Fatih Yaşartürk

Bu araştırmanın amacı, Rekreasyonel etkinliklere katılan üniversite öğrencilerinin mental iyi oluş ve yaşam doyumu düzeylerini belirlemek, bu değişkenlerin bazı bireysel özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek ve mental iyi oluş ile yaşam doyumu arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Kesitsel ve korelasyonel desende yürütülen araştırmaya Bartın Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 659 öğrenci katılmıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Veriler bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Pearson korelasyon analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, mental iyi oluş ve yaşam doyumunun cinsiyet ve öğrenim görülen bölüme göre anlamlı biçimde farklılaşmadığını; algılanan aile gelir düzeyine göre ise her iki değişkende de anlamlı farklılık bulunduğunu göstermiştir. Grup etkinliklerini tercih eden öğrencilerin mental iyi oluş düzeylerinin bireysel etkinlikleri tercih edenlerden daha yüksek olduğu, yaşam doyumunun ise serbest zamanı değerlendirme tercihine göre farklılaşmadığı belirlenmiştir. Mental iyi oluş ile yaşam doyumu arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r=.54, p

Bu çalışmanın amacı, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin mesleğe yönelik tutumu ve serbest zaman doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırma grubunu, Kastamonu ilindeki Milli Eğitim Bakanlığına bağlı devlet okullarında görev yapan 130 ve özel öğretim kurumlarında görev yapan 5 olmak üzere 135 Beden Eğitimi ve Spor Öğretmeni (101 erkek ve 34 kadın) oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, “Serbest Zaman Doyum Ölçeği (SZDÖ)” ve “Beden Eğitimi Öğretmenliği Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği (BEÖYTÖ)” kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde, t-testi ve Pearson Korelasyon testleri kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, cinsiyet değişkenine bağlı olarak katılımcıların BEÖYTÖ puan ortalamalarında erkeklerin lehine anlamlı farklılık tespit edilirken, SZDÖ alt boyutları ve toplam puan ortalamalarında ise anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Yaş değişkenine göre katılımcıların BEÖYTÖ ve SZDÖ puan ortalamaları arasında anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Meslek yılı değişkenine göre katılımcıların BEÖYTÖ ve SZDÖ puan ortalamaları arasında anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Ayrıca BEÖYTÖ ve SZDÖ arasında yapılan korelasyon analizi sonucuna göre anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Sonuç olarak, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin mesleğe yönelik tutumu serbest zaman doyum düzeyinden bağımsız olarak gelişebileceği ve serbest zamanlarını değerlendirme biçimlerinin mesleki tutumlarını doğrudan etkilemediği söylenebilir.

Bu araştırmanın amacı, kadınlar lokali katılımcıları üzerinde sportif rekreasyonel aktivitelere ilişkin sağlık inancı ve fiziksel aktivitelerden keyif alma arasındaki ilişkinin incelenmesi ve değişkenler arasındaki ilişkiyi test etmektir. Araştırmada genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma grubunu, Ankara İli Şafaktepe Kadınlar Lokali katılımcısı olan 2000 kadın üyeden kolayda örneklem yöntemine göre seçilen 516 kadın üyeden oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Sportif Rekreasyonel Aktivitelere İlişkin Sağlık İnancı Ölçeği (SRAİSİÖ)” ve “Fiziksel Aktivitelerden Keyif Alma Ölçeği (FAKÖ)” kullanılmıştır. Araştırmanın hipotezleri kapsamında verilerin analizinde Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi ve Spearman korelasyon analizi analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularında, yaş değişkeni ile SRAİSİÖ arasındaki korelasyon sonucuna göre anlamlı ilişki tespit edilirken, yaş değişkeni ile FAKÖ arasındaki korelasyon sonucuna göre anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Ayrıca medeni durum değişkeni Mann Whitney U testi sonuçlarına göre SRAİSİÖ ve FAKÖ toplam puan ortalamalarında anlamlı fark olmadığı bulunmuştur. Spor niteliğinde değerlendirilecek rekreasyonel etkinliklere katılma değişkeni Mann Whitney U testi sonuçlarına göre SRAİSİÖ ve FAKÖ toplam puan ortalamalarında anlamlı fark olduğu bulunmuştur. Sportif Rekreasyonel Aktivitelere İlişkin Sağlık İnanç Ölçeği alt boyut puan ortalamaları ile Fiziksel Aktivitelerden Keyif Alma Ölçeği toplam puanları arasında pozitif yönde düşük ve orta düzeyde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak, kadınlar lokali katılımcılarının fiziksel aktivitelerden aldıkları keyif düzeyi arttıkça, sportif rekreasyonel aktivitelere yönelik sağlık inanç düzeylerinin de yükseldiği söylenebilir.

