Aydan Ercan
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Aydan Ercan has a total of 15 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Burcu Ateş Özcan
Marmara Üniversitesi
2 shared publications - Burcu Uslu
Lokman Hekim Universitesi
2 shared publications - Burcu İrEm Omurtag Korkmaz
Marmara University
1 shared publication - Dilan Barli̇n
Ufuk Üniversitesi Dr. Rıdvan Ege Hastanesi Beslenme ve Diyet Birimi Klinik Diyetisyen
1 shared publication - Esen Yeşil
Başkent Üniversitesi
1 shared publication - Gül Kızıltan
Başkent Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- 30 December 2025
- Published by Eurasian Society of Family Medicine in Eurasian Journal of Family Medicine
- Vol. 14 (4) , 204
Time-Efficiency and Impact Evaluation of a Culinary Workshop for Physicians: A Mixed-Methods Pilot Study
Aim: This study evaluated the effectiveness of a Culinary Workshop conducted during the 14th International Family Medicine Congress at Trakya University in improving healthy eating awareness, sustainable cooking behaviors, and counseling skills among family physicians. Methods: The workshop initially included 25 physicians and was completed with 17 participants. Pre- and post-workshop quantitative forms and qualitative questions assessed cooking habits, barriers, expectations, knowledge, and sustainability perceptions. Quantitative data were analyzed using IBM SPSS 22.0; qualitative data were examined via thematic analysis. Sensory evaluation, food waste measurements, and sustainability indicators of prepared recipes were also assessed. Results: Most participants cooked meals daily (44%) and rarely used frozen foods or ready-made meals. Key barriers were lack of time (33.9%) and fatigue (30.5%). Expectations centered on practicality (25%) and healthy recipes (23.6%). The workshop met expectations for 96% of participants. Significant improvements were observed in Mediterranean diet knowledge, healthy cooking methods, food waste reduction, environmental–economic awareness, menu planning and freezer use. Sensory analysis favored balanced recipes, while food waste varied widely across dishes. Sustainability assessment showed lower environmental impact for plant-based and egg-based recipes compared with multi-ingredient dishes. Conclusion: The workshop enhanced sustainable nutrition awareness, practice-oriented skills, and counseling confidence, demonstrating its value as an experiential training model in primary care. Keywords: food, cooking, workshops, experiential learning, food waste
- 30 December 2025
- Published by Eurasian Society of Family Medicine in Eurasian Journal of Family Medicine
- Vol. 14 (4) , 204
Time-Efficiency and Impact Evaluation of a Culinary Workshop for Physicians: A Mixed-Methods Pilot Study
Aim: This study evaluated the effectiveness of a Culinary Workshop conducted during the 14th International Family Medicine Congress at Trakya University in improving healthy eating awareness, sustainable cooking behaviors, and counseling skills among family physicians. Methods: The workshop initially included 25 physicians and was completed with 17 participants. Pre- and post-workshop quantitative forms and qualitative questions assessed cooking habits, barriers, expectations, knowledge, and sustainability perceptions. Quantitative data were analyzed using IBM SPSS 22.0; qualitative data were examined via thematic analysis. Sensory evaluation, food waste measurements, and sustainability indicators of prepared recipes were also assessed. Results: Most participants cooked meals daily (44%) and rarely used frozen foods or ready-made meals. Key barriers were lack of time (33.9%) and fatigue (30.5%). Expectations centered on practicality (25%) and healthy recipes (23.6%). The workshop met expectations for 96% of participants. Significant improvements were observed in Mediterranean diet knowledge, healthy cooking methods, food waste reduction, environmental–economic awareness, menu planning and freezer use. Sensory analysis favored balanced recipes, while food waste varied widely across dishes. Sustainability assessment showed lower environmental impact for plant-based and egg-based recipes compared with multi-ingredient dishes. Conclusion: The workshop enhanced sustainable nutrition awareness, practice-oriented skills, and counseling confidence, demonstrating its value as an experiential training model in primary care. Keywords: food, cooking, workshops, experiential learning, food waste
- 28 January 2024
- Published by Wiley in Journal of Food Safety
- Vol. 44 (1)
The antimicrobial effect of eugenol against Campylobacter jejuni on experimental raw chicken breast meat model
Campylobacter jejuni is the predominant bacterial cause of gastroenteritis, the main cause of foodborne deaths. Currently, Campylobacter is a common foodborne pathogen found in poultry; thus, there is a need for the development of novel intervention strategies. The aim of the study was to examine the effect of eugenol on C. jejuni load in an experimental chicken meat model. We observed that eugenol was effective in reducing C. jejuni load for 7 days of storage. Eugenol treatment at all concentrations (1.28, 5.12, and 10.24 mg mL−1) decreased Campylobacter load more significantly in the reference strain, and this decrease was dose‐dependent throughout the storage period. Compared to the control group, eugenol reduced the counts of chicken isolate and the reference strain of C. jejuni by approximately 1.5 and 4.5 log/CFU, respectively, after 7 days of storage. Eugenol is a promising agent for improving the safety of poultry.
