Natalia Czajka

Parents play a pivotal role in shaping their children’s health behaviors and making decisions regarding medical care – not only when health problems are evident but also identifying early warning s...

Introduction: Central auditory processing disorder (CAPD) significantly impair auditory, cognitive, and communicative functioning. Effective rehabilitation requires comprehensive therapeutic approaches integrating multisensory stimulation and modern telemedicine solutions. This study aimed to present the Skarzynski’s Polymodal Sensory Perception Stimulation (SPPS-S®) method and evaluate its effectiveness based on outcomes from over 4,000 patients with CAPD. Material and methods: The analysis included 4009 patients who underwent SPPS-S® therapy and a control group of 30 individuals. Auditory processing abilities were assessed using the Frequency Pattern Test (FPT), Duration Pattern Test (DPT), and Dichotic Digit Test (DDT), before and after approximately 3 months of therapy. Statistical analysis was performed using the Wilcoxon signed-rank test. Results: Statistically significant improvements were observed in all assessed auditory processing parameters following SPPS-S® therapy (p < 0.05), in both pediatric and adult populations. No significant changes were found in the control group. Conclusions: SPPS-S® is an effective, safe, and versatile therapeutic method for CAPD rehabilitation, suitable for both in-clinic and home-based settings, including telemedicine-supported therapy.

Outcomes of Cochlear Implantation in Mumps-Induced Single-Sided Deafness: A Retrospective Analysis - Article abstract #950746

Dokument przedstawia stanowisko Towarzystwa Otorynolaryngologów, Foniatrów i Audiologów Polskich (TOFAP) dotyczące procedur diagnostycznych i terapeutycznych w populacji pacjentów pediatrycznych z ośrodkowymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego (CAPD). CAPD definiuje się jako trudności w przetwarzaniu informacji słuchowych na poziomie ośrodkowego układu nerwowego, przy prawidłowym funkcjonowaniu słuchu obwodowego. Zaburzenie wpływa na takie umiejętności jak: lokalizacja źródła dźwięku, różnicowanie bodźców słuchowych, rozpoznawanie wzorców dźwiękowych oraz przetwarzanie czasowe sygnałów akustycznych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: trudności w rozumieniu mowy w hałasie, problemy z podążaniem za instrukcjami słownymi, mylenie wyrazów o podobnym brzmieniu, nadwrażliwość na bodźce dźwiękowe, rozpraszanie się oraz trudności w czytaniu i pisaniu. Proces diagnostyczny wymaga współpracy interdyscyplinarnego zespołu specjalistów i musi rozpocząć się od wykluczenia niedosłuchu obwodowego. Ocena CAPD obejmuje zastosowanie wielu kategorii testów analizujących różne procesy słuchowe, takich jak testy słuchania dychotycznego, testy rozpoznawania wzorców i analizy czasowej dźwięków oraz testy mowy utrudnionej. Zalecenia terapeutyczne opierają się na trzech filarach: trening słuchowy jako podstawowa forma rehabilitacji, modyfikacje środowiskowe (np. systemy FM, słuchawki wygłuszające), strategie kompensacyjne. Dodatkowe wsparcie edukacyjne może obejmować: indywidualną ścieżkę nauczania, zajęcia wyrównawczo-kompensacyjne oraz opiekę specjalistów (logopedy, psychologa, pedagoga) – w zależności od nasilenia objawów.

Wprowadzenie: Choroby wirusowe, w tym infekcje z grupy TORCH, mogą prowadzić do przejściowych lub trwałych uszkodzeń słuchu u dzieci, co wiąże się z ryzykiem opóźnień rozwojowych i zaburzeń komunikacyjnych. Wiedza rodziców na temat potencjalnych konsekwencji takich zakażeń jest kluczowa dla wczesnej diagnostyki i interwencji. Celem badania była ocena poziomu wiedzy rodziców dzieci w wieku szkolnym na temat wpływu chorób wirusowych na narząd słuchu. Materiał i metody: Badanie ankietowe przeprowadzono w grupie 1095 rodziców/ opiekunów dzieci uczęszczających do klas 1–8 szkół podstawowych. Analizowano znajomość pojęcia TORCH, doświadczenia związane z chorobami zakaźnymi u matki i dziecka oraz znajomość potencjalnych skutków w postaci problemów otologicznych. Wyniki: Jedynie 12,1% badanych znało skrót TORCH, a 10,1% deklarowało znajomość jego wpływu na słuch. Ponad połowa dzieci (54,2%) przebyła co najmniej jedną chorobę z tej grupy, najczęściej ospę wietrzną (52,3%). Pogorszenie słuchu po infekcji zaobserwowano w 2,9% przypadków, a dodatkowe badania słuchu wykonano u 8,9% dzieci. Stwierdzono istotne związki między rodzajem porodu a ryzykiem infekcji TORCH, jednak nie odnotowano zależności pomiędzy przebyciem tych chorób a zgłaszaną utratą słuchu. Wnioski: Wiedza rodziców na temat związku chorób wirusowych z uszkodzeniami słuchu jest niewystarczająca. Niezbędne jest prowadzenie edukacji zdrowotnej i działań profilaktycznych w celu ograniczenia późnego rozpoznawania niedosłuchu u dzieci.

