Barış Semiz
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Research Interests
Barış Semiz has a total of 31 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Arzu Gül
Pamukkale Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi
2 shared publications - Mehmet Özkul
Department of Geological Engineering, Pamukkale University, Denizli 20070, Türkiye
2 shared publications - Sefer Beran Çelik
Faculty of Engineering, Department of Geological Engineering, Pamukkale University, Pamukkale, Turkey
2 shared publications - Tamer Koralay
Department of Geological Engineering Faculty of Engineering Pamukkale University Denizli Turkiye
2 shared publications - Ali Gökgöz
Pamukkale Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi
1 shared publication - Ayşegül Elibol Tüfekçi
Pamukkale Universitesi
1 shared publication
Latest Publications
- 1 October 2025
- Published by Springer Nature
- p. 144-147
Chemical and Mineralogical Characterization of Menderes Valley Red Slip Amphorae from Tripolis (Denizli-Western Anatolia)
- 1 October 2025
- Published by Springer Nature
- p. 144-147
Chemical and Mineralogical Characterization of Menderes Valley Red Slip Amphorae from Tripolis (Denizli-Western Anatolia)
- Open Access
- 1 May 2025
- Published by Turk Tarih Kurumu in Höyük
- No. 15,p. 29-58
Aşağıseyit Höyük Geç Tunç Çağı Tabakalarında Bulunan Altın Boya Astarlı Seramikler
Aşağıseyit Höyük, Denizli ili, Çal ilçesi sınırları içinde bulunan Aşağıseyit Mahallesi’nin yaklaşık 1,5 km güneydoğusunda yer almaktadır. Höyükte 2021 yılı itibarıyla başlanan kazı çalışmalarında, bugüne kadar Helenistik ve Roma tabakaları ile Geç Tunç Çağı’nın evrelerine ilişkin yapı katları gün yüzüne çıkarılmıştır. Bu makalenin konusunu oluşturan altın boya astarlı seramikler, İç Batı Anadolu’da MÖ 2. binyıl boyunca yaygın bir biçimde görülmektedir. Aşağıseyit Höyük’te Geç Tunç Çağı tabakalarında bulunan bu altın boya astarlı seramiklerin, tüm seramik repertuvarı içerisinde önemli bir mal grubu olduğu anlaşılmaktadır. Höyükte tespit edilen altın boya astar uygulaması, en yoğun çanaklar üzerinde görülmektedir. Höyük’te tespit edilen altın boya astarlı seramiklerde yapılan analizler, yüksek derecelerde pişirildikleri ve yerel üretim olabileceklerine dair veriler sunmaktadır. Pişirim sıcaklıkları yaklaşık 800-850℃ olarak tahmin edilmektedir. Arkeometrik analizler sonucunda elde edilen tüm bu veriler ve bu seramiklerin Orta Tunç Çağı örnekleri ile gösterdiği içerik benzerliği, söz konusu mal grubunun yerel üretim olduğu düşüncesini baskın kılmıştır. Aphrodisias, Beycesultan, Asopos Tepesi’nin yanı sıra Aşağıseyit Höyük’te de bu mal grubu yoğun bir oranda tespit edilmiştir. Asopos Tepesi’nde olduğu gibi Aşağıseyit Höyük’te de bu mal grubundaki seramiklerin yerel üretim olduğunun ortaya konulması, altın boya astar uygulanan seramiklerin Yukarı Menderes Havzası’nda gelişen yerel beğenilerin bir yansıması olarak yorumlanabileceğini ortaya koymaktadır.
