Mustafa Ulubay
Mustafa Ulubay has a total of 69 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ulaş Fidan
A Department of Obstetrics and Gynecology , Gulhane Military Medical Academy , Ankara , Turkey
18 shared publications - Fahri Burçin Fıratlıgil
Division of Perinatology Department of Obstetrics and Gynecology Ankara Bilkent City Hospital Ankara Turkey
11 shared publications Müfit Cemal Yenen
11 shared publications- Uğur Keskin
Department of Obstetrics and Gynaecology, Gulhane Military Medical Academy and Medical School, Ankara, Turkey
11 shared publications - Mustafa Öztürk
Helth Science Universty Gulhane Medical Faculty
10 shared publications - Ali Ergün
A Department of Obstetrics and Gynecology , Gulhane Military Medical Academy , Ankara , Turkey
7 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 4 July 2023
- Published by Turkish Journal of Womens Health and Neonatology, University of Health Sciences in Türk Kadın Sağlığı ve Neonatoloji Dergisi
- Vol. 5 (2) , 41-47
İntrauterin Gelişme Kısıtlılığında Chitotriosidase Ölçümünün Tanısal Değeri
Amaç: İntrauterin dönemde gelişme kısıtlılığı gösteren fetüsler ile gestasyonel haftasına göre küçük doğum ağırlığına sahip fetüsler arasında, fetal kordon kanı ve maternal serum kan chitotriosidase değerlerinin arasındaki farkların araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: İntrauterin gelişme kısıtlılığı olan fetüsler (IUGK) (n:15), yapısal olarak düşük doğum ağırlıklı fetüsler (SGA) (n:15) ve herhangi bir problemi olmayan doğum haftasına göre uygun doğum ağırlıklı fetüsler (AGA) (n:30) çalışmamıza dahil edilmiştir. Doğum sırasında fetal kordon kanı ve maternal serum kan örneklerinde chitotriosidase değerleri ölçülmüştür. Bulgular: Özellikle intrauterin gelişme kısıtlılığı olan fetüslerin doğum sırasında alınan kordon kanlarında chitotriosidase değerinin diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Fakat aynı ilişki maternal serum chitotriosidase ölçümlerinde gösterilememiştir. İstatistiksel analizlerde, kordon kanı chitotriosidase enzim değerlerinin intrauterin gelişme kısıtlılığı olan fetüslerde SGA ve AGA olan gruplara göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur (p:0.0001). Sonuç: Bir fetüsde intrauterin gelişme kısıtlılığı var ise fetal kordon kanında chitotriosidase değerinin yüksek bulunacağı fakat maternal kanda ise bu farkın gösterilemeyeceği ve SGA ve AGA fetüslerde ise chitotiriosidase ölçümü arasında bir fark olmadığı ortaya çıkmıştır.
- 4 July 2023
- Published by Turkish Journal of Womens Health and Neonatology, University of Health Sciences in Türk Kadın Sağlığı ve Neonatoloji Dergisi
- Vol. 5 (2) , 41-47
Open Accessİntrauterin Gelişme Kısıtlılığında Chitotriosidase Ölçümünün Tanısal Değeri
Amaç: İntrauterin dönemde gelişme kısıtlılığı gösteren fetüsler ile gestasyonel haftasına göre küçük doğum ağırlığına sahip fetüsler arasında, fetal kordon kanı ve maternal serum kan chitotriosidase değerlerinin arasındaki farkların araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: İntrauterin gelişme kısıtlılığı olan fetüsler (IUGK) (n:15), yapısal olarak düşük doğum ağırlıklı fetüsler (SGA) (n:15) ve herhangi bir problemi olmayan doğum haftasına göre uygun doğum ağırlıklı fetüsler (AGA) (n:30) çalışmamıza dahil edilmiştir. Doğum sırasında fetal kordon kanı ve maternal serum kan örneklerinde chitotriosidase değerleri ölçülmüştür. Bulgular: Özellikle intrauterin gelişme kısıtlılığı olan fetüslerin doğum sırasında alınan kordon kanlarında chitotriosidase değerinin diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Fakat aynı ilişki maternal serum chitotriosidase ölçümlerinde gösterilememiştir. İstatistiksel analizlerde, kordon kanı chitotriosidase enzim değerlerinin intrauterin gelişme kısıtlılığı olan fetüslerde SGA ve AGA olan gruplara göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur (p:0.0001). Sonuç: Bir fetüsde intrauterin gelişme kısıtlılığı var ise fetal kordon kanında chitotriosidase değerinin yüksek bulunacağı fakat maternal kanda ise bu farkın gösterilemeyeceği ve SGA ve AGA fetüslerde ise chitotiriosidase ölçümü arasında bir fark olmadığı ortaya çıkmıştır.