- 28 January 2024
- Published by Wiley in Journal of Food Safety
- Vol. 44 (1)
The antimicrobial effect of eugenol against Campylobacter jejuni on experimental raw chicken breast meat model
Campylobacter jejuni is the predominant bacterial cause of gastroenteritis, the main cause of foodborne deaths. Currently, Campylobacter is a common foodborne pathogen found in poultry; thus, there is a need for the development of novel intervention strategies. The aim of the study was to examine the effect of eugenol on C. jejuni load in an experimental chicken meat model. We observed that eugenol was effective in reducing C. jejuni load for 7 days of storage. Eugenol treatment at all concentrations (1.28, 5.12, and 10.24 mg mL−1) decreased Campylobacter load more significantly in the reference strain, and this decrease was dose‐dependent throughout the storage period. Compared to the control group, eugenol reduced the counts of chicken isolate and the reference strain of C. jejuni by approximately 1.5 and 4.5 log/CFU, respectively, after 7 days of storage. Eugenol is a promising agent for improving the safety of poultry.
- Open Access
- 1 August 2020
- Published by Acta Scientific Publications Pvt. Ltd. in Acta Scientific Nutritional Health
- Vol. 4 (9) , 89-98
The Impact of Nutrition Education of Parents on Food Choices of Their Children
- 1 August 2020
- Published by Acta Scientific Publications Pvt. Ltd. in Acta Scientific Nutritional Health
- Vol. 4 (9) , 89-98
Open AccessThe Impact of Nutrition Education of Parents on Food Choices of Their Children
- Open Access
- 29 December 2019
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- p. 1-11
Hemodiyaliz Hastalarının Demografik Özelliklerine Göre Beslenme Durumlarının Değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemodiyaliz hastalarının beslenme alışkanlıklarının belirlenmesi ve sosyo-demografik özellikleri ile beslenme durumları arasındaki ilişkinin irdelenmesidir. Bireyler ve Yöntem: Çalışma 23-85 yaş arasında 128 (71 kadın, %55.5) hemodiyaliz hastası üzerinde yürütülmüştür. Hastaların demografik özellikleri ve beslenme alışkanlıkları anketle belirlenmiştir. Antropometrik ölçümleri araştırmacı tarafından alınmış ve biyokimyasal parametreler hasta dosyasından elde edilmiştir. Subjektif Global Değerlendirme (SGD), Nutrisyonel Risk Taraması-2002 (NRS-2002) ve Malnütrisyon Inflamasyon Skoru (MİS) kullanılarak malnütrisyon durumu saptanmıştır. Bulgular: SGD’ye göre hastaların %8.6’sı ağır, %15.6’sı ise hafif-orta derecede malnütrisyonlu iken, NRS-2002’ye göre hastaların %21.9’unun beslenme riskine sahip olduğu belirlenmiştir. Malnütrisyon inflamasyon skoruna göre (MİS) kadın ve erkek hastaların MİS ortanca değeri sırasıyla 6 ve 5 puan olarak bulunmuştur (p>0.05). NRS-2002’ye göre malnütrisyon riski olan hastaların %64.2’si ilkokul ve altı eğitim düzeyine sahiptir. SGD’ye göre ise hafif-orta derece malnütrisyonlu olan hastaların %50’sinin ilkokul ve altı eğitim düzeyine sahip olduğu, ağır derece malnütrisyonlu olan hastaların %45.5’inin okur yazar olmadığı, %36.4’ünün ilkokul mezunu olduğu saptanmıştır. Hastaların eğitim düzeylerine göre malnütrisyon durumunun istatistiksel olarak farklı olduğu bulunmuştur (p0.05). Sonuç: Hemodiyaliz hastalarının büyük bir çoğunluğunun eğitim ve gelir düzeyi düşüktür. Eğitim düzeyi düşük hastalarda malnütrisyon riski ve varlığı daha yüksektir. Hastalarda malnütrisyon riskinin belirlenmesinde ve yapılacak beslenme müdahalelerinde hastaların sosyo-demografik özelliklerinin de dikkate alınmasının gerekli olduğu düşünülmektedir.