- 1 May 2025
- Published by Turk Tarih Kurumu in Höyük
- No. 15,p. 29-58
Open AccessAşağıseyit Höyük Geç Tunç Çağı Tabakalarında Bulunan Altın Boya Astarlı Seramikler
Aşağıseyit Höyük, Denizli ili, Çal ilçesi sınırları içinde bulunan Aşağıseyit Mahallesi’nin yaklaşık 1,5 km güneydoğusunda yer almaktadır. Höyükte 2021 yılı itibarıyla başlanan kazı çalışmalarında, bugüne kadar Helenistik ve Roma tabakaları ile Geç Tunç Çağı’nın evrelerine ilişkin yapı katları gün yüzüne çıkarılmıştır. Bu makalenin konusunu oluşturan altın boya astarlı seramikler, İç Batı Anadolu’da MÖ 2. binyıl boyunca yaygın bir biçimde görülmektedir. Aşağıseyit Höyük’te Geç Tunç Çağı tabakalarında bulunan bu altın boya astarlı seramiklerin, tüm seramik repertuvarı içerisinde önemli bir mal grubu olduğu anlaşılmaktadır. Höyükte tespit edilen altın boya astar uygulaması, en yoğun çanaklar üzerinde görülmektedir. Höyük’te tespit edilen altın boya astarlı seramiklerde yapılan analizler, yüksek derecelerde pişirildikleri ve yerel üretim olabileceklerine dair veriler sunmaktadır. Pişirim sıcaklıkları yaklaşık 800-850℃ olarak tahmin edilmektedir. Arkeometrik analizler sonucunda elde edilen tüm bu veriler ve bu seramiklerin Orta Tunç Çağı örnekleri ile gösterdiği içerik benzerliği, söz konusu mal grubunun yerel üretim olduğu düşüncesini baskın kılmıştır. Aphrodisias, Beycesultan, Asopos Tepesi’nin yanı sıra Aşağıseyit Höyük’te de bu mal grubu yoğun bir oranda tespit edilmiştir. Asopos Tepesi’nde olduğu gibi Aşağıseyit Höyük’te de bu mal grubundaki seramiklerin yerel üretim olduğunun ortaya konulması, altın boya astar uygulanan seramiklerin Yukarı Menderes Havzası’nda gelişen yerel beğenilerin bir yansıması olarak yorumlanabileceğini ortaya koymaktadır.
- Open Access
- 1 January 2025
- Published by Turkiye Jeoloji Bulteni in Türkiye Jeoloji Bülteni / Geological Bulletin of Turkey
- Vol. 68 (4) , 1-42
Denizli İlinin (GB Türkiye) Jeoçeşitliliği ve Önemli Jeositleri / Geodiversity and Significant Geosites of the Denizli Province (SW Türkiye)
Güneybatı Anadolu’da 12.134 km2’lik yüzölçüme sahip Denizli ilinin jeoçeşitliliği oldukça fazladır. Ondokuz ilçeye yayılmış olan ilin jeoçeşitliliği, yaşlıdan gence doğru Menderes Masifi, Likya Napları, Oligosen molası, Neojen karasal istifleri, Neojen volkanitleri ve Kuvaterner oluşumları içinde dağılım gösterir. Buldan İlçesi çevresinde bulunan Menderes Masifi’nin gnaysları ve beraberindeki şistler muhtemelen hem bölgenin hem de Türkiye’nin en yaşlı kayaçları arasındadır. Yerleşimleri özellikle Geç Kretase-Eosen döneminde gerçekleşen Likya Napları içindeki Geç Triyas karbonat-evaporit dilimi ildeki ender yüzeylemelerden birisidir. Öte yandan nap yerleşimlerinin devam ettiği geç Oligosen döneminde KD-GB uzanımlı bir havzayı dolduran molas istifleri ilde oldukça yaygındır. Mart 2024’de Denizli Oligosen molası Türkiye’nin İlk 100 Jeositi arasında yerini almıştır. Denizli Havzası’nın Neojen çökel dolgusu kendine özgüdür ve Batı Anadolu’daki diğer graben dolgularından farklı özellikler taşır. Bu farklı özelliklerden birisi paratetis mollusk faunası barındırmasıdır. Neojen-Kuvaterner dönemi jeoçeşitlilik unsurları, havza dolguları, horst-graben yapıları ve normal faylar, açılma çatlakları ve bunları ortaya çıkaran genişleme tektoniği ile yakından ilişkilidir. Özellikle Kuvaterner’de kanyonlar, mağaralar, heyelanlar, jeotermal alanlar, sıcak su kaynakları, çeşitli traverten oluşumları, göller ve sulak alanlar jeoçeşitlilikte öne çıkmaktadır. Göller arasında en önemlisi kapalı bir havza olan Acıgöl’dür. Denizli’nin jeoçeşitliliğinde en önde gelen Pamukkale Travertenleri IUGS (2024) tarafından Dünya’nın İlk 100 Jeolojik Miras Alanı arasında gösterilmiştir. Yine Homo erectus bulgusunu barındıran ‘Denizli Traverteni’ Uluslararası Jeoloji Bilimleri Birliği-IUGS tarafından Ağustos 2024’te küresel mirastaş olarak onaylanmıştır.
