NÖNazan Özsan

Nazan Özsan

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Nazan Özsan has a total of 46 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Clinical and Pathological Evaluation of CD5/SOX11 Status in Mantle Cell Lymphoma

    by Damla Cagla Patir, Ozlem Limoncu, Derya Demir, Nazan Ozsan, Mine Hekimgil, Ajda Günes, Nur Soyer, Fahri Sahin, Filiz Vural, Güray Saydam, et al.

  • Nodüler Lenfosit Predominant Hodgkin Lenfoma Tedavisinde Rituksimab Temelli Rejimlerin Sağkalıma Katkısı

    by Fatma Kekli̇k Karadağ, Murat Aysi̇n, Derya Demi̇r, Ajda Güneş, Nur Soyer, Nazan Özsan, Özgür Şanli, Fahri Şahi̇n, Filiz Vural, Mahmut Töbü, et al.

  • Open Access

    Post‐transplant lymphoproliferative disorder associated Epstein‐Barr virus DNAemia after liver transplantation in children: Experience from single center

    by Barut Dogan, Yildirim Arslan Sema, Kunay Bora, Umman Veysel, Dernek Benan, Kıran Taşçı Ezgi, Akkus Kayali Gozde, Derya Demir, Nazan Ozsan, Mine Hekimgil, et al.

    The most prevalent malignancy that complicates both adult and pediatric solid organ transplantation is post‐transplant lymphoproliferative disorder (PTLD). This study aimed to analyze the clinical and pathological characteristics, treatments, and outcomes of Epstein‐Barr virus (EBV) DNAemia and PTLD in pediatric liver transplant recipients. A retrospective chart review was performed on 112 patients less than 18 years of age who underwent isolated orthotopic liver transplantation (OLT) between 2010 and 2022 at Ege University Children's Hospital. Data gathered for 1‐year post‐OLT included age at OLT, EBV, immunoglobulin (Ig)M/IgG status of the donor and recipient, indication for OLT, induction regimen, all immunosuppression levels, date and result of EBV polymerase chain reaction testing, rejection episodes documented by liver biopsy, and the development of PTLD. Forty‐nine patients (43.75%) developed EBV DNAemia (median interval from surgery: 2 months, min–max: 2–36), of which 43 (87.8%) grafts came from living donors, and 6 (12.2%) came from deceased donors. Nine (18.4%) patients died during follow‐up, and eight (16.3%) developed PTLD. Of these 8 patients; five patients developed EBV‐related disease, one child developed hemophagocytic lymphohistiocytosis, one developed aplastic anemia, and one child developed B cell lymphoma. When PTLD patients and without‐PTLD patients were compared, pediatric intensive care unit hospitalization, abnormal bone marrow biopsy findings, lymphadenopathy, age at diagnosis of EBV DNAemia, EBV viral load, tacrolimus (FK 506) pre‐infection, were higher and tacrolimus 1‐month levels were lower in patients with PTLD ( p < 0.05). In logistic regression analysis, we showed that the age at diagnosis of EBV DNAemia was significantly higher in children with PTLD ( p = 0.045; OR: 1.389; 95% CI: 1.007–1.914). PTLD is a rare but severe complication associated with EBV after OLT. This study demonstrated that PTLD is associated with older age, higher tacrolimus blood levels before EBV DNAemia, and higher peak EBV viral load at 1 month of EBV DNAemia.


  • TONSİL NON-HODGKİN LENFOMASI: KLİNİK ÖZELLİKLER, TEDAVİYE YANIT VE PROGNOZ

    by Fatoş Dilan KÖSEOĞLU, Derya Demi̇r, Ezgi Çinar, Nur Soyer, Filiz Vural, Mahmut Töbü, Fahri Şahi̇n, Nazan Özsan, Mine Heki̇mgi̇l, Güray Saydam


  • Primary Thyroid Lymphoma: Single Center Experience

    by Fatoş Dilan Köseoğlu, Derya Demir, Nur Soyer, Filiz Vural, Mahmut Töbü, Fahri Şahin, Nazan Özsan, Mine Hekimgil, Güray Saydam

  • Small Bowel Involvement of Waldenstrom Macroglobulinemia: A Case Report

    by Alper Uysal, Başak Doğanavşargil, Nazan Özsan, Mustafa Harman, İlKer Turan, Nevin Oruç

    There is rare information in the literature regarding direct small bowel involvement of Waldenstrom macroglobulinemia. A 52-year-old male was admitted to the hospital with complaints of spleen mass and diarrhea and was diagnosed with lymphoma after splenectomy. In the upper gastrointestinal system, endoscopy performed due to watery diarrhea 8-10 times a day, no pathological findings were detected in the esophagus and stomach, but white nodular formations 1-2 mm in diameter were observed, covering almost the entire mucosa, combined with each other and continuous in the bulbus, second and third parts of duodenum. In the sample taken from the duodenum, it was noted that some of these deposits were located inside the lymphatics. In the histochemical examination, it was observed that the deposits were not stained with Congo red, they were stained red with Masson’s trichrome, and in the immunohistochemical examination, lambda and immunoglobulin M were positive and immunoglobulin G, immunoglobulin A, and kappa were negative. In ileocolonoscopy, the cecum was normal, the same lesions in the duodenum were observed in the terminal ileum, and the biopsy result was also reported as immunoglobulin M lambda deposits in the epithelium. The case was evaluated as small bowel involvement of Waldenstrom macroglobulinemia.


