Sevgi Polat
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Previous Organizations / Institutes
The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years
Research Subjects
Sevgi Polat has a total of 29 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Perviz Sayan
Marmara University
25 shared publications Perviz Sayan
Department of Chemical Engineering Faculty of Engineering Marmara University Istanbul Turkey
5 shared publicationsAyşe Eren Pütün
Department of Chemical Engineering, Faculty of Engineering, Anadolu University, Eskisehir, Turkey
2 shared publications- Esin Apaydin-Varol
Chemical Engineering Department, Eskişehir Technical University, 26555 Eskişehir, Turkey
2 shared publications Huseyin Burak Eral
2 shared publications- Huseyin Burak Eral
Process & Energy Department, Delft University of Technology, Leeghwaterstraat 39, 2628 CB Delft, The Netherlands
2 shared publications
Latest Publications
- 31 August 2026
- Published by Wiley in Crystal Research and Technology
- Vol. 61 (9) , e70163
Effect of Transition Metal Ions on the Reactive Crystallization and Morphology of Lithium Carbonate
The increasing demand for lithium‐ion batteries has intensified the importance of lithium carbonate, whose crystallization behavior, morphology, and filtration characteristics are influenced by crystallization conditions and transition‐metal impurities, particularly Ni 2+ , Co 2+ , and Mn 2+ . In this study, the effects of these ions on the reactive crystallization of lithium carbonate were systematically investigated. Crystal morphology and phase composition were characterized using SEM, FESEM‐EDS, XRD, and FTIR, while zeta potential measurements were performed to evaluate surface charge, and TGA was used to assess thermal decomposition behavior. The results showed that the presence of Co 2+ promoted more compact, rounded crystals with smoother surfaces, whereas Ni 2+ induced elongated, thin, plate‐like structures with increased surface irregularity. Mn 2+ resulted in intermediate shapes. Zeta potential measurements revealed a significant increase in surface charge in the presence of metal ions, enhancing electrostatic repulsion and reducing particle aggregation. Filtration behavior was also significantly influenced by crystal morphology: crystals formed in pure media exhibited the highest specific cake resistance, whereas Co 2+ and Mn 2+ substantially improved filterability by producing more permeable filter cakes, while Ni 2+ showed a moderate effect. These findings highlight the critical role of transition‐metal impurities in regulating lithium carbonate crystallization, crystal properties, and filtration performance.
- 31 August 2026
- Published by Wiley in Crystal Research and Technology
- Vol. 61 (9) , e70163
Effect of Transition Metal Ions on the Reactive Crystallization and Morphology of Lithium Carbonate
The increasing demand for lithium‐ion batteries has intensified the importance of lithium carbonate, whose crystallization behavior, morphology, and filtration characteristics are influenced by crystallization conditions and transition‐metal impurities, particularly Ni 2+ , Co 2+ , and Mn 2+ . In this study, the effects of these ions on the reactive crystallization of lithium carbonate were systematically investigated. Crystal morphology and phase composition were characterized using SEM, FESEM‐EDS, XRD, and FTIR, while zeta potential measurements were performed to evaluate surface charge, and TGA was used to assess thermal decomposition behavior. The results showed that the presence of Co 2+ promoted more compact, rounded crystals with smoother surfaces, whereas Ni 2+ induced elongated, thin, plate‐like structures with increased surface irregularity. Mn 2+ resulted in intermediate shapes. Zeta potential measurements revealed a significant increase in surface charge in the presence of metal ions, enhancing electrostatic repulsion and reducing particle aggregation. Filtration behavior was also significantly influenced by crystal morphology: crystals formed in pure media exhibited the highest specific cake resistance, whereas Co 2+ and Mn 2+ substantially improved filterability by producing more permeable filter cakes, while Ni 2+ showed a moderate effect. These findings highlight the critical role of transition‐metal impurities in regulating lithium carbonate crystallization, crystal properties, and filtration performance.