- Open Access
- 30 September 2020
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 45 (3) , 807-813
Evaluation of the delivered women in terms of obstructive defecation syndrome and constipation
Tr en Amaç: Bu çalışmada, doğum yapmış olan kadınların Obstrüktif Defekasyon Sendromu ve konstipasyon açısından değerlendirilmesi ve doğum şeklinin Obstrüktif Defekasyon Sendromu’na etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma evrenini bir eğitim araştırma hastanesinin jinekoloji polikliniğine başvuran, en az bir doğum yapmış olan 239 kadından oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, literatüre dayalı olarak hazırlanan katılımcıların sosyo-demografik ve obstetrik özelliklerini içeren anket formu, “Obstrüktif Dışkılama Skorlaması” ve “Bristol Gaita Skalası” ile toplanmıştır. Bulgular: Katılımcıların %60’ı vajinal, %40.0’ının sezaryenle doğum yaptığı belirlenmiştir. Katılımcıların %46,4’ünde konstipasyon, %4,6’sında obstrüktif defekasyon sendromu olduğu belirlenmiştir. Obstrüktif defekasyon sendromu ile yaş, doğum şekli ve menapoz arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmamıştır. Bristol gaita skoru ile doğum şekli arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayrıca kadınların obstrüktif defekasyon sendromu puanları ile Bristol gaita skoru puanları arasında anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Doğum yapan kadınlarda obstrüktif defekasyon sendromu yaşama oranının düşük, konstipasyon oranının ise yüksek olduğu belirlenmiştir. Doğum yapan kadınlarda konstipasyon yaşama oranının yüksek olması nedeniyle konstipasyonu önleyici yaklaşımların (erken mobilizasyon, lifli gıda tüketimi) desteklenmesi, sağlık ekibi tarafından danışmanlık verilmesi ve konu ile ilgili randomize kontrollü çalışmaların yapılması önerilmektedir. Purpose: In this study, we aimed to evaluate women’s Obstructive Defecation Syndrome and constipation who gave birth and to determine effect of delivery type on obstructive defecation syndrome. Materials and Methods: The research population consisted of 239 women who applied to the gynecology clinic of an educational research hospital, who had at least one birth. The research’s data were collected with a questionnaire form containing socio-demographic and obstetric charesteristics based on the literature and “Obstructive Defecation Syndrome Scoring” and “Bristol Stool Scale”. Results: Of the women 60% delivered vaginally, 40% with cesarean. In addition 46.4% of the participants had constipation and 4.6% had obstructive defecation syndrome. There was no statistically significant relationship between obstructive defecation syndrome scores and age, type of delivery and menopause status. A statistically significant relationship was found between bristol stool scores and type of delivery. In addition, significant relation was found between the obstructive defecation syndrome scores and bristol stool scores of women. Conclusion: The rate of obstructive defecation syndrome was low, the rate of constipation was found high in women. Because of the high rate of constipation in postpartum women preventive measures (early mobilisation, consuming fabrous foods) should be supported, provide consultancy by the health care team and to conduct randomized controlled studies.
