Umut Kermen
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Previous Organizations / Institutes
The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years
Research Subjects
Umut Kermen has a total of 7 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Durmuş Ümmet
Marmara Üniversitesi
1 shared publication - Feyza Dinçer
Mersin University, Dept. of Geological Engineering, 33343 Yenişehir-Mersin, Turkey
1 shared publication - Mücahit Muslu
Kastamonu Üniversitesi
1 shared publication - Müge Yukay Yüksel
Marmara Üniversitesi
1 shared publication - Seda Kermen
Health Sciences Institute, Istanbul University, Istanbul, Turkey
1 shared publication - Seval Erden Çinar
Marmara Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- 29 June 2024
- Published by Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal in Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi
- Vol. 14 (73) , 171-182
Anxiety, Self-Efficacy, And Self-Regulation in High School Students: The Mediating Role of Attentional Control
Reducing anxiety, developing self-efficacy and self-regulation skills, and increasing attentional control are among the goals of psychological counseling sessions. This study intends to determine whether or not high school students’ attentional control over their anxieties is affected by self-efficacy and self-regulation, as attentional control is not seen to have been studied correlationally with other variables in Turkey. 170 girl, 155 boys, total 325 students in Istanbul participated in the research. Data has been collected using the General Self-Efficacy Scale, the Perceived Self-Regulation Scale, the State-Trait Anxiety Inventory, and the Attentional Control Scale. Data were collected in classrooms. Correlation and path-analysis techniques have been used in analyzing the data. According to the findings, self-efficacy is a positive and significant predictor of self-regulation and attentional control and a negative predictor of anxiety in model for the high school students. Attentional control also negatively predicts anxiety. Additionally, attentional control has a partial mediating role between self-efficacy and anxiety.
- 29 June 2024
- Published by Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal in Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi
- Vol. 14 (73) , 171-182
Anxiety, Self-Efficacy, And Self-Regulation in High School Students: The Mediating Role of Attentional Control
Reducing anxiety, developing self-efficacy and self-regulation skills, and increasing attentional control are among the goals of psychological counseling sessions. This study intends to determine whether or not high school students’ attentional control over their anxieties is affected by self-efficacy and self-regulation, as attentional control is not seen to have been studied correlationally with other variables in Turkey. 170 girl, 155 boys, total 325 students in Istanbul participated in the research. Data has been collected using the General Self-Efficacy Scale, the Perceived Self-Regulation Scale, the State-Trait Anxiety Inventory, and the Attentional Control Scale. Data were collected in classrooms. Correlation and path-analysis techniques have been used in analyzing the data. According to the findings, self-efficacy is a positive and significant predictor of self-regulation and attentional control and a negative predictor of anxiety in model for the high school students. Attentional control also negatively predicts anxiety. Additionally, attentional control has a partial mediating role between self-efficacy and anxiety.
- Open Access
- 31 January 2024
- Published by Ayna Klinik Psikoloji Dergisi in AYNA Klinik Psikoloji Dergisi
- Vol. 11 (1) , 73-92
14-18 Yaş Arası Ergenler için Bozulmuş Yeme Ölçeği’nin Geliştirilmesi
This study aimed to develop a scale for evaluating disordered eating attitudes and behaviors among adolescents aged 14 to 18. The scale’s factor structure was examined with a total of 1379 participants, revealing 14 items and three sub-dimensions that accounted for 58.46% of the total variance. The scale demonstrated good internal consistency (Cronbach’s alpha = .86) and test-retest reliability (r = .90). Regarding criterion validity, the correlation between the Disordered Eating Scale (DES) and the Eating Disorder Examination Questionnaire (EDE-Q) was found to be .86. Receiver operating characteristic (ROC) analysis results indicated a sensitivity of .930 and a specificity of .91 for the ≥31 cut-off point. Confirmatory factor analysis (CFA) was conducted, and the model fit indexes for both applications were as follows: x2 = 287.43, df = 73, x2/df = 3.94, RMSEA = 0.079, CFI = 0.938, TLI = 0.922, and SRMR = 0.045. These findings supported the three-dimensional model, suggesting that disordered eating can be measured through restriction, weight anxiety, and extraction-control behaviors dimensions with a total of 14 items. The DES is deemed suitable for screening and evaluating negative eating behaviors and potential psychopathology in adolescents, including those with and without clinical eating disorder symptoms.