- 29 December 2019
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- p. 1-11
Open AccessHemodiyaliz Hastalarının Demografik Özelliklerine Göre Beslenme Durumlarının Değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemodiyaliz hastalarının beslenme alışkanlıklarının belirlenmesi ve sosyo-demografik özellikleri ile beslenme durumları arasındaki ilişkinin irdelenmesidir. Bireyler ve Yöntem: Çalışma 23-85 yaş arasında 128 (71 kadın, %55.5) hemodiyaliz hastası üzerinde yürütülmüştür. Hastaların demografik özellikleri ve beslenme alışkanlıkları anketle belirlenmiştir. Antropometrik ölçümleri araştırmacı tarafından alınmış ve biyokimyasal parametreler hasta dosyasından elde edilmiştir. Subjektif Global Değerlendirme (SGD), Nutrisyonel Risk Taraması-2002 (NRS-2002) ve Malnütrisyon Inflamasyon Skoru (MİS) kullanılarak malnütrisyon durumu saptanmıştır. Bulgular: SGD’ye göre hastaların %8.6’sı ağır, %15.6’sı ise hafif-orta derecede malnütrisyonlu iken, NRS-2002’ye göre hastaların %21.9’unun beslenme riskine sahip olduğu belirlenmiştir. Malnütrisyon inflamasyon skoruna göre (MİS) kadın ve erkek hastaların MİS ortanca değeri sırasıyla 6 ve 5 puan olarak bulunmuştur (p>0.05). NRS-2002’ye göre malnütrisyon riski olan hastaların %64.2’si ilkokul ve altı eğitim düzeyine sahiptir. SGD’ye göre ise hafif-orta derece malnütrisyonlu olan hastaların %50’sinin ilkokul ve altı eğitim düzeyine sahip olduğu, ağır derece malnütrisyonlu olan hastaların %45.5’inin okur yazar olmadığı, %36.4’ünün ilkokul mezunu olduğu saptanmıştır. Hastaların eğitim düzeylerine göre malnütrisyon durumunun istatistiksel olarak farklı olduğu bulunmuştur (p0.05). Sonuç: Hemodiyaliz hastalarının büyük bir çoğunluğunun eğitim ve gelir düzeyi düşüktür. Eğitim düzeyi düşük hastalarda malnütrisyon riski ve varlığı daha yüksektir. Hastalarda malnütrisyon riskinin belirlenmesinde ve yapılacak beslenme müdahalelerinde hastaların sosyo-demografik özelliklerinin de dikkate alınmasının gerekli olduğu düşünülmektedir.
- 10 August 2019
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- p. 1-10
Doğrudan veya Dolaylı Beslenme Eğitimi Verilen Çocukların Beslenme Bilgi Düzeylerinin Karşılaştırılması
Amaç: Bu araştırma, doğrudan ve dolaylı olarak ilkokul çocuklarına verilen beslenme eğitiminin, beslenme bilgi düzeyine etkisini karşılaştırmak amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Bireyler ve Yöntem: Çalışma Okan Koleji İlkokulu’nda 2017-2018 eğitim öğretim döneminde eğitim gören tüm ikinci ve üçüncü sınıf öğrencileriyle (n=70) yürütülmüştür. Çalışma öncesi sınıflar rastgele iki gruba ayrılmıştır: (1) doğrudan beslenme eğitimi verilen grup (DE: 2A ve 3A sınıfları), (2) dolaylı beslenme eğitimi verilen grup (ÖE: 2B ve 3B sınıfları). Çalışmanın birinci aşamasında ÖE grubundaki öğretmenlere, bir hafta arayla toplamda iki kez, 70 dakika süren beslenme eğitimleri verilmiştir. Eğitim alan öğretmenler kendi sınıflarında konuyla ilgili derslerde 4 hafta süresince (35 dakika/hafta, toplam 140 dakika) sağlıklı beslenme eğitimi vererek dolaylı beslenme eğitimini tamamlamıştır. DE grubundaki öğrencilere ise 4 hafta süresince toplam 140 dakika süren beslenme eğitimi araştırmacı tarafından doğrudan verilmiştir. Eğitim öncesinde öğrencilere demografik özelliklerini içeren anket formu, besin