- 30 September 2020
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 45 (3) , 807-813
Open AccessEvaluation of the delivered women in terms of obstructive defecation syndrome and constipation
Tr en Amaç: Bu çalışmada, doğum yapmış olan kadınların Obstrüktif Defekasyon Sendromu ve konstipasyon açısından değerlendirilmesi ve doğum şeklinin Obstrüktif Defekasyon Sendromu’na etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma evrenini bir eğitim araştırma hastanesinin jinekoloji polikliniğine başvuran, en az bir doğum yapmış olan 239 kadından oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, literatüre dayalı olarak hazırlanan katılımcıların sosyo-demografik ve obstetrik özelliklerini içeren anket formu, “Obstrüktif Dışkılama Skorlaması” ve “Bristol Gaita Skalası” ile toplanmıştır. Bulgular: Katılımcıların %60’ı vajinal, %40.0’ının sezaryenle doğum yaptığı belirlenmiştir. Katılımcıların %46,4’ünde konstipasyon, %4,6’sında obstrüktif defekasyon sendromu olduğu belirlenmiştir. Obstrüktif defekasyon sendromu ile yaş, doğum şekli ve menapoz arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmamıştır. Bristol gaita skoru ile doğum şekli arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayrıca kadınların obstrüktif defekasyon sendromu puanları ile Bristol gaita skoru puanları arasında anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Doğum yapan kadınlarda obstrüktif defekasyon sendromu yaşama oranının düşük, konstipasyon oranının ise yüksek olduğu belirlenmiştir. Doğum yapan kadınlarda konstipasyon yaşama oranının yüksek olması nedeniyle konstipasyonu önleyici yaklaşımların (erken mobilizasyon, lifli gıda tüketimi) desteklenmesi, sağlık ekibi tarafından danışmanlık verilmesi ve konu ile ilgili randomize kontrollü çalışmaların yapılması önerilmektedir. Purpose: In this study, we aimed to evaluate women’s Obstructive Defecation Syndrome and constipation who gave birth and to determine effect of delivery type on obstructive defecation syndrome. Materials and Methods: The research population consisted of 239 women who applied to the gynecology clinic of an educational research hospital, who had at least one birth. The research’s data were collected with a questionnaire form containing socio-demographic and obstetric charesteristics based on the literature and “Obstructive Defecation Syndrome Scoring” and “Bristol Stool Scale”. Results: Of the women 60% delivered vaginally, 40% with cesarean. In addition 46.4% of the participants had constipation and 4.6% had obstructive defecation syndrome. There was no statistically significant relationship between obstructive defecation syndrome scores and age, type of delivery and menopause status. A statistically significant relationship was found between bristol stool scores and type of delivery. In addition, significant relation was found between the obstructive defecation syndrome scores and bristol stool scores of women. Conclusion: The rate of obstructive defecation syndrome was low, the rate of constipation was found high in women. Because of the high rate of constipation in postpartum women preventive measures (early mobilisation, consuming fabrous foods) should be supported, provide consultancy by the health care team and to conduct randomized controlled studies.
- 30 September 2020
- Published by Turkish Journal of Womens Health and Neonatology, University of Health Sciences in Türk Kadın Sağlığı ve Neonatoloji Dergisi
- Vol. 2 (3) , 96-104
COVID-19 Pandemisinin Maternal-Neonatal Etkileri ve Yönetimi
Coronavirüs hastalığı, SARS-Cov-2 virüsünün neden olduğu solunum yolu hastalığıdır. İnsanlar arasında hızlı bir yayılım gösteren bu virüs pandemi olarak ilan edilmiştir ve tüm dünya sağlığını tehdit etmektedir. Damlacık yolu ve kontamine yüzeyler ile temas sonrası bulaşabilen virüs riskli gruplarda ölümcül olabilmektedir. Bu nedenle gebeler ve yenidoğanlar üzerinde hassasiyetle durulması gereken gruplardandır. Gebelikte ortaya çıkan anatomik ve fizyolojik değişiklikler, yenidoğanın immatür olması COVID-19 pandemisinin ele alınmasını önemli hale getirmiştir. COVID-19 pozitif olan gebelerin intrapartum ve postpartum dönemde yakın izlemi ve koruyucu ekipmanlar ile doğumun gerçekleştirilmesi gerekmektedir. İntrapartum dönemde mutlaka elektronik fetal monitörizasyon izlemi yapılmalıdır. Kullanılan tüm ekipmanların dezenfeksiyonu, en az sayıda sağlık ekibi ile doğumun gerçekleştirilmesi ve multidisipliner bir yaklaşım ile sürecin yönetilmesi gerekmektedir. Ayrıca yenidoğanın ilk bulguları ve APGAR skoru yakından izlenmeli, enfekte anne ile bebeği arasındaki mesafenin korunmasına özen gösterilmelidir. Yenidoğanın resüsitasyon ihtiyacı belirlenmeli, COVID-19 semptomları incelenmeli ve yoğun bakıma transferine karar verilmelidir. Transfer sırasında kullanılan ekipmanların dezenfeksiyonuna özen gösterilmelidir. Yoğun bakımda izlenen bebeklerin, anne ile birlikte negatif basınçlı odada izole edilmesi önerilmektedir. COVID-19’un emzirmeye engel olmadığı, koruyucu önlemler altında emzirmenin en erken sürede başlatılması gerektiği belirtilmektedir. Taburcu edilen olguların on dört gün izlenmesi önerilmektedir. Virüsün maternal ve neonatal etkileri göz önüne alınarak etkili biçimde yönetilmesi gerekmektedir.