Wprowadzenie: W roku 2014 na rynek została wprowadzona Stymulacja Polimodalnej Percepcji Sensorycznej metodą Skarżyńskiego (SPPS-S®). Jest to forma stymulacji słuchowej mająca zastosowanie w wielu różnych grupach zaburzeń współwystępujących z ośrodkowymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego. Rozwiązania zastosowane w SPPS-S® oferują wieloaspektową terapię, angażując jednocześnie różne zmysły (słuch, wzrok i dotyk), ich integrację oraz koordynację w połączeniu z treningiem psychologicznym. Terapię SPPS-S® pacjenci mogą realizować w ośrodku rehabilitacyjnym (stacjonarnie) lub w domu (zdalnie). Urządzenie, z którego pomocą realizowana jest terapia, jako jedyne na polskim rynku posiada certyfikat zgodności wyrobu medycznego, a rozwiązanie to zostało docenione i uhonorowane wieloma nagrodami zarówno w kraju, jak i za granicą. Celem pracy jest przedstawienie Stymulacji Polimodalnej Percepcji Sensorycznej metodą Skarżyńskiego (SPPS-S®) oraz wyników pacjentów, którzy w przeciągu 10 lat jej obecności na polskim rynku skorzystali z tej metody rehabilitacji.Materiał i metody: Materiał analiza stanowią wyniki 4372 pacjentów, którzy od 2014 roku z terapii skorzystało z terapii SPPS-S®.Wyniki: Wyniki pacjentów potwierdzają istotny statystycznie efekt terapii we wszystkich analizowanych testach oceniających ośrodkowe procesy przetwarzania słuchowego.Wnioski: Na podstawie analizy wyników pacjentów wykazano, że terapia SPPS-S® jest skuteczną formą terapii dla pacjentów z ośrodkowymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego. Założenia metody, wykorzystujące najnowocześniejsze rozwiązania telemedyczne, oraz certyfikacja zgodności wyrobu medycznego zapewniają wysokie bezpieczeństwo stosowania.

BACKGROUND:Accidental or intentional head trauma can result in degrees of sensorineural hearing loss (SNHL), but if the cochlear nerve is intact, cochlear implantation is the main option to restore hearing. This retrospective study evaluated outcomes from cochlear implantation in 9 patients with bilateral severe SNHL after major head trauma. MATERIAL AND METHODS:The study included 9 patients who lost their hearing (deep hearing impairment) due to major head trauma and were qualified for cochlear implantation. Before surgery, each patient underwent tonal and speech audiometry in free field, using a fitted hearing aid. To assess the benefits of cochlear implants, tests were repeated 12 months after surgery, with speech audiometry conducted in quiet and noisy conditions using an active cochlear implant. RESULTS:The patients exhibited various consequences of major head trauma, such as fractures of various skull bones and brain tissue damage. All participants showed significant improvement in speech understanding with the active cochlear implant. Before surgery, the average speech audiometry score with hearing aids was 1.6%, which increased to 61.7% in a quiet environment and 32% in a noisy environment after surgery. CONCLUSIONS:Cochlear implants give the ability to hear and understand speech to patients who have injuries from major head trauma. The complexity and multifaceted nature of head injury highlights the need for further research and the development of therapeutic methods.

Background/Objectives: Congenital rubella syndrome (CRS) is an infection caused by rubella virus transmitted to the fetus during pregnancy, which can cause congenital hearing loss. Cochlear implant can be an effective therapy in patients with severe to profound bilateral hearing loss. The aim of this study was to evaluate the benefits of cochlear implantation in patients with profound hearing loss caused by congenital rubella syndrome. Methods: In total, 38 patients with profound hearing loss caused by intrauterine rubella virus infection were considered for cochlear implantation. Patients ranged in age from 8 to 72 years on the day of surgery, with a mean age of 27 years and median of 25 years (SD = 13.2). Preoperatively, all patients underwent pure-tone audiometry, and free-field speech audiometry was conducted in a quiet environment with the patient wearing a fitted hearing aid. Postoperatively, patients underwent pure-tone audiometry to assess residual hearing, and free-field speech audiometry was conducted when the patients had an active implant. Results: The average preoperative hearing threshold (averaged across the seven frequencies from 0.125 to 8 kHz) was 99.2 dB HL (SD = 6.79), while the average postoperative hearing threshold was 103.4 dB HL (SD = 5.74). Twelve months after the operation, patients achieved a WRS in quiet scores ranging from 10% to 90%, with an average of 59.1% and median of 70% (SD = 25.8). Conclusions: Rubella during pregnancy can lead to severe congenital defects, with sensorineural hearing loss being the most common. Cochlear implants appear to be an effective treatment for profound hearing loss caused by congenital rubella syndrome.