tüketim sıklık formu ve beslenme bilgi testi uygulanmıştır. Beslenme eğitimi ile verilen bilgilerin özümsenmesi ve davranışa dönüştürülmesi amacıyla 2 aylık ara sonrası öğrencilere besin tüketim sıklığı ve beslenme bilgi düzeyi anket formları tekrar uygulanmıştır. Bulgular: Eğitim sonunda, eğitim yöntemi farkı olmaksızın tüm öğrencilerin beslenme bilgi puan ortalamaları artmış olsa da beslenme bilgileri orta düzeyde kalmıştır. Doğrudan beslenme eğitimi verilen öğrencilerin ortalama beslenme bilgi puanı düşük düzeyden orta bilgi düzeyine (p<0.05), dolaylı beslenme eğitimi verilen öğrencilerin ise orta düzeyden yüksek bilgi düzeyine yükselmiştir (p<0.05). Sonuç: Beslenme eğitiminde kullanılan her iki eğitim şeklinin de çocukların beslenme bilgi düzeylerini olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Eğitim sonunda, dolaylı verilen eğitimde daha yüksek bilgi düzeyine sahip öğrenci sayısının fazla olması, başlangıçtaki bilgi düzeylerinin daha yüksek olmasından kaynaklı olabilir.
- 10 August 2019
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- p. 1-10
Doğrudan veya Dolaylı Beslenme Eğitimi Verilen Çocukların Beslenme Bilgi Düzeylerinin Karşılaştırılması
Amaç: Bu araştırma, doğrudan ve dolaylı olarak ilkokul çocuklarına verilen beslenme eğitiminin, beslenme bilgi düzeyine etkisini karşılaştırmak amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Bireyler ve Yöntem: Çalışma Okan Koleji İlkokulu’nda 2017-2018 eğitim öğretim döneminde eğitim gören tüm ikinci ve üçüncü sınıf öğrencileriyle (n=70) yürütülmüştür. Çalışma öncesi sınıflar rastgele iki gruba ayrılmıştır: (1) doğrudan beslenme eğitimi verilen grup (DE: 2A ve 3A sınıfları), (2) dolaylı beslenme eğitimi verilen grup (ÖE: 2B ve 3B sınıfları). Çalışmanın birinci aşamasında ÖE grubundaki öğretmenlere, bir hafta arayla toplamda iki kez, 70 dakika süren beslenme eğitimleri verilmiştir. Eğitim alan öğretmenler kendi sınıflarında konuyla ilgili derslerde 4 hafta süresince (35 dakika/hafta, toplam 140 dakika) sağlıklı beslenme eğitimi vererek dolaylı beslenme eğitimini tamamlamıştır. DE grubundaki öğrencilere ise 4 hafta süresince toplam 140 dakika süren beslenme eğitimi araştırmacı tarafından doğrudan verilmiştir. Eğitim öncesinde öğrencilere demografik özelliklerini içeren anket formu, besin tüketim sıklık formu ve beslenme bilgi testi uygulanmıştır. Beslenme eğitimi ile verilen bilgilerin özümsenmesi ve davranışa dönüştürülmesi amacıyla 2 aylık ara sonrası öğrencilere besin tüketim sıklığı ve beslenme bilgi düzeyi anket formları tekrar uygulanmıştır. Bulgular: Eğitim sonunda, eğitim yöntemi farkı olmaksızın tüm öğrencilerin beslenme bilgi puan ortalamaları artmış olsa da beslenme bilgileri orta düzeyde kalmıştır. Doğrudan beslenme eğitimi verilen öğrencilerin ortalama beslenme bilgi puanı düşük düzeyden orta bilgi düzeyine (p<0.05), dolaylı beslenme eğitimi verilen öğrencilerin ise orta düzeyden yüksek bilgi düzeyine yükselmiştir (p<0.05). Sonuç: Beslenme eğitiminde kullanılan her iki eğitim şeklinin de çocukların beslenme bilgi düzeylerini olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Eğitim sonunda, dolaylı verilen eğitimde daha yüksek bilgi düzeyine sahip öğrenci sayısının fazla olması, başlangıçtaki bilgi düzeylerinin daha yüksek olmasından kaynaklı olabilir.