- 4 June 2026
- Published by Konya Muhendislik Bilimleri Dergisi in Konya Journal of Engineering Sciences
- Vol. 14 (2) , 599-612
INVESTIGATION OF Co(II) ADSORPTION ONTO RICE HUSK ASH: KINETICS, ISOTHERMS, AND THERMODYNAMICS
In this study, rice husk ash (RHA), a waste-based and sustainable adsorbent, was evaluated for its efficiency in removing Co(II) ions from aqueous solutions. The physicochemical characteristics of RHA, including surface morphology, elemental composition, and functional groups, were analyzed using scanning electron microscopy–energy-dispersive X-ray spectroscopy (SEM–EDS) and Fourier transform infrared spectroscopy. The experiments were conducted to investigate how variables such as pH, RHA dosage, initial Co(II) concentration, contact time, and temperature affect adsorption efficiency. Among the isotherm models tested, the Freundlich equation provided the most accurate representation of the equilibrium data (R² = 0.9993 at 20 °C), indicating multilayer adsorption on a non-uniform surface. Kinetic analysis revealed that the pseudo-second-order model best fit the adsorption process (R² = 0.9989 at 20 °C), suggesting chemisorption as the dominant mechanism. Thermodynamic evaluation confirmed that the adsorption was spontaneous (ΔG°
- 4 June 2026
- Published by Konya Muhendislik Bilimleri Dergisi in Konya Journal of Engineering Sciences
- Vol. 14 (2) , 599-612
INVESTIGATION OF Co(II) ADSORPTION ONTO RICE HUSK ASH: KINETICS, ISOTHERMS, AND THERMODYNAMICS
In this study, rice husk ash (RHA), a waste-based and sustainable adsorbent, was evaluated for its efficiency in removing Co(II) ions from aqueous solutions. The physicochemical characteristics of RHA, including surface morphology, elemental composition, and functional groups, were analyzed using scanning electron microscopy–energy-dispersive X-ray spectroscopy (SEM–EDS) and Fourier transform infrared spectroscopy. The experiments were conducted to investigate how variables such as pH, RHA dosage, initial Co(II) concentration, contact time, and temperature affect adsorption efficiency. Among the isotherm models tested, the Freundlich equation provided the most accurate representation of the equilibrium data (R² = 0.9993 at 20 °C), indicating multilayer adsorption on a non-uniform surface. Kinetic analysis revealed that the pseudo-second-order model best fit the adsorption process (R² = 0.9989 at 20 °C), suggesting chemisorption as the dominant mechanism. Thermodynamic evaluation confirmed that the adsorption was spontaneous (ΔG°
- Open Access
- 28 May 2026
- Published by Wiley in ChemistrySelect
- Vol. 11 (21) , e05762
Green Synthesis of Zinc Oxide Nanoparticles Using Prunus avium : Characterization and Adsorptive Removal of Methyl Orange
In this study, novel zinc oxide nanoparticles (ZnO NPs) were successfully synthesized through a green route using zinc nitrate hexahydrate and Prunus avium extract at 70°C for 2 h. The synthesized ZnO NPs were characterized for their structural and morphological features using x‐ray diffraction, Fourier‐transform infrared spectroscopy, and scanning electron microscopy, confirming the formation of crystalline, nanoscale particles with uniform morphology. The average crystallite size was 30.42 nm. The adsorption performance of the ZnO NPs for removing methyl orange (MO), a common anionic dye, from aqueous solutions was examined at 20°C–40°C and initial concentrations of 50–100 mg/L. Experimental data were analyzed using various adsorption isotherm models, including Langmuir, Freundlich, Dubinin–Radushkevich (D–R), and Temkin models, as well as kinetic models such as pseudo‐first‐order, pseudo‐second‐order, and intraparticle diffusion. Langmuir maximum adsorption capacities increased with temperature from 19.16 ± 0.86 mg/g at 20°C to 20.83 ± 0.89 mg/g at 40°C, while the Langmuir constant rose from 0.015 to 0.044 L/mg, indicating stronger adsorbate–adsorbent interactions at higher temperatures. Freundlich modeling showed n values from 1.83 to 3.04, indicating favorable multilayer adsorption on heterogeneous surfaces. Thermodynamics confirmed spontaneous, endothermic adsorption. Green‐synthesized ZnO NPs efficiently remove dyes, serving as low‐cost, eco‐friendly adsorbents for wastewater treatment.