  • Open Access

    Ege Üniversitesi Hastanesi veri tabanında kayıtlı erişkin Hodgkin dışı lenfoma olgularının epidemiyolojik özelliklerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    by Derya Demi̇r, Nazan Özsan, Emre Demi̇r, Ayşenur ARSLAN, Eren Arslan Davulcu, Nur Akad Soyer, Başak DOĞANAVŞARGİL, Güray Saydam, Mahmut Töbü, Mine Heki̇mGi̇l

    Amaç: Hodgkin dışı lenfomalar (NHL), lenfoproliferatif hastalıkların da yer aldığı heterojen bir gruptur. Bu çalışmada, NHL olgularının epidemiyolojik analizlerinin yapılması, global sonuçlarla karşılaştırılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ege Üniversitesi Kanserle Savaş Araştırma ve Uygulama Merkezi veri tabanına kayıtlı, 1992-2017 yıllarında NHL tanısı alan 4.561 erişkin olgu retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Olguların %56,7’si erkek olup; ortalama yaş 56,77, ortanca yaş 59 idi. En sık %38,1 diffüz büyük B-hücreli lenfoma (DBBHL) olmak üzere sırasıyla küçük lenfositik lenfoma, marjinal zon lenfoma, folliküler lenfoma (FL) izlendi. Olguların %52,5’i nodal, %31’i ekstranodal yerleşimden tanı aldı. Matür B-hücreli neoplazmlar yıllara göre artış gösterirken, matür T-hücreli neoplazmlarda artış saptanmadı. Sınıflandırılamayan NHL olgularının ise yıllara göre azaldığı dikkatimizi çekti. Tüm yaş gruplarında erkeklerde kadınlara göre daha fazla idi (p=0,003). Olguların yaklaşık yarısı 40-64 yaş aralığındaydı. Ayrıca mantle hücreli lenfoma (MHL) hariç, diğer histolojik tiplerin en çok 40-64 yaş aralığında; MHL’nın ise en çok 65 yaş ve üstü grupta karşımıza çıktığı izlendi. Çocukluk yaş grubunda sık görülen Burkitt lenfomada ise olguların %86,2’si 18-64 yaş aralığında idi. Sonuç: FL, Batı Avrupa ve Kuzey Amerika’da daha sık görülürken, DBBHL Dünya’da daha yaygın görülmektedir. Bizim çalışmamızda da DBBHL en sık görülen NHL tipidir. FL ise Batı toplumları ile kıyaslandığında daha az karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamızda NHL’ler erkeklerde kadınlara göre daha sıktır. Ayrıca yıllara göre hastalığın lokalize kalma eğiliminin arttığı ve yaş gruplarına göre de 18-39 yaş aralığında daha lokalize kalma eğiliminde iken, yaş arttıkça daha yaygın hastalık tablosu oluşturduğu dikkatimizi çekmiştir. NHL’ye ait 25 yılı kapsayan çok geniş bir serinin değerlendirildiği çalışmamız, ülkemize ait epidemiyolojik verilerin belirlenebilmesi açısından önem taşımaktadır.

  • Ege Üniversitesi hastanesi veri tabanında kayıtlı erişkin akut lösemi olgularının epidemiyolojik ve genel sağkalım özelliklerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    by Derya Demi̇r, Filiz Vural, Nazan Özsan, Emre Demi̇r, Fatma Kekli̇k, Tural Paşayev, Nur Akad Soyer, Mine Heki̇mgi̇l, Güray Saydam