The purpose of the present study is to investigate the correlation between students' degrees of smartphone addiction and postural disorders at a sports sciences faculty. The research employs a "relational survey model," selected from survey models, as the study design. The sample group comprises 275 voluntary students enrolled in Bartın University’s Faculty of Sports Sciences during the fall semester of the 2024–2025 academic year. A personal information form created by the researchers and the Smartphone Addiction Scale-Short Form (SAS-SF) were among the instruments used to collect data. To assess postural disorders, the study utilized the Posture Screen application, available on iOS and Android platforms, which has demonstrated reliability and validity for this purpose. With the assumption that the data follow a normal distribution, the SPSS 26.0 software package was used to conduct frequency, percentage, t-test, and Pearson correlation analyses. The results of the t-test showed that there was no significant difference between the gender variable and the Smartphone Addiction Scale-Short Form (SAS-SF). The t-test results, however, showed a significant difference between the gender variable and posture measurements in the head-shoulder-chest variables. There was no discernible correlation found between smartphone addiction and assessments of posture. Based on these findings, it is suggested that university students exhibit an average level of smartphone addiction, which may negatively impact postural disorders. In this context, it is recommended university students limit smartphone use and avoid sedentary lifestyles by engaging in physical activities.

The aim of this study is to test the psychometric properties of the "Brief Aggression Questionnaire (BAQ)," originally developed by Buss and Perry (1992) and revised into a short form by Webster et al. (2014), for Turkish adolescents and adults. The study group consisted of individuals aged 14–52, which is a total of 213 participants, including 168 males (mean age = 29.79) and 45 females (mean age = 26.50), selected through convenience sampling. The construct validity of the questionnaire was tested using Confirmatory Factor Analyses (χ2=447.78, p<0.05, χ2/df= 1.88, CFI= .97, SRMR= .032, and RMSEA= .034). For the convergent validity of the measurement tool, t-values, factor loadings, and Average Variance Extracted (AVE) were calculated; for discriminant validity, the values of Average Shared Variance (ASV), Maximum Shared Variance (MSV), √AVE, and inter-factor correlations were determined. Additionally, reliability analyses, including the internal consistency coefficient (Cronbach's Alpha) and Composite Reliability (CR) values, were computed. Our findings indicate that the BAQ is a reliable four-factor measurement tool that can be used to assess aggression in Turkish adolescents and adults.

Bu çalışmanın amacı, bale dansçılarının zihinsel antrenman becerileri ile öz yeterlik düzeylerini çeşitli değişkenler açısından incelemek ve arasındaki ilişkiyi test etmektir. Araştırmanın evreni, 2022/2023 sanat sezonunda Ankara ilinde yaşayıp aktif olarak dans eden bale dansçılarından meydana gelmektedir. Araştırmanın örneklem grubunu ise amaçsal örnekleme yöntemi ile seçilen Ankara Devlet Opera ve Balesi ile Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuarından 84’ü erkek 124’ü kadın 208 profesyonel dansçıdan oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Sporda Zihinsel Antrenman Envanteri (SZAE)” ve “Sporcu Öz Yeterlik Ölçeği (SÖYÖ)” kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-Testi ve Pearson Korelasyon analizleri yapılmış ve sonuçlar p

Background and Study Aim. Participation in outdoor recreational activities contributes to psychological well-being and overall life satisfaction. Since leisure satisfaction is closely associated with quality of life, examining this relationship can offer valuable insights into the role of recreation in academic settings. The objective of this study is to examine the relationship between students' life satisfaction and leisure satisfaction during outdoor recreational activities. Material and Methods. The study group consisted of 647 willing participants (413 men and 234 women) randomly selected from a larger pool of university students who engage in various leisure activities during their free time. Researchers utilized a personal information form, the Leisure Satisfaction Scale (LSS), and the Satisfaction with Life Scale (SWLS) as data collection instruments. The data were analyzed using frequency analysis, arithmetic mean, standard deviation, independent samples t-test, ANOVA, and Pearson correlation. Results. The t-test results showed no significant differences between gender and the sub-dimensions of the LSS and SWLS. The ANOVA test revealed that students in the Recreation Department scored higher on average compared to those in the Coaching Education and Sports Management departments in the LSS sub-dimensions. Additionally, students in the Physical Education and Sports Teaching Department scored higher on the SWLS compared to those in the Coaching Education Department. A statistically significant difference was found between the mean scores of the LSS's Curriculum and Instruction, Social, Physiological, and Aesthetic components based on the variable of sports participation. Students who participated in sports for leisure scored higher. Furthermore, as levels of life satisfaction increased, levels of leisure satisfaction also increased. Conclusions. Engaging in leisure activities contributes to higher levels of life satisfaction by fulfilling psychological and social needs. The findings suggest that participation in outdoor recreational activities can positively influence well-being, helping students manage stress, develop social connections, and improve their overall quality of life. Encouraging leisure activities within academic environments may serve as an effective strategy for enhancing both personal and academic outcomes.