- 31 January 2024
- Published by Ayna Klinik Psikoloji Dergisi in AYNA Klinik Psikoloji Dergisi
- Vol. 11 (1) , 73-92
Open Access14-18 Yaş Arası Ergenler için Bozulmuş Yeme Ölçeği’nin Geliştirilmesi
This study aimed to develop a scale for evaluating disordered eating attitudes and behaviors among adolescents aged 14 to 18. The scale’s factor structure was examined with a total of 1379 participants, revealing 14 items and three sub-dimensions that accounted for 58.46% of the total variance. The scale demonstrated good internal consistency (Cronbach’s alpha = .86) and test-retest reliability (r = .90). Regarding criterion validity, the correlation between the Disordered Eating Scale (DES) and the Eating Disorder Examination Questionnaire (EDE-Q) was found to be .86. Receiver operating characteristic (ROC) analysis results indicated a sensitivity of .930 and a specificity of .91 for the ≥31 cut-off point. Confirmatory factor analysis (CFA) was conducted, and the model fit indexes for both applications were as follows: x2 = 287.43, df = 73, x2/df = 3.94, RMSEA = 0.079, CFI = 0.938, TLI = 0.922, and SRMR = 0.045. These findings supported the three-dimensional model, suggesting that disordered eating can be measured through restriction, weight anxiety, and extraction-control behaviors dimensions with a total of 14 items. The DES is deemed suitable for screening and evaluating negative eating behaviors and potential psychopathology in adolescents, including those with and without clinical eating disorder symptoms.
- Open Access
- 31 December 2019
- Published by Yasam Becerileri Psikoloji Dergisi in Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi
- Vol. 3 (6) , 149-163
Üniversite Öğrencilerinde Yeme Bozukluğu Riskinin Lojistik Regresyon ile Belirlenmesi
Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde yeme bozukluğu riski üzerinde etkili olan değişkenleri incelemektir. Araştırma İstanbul'da yer alan bir devlet ve bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören 784 kadın, 296 erkek toplam 1080 katılımcı ile yürütülmüştür. Kişisel bilgiler formu, Rezzy Yeme Bozuklukları Ölçeği ve anket formu ile veriler toplanmıştır. Verilerin analizinde grubu tanımlamak için yüzde ve frekans, değişkenler arasındaki ilişkileri açıklamak için lojistik regresyon kullanılmıştır. Araştırmada yeme bozukluğu riskini açıklamaya yönelik 16 değişken bulunmaktadır. Sonuçlara göre tüm grup için risk faktörleri cinsiyetin kadın olması, daha küçük yaş, artan beden kütle indeksi, aile ile düzenli yemek yememe, yediklerini kısıtlama, fastfood yeme, yediği miktarı kontrol edememe, yemek anındaki duyguya göre yenilen miktarın değişmesi, kaygılı bir insan olma, rekabetçi bir insan olma, duyguların hızlı değişmesi, kendini başarılı biri olarak görmeme ve romantik ilişkiye sahip olmadır. Kadınlarda, yeme bozuklukları riskini en çok arttıran değişkenler yediklerini kısıtlama davranışı (2.75 kat) ve sigara kullanma (2.02 kat); erkeklerde yediklerini kısıtlama davranışı (3.81 kat) ve kaygılı bir insan olma (3.08 kat); ve tüm grup için yediklerini kısıtlama davranışı (3.04 kat) ve cinsiyetin kadın olması (1.81 kat) olarak bulunmuştur. Yeme bozukluğu riski için açıklanan varyans oranları kadınlar için %31, erkekler için %42,6 ve tüm grup için %33,2’dir. Beslenme ve psikoloji ile ilişkili çeşitli değişkenler yeme bozukluğu riski üzerinde etkili olabilmektedir. Yeme bozukluğu riski taşıyan üniversite öğrencilerinin belirlenerek psikolojik danışma hizmeti ve beslenme danışmanlığına ulaşımı sağlanmalıdır.