- 28 May 2026
- Published by Wiley in ChemistrySelect
- Vol. 11 (21) , e05762
Open AccessGreen Synthesis of Zinc Oxide Nanoparticles Using Prunus avium : Characterization and Adsorptive Removal of Methyl Orange
In this study, novel zinc oxide nanoparticles (ZnO NPs) were successfully synthesized through a green route using zinc nitrate hexahydrate and Prunus avium extract at 70°C for 2 h. The synthesized ZnO NPs were characterized for their structural and morphological features using x‐ray diffraction, Fourier‐transform infrared spectroscopy, and scanning electron microscopy, confirming the formation of crystalline, nanoscale particles with uniform morphology. The average crystallite size was 30.42 nm. The adsorption performance of the ZnO NPs for removing methyl orange (MO), a common anionic dye, from aqueous solutions was examined at 20°C–40°C and initial concentrations of 50–100 mg/L. Experimental data were analyzed using various adsorption isotherm models, including Langmuir, Freundlich, Dubinin–Radushkevich (D–R), and Temkin models, as well as kinetic models such as pseudo‐first‐order, pseudo‐second‐order, and intraparticle diffusion. Langmuir maximum adsorption capacities increased with temperature from 19.16 ± 0.86 mg/g at 20°C to 20.83 ± 0.89 mg/g at 40°C, while the Langmuir constant rose from 0.015 to 0.044 L/mg, indicating stronger adsorbate–adsorbent interactions at higher temperatures. Freundlich modeling showed n values from 1.83 to 3.04, indicating favorable multilayer adsorption on heterogeneous surfaces. Thermodynamics confirmed spontaneous, endothermic adsorption. Green‐synthesized ZnO NPs efficiently remove dyes, serving as low‐cost, eco‐friendly adsorbents for wastewater treatment.
- 31 March 2026
- Published by Wiley in Crystal Research and Technology
- Vol. 61 (4) , e70089
Effect of Fe 2 + , Zn 2 + , and Ca 2 + on the Solvent‐Mediated Phase Transformation of Glycine
This study investigated the effects of iron, zinc, and calcium ions (Fe 2 + , Zn 2 + , and Ca 2 + , respectively) on the solvent‐mediated polymorphic transformation of glycine and subsequent crystal properties. The transformation from β‐ into α‐glycine was monitored in real time using ultrasonic velocity measurements and revealed that these metal ions delayed the transformation in a concentration‐dependent manner, with Fe 2 + showing the strongest delay. x‐ray diffraction and microscopy analyses confirmed the complete transformation into α‐glycine, with significant morphology changes induced by the additives. Scanning electron microscopy and image‐based analyses showed that Fe 2 + led to compact, agglomerated crystals with irregular shapes, while Zn 2 + and Ca 2 + caused moderate thickening of the rod‐like α‐glycine crystals. Zeta potential measurements demonstrated metal ion adsorption on crystal surfaces, reducing surface charge and promoting agglomeration, particularly in the Fe 2 + system. Filtration tests revealed a sharp increase in specific cake resistance with Fe 2 + , while Zn 2 + and Ca 2 + improved filtration performance. Thermogravimetric analysis and in‐situ Fourier transform infrared spectroscopy analyses confirmed a consistent two‐step thermal degradation pattern across all samples, with minor variations in decomposition temperatures and evolved gas profiles.
- 31 March 2026
- Published by Wiley in Crystal Research and Technology
- Vol. 61 (4) , e70089
Effect of Fe 2 + , Zn 2 + , and Ca 2 + on the Solvent‐Mediated Phase Transformation of Glycine
This study investigated the effects of iron, zinc, and calcium ions (Fe 2 + , Zn 2 + , and Ca 2 + , respectively) on the solvent‐mediated polymorphic transformation of glycine and subsequent crystal properties. The transformation from β‐ into α‐glycine was monitored in real time using ultrasonic velocity measurements and revealed that these metal ions delayed the transformation in a concentration‐dependent manner, with Fe 2 + showing the strongest delay. x‐ray diffraction and microscopy analyses confirmed the complete transformation into α‐glycine, with significant morphology changes induced by the additives. Scanning electron microscopy and image‐based analyses showed that Fe 2 + led to compact, agglomerated crystals with irregular shapes, while Zn 2 + and Ca 2 + caused moderate thickening of the rod‐like α‐glycine crystals. Zeta potential measurements demonstrated metal ion adsorption on crystal surfaces, reducing surface charge and promoting agglomeration, particularly in the Fe 2 + system. Filtration tests revealed a sharp increase in specific cake resistance with Fe 2 + , while Zn 2 + and Ca 2 + improved filtration performance. Thermogravimetric analysis and in‐situ Fourier transform infrared spectroscopy analyses confirmed a consistent two‐step thermal degradation pattern across all samples, with minor variations in decomposition temperatures and evolved gas profiles.
