Özlem Onay

Late spring frost events represent a major climatic hazard for perennial crop production, particularly in regions with continental climatic conditions. In April 2025, Niğde Province in central Türkiye experienced a severe frost episode that caused extensive damage to fruit orchards during critical phenological stages. This study examines the characteristics of the frost event and evaluates frost protection practices implemented in the affected agricultural areas. A qualitative case study approach was employed, integrating meteorological observations, official damage assessments, field observations, and a comparative analysis of frost protection methods reported in the literature. Meteorological data indicate that the frost event persisted for approximately 12 hours, with temperatures declining to −9.3 °C during the most severe phase. The prolonged exposure to sub-zero temperatures resulted in substantial damage, particularly in flowering fruit trees across several districts of Niğde. Observations show that active protection measures, including sprinkler irrigation and combustion-based heating practices, were widely implemented by producers; however, their effectiveness was limited under prolonged and severe frost conditions. Passive measures such as site selection, cultivar choice, and soil management contributed to long-term risk mitigation but were insufficient as standalone solutions during extreme events. These findings highlight the need for integrated frost risk management strategies combining preventive agronomic planning, appropriate active protection technologies, and improved early warning systems in frost-prone agricultural regions.

Günümüzde nüfus artışı ve teknolojideki gelişmelere bağlı olarak artan enerji talebini karşılamak ve enerjide dışa bağlamlılığını azaltmak için, yeni teknolojiler geliştirerek yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımdaki payını artırmak oldukça önemlidir. Yenilenebilir kaynaklardan en yaygın kullanılmakta olan güneş enerjisi uygun maliyeti ve kolay kurulumu olması nedeniyle daha çok tercih edilmektedir. Ancak gölgeden kaçma, uygun ve kaliteli ekipmanlar, toz ve kirlilikten kaçma gibi diğer etkenler de güneşten optimum şekilde enerji almayı etkilemektedir. Bu nedenle güneş enerjisinden optimum miktarda elektrik elde edilebilmesi için, PV panellerin güneşe optimum bir açıda yerleştirilmesi oldukça önem arz etmektedir. Bu tez kapsamında, güneş enerjisi yatırımları açısından henüz yeni gelişmekte olan Azerbaycan’da yenilenebilir enerji teşviklerinin arttırılması ve kullanımının yaygınlaştırılması amacı ile, 14 farklı siyasi bölge için yıllık değişim süreçlerinde optimum panel eğim açısı ve farklı eğim açılarında PV paneller üzerine gelen radyasyon miktarları hesaplanmış ve elde edilen ışınım miktarları elektrik enerjisine dönüştürülerek PV panellerin kurulumu için en uygun şehir belirlenmiştir.

Güneş enerjisi ve biyogaz enerjisinin kullanılması çevre sorunlarını azaltmak, enerji ekonomisine, enerji arz güvenliğine katkı sağlaması ve istihdamın artmasına olanak sağlaması bakımından oldukça önemli kaynaklardır. Eskişehir’in Sarıcakaya ilçesinin güneş enerjisi ve biyogaz enerji potansiyeli incelenmiştir. Sarıcakaya’nın en az güneşlenme süresinde günlük enerji ihtiyacını 28.200 adet 385 Wp gücündeki paneller ile karşılayabileceği ve yıllık ortalama güneşlenme saati ile yıllık enerji ihtiyacının 2 katından fazlasını karşılayabileceği hesaplanmıştır. 2021 yılı hayvan varlığı referans alındığında, elde edilebilecek toplanabilir faydalı gübre miktarı 34.711 ton/yıl’dır. Elde edilen gübre ile üretilecek metan (CH4) cinsinden biyogaz miktarı 1.109.951 m3 CH4/yıl olarak hesaplanmıştır. Biyogazın elektrik enerjisine çevrilmesiyle ilçenin yıllık elektrik ihtiyacının %45’inden fazlası karşılanabilecektir. Güneş enerjisi ve biyogaz ile üretilecek elektik enerjisinin toplam karbondioksit (CO2) salınımının 530 ton-CO2/GWh olacağı ve diğer enerji kaynaklarına göre 326 ton-CO2/GWh ile 23.222 ton-CO2/GWh salınımını önlenebileceği hesaplanmıştır. Bu hesaplama sonuçları, Sarıcakaya ilçesinin güneş enerjisi ve biyogaz enerjisinin değerlendirilmesi enerji ekonomisine ve CO2 salınımının önlenmesine ciddi katkı sağlayacağını göstermektedir.

Nükleer füzyon, sömürülen enerji kaynaklarına kıyasla, özellikle sınırsız yakıt rezervleri, doğal nükleer güvenlik ve ihmal edilebilir çevresel etkileri göz önüne alındığında önemli avantajlara sahiptir. Plazmadan gelen nötron emisyonunu ölçerek bir füzyon plazmasındaki yakıt iyonları döteryum (D) ve trityum (T)'un çeşitli özellikleri hakkında bilgi edinmek mümkündür. Nötronlar, yakıt iyonları arasındaki füzyon reaksiyonlarında üretilir ve yayılan nötronların yoğunluğu ve enerji spektrumu, bu iyonların yoğunlukları ve hız dağılımlarıyla ilişkilidir. Bu makalede füzyon nötron ölçümlerinden elde edilen verileri analiz etmek için farklı yöntemleri açıklamaktadır. Çalışmada, İngiltere'deki tokamak füzyon reaktöründe TOFOR uçuş süresi spektrometresi ve manyetik proton geri tepme (MPR) spektrometresi de dahil olmak üzere JET'te toplanan nötron spektrometrisi ölçüm verileri kullanılmıştır. Sunulan çalışma, verilen yakıt iyonu dağılımlarından nötron enerji spektrumunun hesaplanmasına dayanmaktadır. Uygun tasarlanmış bir modelin, birçok farklı parametre seti için nötron spektrumunun hesaplanması ve deneysel verilerin en iyi sonuçlanan değerlerin bulunması tahmin edilebilen bir dizi fiziksel parametreye bağlıdır. Bu çalışma, bu tür nötron spektrum hesaplamalarına genel bir bakış sunmaktadır.