- 30 September 2020
- Published by Turkish Journal of Womens Health and Neonatology, University of Health Sciences in Türk Kadın Sağlığı ve Neonatoloji Dergisi
- Vol. 2 (3) , 96-104
COVID-19 Pandemisinin Maternal-Neonatal Etkileri ve Yönetimi
Coronavirüs hastalığı, SARS-Cov-2 virüsünün neden olduğu solunum yolu hastalığıdır. İnsanlar arasında hızlı bir yayılım gösteren bu virüs pandemi olarak ilan edilmiştir ve tüm dünya sağlığını tehdit etmektedir. Damlacık yolu ve kontamine yüzeyler ile temas sonrası bulaşabilen virüs riskli gruplarda ölümcül olabilmektedir. Bu nedenle gebeler ve yenidoğanlar üzerinde hassasiyetle durulması gereken gruplardandır. Gebelikte ortaya çıkan anatomik ve fizyolojik değişiklikler, yenidoğanın immatür olması COVID-19 pandemisinin ele alınmasını önemli hale getirmiştir. COVID-19 pozitif olan gebelerin intrapartum ve postpartum dönemde yakın izlemi ve koruyucu ekipmanlar ile doğumun gerçekleştirilmesi gerekmektedir. İntrapartum dönemde mutlaka elektronik fetal monitörizasyon izlemi yapılmalıdır. Kullanılan tüm ekipmanların dezenfeksiyonu, en az sayıda sağlık ekibi ile doğumun gerçekleştirilmesi ve multidisipliner bir yaklaşım ile sürecin yönetilmesi gerekmektedir. Ayrıca yenidoğanın ilk bulguları ve APGAR skoru yakından izlenmeli, enfekte anne ile bebeği arasındaki mesafenin korunmasına özen gösterilmelidir. Yenidoğanın resüsitasyon ihtiyacı belirlenmeli, COVID-19 semptomları incelenmeli ve yoğun bakıma transferine karar verilmelidir. Transfer sırasında kullanılan ekipmanların dezenfeksiyonuna özen gösterilmelidir. Yoğun bakımda izlenen bebeklerin, anne ile birlikte negatif basınçlı odada izole edilmesi önerilmektedir. COVID-19’un emzirmeye engel olmadığı, koruyucu önlemler altında emzirmenin en erken sürede başlatılması gerektiği belirtilmektedir. Taburcu edilen olguların on dört gün izlenmesi önerilmektedir. Virüsün maternal ve neonatal etkileri göz önüne alınarak etkili biçimde yönetilmesi gerekmektedir.