    Amaç: Akut lösemi/lenfoma ve myeloid sarkom, hematopoietik prekürsör hücrelerden gelişen klonal neoplastik proliferasyonlardır. Bu çalışmada, olgularının epidemiyolojik analizlerinin yapılması, global sonuçlarla karşılaştırılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ege Üniversitesi Kanserle Savaş Araştırma ve Uygulama Merkezi veri tabanına kayıtlı, 1992-2017 yıllarında akut lösemi/lenfoma ve myeloid sarkom tanısı alan 2.046 erişkin olgu retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Olguların %58’i erkek olup; ortalama tanı yaşı 50,62, medyan tanı yaşı ise 52 idi. En sık (%62,5) akut myeloid lösemi (AML) izlendi. Olguların %95,8’i lösemik prezentasyon göstermekteydi. Sınıflandırılamayan lenfoblastik lösemi (ALL) olguları yıllara göre azalırken, diğer gruplarda yıllara göre lösemi tanısında artış dikkatimizi çekti. Çocukluk yaş grubunda daha sık karşımıza çıkan ALL olgularında yaş arttıkça görülme oranlarının azaldığı, hücre dizisi belirsiz akut lösemi olgularında ise yaş arttıkça görülme oranlarının da arttığı saptandı. AML ve tüm lösemi olguları ise en çok 40-64 yaş aralığında yer almaktaydı. Akut lösemi olgularında 1, 5, 10 ve 25 yıllık sağkalım sırasıyla %55,7, %29, %23 ve %15 olarak bulundu. Ayrıca sağkalım 18-39 yaş grubunda %52,3, 40-64 yaş grubunda %35,3, 65 yaş ve üstü grupta %20,9 idi. Sonuç: Cinsiyet ve sağkalım arasında bir fark saptanmaz iken, lösemik prezentasyon gösterenlerde, tedavi almayan olgularda ve yaş arttıkça sağkalım daha kısa bulunmuş ve istatistiksel olarak da anlamlı saptanmıştır. Prognozda, histolojik tip, yaş ve tedavi bizim çalışmamızda da öne çıkan önemli parametrelerdendir.

  • Open Access

    Ege Üniversitesi Hastanesi veri tabanında kayıtlı erişkin Hodgkin lenfoma olgularının epidemiyolojik ve genel sağ kalım özelliklerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    by Derya Demi̇r, Mine Heki̇mGi̇l, Emre Demi̇r, Hale Bülbül, Yusuf Ulusoy, Nur Akad Soyer, Yavuz Anacak, Güray Saydam, Fahri Şahi̇n, Nazan Özsan

    Amaç: Hodgkin lenfoma (HL) sıklığı ve mortalite oranları tüm dünyada değişkenlik göstermektedir. Bu çalışmada, HL olgularının epidemiyolojik ve genel sağ kalım analizlerinin, global sonuçlarla karşılaştırılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ege Üniversitesi Kanserle Savaş Araştırma ve Uygulama Merkezi veri tabanına kayıtlı, 1992-2017 yıllarında HL tanısı alan 972 erişkin olgu retrospektif olarak değerlendirilmiş, CANREG-4 ile kaydedilen veriler SPSS’e aktarılmıştır. Bulgular: Olguların %59,9’u erkek olup, ortalama tanı yaşı 41,8 ve medyan tanı yaşı 39 idi. Olguların %94,4’ü klasik Hodgkin lenfoma (KHL) tanısı aldı. Alt tiplerine baktığımızda %42,1 nodüler sklerozan (NS)-KHL, %31,0 mikst sellüler (MS)-KHL, %5,2 lenfositten zengin (LZ)-KHL, %2,9 lenfositten fakir (LF)-KHL olarak değerlendirildi. Erkeklerde kadınlara göre anlamlı yüksekti. Noduler lenfosit predominant HL olgularının tamamı EBV negatif iken; KHL olgularının %52,7’si pozitifti (p<0,0001). Ayrıca %59 lokalize, %16,4 bölgesel, %24,7 yaygın hastalık oluşturmaktaydı. Sağ kalım analizleri bilinen 971 olgunun sağkalımı 1 yıllık %92, 5 yılllık %81, 10 yıllık %70, 15 yıllık %62, 25 yıllık %43 idi. Kemik iliği lokalizasyonundan tanı alan olguların sağ kalımının kısa olduğu saptandı (p<0,0001). Sonuç: HL, en sık görülen ikinci lenfoma tipi olup, erkeklerde kadınlara göre daha sık karşımıza çıkmaktadır. NSKHL en sık görülen alt tip olmakla birlikte, gelişmiş ülkelere göre biraz daha az görüldüğü, MSKHL ve LFKHL alt tiplerinin ise daha ön plana çıktığı dikkatimizi çekmektedir. Ayrıca olgularımızda EBV görülme oranları, gelişmiş ülkelere kıyaslandığında fazla olup, Asya ve Latin Amerika’ya göre daha düşüktür. Erkeklerde, kemik iliği tutulumu olanlarda ve yaygın hastalık oluşturanlarda sağ kalım daha kısa bulunmuştur. Prognostik açıdan, cinsiyet ve hastalık evresi bizim çalışmamızda da öne çıkan önemli parametreler arasında saptanmıştır.

  • The first report of colonic involvement of angioimmunoblastic T-cell lymphoma

    by İlKer Turan, Nazan Özsan, Başak Doğanavşargil, Eren Arslan Davulcu, Hale Bülbül

    Cite this article as: Turan İ, Özsan N, Doğanavşargil B, Arslan Davulcu E, Bülbül H. The first report of colonic involvement of angioimmunoblastic T-cell lymphoma. Turk J Gastroenterol 2020; 5: 413-4.