- Open Access
- 10 August 2019
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- p. 1-10
Doğrudan veya Dolaylı Beslenme Eğitimi Verilen Çocukların Beslenme Bilgi Düzeylerinin Karşılaştırılması
Amaç: Bu araştırma, doğrudan ve dolaylı olarak ilkokul çocuklarına verilen beslenme eğitiminin, beslenme bilgi düzeyine etkisini karşılaştırmak amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Bireyler ve Yöntem: Çalışma Okan Koleji İlkokulu’nda 2017-2018 eğitim öğretim döneminde eğitim gören tüm ikinci ve üçüncü sınıf öğrencileriyle (n=70) yürütülmüştür. Çalışma öncesi sınıflar rastgele iki gruba ayrılmıştır: (1) doğrudan beslenme eğitimi verilen grup (DE: 2A ve 3A sınıfları), (2) dolaylı beslenme eğitimi verilen grup (ÖE: 2B ve 3B sınıfları). Çalışmanın birinci aşamasında ÖE grubundaki öğretmenlere, bir hafta arayla toplamda iki kez, 70 dakika süren beslenme eğitimleri verilmiştir. Eğitim alan öğretmenler kendi sınıflarında konuyla ilgili derslerde 4 hafta süresince (35 dakika/hafta, toplam 140 dakika) sağlıklı beslenme eğitimi vererek dolaylı beslenme eğitimini tamamlamıştır. DE grubundaki öğrencilere ise 4 hafta süresince toplam 140 dakika süren beslenme eğitimi araştırmacı tarafından doğrudan verilmiştir. Eğitim öncesinde öğrencilere demografik özelliklerini içeren anket formu, besin tüketim sıklık formu ve beslenme bilgi testi uygulanmıştır. Beslenme eğitimi ile verilen bilgilerin özümsenmesi ve davranışa dönüştürülmesi amacıyla 2 aylık ara sonrası öğrencilere besin tüketim sıklığı ve beslenme bilgi düzeyi anket formları tekrar uygulanmıştır. Bulgular: Eğitim sonunda, eğitim yöntemi farkı olmaksızın tüm öğrencilerin beslenme bilgi puan ortalamaları artmış olsa da beslenme bilgileri orta düzeyde kalmıştır. Doğrudan beslenme eğitimi verilen öğrencilerin ortalama beslenme bilgi puanı düşük düzeyden orta bilgi düzeyine (p<0.05), dolaylı beslenme eğitimi verilen öğrencilerin ise orta düzeyden yüksek bilgi düzeyine yükselmiştir (p<0.05). Sonuç: Beslenme eğitiminde kullanılan her iki eğitim şeklinin de çocukların beslenme bilgi düzeylerini olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Eğitim sonunda, dolaylı verilen eğitimde daha yüksek bilgi düzeyine sahip öğrenci sayısının fazla olması, başlangıçtaki bilgi düzeylerinin daha yüksek olmasından kaynaklı olabilir.