- Open Access
- 31 December 2017
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 42 (4) , 670-674
Transobturator tape ile tedavi edilen kadın stres inkontinansın tedavisinin ameliyat sonuçları
- 31 December 2017
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 42 (4) , 670-674
Open AccessTransobturator tape ile tedavi edilen kadın stres inkontinansın tedavisinin ameliyat sonuçları
- Open Access
- 30 June 2017
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 42 (2) , 344
Hafif preeklampside üriner N-asetil-β-D-glukozaminidaz (NAG) ve renal tübüler hasar
Tr en Amaç: Bu çalışmada, normotansif gebe (kontrol) grubu ile hafif preeklampsi (çalışma) gruplarında 24 saatlik idrardaki N-asetil- β-D-glukozaminidaz seviyelerinin karşılaştırılması ve hafif preeklampsi hastalarında renal tubüler hasarın saptanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, 13 hasta çalışma grubunda ve 15 hasta kontrol grubunda olmak üzere planlandı. 24 saatlik idrar çıkışları ve 24 saatlik idrarda protein, glomerüler filtrasyon hızı, sistolik ve diyastolik arter basınçları, serum kreatinin ve 24 saatlik idrarda NAG değerleri hesaplandı. Bulgular: Çalışma ve kontrol gruplarında, 24 idrar volume (mL), serum kreatinin (mg/dL) ve glomerüler filtrasyon hızında istatistiksel olarak fark saptanmamıştır. Gruplar arasında, 24 saatlik idrarda protein (U/l), sistolik ve diyastolik arter basınçları (mmHg) ve 24 ssatlik idrarda NAG değerleri istatistiksel olarak anlamlı bulundu. NAG ve 24 saatlik idrarda protein değerleri arasında anlamlı korelasyon bulundu. Sonuç: Bu çalışmada; hem glomerüler, hem de renal tubüler hasarı gösteren NAG ile birlikte protein değerlendirilmesinin etkisi önemlidir, ve hafif preeklampsi hastalarında renal tubüler hasar oluşurken serum kreatinin seviyelerinde değişikliğe sebep olmadığını bulunmuştur. Purpose: This study aimed to evaluate the amount of N-acetyl-β-D-glucosaminidase (NAG) in the 24 h urine output of patients with normotensive pregnancies (control) group with mild preeclampsia (study) group and to detect the presence of renal tubular injury in mild preeclampsia patients. Material and Methods: The study was conducted among 13 patients study group and 15 patients control group. The 24 h urine output and protein, glomerular filtration rate, systolic and diastolic arterial pressures, serum creatinine, and 24 h urine NAG values of the pregnants were calculated. Results: Statistical difference was not detected among gestational week, 24 h urine volume (mL), serum creatinine (mg/dL), and glomerular filtration rates of the control and the study groups. The differences of the 24 h urine protein (U/l), systolic and diastolic arterial blood pressures (mmHg), and 24 h urine NAG between groups were statistically significant. A significant correlation was found between the NAG values and 24 h urine protein. Conclusion: This study shows that; evaluating the impact of protein assessment along with NAG, which indicates both glomerular and tubular injuries, is important, and that renal tubular injury occurs in patients with mild preeclampsia but it did not cause any changes of serum creatinine.
- 30 June 2017
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 42 (2) , 344
Open AccessHafif preeklampside üriner N-asetil-β-D-glukozaminidaz (NAG) ve renal tübüler hasar
Tr en Amaç: Bu çalışmada, normotansif gebe (kontrol) grubu ile hafif preeklampsi (çalışma) gruplarında 24 saatlik idrardaki N-asetil- β-D-glukozaminidaz seviyelerinin karşılaştırılması ve hafif preeklampsi hastalarında renal tubüler hasarın saptanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, 13 hasta çalışma grubunda ve 15 hasta kontrol grubunda olmak üzere planlandı. 24 saatlik idrar çıkışları ve 24 saatlik idrarda protein, glomerüler filtrasyon hızı, sistolik ve diyastolik arter basınçları, serum kreatinin ve 24 saatlik idrarda NAG değerleri hesaplandı. Bulgular: Çalışma ve kontrol gruplarında, 24 idrar volume (mL), serum kreatinin (mg/dL) ve glomerüler filtrasyon hızında istatistiksel olarak fark saptanmamıştır. Gruplar arasında, 24 saatlik idrarda protein (U/l), sistolik ve diyastolik arter basınçları (mmHg) ve 24 ssatlik idrarda NAG değerleri istatistiksel olarak anlamlı bulundu. NAG ve 24 saatlik idrarda protein değerleri arasında anlamlı korelasyon bulundu. Sonuç: Bu çalışmada; hem glomerüler, hem de renal tubüler hasarı gösteren NAG ile birlikte protein değerlendirilmesinin etkisi önemlidir, ve hafif preeklampsi hastalarında renal tubüler hasar oluşurken serum kreatinin seviyelerinde değişikliğe sebep olmadığını bulunmuştur. Purpose: This study aimed to evaluate the amount of N-acetyl-β-D-glucosaminidase (NAG) in the 24 h urine output of patients with normotensive pregnancies (control) group with mild preeclampsia (study) group and to detect the presence of renal tubular injury in mild preeclampsia patients. Material and Methods: The study was conducted among 13 patients study group and 15 patients control group. The 24 h urine output and protein, glomerular filtration rate, systolic and diastolic arterial pressures, serum creatinine, and 24 h urine NAG values of the pregnants were calculated. Results: Statistical difference was not detected among gestational week, 24 h urine volume (mL), serum creatinine (mg/dL), and glomerular filtration rates of the control and the study groups. The differences of the 24 h urine protein (U/l), systolic and diastolic arterial blood pressures (mmHg), and 24 h urine NAG between groups were statistically significant. A significant correlation was found between the NAG values and 24 h urine protein. Conclusion: This study shows that; evaluating the impact of protein assessment along with NAG, which indicates both glomerular and tubular injuries, is important, and that renal tubular injury occurs in patients with mild preeclampsia but it did not cause any changes of serum creatinine.
