HÇHarun Çakmak

Harun Çakmak

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Harun Çakmak has a total of 16 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Vitrectomy Devices: Bausch & Lomb Stellaris PC System and Bausch & Lomb Vitesse Hypersonic Vitrectomy

    by Duygu Güler, Harun Çakmak

    Modern vitrektominin başlangıcının 1970 lere dayandığı düşünülürse, bu kadar kısa sürede cerrahların özverileri ve gelişen teknoloji ile birlikte vitreoretinal cerrahide gelinen nokta oldukça yüz güldürücüdür. Giderek daha geniş endikasyonlarda, daha pratik, güvenli ve etkili cerrahiye izin veren gelişmeler yaşanmıştır. Gelişmeler yalnızca daha küçük, daha hızlı ve daha güvenli olma eğiliminde olan vitrektomi problarında değil, diğer tüm enstrümantasyonlarda gerçekleşmiştir. 2010 yılında Bausch & Lomb Stellaris PC sistemi vitreoretinal cerrahi ailesine katılmıştır. 2017 yılında güncellenen Stellaris Elite cihazı ve bununla birlikte pratiğimize kazandırılan Vitesse Hipersonik vitrektomi sistemi uzun yıllardır kullanılan pnömotik giyotin vitrektomiden sonra devrim niteliğinde olmuştur. Bu sistemle pratiğimize giren güncel gelişmeler anlatılmak istenmiştir.

  • Open Access

    YAŞAM BOYU GÖZ SAĞLIĞI: “2020 VİZYONU: GÖRME HAKKI”

    by İsmail Çevi̇k, Harun Çakmak, Özge Çeli̇k, Pınar Okyay

    Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) verilerine göre, körlük ve görme bozukluğu, tüm dünyada en az 2,2 milyar kişiyi etkilemektedir. Bunlardan bir milyarının önlenebilir görme bozukluğu veya henüz ele alınmamış bir sorunu bulunmaktadır. Az görme veya körlük meydana geldiğinde yaşam kalitesi oldukça fazla etkilenmektedir. Görme gücünden yoksun olmak, görme engelliyi; fiziksel, psikolojik ve sosyal yönden olumsuz etkiler. Son otuz yılda gerçekleştirilen ortak tutum sayesinde, birçok alanda ilerleme kaydedilmiştir. 1999 yılında, önlenebilir körlüğün ortadan kaldırılması için oluşturulan küresel girişim, “2020 Vizyonu: Görme Hakkı”, küresel savunuculuk çabalarını yoğunlaştırmış, ulusal körlüğü önleme programlarını güçlendirmiş ve ulusal göz sağlığı planlarını desteklemiştir. Görme bozukluğunun büyüklüğünü izlemek, önlenebilir nedenlerin önlenmesini ve ortadan kaldırılmasını amaçlayan politikalar için gereklidir.


  • Open Access

    The Effect of Thymoquinone on Experimental Model of Allergic Conjunctivitis

    by Tolga Kocatürk, Ayşe İpek AKYÜZ ÜNSAL, Ceren Günel, Buket Demi̇rci̇, İbrahim Meteoğlu, Harun Çakmak, İmran Kurt Ömürlü

    Tr en Amaç: Alerjik konjonktivit tedavisi güç bir hastalıktır; yeni tedavi seçeneklerine ihtiyaç vardır. Bu çalışmada anti-inflamatuar ve anti-alerjik özellikleri olan ve çörek otundan (Nigella Sativa) elde edilen timokinonun (TK) sıçan alerjik konjonktivit (AK) modeli üzerindeki etkisinin histolojik yöntemlerle araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya 48 adet 4-6 aylık yetişkin Wistar Albino dişi sıçan dahil edildi. Sıçanlar; kontrol, AK, AK+Deksametazon, 10 mg/kg TK, AK+3 mg/kg TK ve AK+10 mg/kg TK şeklinde rastgele 6 gruba ayrıldı. AK geliştirmek için, 30 mg/ml adjuvan Al(OH)3  ve 0,3 mg Ovalbumin, serum fizyolojik içinde her sıçana 1 mL intraperitoneal (i.p.) olarak gün aşırı 7 kez uygulandı. Ardı sıra 15-21. günlerde doğrudan konjonktiva üzerine serum fizyolojik içinde %2'lik Ovalbumin 7 kez damlatıldı. Ait olduğu gruba göre TK ilgili dozlarda i.p. olarak uygulandı. Konjonktiva dokusu mast hücre sayıları (MHS) ile histopatolojik ve immünohistokimyasal MCT, TGFβ ve TNFα boyama sonuçları istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Timokinonun tek başına sistemik uygulanması konjonktiva histolojisinde değişikliğe neden olmadı. Ovalbüminle duyarlı hale getirilen AK grubu kontrol grubuyla karşılaştırıldığında, konjonktiva epitelindeki MHS istatistiksel olarak anlamlı artış gösterdi (pp3 (30 mg/ml) in 1 ml of %0.9 NaCl were given 7 times intraperitoneally (i.p.) to each rat every other day. Ovalbumin drops (2%) were installed everyday between 15th-21th days directly on conjunctiva. TK was applied i.p. with above mentioned doses. Tissue Mast Cell Counts (MCC) and histopathological - immunohistochemical staining results were statistically evaluated. Results: Systemic administration of Thymoquinone alone did not demonstrate any detrimental effect on eye tissues. MCC of Ovallbumin sensitized AK group was significantly higher than the control cases (pp<0.001), MCC of TK treated group was lower than AK groups’, but the difference was not statistically significant. As a common finding in all treatment groups weak focal TGF-β staining and negative TNF-α staining have been determined. Conclusion: Administration of Ovalbumin using aforementioned way creates a proper AK model. TK is a safe non-allergic herbal product and may have a supplementary role in AK treatment by its anti-inflammatory effect but unfortunately, it has not reached remarkable anti-allergic effect.


  • Open Access

    Effects of Topical Thymoquinone in an Experimental Dry Eye Model

    by Tolga Kocatürk, Erol Erkan, İbrahim Meteoğlu, Mehmet Ekici, Aslıhan Karul Büyüköztürk, İrfan Yavaşoğlu, Harun Çakmak, Volkan Dayanır, Muharrem Balkaya

    To comparatively evaluate the effects of thymoquinone (TQ), the biologically active main component of volatile oil derived from Nigella sativa seeds, in an experimental dry eye model. A total of 36 BALB/c mice 10 weeks of age were used in the study. The mice were divided into 6 groups of 6 mice. Two groups were negative and positive controls, and the other 4 groups were treated with balanced salt solution, fluorometholone (FML), TQ, or vehicle (Tween80). After 1 week of treatment, the mice were killed and the eyes removed for histopathologic examination and cytokine analysis. Interleukin (IL)-1α tumor necrosis factor-α, interferon-γ, IL-2, IL-6, IL-10, and lactoferrin levels in the conjunctival tissue were measured by multiplex immunobead assay. The presence of inflammatory cells in ocular tissue samples were investigated by hematoxylin-eosin and periodic acid-Schiff staining. Inflammatory T cells containing CXT receptor in the conjunctiva were determined by flow cytometry. FLML and TQ groups had less inflammatory cell density and more goblet cells compared to the other groups. High levels of IL-1α and IL-2 were found in the TQ group. TQ treatment was associated with reduced inflammation in pathological examination, but did not significant lower cytokine levels.