- Open Access
- 27 March 2026
- Published by Afyon Kocatepe Universitesi Fen Ve Muhendislik Bilimleri Dergisi in Afyon Kocatepe University Journal of Sciences and Engineering
- Vol. 26 (2) , 439-448
Sulu Çözeltilerden Krom İyonlarının Sürekli Akış Koşullarında Membran Kapasitif Deiyonizasyon Yöntemiyle Gideriminin İncelenmesi
Su, canlı yaşamı için temel bir kaynak olmasına rağmen, artan endüstriyel faaliyetler sonucu ciddi şekilde kirlenmektedir. Su kirliliğinin başlıca nedenlerinden biri olan ağır metaller, çevre ve insan sağlığı üzerinde olumsuz etkiler yaratmaktadır. Özellikle çimento, deri, metalürji ve boya sanayilerinde yaygın olarak kullanılan krom iyonu, bu kirleticiler arasında ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada, sulu çözeltilerden krom iyonlarının giderimi ve geri kazanımı amacıyla membran kapasitif deiyonizasyon (MCDI) yöntemi kullanılmıştır. Bu amaçla, aktif karbon temelli elektrotlar hazırlanarak karakterize edilmiş ve elektrokimyasal akış hücresi tasarlanarak sürekli akış koşullarında deneyler yapılmıştır. Adsorpsiyon–desorpsiyon süreçleri, en az beş döngü olacak şekilde uygulanmıştır. Farklı akış hızları (1,0–5,0 mL/dak), farklı voltajlar (0,8–1,2 V) ve krom iyonu konsantrasyonlarında (10–30 ppm) yapılan deneylerde, en yüksek verim; 1,0 mL/dak akış hızı, 1,0 V potansiyel ve 10 ppm krom iyonu konsantrasyonunda elde edilmiştir. Bu koşullarda adsorpsiyon ve desorpsiyon verimleri sırasıyla %90,8 ve %90,2 olarak belirlenmiştir. Sürekli akış koşullarında adsorpsiyon mekanizmasının belirlenmesine yönelik yapılan izoterm ve termodinamik analizler sonucunda, krom iyonlarının elektrot yüzeylerine adsorpsiyonunun Freundlich izoterm modeline uyduğu, sürecin endotermik ve çok tabakalı yapıda gerçekleştiği tespit edilmiştir. SEM-EDS analizi ise elektrot yüzeyinde krom iyonlarının tutunduğunu ve işlemin geri dönüşümlü olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar, MCDI yönteminin krom gideriminde etkili ve sürdürülebilir bir teknoloji olduğunu ortaya koymuştur.
- 27 March 2026
- Published by Afyon Kocatepe Universitesi Fen Ve Muhendislik Bilimleri Dergisi in Afyon Kocatepe University Journal of Sciences and Engineering
- Vol. 26 (2) , 439-448
Open AccessSulu Çözeltilerden Krom İyonlarının Sürekli Akış Koşullarında Membran Kapasitif Deiyonizasyon Yöntemiyle Gideriminin İncelenmesi
Su, canlı yaşamı için temel bir kaynak olmasına rağmen, artan endüstriyel faaliyetler sonucu ciddi şekilde kirlenmektedir. Su kirliliğinin başlıca nedenlerinden biri olan ağır metaller, çevre ve insan sağlığı üzerinde olumsuz etkiler yaratmaktadır. Özellikle çimento, deri, metalürji ve boya sanayilerinde yaygın olarak kullanılan krom iyonu, bu kirleticiler arasında ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada, sulu çözeltilerden krom iyonlarının giderimi ve geri kazanımı amacıyla membran kapasitif deiyonizasyon (MCDI) yöntemi kullanılmıştır. Bu amaçla, aktif karbon temelli elektrotlar hazırlanarak karakterize edilmiş ve elektrokimyasal akış hücresi tasarlanarak sürekli akış koşullarında deneyler yapılmıştır. Adsorpsiyon–desorpsiyon süreçleri, en az beş döngü olacak şekilde uygulanmıştır. Farklı akış hızları (1,0–5,0 mL/dak), farklı voltajlar (0,8–1,2 V) ve krom iyonu konsantrasyonlarında (10–30 ppm) yapılan deneylerde, en yüksek verim; 1,0 mL/dak akış hızı, 1,0 V potansiyel ve 10 ppm krom iyonu konsantrasyonunda elde edilmiştir. Bu koşullarda adsorpsiyon ve desorpsiyon verimleri sırasıyla %90,8 ve %90,2 olarak belirlenmiştir. Sürekli akış koşullarında adsorpsiyon mekanizmasının belirlenmesine yönelik yapılan izoterm ve termodinamik analizler sonucunda, krom iyonlarının elektrot yüzeylerine adsorpsiyonunun Freundlich izoterm modeline uyduğu, sürecin endotermik ve çok tabakalı yapıda gerçekleştiği tespit edilmiştir. SEM-EDS analizi ise elektrot yüzeyinde krom iyonlarının tutunduğunu ve işlemin geri dönüşümlü olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar, MCDI yönteminin krom gideriminde etkili ve sürdürülebilir bir teknoloji olduğunu ortaya koymuştur.