- 1 January 2025
- Published by Turkiye Jeoloji Bulteni in Türkiye Jeoloji Bülteni / Geological Bulletin of Turkey
- Vol. 68 (4) , 1-42
Open AccessDenizli İlinin (GB Türkiye) Jeoçeşitliliği ve Önemli Jeositleri / Geodiversity and Significant Geosites of the Denizli Province (SW Türkiye)
Güneybatı Anadolu’da 12.134 km2’lik yüzölçüme sahip Denizli ilinin jeoçeşitliliği oldukça fazladır. Ondokuz ilçeye yayılmış olan ilin jeoçeşitliliği, yaşlıdan gence doğru Menderes Masifi, Likya Napları, Oligosen molası, Neojen karasal istifleri, Neojen volkanitleri ve Kuvaterner oluşumları içinde dağılım gösterir. Buldan İlçesi çevresinde bulunan Menderes Masifi’nin gnaysları ve beraberindeki şistler muhtemelen hem bölgenin hem de Türkiye’nin en yaşlı kayaçları arasındadır. Yerleşimleri özellikle Geç Kretase-Eosen döneminde gerçekleşen Likya Napları içindeki Geç Triyas karbonat-evaporit dilimi ildeki ender yüzeylemelerden birisidir. Öte yandan nap yerleşimlerinin devam ettiği geç Oligosen döneminde KD-GB uzanımlı bir havzayı dolduran molas istifleri ilde oldukça yaygındır. Mart 2024’de Denizli Oligosen molası Türkiye’nin İlk 100 Jeositi arasında yerini almıştır. Denizli Havzası’nın Neojen çökel dolgusu kendine özgüdür ve Batı Anadolu’daki diğer graben dolgularından farklı özellikler taşır. Bu farklı özelliklerden birisi paratetis mollusk faunası barındırmasıdır. Neojen-Kuvaterner dönemi jeoçeşitlilik unsurları, havza dolguları, horst-graben yapıları ve normal faylar, açılma çatlakları ve bunları ortaya çıkaran genişleme tektoniği ile yakından ilişkilidir. Özellikle Kuvaterner’de kanyonlar, mağaralar, heyelanlar, jeotermal alanlar, sıcak su kaynakları, çeşitli traverten oluşumları, göller ve sulak alanlar jeoçeşitlilikte öne çıkmaktadır. Göller arasında en önemlisi kapalı bir havza olan Acıgöl’dür. Denizli’nin jeoçeşitliliğinde en önde gelen Pamukkale Travertenleri IUGS (2024) tarafından Dünya’nın İlk 100 Jeolojik Miras Alanı arasında gösterilmiştir. Yine Homo erectus bulgusunu barındıran ‘Denizli Traverteni’ Uluslararası Jeoloji Bilimleri Birliği-IUGS tarafından Ağustos 2024’te küresel mirastaş olarak onaylanmıştır.