- 31 December 2019
- Published by Yasam Becerileri Psikoloji Dergisi in Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi
- Vol. 3 (6) , 149-163
Open AccessÜniversite Öğrencilerinde Yeme Bozukluğu Riskinin Lojistik Regresyon ile Belirlenmesi
Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde yeme bozukluğu riski üzerinde etkili olan değişkenleri incelemektir. Araştırma İstanbul'da yer alan bir devlet ve bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören 784 kadın, 296 erkek toplam 1080 katılımcı ile yürütülmüştür. Kişisel bilgiler formu, Rezzy Yeme Bozuklukları Ölçeği ve anket formu ile veriler toplanmıştır. Verilerin analizinde grubu tanımlamak için yüzde ve frekans, değişkenler arasındaki ilişkileri açıklamak için lojistik regresyon kullanılmıştır. Araştırmada yeme bozukluğu riskini açıklamaya yönelik 16 değişken bulunmaktadır. Sonuçlara göre tüm grup için risk faktörleri cinsiyetin kadın olması, daha küçük yaş, artan beden kütle indeksi, aile ile düzenli yemek yememe, yediklerini kısıtlama, fastfood yeme, yediği miktarı kontrol edememe, yemek anındaki duyguya göre yenilen miktarın değişmesi, kaygılı bir insan olma, rekabetçi bir insan olma, duyguların hızlı değişmesi, kendini başarılı biri olarak görmeme ve romantik ilişkiye sahip olmadır. Kadınlarda, yeme bozuklukları riskini en çok arttıran değişkenler yediklerini kısıtlama davranışı (2.75 kat) ve sigara kullanma (2.02 kat); erkeklerde yediklerini kısıtlama davranışı (3.81 kat) ve kaygılı bir insan olma (3.08 kat); ve tüm grup için yediklerini kısıtlama davranışı (3.04 kat) ve cinsiyetin kadın olması (1.81 kat) olarak bulunmuştur. Yeme bozukluğu riski için açıklanan varyans oranları kadınlar için %31, erkekler için %42,6 ve tüm grup için %33,2’dir. Beslenme ve psikoloji ile ilişkili çeşitli değişkenler yeme bozukluğu riski üzerinde etkili olabilmektedir. Yeme bozukluğu riski taşıyan üniversite öğrencilerinin belirlenerek psikolojik danışma hizmeti ve beslenme danışmanlığına ulaşımı sağlanmalıdır.
- Open Access
- 29 December 2019
- Published by Mersin University Journal of the Faculty of Education in Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi
- Vol. 15 (3) , 831-844
Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Bir Psikolojik Danışma Programının Ergenlerin Sosyal Fobi ve Mizah Düzeylerine Etkisi
Bu çalışmanın amacı bilişsel davranışçı yaklaşım temelli bir psikolojik danışma programının, ergenlerin sosyal fobi ve mizah düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu Kocaeli ilinde bir lisede öğrenim görmekte olan 13 deney, 13 kontrol grubunda olmak üzere 26 öğrenci oluşturmaktadır. 10 haftalık grupla psikolojik danışma uygulamasının ardından, programın etkililiği Mann-Whitney U ve Wilcoxon Testi ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, uygulanan program sonunda deney grubundaki katılımcıların sosyal fobi puanları düşerken, mizah puanları yükselmiştir.
- 29 December 2019
- Published by Mersin University Journal of the Faculty of Education in Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi
- Vol. 15 (3) , 831-844
Open AccessBilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Bir Psikolojik Danışma Programının Ergenlerin Sosyal Fobi ve Mizah Düzeylerine Etkisi
Bu çalışmanın amacı bilişsel davranışçı yaklaşım temelli bir psikolojik danışma programının, ergenlerin sosyal fobi ve mizah düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu Kocaeli ilinde bir lisede öğrenim görmekte olan 13 deney, 13 kontrol grubunda olmak üzere 26 öğrenci oluşturmaktadır. 10 haftalık grupla psikolojik danışma uygulamasının ardından, programın etkililiği Mann-Whitney U ve Wilcoxon Testi ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, uygulanan program sonunda deney grubundaki katılımcıların sosyal fobi puanları düşerken, mizah puanları yükselmiştir.