Wstęp: W celu zapobiegania wtórnym zaburzeniom, których przyczyną są problemy ze słuchem, ważne jest postawienie diagnozy już w pierwszych miesiącach życia dziecka oraz wczesna interwencja polegająca na doborze aparatów słuchowych. Do weryfikacji postępów rehabilitacji słuchowej u małych dzieci służą narzędzia kwestionariuszowe. Jednym z nich jest adaptowany do języka polskiego kwestionariusz LittlEARS (LittlEARS Auditory Questionnaire), który odpowiednio dopełnia ocenę skuteczności aparatów słuchowych oraz umożliwia sprawdzenie rozwoju słuchowego u dzieci poniżej drugiego roku życia. Celem pracy jest ocena korzyści z zastosowania aparatów słuchowych u dzieci z umiarkowanym ubytkiem słuchu, w wieku poniżej dwóch lat, z wykorzystaniem kwestionariusza LittlEARS.Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 31 dzieci z umiarkowanym ubytkiem słuchu, w wieku od 5 do 24 miesięcy, które zostały obustronnie zaopatrzone w aparaty słuchowe na przewodnictwo powietrzne w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu. Podczas pierwszej wizyty w IFPS dzieciom wykonano badanie słuchowych potencjałów wywołanych pnia mózgu (ABR) oraz audiometrii behawioralnej wspomaganej bodźcem wzrokowym (VRA) w celu wyznaczenia progów słyszenia oraz właściwego dopasowania aparatów słuchowych. Na koniec tej wizyty rodzice badanych dzieci wypełnili kwestionariusz LittlEARS. Po około 6 miesiącach, w trakcie wizyty kontrolnej, rodzice ponownie wypełnili ten kwestionariusz. Wyniki kwestionariusza przed zastosowaniem aparatów słuchowych oraz około 6 miesięcy po interwencji zostały wykorzystane do sprawdzenia rozwoju słuchowego badanych dzieci.Wyniki: Wyniki badania kwestionariuszem LittlEARS po około 6 miesiącach korzystania z aparatów słuchowych u każdego dziecka były wyższe w porównaniu do wyników sprzed interwencji. Przeciętne efekty terapii mieściły się w przedziale od 4 do 29 pkt. Efekt okazał się istotny statystycznie Z = 4,86; p < 0,001; r = 0,87.Wnioski: Aparaty słuchowe stanowią skuteczne narzędzie wspierające rozwój słuchowy dzieci poniżej drugiego roku życia z umiarkowanym niedosłuchem. Po ich zastosowaniu u badanych dzieci zaobserwowano istotne zmiany w rozwoju słuchowym. Aby zapewnić optymalne warunki rozwoju, kluczowe jest dopasowanie aparatów do indywidualnych potrzeb dziecka oraz regularna ocena ich skuteczności. Opinia rodziców przekazywana za pomocą narzędzi kwestionariuszowych dopełnia całościową ocenę postępów w rehabilitacji słuchowej dziecka oraz dostarcza wiele cennych informacji na temat skuteczności urządzeń wspomagających słuch.

Background/Objectives: The aim of the study was to evaluate the prevalence of undiagnosed hearing impairment or central auditory processing disorders in children from I and VIII grades of primary schools in Warsaw. Methods: The participants in the study were 15,659 pupils from classes I and VIII attending primary schools in Warsaw. As part of the study, the hearing threshold for air conduction at frequencies of 0.5–8 kHz was determined, and a test assessing central auditory processing was performed: FPT (Frequency Pattern Test), DDT (Dichotic Digit Test), the Auditory Behaviour Scale (SAB), and an interview questionnaire developed for the program. Results: Abnormal test results were found in 1946 children, of which abnormal hearing screening test results were found in 678 children tested, while reduced central auditory processing results were found in 1268 children. Conclusions: The program implemented draws attention to the fact that tests of central auditory processing are included in the testing protocol. As has been shown, peripheral hearing testing alone is not sufficient to exclude abnormalities concerning the sense of hearing.