- 10 August 2019
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- p. 1-10
Open AccessDoğrudan veya Dolaylı Beslenme Eğitimi Verilen Çocukların Beslenme Bilgi Düzeylerinin Karşılaştırılması
Amaç: Bu araştırma, doğrudan ve dolaylı olarak ilkokul çocuklarına verilen beslenme eğitiminin, beslenme bilgi düzeyine etkisini karşılaştırmak amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Bireyler ve Yöntem: Çalışma Okan Koleji İlkokulu’nda 2017-2018 eğitim öğretim döneminde eğitim gören tüm ikinci ve üçüncü sınıf öğrencileriyle (n=70) yürütülmüştür. Çalışma öncesi sınıflar rastgele iki gruba ayrılmıştır: (1) doğrudan beslenme eğitimi verilen grup (DE: 2A ve 3A sınıfları), (2) dolaylı beslenme eğitimi verilen grup (ÖE: 2B ve 3B sınıfları). Çalışmanın birinci aşamasında ÖE grubundaki öğretmenlere, bir hafta arayla toplamda iki kez, 70 dakika süren beslenme eğitimleri verilmiştir. Eğitim alan öğretmenler kendi sınıflarında konuyla ilgili derslerde 4 hafta süresince (35 dakika/hafta, toplam 140 dakika) sağlıklı beslenme eğitimi vererek dolaylı beslenme eğitimini tamamlamıştır. DE grubundaki öğrencilere ise 4 hafta süresince toplam 140 dakika süren beslenme eğitimi araştırmacı tarafından doğrudan verilmiştir. Eğitim öncesinde öğrencilere demografik özelliklerini içeren anket formu, besin tüketim sıklık formu ve beslenme bilgi testi uygulanmıştır. Beslenme eğitimi ile verilen bilgilerin özümsenmesi ve davranışa dönüştürülmesi amacıyla 2 aylık ara sonrası öğrencilere besin tüketim sıklığı ve beslenme bilgi düzeyi anket formları tekrar uygulanmıştır. Bulgular: Eğitim sonunda, eğitim yöntemi farkı olmaksızın tüm öğrencilerin beslenme bilgi puan ortalamaları artmış olsa da beslenme bilgileri orta düzeyde kalmıştır. Doğrudan beslenme eğitimi verilen öğrencilerin ortalama beslenme bilgi puanı düşük düzeyden orta bilgi düzeyine (p<0.05), dolaylı beslenme eğitimi verilen öğrencilerin ise orta düzeyden yüksek bilgi düzeyine yükselmiştir (p<0.05). Sonuç: Beslenme eğitiminde kullanılan her iki eğitim şeklinin de çocukların beslenme bilgi düzeylerini olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Eğitim sonunda, dolaylı verilen eğitimde daha yüksek bilgi düzeyine sahip öğrenci sayısının fazla olması, başlangıçtaki bilgi düzeylerinin daha yüksek olmasından kaynaklı olabilir.
- 29 April 2019
- Published by Turkish Journal of Academic Gastroenterology in Akademik Gastroenteroloji Dergisi
- Vol. 19 (1) , 31-37
Conditions of use of food and vegetable products in the adults having digestive system problems
En tr Background and Aims: This study was conducted to determine the nutritional and herbal products used by adult individuals for their digestive system problems. Materials and Methods: The study sample consisted of 196 adult patients who were between 18 and 80 years old, admitted to a state hospital in Mersin Province for any reason between December 2017 and March 2018, prescribed a medication by doctors in the same hospital, and asked to go to a pharmacy to obtain prescriptions for medication. A questionnaire form prepared by the researcher was used as a data collection tool, and data were evaluated using appropriate statistical methods via SPSS 17.0. Results: Of the 196 adults included in this study, 120 (61.2%) reported frequent gastrointestinal complaints. Of these individuals, 57 (53.8%) presented with digestive system complaints due to food and plant products, 63 (70%) stated that they did not blame food and herbal products for their digestive system complaints, and 76 (38.8%) had no gastrointestinal complaints. However, 49 (46.2%) of the uncomfortable individuals mentioned that they used food and herbal products that likely caused their digestive system complaints. Conclusions: As a result, for digestive system disorders, no proven activity on media or other mass communication media was observed. Using plant products or plants, increasing physical activity, eating balanced and regular food, consuming a sufficient amount of water, utilizing correct cooking techniques, and regulating dietary habits coming from above with simple lifestyle changes will be the basis for having a healthy lifestyle. Giriş ve Amaç: Bu çalışma yetişkin bireylerin sindirim sistemi problemlerinde kullandıkları besin ve bitkisel ürünleri saptamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma örneklemi, Aralık 2017-Mart 2018 tarihleri arasında Mersin ilinde bulunan bir devlet hastanesine herhangi bir nedenle başvurmuş, aynı hastanede görevli hekimler tarafından ilaç reçeteleri düzenlenmiş ve ilaç reçetelerini temin etmek amacıyla bir eczaneye gelmiş olan 18-80 yaş arası 196 yetişkin bireyden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan anket formu kullanılmıştır. Çalışma verileri SPSS 17.0 paket programı ile uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: 196 yetişkin bireyin bulunduğu bu çalışmada 120 (%61.2) birey sık karşılaştığı sindirim sistemi yakınması olduğunu bildirmektedir. Bu bireylerin 57’si (%53.8) sindirim sistemi yakınmalarında besin ve bitkisel ürün kullanımı olduğunu bildirmiştir. 63’ü (%70) ise sindirim sistemi yakınmalarında besin ve bitkisel ürün kullanmadığını bildirmiştir. 76 bireyin (%38.8) sık yaşadığı sindirim sistemi yakınması bulunmamaktadır. Ancak yakınması olmayan bireylerin 49’u (%46.2) sindirim sistemi yakınmalarında besin ve bitkisel ürün kullanımı olduğunu bildirmiştir. Sonuç: Sindirim sistemi rahatsızlıkları için, etraftan duyulan, medya veya diğer kitle iletişim araçları üzerinden etkinliği kanıtlanmamış, bitkisel ürünler veya bitkiler kullanmak yerine fiziksel aktiviteyi arttırmak, dengeli ve düzenli beslenmek, yeterli su tüketimini sağlamak, doğru pişirme tekniklerini kullanmak, beslenme alışkanlıklarını düzenlemek gibi basit yaşam tarzı değişiklikleri ile üstesinden gelmek sağlıklı bir yaşam için temel oluşturacaktır.