- 20 November 2025
- Published by Elsevier in Journal of Environmental Chemical Engineering
- Vol. 13 (6)
Pyrolysis of Chlorella vulgaris: Kinetic analysis, advanced characterization, and bio-oil optimization
- 20 November 2025
- Published by Elsevier in Journal of Environmental Chemical Engineering
- Vol. 13 (6)
Pyrolysis of Chlorella vulgaris: Kinetic analysis, advanced characterization, and bio-oil optimization
- 20 July 2025
- Published by Wiley in Crystal Research and Technology
Effect of Organic Additives on the Structure and Morphology of Calcium Sulfate Hemihydrate Prepared Using Hydrothermal Method
Calcium sulfate hemihydrate (CSH) crystals are a high‐value‐added industrial material with broad application prospects. Effective control of CSH morphology is crucial to preparing high‐quality products and improving their performance. This study investigates the effect of citric acid, succinic acid, and polyacrylamide additives on the hydrothermal crystal growth and morphological evolution of CSH. CSH crystals are obtained in the presence and absence of these additives, and the products are characterized by X‐ray diffraction (XRD), Fourier‐transform infrared (FTIR) spectroscopy, and scanning electron microscopy (SEM). The XRD and FTIR results show that calcium sulfate dihydrate transformed into the hemihydrate form at the end of the hydrothermal process. SEM analysis reveals that citric acid led to the formation of prismatic crystals with reduced aspect ratios, while polyacrylamide resulted in thicker and irregular crystals. Additionally, fibrous need‐like CSH converted into regular prismatic crystals in the presence of succinic acid. In addition, thermogravimetric analysis coupled with FTIR is performed to investigate the thermal decomposition behavior and helped to understand the dehydration kinetics and thermodynamics of the CSH. The average activation energy calculated using the Friedman method is 35.02 kJ mol−1. These findings demonstrate that additive‐assisted hydrothermal crystallization enables effective control over the shape parameters and morphology of CSH crystals.
- 20 July 2025
- Published by Wiley in Crystal Research and Technology
Effect of Organic Additives on the Structure and Morphology of Calcium Sulfate Hemihydrate Prepared Using Hydrothermal Method
Calcium sulfate hemihydrate (CSH) crystals are a high‐value‐added industrial material with broad application prospects. Effective control of CSH morphology is crucial to preparing high‐quality products and improving their performance. This study investigates the effect of citric acid, succinic acid, and polyacrylamide additives on the hydrothermal crystal growth and morphological evolution of CSH. CSH crystals are obtained in the presence and absence of these additives, and the products are characterized by X‐ray diffraction (XRD), Fourier‐transform infrared (FTIR) spectroscopy, and scanning electron microscopy (SEM). The XRD and FTIR results show that calcium sulfate dihydrate transformed into the hemihydrate form at the end of the hydrothermal process. SEM analysis reveals that citric acid led to the formation of prismatic crystals with reduced aspect ratios, while polyacrylamide resulted in thicker and irregular crystals. Additionally, fibrous need‐like CSH converted into regular prismatic crystals in the presence of succinic acid. In addition, thermogravimetric analysis coupled with FTIR is performed to investigate the thermal decomposition behavior and helped to understand the dehydration kinetics and thermodynamics of the CSH. The average activation energy calculated using the Friedman method is 35.02 kJ mol−1. These findings demonstrate that additive‐assisted hydrothermal crystallization enables effective control over the shape parameters and morphology of CSH crystals.