- Open Access
- 8 July 2015
- Published by Uluslararasi Insan Bilimleri Dergisi in Journal of Human Sciences
- Vol. 12 (2) , 532-546
Subjective well-being as a predictor of peace attitudes in adolescentsErgenlerde barışa yönelik tutumların yordayıcısı olarak öznel iyi oluş
The purpose of this study is to investigate attitudes towards peace with respect to subjective wellbeing and gender. The participants of the study were 240 students who were taking their high school education in Kocaeli. Two different inventories were applied to the students; Adolescent Subjective Wellbeing Inventory and Peace Attitudes Scale. Multiple regression analysis was used to investigate if and to which degree subjective wellbeing predicts peace attitudes. To examine the relation between peace attitudes and gender, independent sample t-test was conducted. The results indicated that the peace attitudes of adolescents does not change according to gender (t238= -.153; p>.05). According to the Pearson correlation coefficients, there is positive relations ranged from .30 to .65 between peace attitudes and four subscales of subjective well-being (p<.001). The multiple regression analysis that was held to investigate the predictor role of subjective wellbeing on peace attitudes revealed that family relations satisfaction and positive feelings explains peace attitudes significantly (R2= .48 ; F reg= 53,468; p< .001). Özet Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin barışa yönelik tutumlarının öznel iyi oluş (aile ilişkilerinde doyum, önemli diğer kişilerle ilişkide doyum, yaşam doyumu, olumlu duygular) ve cinsiyet açısından incelenmesidir. Araştırma verileri, 2014-2015 Eğitim ve Öğretim Yılı'nda Kocaeli ilinde üç lisede eğitim gören 14-16 yaşları arasında 240 öğrenciden toplanmıştır. Araştırma verileri kişisel bilgi formu, ergen öznel iyi oluş ölçeği ve barışa yönelik tutumlar ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmada veri analizinde cinsiyete göre barışa yönelik tutumların değişip değişmediğini test etmek için t-testi yönteminden yararlanılmıştır. Bulgulara göre, kız (X=16.297) ve erkek (X=16.356) öğrencilerin barışa yönelik tutumları arasında anlamlı bir fark bulunmamaktadır (t238=-.153; p>.05). Değişkenler arasındaki ilişki pearson korelasyon katsayısı ile incelendiğinde, barışa yönelik tutumlar ile öznel iyi oluşun dört alt boyutu arasındaki korelasyonların .30 ile .65 arasında değiştiği gözlenmiştir (p<.001). Öznel iyi oluşun barışa yönelik tutumlarını açıklayıp açıklamadığını incelemek için yapılan çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre ise öznel iyi oluşun aile ilişkilerinde doyum ve olumlu duygular alt boyutlarının barışa yönelik tutumlar üzerinde açıklanan varyansa katkısının anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. (R2= .48 ; F reg= 53,468; p< .001).
- 8 July 2015
- Published by Uluslararasi Insan Bilimleri Dergisi in Journal of Human Sciences
- Vol. 12 (2) , 532-546
Open AccessSubjective well-being as a predictor of peace attitudes in adolescentsErgenlerde barışa yönelik tutumların yordayıcısı olarak öznel iyi oluş
The purpose of this study is to investigate attitudes towards peace with respect to subjective wellbeing and gender. The participants of the study were 240 students who were taking their high school education in Kocaeli. Two different inventories were applied to the students; Adolescent Subjective Wellbeing Inventory and Peace Attitudes Scale. Multiple regression analysis was used to investigate if and to which degree subjective wellbeing predicts peace attitudes. To examine the relation between peace attitudes and gender, independent sample t-test was conducted. The results indicated that the peace attitudes of adolescents does not change according to gender (t238= -.153; p>.05). According to the Pearson correlation coefficients, there is positive relations ranged from .30 to .65 between peace attitudes and four subscales of subjective well-being (p<.001). The multiple regression analysis that was held to investigate the predictor role of subjective wellbeing on peace attitudes revealed that family relations satisfaction and positive feelings explains peace attitudes significantly (R2= .48 ; F reg= 53,468; p< .001). Özet Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin barışa yönelik tutumlarının öznel iyi oluş (aile ilişkilerinde doyum, önemli diğer kişilerle ilişkide doyum, yaşam doyumu, olumlu duygular) ve cinsiyet açısından incelenmesidir. Araştırma verileri, 2014-2015 Eğitim ve Öğretim Yılı'nda Kocaeli ilinde üç lisede eğitim gören 14-16 yaşları arasında 240 öğrenciden toplanmıştır. Araştırma verileri kişisel bilgi formu, ergen öznel iyi oluş ölçeği ve barışa yönelik tutumlar ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmada veri analizinde cinsiyete göre barışa yönelik tutumların değişip değişmediğini test etmek için t-testi yönteminden yararlanılmıştır. Bulgulara göre, kız (X=16.297) ve erkek (X=16.356) öğrencilerin barışa yönelik tutumları arasında anlamlı bir fark bulunmamaktadır (t238=-.153; p>.05). Değişkenler arasındaki ilişki pearson korelasyon katsayısı ile incelendiğinde, barışa yönelik tutumlar ile öznel iyi oluşun dört alt boyutu arasındaki korelasyonların .30 ile .65 arasında değiştiği gözlenmiştir (p<.001). Öznel iyi oluşun barışa yönelik tutumlarını açıklayıp açıklamadığını incelemek için yapılan çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre ise öznel iyi oluşun aile ilişkilerinde doyum ve olumlu duygular alt boyutlarının barışa yönelik tutumlar üzerinde açıklanan varyansa katkısının anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. (R2= .48 ; F reg= 53,468; p< .001).