- 28 October 2024
- Published by Journal of Archaeology, Ege University in Arkeoloji Dergisi
- Vol. 2 (33) , 125-139
Archaeometric Studies on Bricks from the Stratonikeia Ancient City in Caria
The ancient city of Stratonikeia is located within the territory of Eskihisar Neighbourhood in Yatağan District of Muğla Province. Excavations have been undertaken at the site since 1977. Settlement at the site of the ancient city is understood to go back to the second millennium BCE. At the site it is possible to see structures from a wide time span ranging from Classical Period through the twentieth century. Within the scope of the present study, a total of 25 samples were taken from seven structures within the ancient city of Stratonikeia. This study aims to cast light onto the archaeometric characters of the brick samples, to retrieve information on their production technologies, obtain data regarding their firing temperatures and their production sites as local or imports. The samples were investigated using stereomicroscope, optical microscope, color analysis, XRF, XRD, statistical and SEM-EDS methods. Various analyses led to compatible results and the brick samples were categorized into three main groups and one subgroup. It was noted that most of the samples were fired at 750-850oC and all of them were produced with clay taken from similar clay deposits.
- 28 October 2024
- Published by Journal of Archaeology, Ege University in Arkeoloji Dergisi
- Vol. 2 (33) , 125-139
Archaeometric Studies on Bricks from the Stratonikeia Ancient City in Caria
The ancient city of Stratonikeia is located within the territory of Eskihisar Neighbourhood in Yatağan District of Muğla Province. Excavations have been undertaken at the site since 1977. Settlement at the site of the ancient city is understood to go back to the second millennium BCE. At the site it is possible to see structures from a wide time span ranging from Classical Period through the twentieth century. Within the scope of the present study, a total of 25 samples were taken from seven structures within the ancient city of Stratonikeia. This study aims to cast light onto the archaeometric characters of the brick samples, to retrieve information on their production technologies, obtain data regarding their firing temperatures and their production sites as local or imports. The samples were investigated using stereomicroscope, optical microscope, color analysis, XRF, XRD, statistical and SEM-EDS methods. Various analyses led to compatible results and the brick samples were categorized into three main groups and one subgroup. It was noted that most of the samples were fired at 750-850oC and all of them were produced with clay taken from similar clay deposits.
- Open Access
- 13 June 2024
- Published by Springer Nature in Geoheritage
- Vol. 16 (3) , 1-20
Denizli Travertine: A Global Heritage Stone Resource Nominee from Western Türkiye
A global heritage stone designated by International Union of Geological Sciences (IUGS) is a natural stone that has been widely used in significant architecture and monuments, recognized as integral aspects of human culture.The aim of this study is to evaluate the characteristics of the Quaternary travertine formations located in Western Türkiye called ‘Denizli Travertine’ as a global heritage stone candidate. The Denizli Travertine have been commonly used as building stones in the ancient cities of the Lycus Valley since the second century BC. The cotton-white Pamukkale Travertine, which was designated as one of The First 100 Geological Heritage by IUGS in 2022, is the recent part of the Denizli Travertine. The travertine-dominated structures have given a privileged feature to the aforementioned ancient cities. In these cities, public buildings such as theatre, agora, bath basilica, monumental fountain, bridges and fortification wall were predominantly built in travertine. Since the thirteenth century, the use of the travertine also continued in the buildings of Seljuk Period, like caravanserais, monumental tombs and castle walls. The travertine consists of carbonate minerals (i.e. mostly calcite, with less amount of aragonite) and is porous. The main texture is significantly wackestone to packstone including peloid, bacterial/crystalline dendrite, and coated grain. Another type is banded travertines, which occurs as a fissure fill or vein, have a completely crystalline texture and has been mostly used for decorative purpose. Contemporarily, the stone is widely used in many areas such as flooring, cladding, stair steps, countertops, table, coffee tables and sculptures and is traded worldwide, and therefore considered to deserve to be designated as a global heritage stone resource.