- Open Access
- 20 January 2025
- Published by Balikesir Universitesi Fen Bilimleri Enstitusu Dergisi in Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 27 (1) , 42-55
Taurin katkı maddesinin kalsiyum oksalat kristalizasyonuna etkisi
Böbrek taşları dünya nüfusunun % 8-15’ini etkileyen yaygın bir hastalık olup, kalsiyum oksalat kristalleri bu taşların temel bileşenini oluşturmaktadır. Yapılan mevcut çalışmalar kalsiyum oksalat kristallerinin oluşumunun değişik türdeki inorganik, organik ve biyolojik katkı maddelerinin kullanılmasıyla engellenebileceğini ortaya koymuştur. Bu çalışmada, kalsiyum oksalat kristallerinin yapı, morfoloji, tane boyutu, aglomerasyon eğilimleri gibi fiziksel özelliklerinin, taurin katkı maddesi kullanarak değiştirilmesi ve birikiminin engellenmesi amaçlanmaktadır. Bu kapsamda, ilk olarak sulu çözelti ortamında reaktif kristalizasyon yöntemi kullanılarak farklı taurin konsantrasyonunda kalsiyum oksalat kristalleri üretilmiştir. Daha sonra aynı deneyler sentetik üre ortamında gerçekleştirilmiştir. XRD ve FTIR analiz sonuçları, sulu çözelti ortamında üretilen kalsiyum oksalat kristallerinin termodinamik olarak en kararlı form olan monoklinik kalsiyum oksalat monohidrat (COM) yapısında olduğunu, sentetik üre ortamında elde edilen kristallerin ise tetragonal yapıdaki kalsiyum oksalat dihidrat (COD) kristalleri olduğunu göstermiştir. Bu sonuç, termogravimetrik analiz sonuçları ile desteklenmiş ve kristallerinin hidrat yapıları doğrulanmıştır. SEM analiz sonuçları, hem sulu çözelti ortamında elde edilen hekzagonal COM kristallerinin hem de sentetik üre ortamında üretilen bipiramidal COD kristallerinin morfolojilerinin ve aglomerasyon eğilimlerinin taurin varlığında değiştiğini göstermiştir. Ayrıca yapılan tane boyutu analiz sonuçları kristallerin tane boyutlarının taurin konsantrasyonunun artışına bağlı olarak önemli ölçüde küçüldüğünü göstermiştir. Sentetik üre ortamında üretilen COD kristallerinin tane boyutu 29 µm iken, bu değer 100 ppm taurin varlığında 11 µm olarak ölçülmüştür. Ayrıca, COM ve COD kristallerin yüzey yükleri zeta potansiyeli analiz yöntemiyle belirlenmiş ve katkı maddesi kullanımı hem COM hem de COD kristallerinin yüzey yüklerinin daha negatif bir değere ulaşmasını sağlamıştır. Bu çalışmanın, böbrek taşının oluşumunun inhibite edilmesi ve yavaşlatılmasına yönelik yapılacak araştırmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
- 20 January 2025
- Published by Balikesir Universitesi Fen Bilimleri Enstitusu Dergisi in Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 27 (1) , 42-55
Open AccessTaurin katkı maddesinin kalsiyum oksalat kristalizasyonuna etkisi
Böbrek taşları dünya nüfusunun % 8-15’ini etkileyen yaygın bir hastalık olup, kalsiyum oksalat kristalleri bu taşların temel bileşenini oluşturmaktadır. Yapılan mevcut çalışmalar kalsiyum oksalat kristallerinin oluşumunun değişik türdeki inorganik, organik ve biyolojik katkı maddelerinin kullanılmasıyla engellenebileceğini ortaya koymuştur. Bu çalışmada, kalsiyum oksalat kristallerinin yapı, morfoloji, tane boyutu, aglomerasyon eğilimleri gibi fiziksel özelliklerinin, taurin katkı maddesi kullanarak değiştirilmesi ve birikiminin engellenmesi amaçlanmaktadır. Bu kapsamda, ilk olarak sulu çözelti ortamında reaktif kristalizasyon yöntemi kullanılarak farklı taurin konsantrasyonunda kalsiyum oksalat kristalleri üretilmiştir. Daha sonra aynı deneyler sentetik üre ortamında gerçekleştirilmiştir. XRD ve FTIR analiz sonuçları, sulu çözelti ortamında üretilen kalsiyum oksalat kristallerinin termodinamik olarak en kararlı form olan monoklinik kalsiyum oksalat monohidrat (COM) yapısında olduğunu, sentetik üre ortamında elde edilen kristallerin ise tetragonal yapıdaki kalsiyum oksalat dihidrat (COD) kristalleri olduğunu göstermiştir. Bu sonuç, termogravimetrik analiz sonuçları ile desteklenmiş ve kristallerinin hidrat yapıları doğrulanmıştır. SEM analiz sonuçları, hem sulu çözelti ortamında elde edilen hekzagonal COM kristallerinin hem de sentetik üre ortamında üretilen bipiramidal COD kristallerinin morfolojilerinin ve aglomerasyon eğilimlerinin taurin varlığında