Murat Çilli

This study explored the impact of body weight on relative ground reaction forces (rGRF) and kinematic parameters during stair ascent and descent in 80 adolescent males (aged 16–17), categorized by WHO BMI criteria. Participants completed tasks on a standardized three-step staircase, with simultaneous collection of ground reaction forces and video data. Three-dimensional motion and rGRF data were analyzed to extract kinetic and kinematic measures. Statistical Parametric Mapping (SPM) was used to assess group differences across the movement cycle. Obese participants showed significantly lower rGRF values than the underweight group during the forward continuance phase of stair descent. Underweight individuals had greater knee flexion angles than overweight and obese peers in the controlled lowering phase. The normal weight group showed higher hip flexion during left foot ascent than the obese group. In the sagittal plane, underweight individuals displayed greater hip-ankle distances during the pull-up phase of right foot ascent. Normal weight participants had greater hip-ankle distances during right foot descent than overweight and obese peers. In the frontal plane, obese participants showed reduced hip-ankle distances during weight acceptance and pull-up phases. These results highlight BMI-related biomechanical differences during stair tasks in teenagers.

This study aimed to compare the isometric force produced in pronation, rotation and hammer grip positions in arm wrestling. The effects of pronation, rotation and hammer grip techniques on the force generating capacity of athletes were compared. The universe of the study, which was conducted with descriptive and quantitative methods, consisted of active arm wrestling athletes in Turkey. The sample group consisted of 22 male athletes aged between 16 and 18 who actively participated in arm wrestling in Bursa. The data were collected using the ‘Arm Force Gauge in Arm Wrestling’ developed within the scope of Sakarya University of Applied Sciences as a BAP Project. The arm wrestling force measuring device consisted of a mechanical frame, force measuring instrument and computer software that measured the isometric force applied by the athletes in different grip positions. The findings indicated that in the right arm, the pronation grip produced higher relative mean force and longer maximum force duration compared to both rotation and hammer grips (p

Kuvvet kararlılığı ve farklı gruplardaki motor fonksiyon testlerindeki performans arasındaki ilişki birçok çalışmada incelenmiş olmasına rağmen, atletik performansla olan ilişkisini inceleyen çalışma sayısı oldukça sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, geleneksel okçular ve okçuluk deneyimi olmayan bireyler arasında submaksimal izometrik kasılmalar sırasında kuvvet kararlılığını (KK) karşılaştırmaktır. Çalışma iki grup üzerinde gerçekleştirilmiştir: 65 geleneksel okçu (33 erkek, 32 kadın) ve hedef sporlarında deneyimi olmayan 65 birey (33 erkek, 32 kadın). Her iki grup da KK özelliklerini değerlendirmek ve karşılaştırmak için standartlaştırılmış testlere tabi tutulmuştur. Testlerin odak noktası biceps kas grubu olup, katılımcılar 90 derecelik dirsek açısında statik bir precher curl hareketi yapmışlardır. Katılımcılar öncelikle maksimum istemli izometrik kasılma (MİİK) testini gerçekleştirmiş, ardından 30 saniye boyunca MİİK kuvvetlerinin %50'sini sürdürebilmeleri gereken bir KK testi uygulanmıştır. Zaman ve kuvvet verileri, katılımcıların önünde bulunan grafiksel bir ara yüzde sunulmuş ve test boyunca hassasiyet ve tutarlılığı sağlamak için gerçek zamanlı geri bildirim verilmiştir. Her katılımcının MİK testi ve KK testi verileri analiz edilmiş ve MİK ile KK test değişkenleri karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak, maksimum kuvvet benzer olsa da okçuların kuvvet kararlılıklarının okçuluk deneyimi olmayan bireylere göre daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Tüm katılımcılar ve erkek katılımcılar arasındaki KK parametrelerindeki farkın anlamlı olduğu, ancak kadın katılımcılar arasındaki farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur. Bu sonuçlar, kuvvet kararlılığının okçular için diğer kuvvet parametreleriyle birlikte önemli bir faktör olduğunu önermektedir. Farklı seviyelerdeki okçularda kuvvet kararlılığı ile performans arasındaki ilişkinin incelenmesinin değerli olduğuna inanıyoruz. Ayrıca, hedef sporlarında kuvvet kararlılığı antrenmanlarının performans üzerinde olumlu etkisi olabileceğini düşünmekteyiz.

