IBİrFan Bi̇nİcİ

İrFan Bi̇nİcİ

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


İrFan Bi̇nİcİ has a total of 24 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Hematologic Inflammation Indices for Differentiating between Brucella, Pyogenic, and Tuberculous Spondylodiscitis

    by Ali Irfan Baran, Irfan Binici, Yusuf Arslan, Zekiye Hakseven Karaduman, Server Ilter, Tayyar Tarcan, Murat Unal

    Infectious spondylodiscitis is a life-threatening disease and has some challenges in terms of diagnostic, differentiative, and therapeutic processes. Therefore, rapid and effective management of infectious spondylodiscitis is necessary. Hematological inflammation indices (HIIs) such as the neutrophil/lymphocyte ratio and aggregate index of systemic inflammation are derived from blood cells and used as diagnostic, prognostic, predictive, and treatment monitoring indicators. This study aimed to evaluate HIIs for discriminating between infectious spondylodiscitis pathogens. This retrospective comparative study included 116 patients with infectious spondylodiscitis. According to the responsible infectious pathogens, three types of infectious spondylodiscitis were defined: Brucella (n = 51), pyogenic (n = 43), and tuberculous (n = 22). The HIIs were derived from baseline complete blood counts. The three types of infectious spondylodiscitis were statistically compared for the HII scores. We found that the Brucella group had significantly lower HII scores than the pyogenic group (p < 0.05). Also, the Brucella group had significantly lower HII scores than the tuberculous group (p < 0.05). However, no significant differences were found between the pyogenic and tuberculous groups regarding HIIs (p > 0.05). In conclusion, the HIIs may be considered in the differentiation between Brucella spondylodiscitis and other types of infectious spondylodiscitis.


  • Open Access

    The Status of Antioxidants and Oxidative Damage in Patients with COVID-19

    by İrfan Bi̇ni̇ci̇, Hamit Hakan Alp, Zübeyir Huyut, Esra Gürbüz, Hülya Günbatar, Şükrü Akmeşe, Mustafa Kasım KARAHOCAGİL, Halil İbrahim Akbay

    Purpose: COVID-19 is a viral disease that has recently caused a pandemic and significantly affects human health. In this study, superoxide dismutase, glutathione peroxidase, glutathione, total thiol, natural thiol, disulfide, oxidative DNA damage and malondialdehyde levels in COVID-19 were investigated. Materials and Methods: Thirty-five patients and 35 healthy volunteers were included in this study. The diagnosis of COVID-19 was made by reverse transcriptase-polymerase chain reaction. Serum glutathione, glutathione peroxidase, superoxide dismutase, natural thiol, total thiol and disulphide levels by enzyme-linked immunosorbent assay and malondialdehyde and 8-hydroxy-2-deoxyguanosine/10⁶ deoxyguanosine levels by high-pressure liquid chromatography measured. Results: While serum superoxide dismutase, glutathione peroxidase, malondialdehyde, 8-hydroxy-2-deoxyguanosine/10⁶ deoxyguanosine, disulfide levels were higher in the COVID-19 patient group than in the healthy control group, glutathione, total thiol, natural thiol levels were lower. In addition, there was a negative correlation between 8-hydroxy-2-deoxyguanosine/10⁶ deoxyguanosine and glutathione, natural thiol and total thiol, and a positive correlation with disulfide. Conclusion: This study revealed that serum superoxide dismutase, glutathione peroxidase, malondialdehyde, 8-hydroxy-2-deoxyguanosine/10⁶ deoxyguanosine, and disulfide levels increased and glutathione, thiol and natural thiol levels decreased in COVID-19 patients. These results revealed that there was a decrease in antioxidant marker levels and an increase in oxidative stress markers in COVID-19 patients.


  • Open Access

    Kırım-Kongo Kanamalı Ateşi Olgularının Retrospektif Olarak İncelenmesi

    by İrFan Bi̇nİcİ, Tayyar Tarcan, Mehmet Parlak, Şaban İnCeci̇k, Zübeyir Huyut, Halil İbRahim Akbay, Ataman Gönel