- 1 June 2017
- Published by American Scientific Publishers in Journal of Medical Imaging and Health Informatics
- Vol. 7 (3) , 592-594
Can Cosmic Radiation Level Exceed the Teratogenic Level for Pregnant Flight Crews on Turkish Domestic and International Flights? A Simulation Based Cumulative Dose Study
Background and Aim: Flight crew and passengers are exposed to cosmic radiation from outer space in flights. We want to investigate whether or not cumulative radiation dose could exceed the teratogenic level of radiation for pregnant with simulation based study. Materials and Methods: We performed a simulation based study for calculating cumulative radiation dose with radiation calculator software. Cosmic radiation exposure of a crew working 110 hours per month between Istanbul and Batman (route 1) in Turkey at an average altitude of 30,000 feet and one working 110 hours per month between Istanbul and San Francisco, CA (route 2) at an average altitude of 35,000 feet was calculated. These flights are considered the longest and highest domestic and international flights in and from Turkey. Exposure was estimated for cosmic ionizing radiation with the galactic cosmic radiation calculator program of the Federal Aviation Administration Civil Aerospace Medical Institute. Results: If an air crew flew 110 hours a month on routes 1 and 2, the highest dose of cosmic radiation would be 0.20 and 0.56 millisieverts (mSv) per month, respectively. Domestic flights do not exceed the recommended monthly limit of 0.5 mSv. Flight time on route 2 flights exceeded the recommended pregnancy limit of 0,5 mSv accordingly the National Council on Radiation Protection and Measurement recommendations. Conclusion: Simulated cumulative radiation dose of a pregnant crew who fly 110 hours at 30000 feet in a month in Turkish Domestic flight is not exceed teratogenity level for fetuses with software calculation. Calculation of simulated cumulative radiation dose with international flight with flying 110 hour at 35000 feet in international flights for a pregnant crew could exceeds teratogenity level for fetuses.
- 1 June 2017
- Published by American Scientific Publishers in Journal of Medical Imaging and Health Informatics
- Vol. 7 (3) , 592-594
Can Cosmic Radiation Level Exceed the Teratogenic Level for Pregnant Flight Crews on Turkish Domestic and International Flights? A Simulation Based Cumulative Dose Study
Background and Aim: Flight crew and passengers are exposed to cosmic radiation from outer space in flights. We want to investigate whether or not cumulative radiation dose could exceed the teratogenic level of radiation for pregnant with simulation based study. Materials and Methods: We performed a simulation based study for calculating cumulative radiation dose with radiation calculator software. Cosmic radiation exposure of a crew working 110 hours per month between Istanbul and Batman (route 1) in Turkey at an average altitude of 30,000 feet and one working 110 hours per month between Istanbul and San Francisco, CA (route 2) at an average altitude of 35,000 feet was calculated. These flights are considered the longest and highest domestic and international flights in and from Turkey. Exposure was estimated for cosmic ionizing radiation with the galactic cosmic radiation calculator program of the Federal Aviation Administration Civil Aerospace Medical Institute. Results: If an air crew flew 110 hours a month on routes 1 and 2, the highest dose of cosmic radiation would be 0.20 and 0.56 millisieverts (mSv) per month, respectively. Domestic flights do not exceed the recommended monthly limit of 0.5 mSv. Flight time on route 2 flights exceeded the recommended pregnancy limit of 0,5 mSv accordingly the National Council on Radiation Protection and Measurement recommendations. Conclusion: Simulated cumulative radiation dose of a pregnant crew who fly 110 hours at 30000 feet in a month in Turkish Domestic flight is not exceed teratogenity level for fetuses with software calculation. Calculation of simulated cumulative radiation dose with international flight with flying 110 hour at 35000 feet in international flights for a pregnant crew could exceeds teratogenity level for fetuses.