Bu çalışmada denge aparatlı oturaklı ve sabit oturaklı kano ergometresinde gerçekleştirilen maksimal bir egzersizde verilen kas yanıtlarının, her iki ön kol ve oblik bölge kas aktivasyonları ve her iki kola ait kinematik veriler kullanılarak karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya, çalışmaya engel teşkil edecek bir sakatlığı olmayan, yaşları 15-18 arasında ve en az 2 yıl kano sporunda geçmişi olan 12 erkek aktif sporcu gönüllü olarak katılmışlardır (boy 175,6±4,4cm, kilo 77,6±9,8 kg). Çalışma için Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Etik Kurulu'ndan Etik Kurul Onayı alınmıştır. Standart ısınma rutini sonrasında, rastgele sırayla sabit oturaklı ya da denge aparatlı Dansprint kano ergometresinde 500m mesafe ile maksimal egzersiz gerçekleştirilmiştir. Sağ ve sol ön kolda fleksör carpi radialis (FKR) ve sağ ve sol obliqus externus abdominis (OEA) kaslarına yerleştirilen elektrotlar ile sEMG ve IMU verileri kaydedilmiştir. Test süresi, tempo, toplam kürek sayısı, sEMGOrt, sEMGInt, pAçı ve AçıInt değerlerinin karşılaştırılmasında Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmıştır. Sonuç olarak; test süresi, tempo ve toplam kürek sayısının benzer olduğu, açısal kinematik parametreler arasında pitch ekseni toplam açısal yer değiştirme değeri dışında genel anlamda farklılık olmadığı gözlenmiştir. Sabit oturaklı ergometrede gerçekleştirilen testte katılımcıların daha yüksek kas aktivasyonu gösterme eğiliminde oldukları gözlenirken sadece sol kol sEMGOrt ve sEMGInt ortalama değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluştuğu belirlenmiştir (p

Background and Study Aim. The aim of this study is to examine the electromyographic responses to Nordic curl and prone leg curl exercises, having two different mechanics. Material and Methods. The athletes performed the prone leg curl and Nordic curl exercises in random order, 6 repetitions each. Electromyographic data of semimemranosus, semitendinosus, biceps femoris and rectus femoris muscles were recorded by 8-channel electromyography in order to examine the muscle responses to exercises. Total duration of exercise, cumulative integrated electromyographic values and muscle activation rates in 5 different intensity zones determined according to MVC% values have been compared. Results. Prone leg curl exercise occurred in less time than Nordic curl exercise. According to the cumulative integrated electromyography data results, all muscles showed similar muscle activation in both exercises. Comparing the muscle activation rates in the five intensity zones, more muscle activity was observed for Nordic curl exercise in the first intensity zone, while prone leg curl exercise was more active in the third and fourth zones. During the prone leg curl exercise, the muscle activation rate of the dominant leg is higher in the first intensity zone, whereas the non-dominant leg in the fourth intensity zone has a higher muscle activation. During the Nordic curl exercise, the muscle activation rates of the dominant leg in the first and fifth intensity zones are higher, whereas the nondominant leg in the fourth intensity zone is higher. Conclusions. Prone leg curl exercises can be preferred in order to stimulate high muscle activation in a short time. Comparing the two exercises there was no significant difference in muscle activity in dominant and nondominant legs.

Estimation of jumping distance using run-up velocity for male long jumpers

This study compares certain kinematic and kinetic parameters in giant circles performed before twisting, double stretched and double tucked dismounts using the dynamic model in the SimMechanics environment. The joint moments calculated using the designed model were investigated for the three different dismounts. The study included a 13-year-old voluntary national gymnast with seven years of training history. Markers were placed on the wrist, elbow, shoulder, hip, knee and ankle joints of the gymnast. The gymnast was asked to perform twisting, double stretched and double tucked dismounts. MATLAB and SimMechanics were used to calculate joint moments. The moves were simulated and the joint moments during the moves were calculated using the SimMechanics toolbox. The study observed that the highest joint moment was in the wrist joint in all three dismounts, in line with the findings of previous studies. However, unlike other studies, higher joint moments were calculated in the accelerated giant circle performed together with thrusts, compared with the regular giant circle. While there were similar maximum moment values in twisting dismounts and double tucked dismounts, an almost three times higher moment was observed in double stretched dismounts. In terms of joint moments, stretched dismount is obviously the most difficult move, which is consistent with the difficulty levels. A recorded performance of the mechanical model created in the SimMechanics environment was investigated in terms of the twist angle and moments generated on the bar, and found to be sufficient and useful. However, there are certain restrictions regarding the methods employed in this study. We concluded that the mechanical model will allow for the performance of kinematic and kinetic analyses of different gymnasts and types of moves thanks to its flexible structure.

Normative values for physical fitness in children aged 11-17 in Kosovo