This study aimed to examine the relationship between the attitudes of physical education and sports teacher candidates toward the teaching profession and their levels of satisfaction with life. The study population consisted of 203 students studying at Bartın University, Faculty of Sports Sciences, Department of Physical Education and Sports in the 2022-2023 academic year. The sample of the study comprised 165 volunteer students (98 male and 67 female) selected through a simple random sampling method. Data were collected using a personal information form for the candidates, the "Attitude Toward the Teaching Profession Scale (ATTPS)" and "Satisfaction with Life Scale (SWLS)". The collected data were analyzed using frequency, percentage distribution, and arithmetic mean, as well as independent sample t-test and the pearson correlation analyses. The SPSS 26.0 software package was employed for data analysis. The study results revealed a significant difference in the mean total scores of ATTPS and SWLS based on the t-test results of the active engagement in sports variable (p<0.05). Regarding the family income variable, the correlation analysis indicated a moderate and positive significant relationship with mean SWLS total scores, while no significant relationship was found with mean ATTPS total scores (p<0.05). Similarly, for the leisure time variable, a moderate and positive significant relationship was identified with mean SWLS total scores, but no significant relationship was observed with mean ATTPS total scores (p<0.05). Moreover, a low and positive significant relationship was noted between ATTPS and SWLS (p<0.05). In conclusion, the study suggests that as physical education and sports teacher candidates' attitudes toward the teaching profession increase, their levels of satisfaction with life are likely to rise. Simultaneously, an increase in satisfaction with life may contribute to a higher level of positive attitude toward the teaching profession.

Araştırmanın amacı üniversitede öğrenim gören öğrencilerin farkındalık ve yaşam doyum seviyeleri arasındaki ilişkiyi belirli değişkenler doğrultusunda ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda birincil verilerin elde edilmesi nicel veri toplama yöntemlerinden anket ile gerçekleştirilmiştir. Veriler araştırmacı tarafından düzenlenen “Kişisel Bilgi Formu”, “Rekreasyon Farkındalık Ölçeği (FRÖ)” ve “Yükseköğrenim Yaşam Doyum Ölçeği (YYDÖ)” kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu 2020-2021 eğitim öğretim yılında Bartın Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi ile Gazi Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi’nde öğrenim gören 351 kadın, 627 erkek olmak üzere 978 gönüllü öğrenci oluşturmaktadır. SPSS 25.0 paket programına aktarılan veriler ile tanımlayıcı istatistikleri belirlemek amacıyla frekans ve yüzde dağılımları incelenmiştir. Ayrıca bağımsız grup t-Testi, Mann Whitney-U, tek yönlü varyans ANOVA, Kruskal Wallis ve Spearman Korelasyon analizleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, cinsiyet değişkenine göre RFÖ toplam puan ortalamaları ve alt boyutları ile YYDÖ arasında anlamlı bir fark olduğu ortaya çıkmıştır. Yaş değişkenine göre RFÖ “Sosyal Başarı” alt boyutunda “21-23 yaş” aralığındaki öğrencilerin “24 yaş ve üzeri” öğrencilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Yaş değişkenine göre YYDÖ “18-20 yaş” ve “21-23 yaş” aralığındaki öğrencilerin “24 yaş ve üzeri” öğrencilere göre daha yüksek oranda yaşam doyum düzeyine sahip olduğu ortaya çıkmaktadır. RFÖ ve YYDÖ arasındaki ilişkiyi tespit etmek amacıyla yapılan inceleme sonucunda ise yükseköğrenim yaşam doyumu alt boyutlarından; haz-eğlence, sosyal-başarı ve kendini geliştirme ile rekreasyon farkındalık toplam puanlarında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişki saptanmıştır. Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin çeşitli etkinliklere katılımı sonucunda rekreasyon farkındalık düzeyi arttıkça yükseköğrenim yaşam doyum düzeyinin artacağı söylenebilir.

In the study, we aimed to evaluate the Turkish adaptation of the leisure motivation scale (LMS-A) for adolescents participating in recreational physical activities. We collected data from 331 people determined by the convenience sampling method, and conducted its Turkish adaptation with three different test phases after we performed Turkish language co-validation of the scale. Firstly, we determined the univariate and multivariate normality levels of the data. In the second stage we used confirmatory factor analysis (CFA) to assess the contextuality of the scale and in the third stage we utilized two types of construct validity, convergent and discriminant to evaluate the validity of the scale. The results revealed that the original structure of the scale fits well in the correlated factors model and best fit the data collected from the Turkish population. These results suggest that the leisure motivation scale could be a valid and reliable measurement tool for adolescents participating in recreational physical activities in Türkiye.