- 29 April 2019
- Published by Turkish Journal of Academic Gastroenterology in Akademik Gastroenteroloji Dergisi
- Vol. 19 (1) , 31-37
Conditions of use of food and vegetable products in the adults having digestive system problems
En tr Background and Aims: This study was conducted to determine the nutritional and herbal products used by adult individuals for their digestive system problems. Materials and Methods: The study sample consisted of 196 adult patients who were between 18 and 80 years old, admitted to a state hospital in Mersin Province for any reason between December 2017 and March 2018, prescribed a medication by doctors in the same hospital, and asked to go to a pharmacy to obtain prescriptions for medication. A questionnaire form prepared by the researcher was used as a data collection tool, and data were evaluated using appropriate statistical methods via SPSS 17.0. Results: Of the 196 adults included in this study, 120 (61.2%) reported frequent gastrointestinal complaints. Of these individuals, 57 (53.8%) presented with digestive system complaints due to food and plant products, 63 (70%) stated that they did not blame food and herbal products for their digestive system complaints, and 76 (38.8%) had no gastrointestinal complaints. However, 49 (46.2%) of the uncomfortable individuals mentioned that they used food and herbal products that likely caused their digestive system complaints. Conclusions: As a result, for digestive system disorders, no proven activity on media or other mass communication media was observed. Using plant products or plants, increasing physical activity, eating balanced and regular food, consuming a sufficient amount of water, utilizing correct cooking techniques, and regulating dietary habits coming from above with simple lifestyle changes will be the basis for having a healthy lifestyle. Giriş ve Amaç: Bu çalışma yetişkin bireylerin sindirim sistemi problemlerinde kullandıkları besin ve bitkisel ürünleri saptamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma örneklemi, Aralık 2017-Mart 2018 tarihleri arasında Mersin ilinde bulunan bir devlet hastanesine herhangi bir nedenle başvurmuş, aynı hastanede görevli hekimler tarafından ilaç reçeteleri düzenlenmiş ve ilaç reçetelerini temin etmek amacıyla bir eczaneye gelmiş olan 18-80 yaş arası 196 yetişkin bireyden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan anket formu kullanılmıştır. Çalışma verileri SPSS 17.0 paket programı ile uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: 196 yetişkin bireyin bulunduğu bu çalışmada 120 (%61.2) birey sık karşılaştığı sindirim sistemi yakınması olduğunu bildirmektedir. Bu bireylerin 57’si (%53.8) sindirim sistemi yakınmalarında besin ve bitkisel ürün kullanımı olduğunu bildirmiştir. 63’ü (%70) ise sindirim sistemi yakınmalarında besin ve bitkisel ürün kullanmadığını bildirmiştir. 76 bireyin (%38.8) sık yaşadığı sindirim sistemi yakınması bulunmamaktadır. Ancak yakınması olmayan bireylerin 49’u (%46.2) sindirim sistemi yakınmalarında besin ve bitkisel ürün kullanımı olduğunu bildirmiştir. Sonuç: Sindirim sistemi rahatsızlıkları için, etraftan duyulan, medya veya diğer kitle iletişim araçları üzerinden etkinliği kanıtlanmamış, bitkisel ürünler veya bitkiler kullanmak yerine fiziksel aktiviteyi arttırmak, dengeli ve düzenli beslenmek, yeterli su tüketimini sağlamak, doğru pişirme tekniklerini kullanmak, beslenme alışkanlıklarını düzenlemek gibi basit yaşam tarzı değişiklikleri ile üstesinden gelmek sağlıklı bir yaşam için temel oluşturacaktır.