değiştiğini göstermiştir. Ayrıca yapılan tane boyutu analiz sonuçları kristallerin tane boyutlarının taurin konsantrasyonunun artışına bağlı olarak önemli ölçüde küçüldüğünü göstermiştir. Sentetik üre ortamında üretilen COD kristallerinin tane boyutu 29 µm iken, bu değer 100 ppm taurin varlığında 11 µm olarak ölçülmüştür. Ayrıca, COM ve COD kristallerin yüzey yükleri zeta potansiyeli analiz yöntemiyle belirlenmiş ve katkı maddesi kullanımı hem COM hem de COD kristallerinin yüzey yüklerinin daha negatif bir değere ulaşmasını sağlamıştır. Bu çalışmanın, böbrek taşının oluşumunun inhibite edilmesi ve yavaşlatılmasına yönelik yapılacak araştırmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
- Open Access
- 1 January 2025
- Published by Marmara University in International Journal of Advances in Engineering and Pure Sciences
- Vol. 37 (UYIK 2024 ) , 88-95
Elektrokimyasal Ayırma Yöntemi ile Sulu Çözeltilerden Bor Giderim Prosesinin Optimizasyonu
Canlı yaşamının en temel ihtiyacı su, günümüzde teknolojinin ve endüstri alanlarının gelişmesiyle beraber ciddi oranda kirlenmektedir. Su kaynaklarının kısıtlı olması ve yakın gelecekte dünya nüfusunun su sıkıntısı yaşama olasılığının yüksek olduğu göz önüne alındığında, su kirliliğine sebep olabilen ve ülkemiz için önemli bir mineral olan borun sulardan uzaklaştırılması gerekmektedir. Bu kapsamda bu çalışmada, bor iyonlarının sulu çözeltilerden yenilikçi elektrokimyasal ayırma yöntemi kullanılarak giderilmesi incelenmiştir. Bu amaçla, aktif karbon ile kaplanarak hazırlanmış elektrotlar ve elektrokimyasal akış hücresi kullanılmıştır. Sürekli akış koşullarında bor adsorpsiyon verimini etkileyen akış hızı, hücreye uygulanan potansiyel ve bor konsantrasyonu parametrelerinin optimizasyonu Box-Behnken deney tasarımı yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. 1-5 ml/dak akış hızı, 0,5-1,5 V potansiyel ve 10-90 ppm bor konsantrasyonu aralıklarında bor iyonlarının adsorpsiyon deneyleri yapılmıştır. Deney tasarımı sonuçlarına göre, çalışılan üç parametre arasından akış hızının bor giderimini etkileyen en önemli parametre olduğu belirlenmiştir. Bor adsorpsiyon veriminin en yüksek olduğu (%94,1) optimum koşullar 1 ml/dak akış hızı, 0,5 V potansiyel ve 50 ppm bor konsantrasyonu olarak tespit edilmiştir. Ayrıca, optimum koşullarda çalışılan elektrotların yüzey morfolojileri taramalı elektron mikroskobu kullanılarak karakterize edilmiştir.
- 1 January 2025
- Published by Marmara University in International Journal of Advances in Engineering and Pure Sciences
- Vol. 37 (UYIK 2024 ) , 88-95
Open AccessElektrokimyasal Ayırma Yöntemi ile Sulu Çözeltilerden Bor Giderim Prosesinin Optimizasyonu
Canlı yaşamının en temel ihtiyacı su, günümüzde teknolojinin ve endüstri alanlarının gelişmesiyle beraber ciddi oranda kirlenmektedir. Su kaynaklarının kısıtlı olması ve yakın gelecekte dünya nüfusunun su sıkıntısı yaşama olasılığının yüksek olduğu göz önüne alındığında, su kirliliğine sebep olabilen ve ülkemiz için önemli bir mineral olan borun sulardan uzaklaştırılması gerekmektedir. Bu kapsamda bu çalışmada, bor iyonlarının sulu çözeltilerden yenilikçi elektrokimyasal ayırma yöntemi kullanılarak giderilmesi incelenmiştir. Bu amaçla, aktif karbon ile kaplanarak hazırlanmış elektrotlar ve elektrokimyasal akış hücresi kullanılmıştır. Sürekli akış koşullarında bor adsorpsiyon verimini etkileyen akış hızı, hücreye uygulanan potansiyel ve bor konsantrasyonu parametrelerinin optimizasyonu Box-Behnken deney tasarımı yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. 1-5 ml/dak akış hızı, 0,5-1,5 V potansiyel ve 10-90 ppm bor konsantrasyonu aralıklarında bor iyonlarının adsorpsiyon deneyleri yapılmıştır. Deney tasarımı sonuçlarına göre, çalışılan üç parametre arasından akış hızının bor giderimini etkileyen en önemli parametre olduğu belirlenmiştir. Bor adsorpsiyon veriminin en yüksek olduğu (%94,1) optimum koşullar 1 ml/dak akış hızı, 0,5 V potansiyel ve 50 ppm bor konsantrasyonu olarak tespit edilmiştir. Ayrıca, optimum koşullarda çalışılan elektrotların yüzey morfolojileri taramalı elektron mikroskobu kullanılarak karakterize edilmiştir.
