı kompostundan elde edilmiştir. Kimyasal içerik sonuçlarına göre, fındık kabuğu ve karışımları toplam azot ve protein bakımından en yüksek değerlere sahiptir. Toplam enerji, karbonhidrat ve yağ oranları bakımından ise kompost karışımları arasında önemli sayılabilecek farklılık tespit edilmemiştir.
- 7 January 2020
- Published by BioResources in BioResources
- Vol. 15 (1) , 2082-2095
Problems encountered in log depots and measures to combat them: A review
- 7 January 2020
- Published by BioResources in BioResources
- Vol. 15 (1) , 2082-2095
Problems encountered in log depots and measures to combat them: A review