    Amaç: Kırım Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA), sıklıkla kene tutunması ile bulaşan, ateş, myalji ve kanamalar ile seyreden zoonotik bir hastalık olup önemli halk sağlığı sorunlarına yol açabilmektedir. Klinik belirtiler ve epidemiyolojik öykü yanında, kan sayımı ve biyokimyasal test sonuçları KKKA için ilk ipuçlarını oluşturmaktadır. Bu çalışmada hastanemizde KKKA tanısı ile takip ve tedavi edilen 13 olgunun retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Kliniğimizde 2019-2022 yılları arasında KKKA tanısı ile takip ve tedavi edilen olgular, demografik özellikleri, başvuru yakınmaları, kene ile temas öyküsünün varlığı, laboratuvar parametreleri, kan ürünleri replasmanı gerekliliği, hastanede yatış süreleri, ribavirin tedavisi ve olguların sağ kalımları açısından retrospektif olarak hasta dosyalarındaki verilerden incelenmiştir. Bulgular: Kırım Kongo Kanamalı Ateşi tanısı ile 13 olgu [dört kadın, dokuz erkek, ortalama yaş 48,4±16.3 (min: 19-max: 67)] çalışmaya dahil edildi. Olguların başvuru yakınmaları ateş yüksekliği %100, halsizlik %84,6 ve bulantı-kusma %7,7 idi. Sekiz olguda (%61.5) kene temas öyküsü bulunurken beş olguda yoktu. Olguların hepsine destek tedavileri uygulandı, tamamı damlacık ve temas izolasyonu uygulanarak izlendi. Kan ürünleri replasmanı dört olguya (%30.7), ribavirin tedavisi on olguya (%76.9) uygulandı. Takip ettiğimiz olgulardan mortal seyreden olmadı. Sonuç: İlkbahar ve yaz aylarında ateş yüksekliği ile başvuran, hemogramda sitopenisi olan hastalarda kene teması sorgulanmalı ve gerekirse ileri tetkikler yapılmalıdır.

  • Open Access

    Erişkin Akciğer Dışı Tüberküloz Olgularının Retrospektif Olarak İncelenmesi

    by İrFan Bi̇nİcİ, Mehmet Çeli̇k, Deniz Altindağ, Ali İrFan Baran, Mehmet Parlak, Hamit Hakan Alp, Şaban İnCeci̇k, Zübeyir Huyut, Tayyar Tarcan, Mustafa Kasım KARAHOCAGİL

    Amaç: Çalışmamızda, Hastanemiz Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniği’nde Ekstra Pulmoner Tüberküloz (EPTB) tanısı alan olguların retrospektif olarak irdelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı tarafından 1 Ocak 2015 tarihinden, 6 Haziran 2022 tarihine kadar olan süre içinde takip edilmiş akciğer dışı tüberküloz olgularının tanı, takip ve tedavi bilgilerinin retrospektif olarak incelenmesi ile yapıldı. Bulgular: Çalışmamıza, EPTB tanısı konulmuş olan 142 olgu dahil edildi. EPTB’un en sık görülen tutulum şekli, 61 olgu (%43.0) ile lenf nodu tutulumu (lenfadenit) olarak izlendi. 18 olgunun 15’inde (%83.3) ARB, 7 olgunun 5’inde (%71.4) PCR testi pozitifliği saptandı. 16 olgunun 13’ünde (%81.3) M. tuberculosis üremesi oldu. Histopatolojik inceleme için 106 olgudan (%74.7) biyopsi alındı ve sonuçlarda olguların tamamında kronik granülomatöz inflamasyon tespit edildi. Bunların 46'sında (%43.4) kazeifikasyon nekrozu, 20'sinde (%18.9) nekrotizan granülomatöz inflamasyon, 10 (%9.4) olguda non-kazeifiye granülomatoz inflamasyon ve diğer 30’unda (%28.3) ise granülomatoz inflamasyon mevcuttu. Olgulara standart 6-9 ay tedavi verilirken menenjit, dissemine TB ve osteoartiküler tutulumda tedavi süreleri 9-12 ay olarak uygulandı. Tedavide ilk iki ayda dörtlü anti-TB tedavisi verilirken daha sonra izoniazid (İNH) ve rifampisin (RIF) olarak ikili tedavi ile devam edildi. Sonuç: TB hastalığı ülkemiz için önemli bir sağlık sorunudur. En sık lenf bezi tutulumu şeklinde görülen EPTB olgularında erken tanı ve tedavi mortalite ve morbidite oranlarının azaltılması için önemlidir.


  • Open Access

    İkterohemorajik Leptospiroz: Bir Olgu Sunumu

    by Evren Büyükfırat, Mahmut Alp Karahan, Nuray Altay, Orhan Binici, İrFan Binici, Zafer Hasan Ali Sak

    Leptospiroz, spiroketlerin neden olduğu genellikle kırsal alanlarda görülen zoonoz bir enfeksiyondur. Klinik tablo kendini sınırlayan hafif leptospirozdan, akut respiratuvar distres sendromu ve multi organ disfonksiyon sendromuna ilerleyen sarılık, böbrek yetmezliği ve kanama ile karakterize ikterohemorajik leptospiroza kadar değişebilir. Bu çalışmada yoğun bakımda takip ettiğimiz fatal bir leptospiroz olgusunu sunmayı amaçladık.