- Open Access
- 4 May 2017
- Published by Walter de Gruyter GmbH in Open Medicine
- Vol. 12 (1) , 70-75
Plasma free fatty acids in hyperemesis gravidarum pregnancy
We evaluated the free fatty acids differences in plasma between hyperemesis gravidarum(HG) and healthy pregnant in first trimester pregnancy.Objective: We aimed to compare the plasma levels of DHA, AA and EPA, between HG patients and healthy pregnant womenDesign: Fifty-two pregnants were involved in the study. Twenty-six pregnants of them were HG as study group, and twenty-six pregnants were enrolled as healthy pregnant women at the similar gestational age. The saturated fatty acids C14, C15, C16, C18, C20, C22, and C24; the omega-3 fatty acids eicosapentaenoic acid, (EPA) and docosahexaenoic acid, (DHA); the omega-6 fatty acids linoleic acid, arachidonic acid (AA), and homo-gamma-linolenic acid; and the omega-9 fatty acids oleic acid, erucic acid, and nervonic acid were analysed by gas chromatography.Results: Statistically differences was not seen between the groups with maternal age, gestational age, or plasma levels of EPA, DHA, and AA. Statistically significant difference was seen between the groups with plasma levels of C20 and C22(p<0.05). C20 was declined but C22 was rised in the HG patients.Conclusion: EPA, DHA, or AA, which related to placental and fetal neural development are not changing from Hyperemesis gravidarum.
- 4 May 2017
- Published by Walter de Gruyter GmbH in Open Medicine
- Vol. 12 (1) , 70-75
Open AccessPlasma free fatty acids in hyperemesis gravidarum pregnancy
We evaluated the free fatty acids differences in plasma between hyperemesis gravidarum(HG) and healthy pregnant in first trimester pregnancy.Objective: We aimed to compare the plasma levels of DHA, AA and EPA, between HG patients and healthy pregnant womenDesign: Fifty-two pregnants were involved in the study. Twenty-six pregnants of them were HG as study group, and twenty-six pregnants were enrolled as healthy pregnant women at the similar gestational age. The saturated fatty acids C14, C15, C16, C18, C20, C22, and C24; the omega-3 fatty acids eicosapentaenoic acid, (EPA) and docosahexaenoic acid, (DHA); the omega-6 fatty acids linoleic acid, arachidonic acid (AA), and homo-gamma-linolenic acid; and the omega-9 fatty acids oleic acid, erucic acid, and nervonic acid were analysed by gas chromatography.Results: Statistically differences was not seen between the groups with maternal age, gestational age, or plasma levels of EPA, DHA, and AA. Statistically significant difference was seen between the groups with plasma levels of C20 and C22(p<0.05). C20 was declined but C22 was rised in the HG patients.Conclusion: EPA, DHA, or AA, which related to placental and fetal neural development are not changing from Hyperemesis gravidarum.
- Open Access
- 31 March 2017
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 42 (1) , 197
Yarı dolu mesane ile yapılan vajinal histerektomi
- 31 March 2017
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 42 (1) , 197
Open AccessYarı dolu mesane ile yapılan vajinal histerektomi
- 31 March 2017
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 42 (1) , 179
Ovarian malignancy incidentally diagnosed during caesarean section
- 31 March 2017
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 42 (1) , 179
Ovarian malignancy incidentally diagnosed during caesarean section
- Open Access
- 31 December 2016
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 41 (23898) , 112-113
Sezaryen sırasında gelişen atrial fibrilasyon
- 31 December 2016
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 41 (23898) , 112-113
Open AccessSezaryen sırasında gelişen atrial fibrilasyon