- 13 June 2024
- Published by Springer Nature in Geoheritage
- Vol. 16 (3) , 1-20
Open AccessDenizli Travertine: A Global Heritage Stone Resource Nominee from Western Türkiye
A global heritage stone designated by International Union of Geological Sciences (IUGS) is a natural stone that has been widely used in significant architecture and monuments, recognized as integral aspects of human culture.The aim of this study is to evaluate the characteristics of the Quaternary travertine formations located in Western Türkiye called ‘Denizli Travertine’ as a global heritage stone candidate. The Denizli Travertine have been commonly used as building stones in the ancient cities of the Lycus Valley since the second century BC. The cotton-white Pamukkale Travertine, which was designated as one of The First 100 Geological Heritage by IUGS in 2022, is the recent part of the Denizli Travertine. The travertine-dominated structures have given a privileged feature to the aforementioned ancient cities. In these cities, public buildings such as theatre, agora, bath basilica, monumental fountain, bridges and fortification wall were predominantly built in travertine. Since the thirteenth century, the use of the travertine also continued in the buildings of Seljuk Period, like caravanserais, monumental tombs and castle walls. The travertine consists of carbonate minerals (i.e. mostly calcite, with less amount of aragonite) and is porous. The main texture is significantly wackestone to packstone including peloid, bacterial/crystalline dendrite, and coated grain. Another type is banded travertines, which occurs as a fissure fill or vein, have a completely crystalline texture and has been mostly used for decorative purpose. Contemporarily, the stone is widely used in many areas such as flooring, cladding, stair steps, countertops, table, coffee tables and sculptures and is traded worldwide, and therefore considered to deserve to be designated as a global heritage stone resource.
- 14 March 2024
- Published by Gumushane University Journal of Science and Technology Institute in Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Çal (Denizli) bölgesi killerinin mineralojik özellikleri ve seramik hammaddesi olarak kullanılabilirliklerinin araştırılması
Bu çalışmada, Çal (Denizli) bölgesinde iki farklı lokasyondan alınan kil bakımından zengin hammaddelerin mineralojik özelliklerinin belirlenmesi ve endüstriyel işlemlerle geleneksel seramik ürünlerin üretiminde kullanım potansiyellerinin ortaya koyulması, ayrıca arkeolojik seramik (çanak-çömlek vb.) hammaddesi olarak kullanılma potansiyelinin ortaya konması amaçlanmıştır. Bu kapsamda fiziksel, kimyasal (X-ışını floresansı, XRF), mineralojik (X-ışını kırınımı, XRD), termal analiz (Diferansiyel Termal Analizör-Termogravimetri, DTA-TG), kıvam limitleri ve tane boyu dağılımı analiz yöntemleri kullanılmıştır. Ayrıca, teknolojik testler için silindirik numuneler hazırlanıp 700°C'den 1100°C'ye pişirilmiş ve tüm sıcaklıklarda birim hacim ağırlığı, su emme, tek eksenli basınç dayanımı, boy kısalması ve hacimce büzülme değerleri ölçülmüştür. İncelenen killerin (ÇL4 ve ÇL5) kimyasal ve mineralojik bileşimlerinin incelenmesi sonucunda bileşimlerinde çok büyük farklılıkların olmadıkları tespit edilmiştir. Genel olarak kuvars, kalsit ve klorit mineralleri ile kil minerali olarak illit ve kaolinit içerdikleri, ÇL4 örneğinde ise farklı olarak klorit-simektit türü tabakalı killer tespit edilmiştir. Kimyasal olarak Çal killerinin ana oksitleri, SiO2, Al2O3 ve Fe2O3'ten oluşmakta olup ÇL4 örneğinde yüksek CaO ve kızdırma kaybı içeriğiyle karakterize edilmiştir. Fiziksel özellikleri açısından incelenen örnekler genellikle siltli kil olarak tanımlanmıştır. Plastisite indekslerinin (PI) %15-16 gibi yüksek bir değerde belirlenmesi, çalışılan killerin orta-yüksek plastik hammadde potansiyeline sahip olduğunu göstermektedir. ÇL4 örneğinin ÇL5 örneğine göre düşük birim hacim ağırlık ve daha yüksek su emme değerleri içerdikleri tespit edilmiştir. Tek eksenli basınç dayanımları ÇL5 örneklerinde kademeli olarak artış gösterdiği, ÇL4 örneğinde ise 800oC’den itibaren düşüş gösterdiği belirlenmiştir. Teknik testler, Çal killerinin tuğla ve kiremit gibi yapısal seramik ürünlerin imalatında ve ayrıca plastik killerin ilave edilmesi ile çanak-çömlek üretiminde uygun olduğunu göstermiştir.