- Open Access
- 30 September 2024
- Published by Bor Dergisi in Journal of Boron
- Vol. 9 (4) , 135-142
Sürekli akış koşullarında sulu çözeltilerden bor giderimi için elektrokimyasal ayırma prosesi tasarlanması ve işletilmesi
Ülkemiz açısından stratejik öneme sahip olan bor minerali, uzay teknolojisinden savunma endüstrisine, cam sektöründen tekstil endüstrisine pek çok alanda yaygın olarak kullanılmaktadır. Doğada genel olarak borik asit ve borat iyonu olarak bulunan bor, yüzey ve yeraltı sularına karışarak kirlenmeye yol açabilmekte ve çevre kirliliğine sebep olmaktadır. Su kaynaklarının kısıtlı olması ve yakın gelecekte dünya nüfusunun su sıkıntısı yaşama olasılığının yüksek olduğu göz önüne alındığında, su arıtımında geleneksel yöntemlerin yanı sıra bor ve borat iyonu gibi kirleticilerin sularda bulunan diğer iyonlar arasından uzaklaştırılmasını sağlayan etkili ve yenilikçi teknolojilerin geliştirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, sulu çözeltilerde bulunan borat iyonlarının elektrokimyasal ayırma yöntemi kullanılarak sürekli akış koşullarında ayrılması ve geri kazanımı incelenmiştir. Bu kapsamda, öncelikle aktif karbon ile kaplı elektrotlar hazırlanmış, elektrokimyasal ve morfolojik açıdan karakterizasyonu yapılmıştır. Daha sonra sürekli akış koşullarında bor iyon gideriminin yapılabilmesi için akış hücresi tasarlanmış ve elektrokimyasal ayırma prosesine entegrasyonu sağlanmıştır. +1,0/-1,0 V adsorpsiyon ve desorpsiyon koşullarında sistem en az 5 döngü olacak şekilde çalıştırılmış ve bor iyonu giderim verimi %90,3 olarak belirlenmiştir. Ayrıca, bu çalışmada farklı voltaj değerlerinde çalışılmış ve uygulanan potansiyel değerinin 0,75’ten 1,5 V’a artırılmasıyla tutunan bor iyonu miktarını 11,5 mg/g’dan 25,7 mg/g’a çıktığı tespit edilmiştir.
- 30 September 2024
- Published by Bor Dergisi in Journal of Boron
- Vol. 9 (4) , 135-142
Open AccessSürekli akış koşullarında sulu çözeltilerden bor giderimi için elektrokimyasal ayırma prosesi tasarlanması ve işletilmesi
Ülkemiz açısından stratejik öneme sahip olan bor minerali, uzay teknolojisinden savunma endüstrisine, cam sektöründen tekstil endüstrisine pek çok alanda yaygın olarak kullanılmaktadır. Doğada genel olarak borik asit ve borat iyonu olarak bulunan bor, yüzey ve yeraltı sularına karışarak kirlenmeye yol açabilmekte ve çevre kirliliğine sebep olmaktadır. Su kaynaklarının kısıtlı olması ve yakın gelecekte dünya nüfusunun su sıkıntısı yaşama olasılığının yüksek olduğu göz önüne alındığında, su arıtımında geleneksel yöntemlerin yanı sıra bor ve borat iyonu gibi kirleticilerin sularda bulunan diğer iyonlar arasından uzaklaştırılmasını sağlayan etkili ve yenilikçi teknolojilerin geliştirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, sulu çözeltilerde bulunan borat iyonlarının elektrokimyasal ayırma yöntemi kullanılarak sürekli akış koşullarında ayrılması ve geri kazanımı incelenmiştir. Bu kapsamda, öncelikle aktif karbon ile kaplı elektrotlar hazırlanmış, elektrokimyasal ve morfolojik açıdan karakterizasyonu yapılmıştır. Daha sonra sürekli akış koşullarında bor iyon gideriminin yapılabilmesi için akış hücresi tasarlanmış ve elektrokimyasal ayırma prosesine entegrasyonu sağlanmıştır. +1,0/-1,0 V adsorpsiyon ve desorpsiyon koşullarında sistem en az 5 döngü olacak şekilde çalıştırılmış ve bor iyonu giderim verimi %90,3 olarak belirlenmiştir. Ayrıca, bu çalışmada farklı voltaj değerlerinde çalışılmış ve uygulanan potansiyel değerinin 0,75’ten 1,5 V’a artırılmasıyla tutunan bor iyonu miktarını 11,5 mg/g’dan 25,7 mg/g’a çıktığı tespit edilmiştir.