Bu makalede sunulan çalışma, verilen yakıt iyonu dağılımlarından nötron enerji spektrumunun hesaplanmasına dayanmaktadır. Hesaplanan spektrumun gerçek nötron emisyonu ile uyumlu olup olmadığını görmek için, yakıt iyonu dağılımının belirli bir model veriler ile karşılaştırılmıştır. Uygun tasarlanmış bir modelin, birçok farklı parametre seti için nötron spektrumunun hesaplanması ve deneysel verilerin en iyi sonuçlanan değerlerin bulunması tahmin edilebilen bir dizi fiziksel parametreye bağlıdır. Bu çalışma, bu tür nötron spektrum hesaplamalarına genel bir bakış sunmaktadır

Fosil yakıtların kullanılması ile oluşan kirlilik, Dünyanın şu anda karşı karşıya olduğu en temel sorunlardan biridir. Fosil yakıtlar, atmosferdeki sera gazı konsantrasyonunu artıran en büyük CO2 emisyonu kaynaklarıdır ve oluşan bu durumun karşısında en uygun çözüm yenilenebilir enerjiye geçiş olarak görülmektedir. Yeşil enerji türlerinden biri de pompaj depolamalı hidroelektrik enerjidir. PDHES’ler puant güç ihtiyacının karşılanması, frekansın sabit tutulması ve şebekede yük dengesi yaratmak için kullanılmaktadır. Pik zamanlarda yukarı rezervuardan su aşağı rezervuara gönderilerek kısa bir sürede enerji üretilmektedir. Bu çalışmada dünyadaki mevcut PDHES-PV-RT hibrit sistemi araştırılmış ve Azerbaycan’da bu tür tesislerin kurulabileceği arazi alanları incelenmiş ve simülasyon programıyla hesaplama analizi yapılmıştır. Azerbaycan’da, şebekedeki frekansın sabit tutulmasında bu tez kapsamında kurulması önerilen tesislerin önemli rol oynayacağı düşünülmektedir. Çalışma sonunda hibrit sistemin Azerbaycan elektrik şebekesine aktardığı yıllık elektrik enerjisi, tesisin kurulum maliyeti, yıllık toplam karı ve amortisman süresi hesaplanmıştır.

The new generation of solar cells based on perovskite materials has attracted massive attention from the photovoltaic community, due to their high capability in supporting low-cost solar cell. In this study, extensive theoretical research of three types of lead-based (MAPbI3, FAPbI3 and CsPbI3) and four types of lead-free (MASnI3, FASnI3, CsGeI3, and MAGeI3) perovskite solar cells are modeled while Cu2O is used as HTL and TiO2 as ETL. The initial results show commendable performance for MAPbI3 with 24,8% efficiency, while MAGeI3 has the lowest performance (12,61%). In addition, different factors reviewed affect the performance almost similarly to the studied types of perovskites.

Researchers are attempting to replace fossil and petro‐based fuels with renewable and green fuels. Knowing the optimum values of pyrolysis parameters during the production of biofuel from biomass/coal blends is important to obtain biofuel in the desired yield and quality. In this study, a central composite design was used in order to optimize pyrolysis parameters to obtain biofuel from the co‐pyrolysis of a coal (lignite)/biomass (pistachio seeds) mixture in a well‐swept resistance fixed bed reactor. Knowing the optimum values ​​of different parameters affecting the biofuel yield and quality is very important in terms of the most efficient conditions and the economical production of energy. The effects of some operational parameters, like final temperature (factor A), heating rate (factor B) and percentage of lignite (factor C), were optimized through the central composite design method, and their behaviors were analyzed using analysis of variance. While the linear and quadratic effects of the final temperature and heating rate on the biofuel yield were significant, only the linear effect of the percentage of lignite was found to be important; on the other hand, the effects of the binary interaction between the factors were found to be insignificant. A quadratic equation was proposed to predict the behavior of the process under various conditions with an R² of 98.19. The best condition was predicted at a final temperature of 595 °C, a heating rate of 458 °C/min and a percentage lignite of 16.7% with maximum biofuel yield of 61.23%. © 2022 Society of Chemical Industry and John Wiley & Sons, Ltd

In this study, the modeling and optimization of lignite pyrolysis were investigated through Central Composite Design (CCD) by using Stat-Ease Design Expert software version 10. The process parameters such as pyrolysis temperature, heating rate, and nitrogen gas flow rate, which were thought to be the most effective on pyrolysis, were studied between initially determined levels, and oil yield was considered as the response variable. The results were assessed by Analysis of Variance (ANOVA) and a regression model was created. The model was found to be statistically significant because its p-value is smaller than 0.05. The consistency of the model was also proved by the high value of R² (0.9770). Linear effects of the studied factors were found to be statistically significant as their p-values are smaller than 0.05 while pyrolysis temperature and heating rate have quadratic effects on oil yield. Optimization studies revealed that predicted values of oil yield were validated with actual test results which were obtained from a verification experiment.

The pyrolysis of pistacia khinjuk seed (PS) lignite and their mixtures were investigated in a two different reactor with varying temperatures ranging from 400 to 700°C at a heating rate either 10 or 500°Cmin