- 14 March 2024
- Published by Gumushane University Journal of Science and Technology Institute in Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Çal (Denizli) bölgesi killerinin mineralojik özellikleri ve seramik hammaddesi olarak kullanılabilirliklerinin araştırılması
Bu çalışmada, Çal (Denizli) bölgesinde iki farklı lokasyondan alınan kil bakımından zengin hammaddelerin mineralojik özelliklerinin belirlenmesi ve endüstriyel işlemlerle geleneksel seramik ürünlerin üretiminde kullanım potansiyellerinin ortaya koyulması, ayrıca arkeolojik seramik (çanak-çömlek vb.) hammaddesi olarak kullanılma potansiyelinin ortaya konması amaçlanmıştır. Bu kapsamda fiziksel, kimyasal (X-ışını floresansı, XRF), mineralojik (X-ışını kırınımı, XRD), termal analiz (Diferansiyel Termal Analizör-Termogravimetri, DTA-TG), kıvam limitleri ve tane boyu dağılımı analiz yöntemleri kullanılmıştır. Ayrıca, teknolojik testler için silindirik numuneler hazırlanıp 700°C'den 1100°C'ye pişirilmiş ve tüm sıcaklıklarda birim hacim ağırlığı, su emme, tek eksenli basınç dayanımı, boy kısalması ve hacimce büzülme değerleri ölçülmüştür. İncelenen killerin (ÇL4 ve ÇL5) kimyasal ve mineralojik bileşimlerinin incelenmesi sonucunda bileşimlerinde çok büyük farklılıkların olmadıkları tespit edilmiştir. Genel olarak kuvars, kalsit ve klorit mineralleri ile kil minerali olarak illit ve kaolinit içerdikleri, ÇL4 örneğinde ise farklı olarak klorit-simektit türü tabakalı killer tespit edilmiştir. Kimyasal olarak Çal killerinin ana oksitleri, SiO2, Al2O3 ve Fe2O3'ten oluşmakta olup ÇL4 örneğinde yüksek CaO ve kızdırma kaybı içeriğiyle karakterize edilmiştir. Fiziksel özellikleri açısından incelenen örnekler genellikle siltli kil olarak tanımlanmıştır. Plastisite indekslerinin (PI) %15-16 gibi yüksek bir değerde belirlenmesi, çalışılan killerin orta-yüksek plastik hammadde potansiyeline sahip olduğunu göstermektedir. ÇL4 örneğinin ÇL5 örneğine göre düşük birim hacim ağırlık ve daha yüksek su emme değerleri içerdikleri tespit edilmiştir. Tek eksenli basınç dayanımları ÇL5 örneklerinde kademeli olarak artış gösterdiği, ÇL4 örneğinde ise 800oC’den itibaren düşüş gösterdiği belirlenmiştir. Teknik testler, Çal killerinin tuğla ve kiremit gibi yapısal seramik ürünlerin imalatında ve ayrıca plastik killerin ilave edilmesi ile çanak-çömlek üretiminde uygun olduğunu göstermiştir.
- 17 January 2024
- Published by Wiley in Archaeometry
- Vol. 66 (4) , 761-786
Archaeometric investigations of the Late Roman Period red slip ware from Caesarea Germanicia (Kahramanmaraş, Southeastern Anatolia)
- 17 January 2024
- Published by Wiley in Archaeometry
- Vol. 66 (4) , 761-786
Archaeometric investigations of the Late Roman Period red slip ware from Caesarea Germanicia (Kahramanmaraş, Southeastern Anatolia)
- 11 April 2020
- Published by Springer Nature in Arabian Journal of Geosciences
- Vol. 13 (8) , 1-12
Mineralogical and geochemical characteristics of Belevi clay deposits at Denizli, SW Turkey: industrial raw material potential
- 11 April 2020
- Published by Springer Nature in Arabian Journal of Geosciences
- Vol. 13 (8) , 1-12
Mineralogical and geochemical characteristics of Belevi clay deposits at Denizli, SW Turkey: industrial raw material potential