- 30 April 2018
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- Vol. 46 (1) , 40-48
Günlük Yaşamda Sıklıkla Tüketilen Çeşitli Besinlerin Etiket Bilgilerinin Değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı piyasada satılmakta olan ve yüksek miktarlarda tüketilen besinlerin etiket bilgilerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma İstanbul ili sınırları içerisinde bir büyük semtte faaliyet gösteren iki büyük, üç ekonomik küçük market zincirinde yürütülmüştür. Bu marketlerde toplamda 700 besin etiketi incelenmiştir. Satışa sunulan besinler, temel besinler, atıştırmalıklar, tek başına tüketilmeyen besinler, bebek ve devam mamaları, diğer besinler olmak üzere beş grupta incelenmiştir. Besinlerin etiket bilgilerinin toplanmasında besin etiket bilgileri kayıt formu kullanılmıştır. Bulgular: Besin ambalajlarında etiket bulunma durumlarına bakıldığında temel besinler (%84.1), atıştırmalıklar (%84.1) ve bebek mamalarının (%100.0) diğer besinler ve tek başına tüketilemeyen besinlerin çoğunluğunda etiketin olduğu saptanmıştır (p
- 30 April 2018
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- Vol. 46 (1) , 40-48
Günlük Yaşamda Sıklıkla Tüketilen Çeşitli Besinlerin Etiket Bilgilerinin Değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı piyasada satılmakta olan ve yüksek miktarlarda tüketilen besinlerin etiket bilgilerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma İstanbul ili sınırları içerisinde bir büyük semtte faaliyet gösteren iki büyük, üç ekonomik küçük market zincirinde yürütülmüştür. Bu marketlerde toplamda 700 besin etiketi incelenmiştir. Satışa sunulan besinler, temel besinler, atıştırmalıklar, tek başına tüketilmeyen besinler, bebek ve devam mamaları, diğer besinler olmak üzere beş grupta incelenmiştir. Besinlerin etiket bilgilerinin toplanmasında besin etiket bilgileri kayıt formu kullanılmıştır. Bulgular: Besin ambalajlarında etiket bulunma durumlarına bakıldığında temel besinler (%84.1), atıştırmalıklar (%84.1) ve bebek mamalarının (%100.0) diğer besinler ve tek başına tüketilemeyen besinlerin çoğunluğunda etiketin olduğu saptanmıştır (p
- 9 September 2014
- Published by SAGE Publications in Workplace Health & Safety
- Vol. 62 (10) , 415-420
Kitchen Safety in Hospitals
This study was designed to identify the practices and knowledge of food handlers about workplace safety in hospital kitchens (four on-premises and eight off-premises) in Istanbul. A kitchen safety knowledge questionnaire was administered and a kitchen safety checklist was completed by dietitians. The mean total scores of the on-premise and off-premise hospital kitchens were 32.7 ± 8.73 and 37.0 ± 9.87, respectively. The mean scores for the items about machinery tools, electricity, gas, and fire were lower in off-premise than on-premise hospital kitchen workers. The kitchen safety knowledge questionnaire had five subsections; 43.7% of the food handlers achieved a perfect score. Significant differences were found in the knowledge of food handlers working in both settings about preventing slips and falls ( p < .05). Significant relationships were found between marital status, education level, and kitchen safety knowledge of the food handlers ( p < .05).
- 9 September 2014
- Published by SAGE Publications in Workplace Health & Safety
- Vol. 62 (10) , 415-420
Kitchen Safety in Hospitals
This study was designed to identify the practices and knowledge of food handlers about workplace safety in hospital kitchens (four on-premises and eight off-premises) in Istanbul. A kitchen safety knowledge questionnaire was administered and a kitchen safety checklist was completed by dietitians. The mean total scores of the on-premise and off-premise hospital kitchens were 32.7 ± 8.73 and 37.0 ± 9.87, respectively. The mean scores for the items about machinery tools, electricity, gas, and fire were lower in off-premise than on-premise hospital kitchen workers. The kitchen safety knowledge questionnaire had five subsections; 43.7% of the food handlers achieved a perfect score. Significant differences were found in the knowledge of food handlers working in both settings about preventing slips and falls ( p < .05). Significant relationships were found between marital status, education level, and kitchen safety knowledge of the food handlers ( p < .05).