Sevgi Yıldız

This study examines how school administrators in Turkish Imam Hatip schools, a distinctive form of faith‐based public education, perceive and organize holistic student support. The study does not assume that these schools implement MTSS as a fully formalized, school‐wide model. Instead, MTSS is used as an analytical framework for examining MTSS‐aligned student support practices within a centralized and value‐oriented public school context. Based on a qualitative research design, data were collected from 21 school administrators through semi‐structured interviews and written responses and analyzed using a codebook‐oriented thematic analysis. The findings show that participants conceptualized student needs as multidimensional, including academic underachievement, behavioral and disciplinary difficulties, social‐emotional vulnerabilities, fragmented family structures, socioeconomic disadvantage, boarding school conditions, digital dependency, and basic physical needs such as nutrition. Support practices were generally organized through a progressive logic: teachers first identified and responded to student difficulties through classroom‐based observation and initial intervention; more complex needs were then addressed through counseling services, administrative follow‐up, family collaboration, coaching systems, individualized guidance, and restorative disciplinary approaches. Value‐oriented school culture also shaped these practices through moral responsibility, belonging, relational care, solidarity, and the principle of not “losing” a student. Overall, the findings reveal MTSS‐aligned support practices shaped by school‐based monitoring, professional judgment, counseling services, family collaboration, and value‐oriented administration. The study contributes by showing how holistic student support is interpreted and organized in faith‐based public schools within a centralized education system.

Purpose: The growing integration of artificial intelligence (AI) into education requires renewed attention to its implications for teacher professionalism. Drawing on the theory of professional capital (Hargreaves and Fullan, 2015), this study examines how AI policies and practices reshape the human, social, and decisional dimensions of teacher education. Design/methodology/approach: Using an exploratory qualitative design, the research combines a comparative document analysis of Türkiye's Artificial Intelligence in Education Policy and Action Plan (2025–2029) and United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization's (UNESCO) AI and Education framework with semi-structured interviews conducted with teacher educators and teacher candidates. Findings: Findings suggest that AI does not inherently strengthen or weaken professional capital; rather, its effects depend on how it is positioned within governance and institutional contexts. While Türkiye's policy emphasizes digital transformation and data-driven management, UNESCO advances a human-centered and ethics-oriented approach. At the practice level, AI is predominantly used instrumentally, and critical-ethical dimensions remain unevenly institutionalized. Originality/value: The study argues that the future of professional capital depends less on technological advancement itself and more on how AI is embedded within institutional design, professional learning cultures and teacher agency.

Türkiyenin E-kitap portalı Libraryturk.com aracılığıyla Çocuk ve Suçluluk Türkiye’de Eğitimin Gündemi ve Toplumsal Algılar adlı kitaba erişeblirsiniz.

Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de okul yöneticilerinin seçilmesi ve görevlendirilmesine ilişkin okul içi görüşleri; 2021 ve 1 Mart 2024 tarihli yönetmelik değişiklikleri bağlamında incelemektir. Nitel araştırma yöntemi ve temel nitel araştırma deseniyle yürütülen çalışmada, farklı eğitim kademelerinde görev yapan öğretmen ve yöneticilerle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş, veriler içerik analiziyle çözümlenmiştir. Analizler sonucunda altı tema belirlenmiştir: (1) yöneticiliğe geçiş motivasyonları, (2) öğretmenlik ve yöneticilik rollerinin karşılaştırılması, (3) yöneticilerin seçilme-görevlendirilme süreçlerine ilişkin genel algılar, (4) 2021 yönetmeliğine yönelik değerlendirmeler, (5) 2024 yönetmeliğine yönelik değerlendirmeler ve (6) yönetmeliklere ilişkin öneriler. Bulgular, katılımcıların yönetmelikleri çoğunlukla bireysel deneyim ve pozisyonları ekseninde yorumladıklarını göstermektedir. Özellikle akademik kriterlerin (yüksek lisans, doktora, bilimsel yayın) puanlamadan çıkarılması bazı katılımcılar tarafından profesyonelleşme ve akademik yeterlikten uzaklaşma olarak görülürken, bazıları bu durumu pragmatik ve okul içi deneyimi önceleyen bir yaklaşım olarak değerlendirmiştir. Bu durum, yöneticiliğin yalnızca teknik-idari bir görev değil, aynı zamanda eğitim liderliğinin niteliğini belirleyen politik bir alan olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırma, yöneticilik atamalarında portfolyo temelli değerlendirme, liderlik sertifikasyon programları ve ölçülebilir yeterlik temelli modeller geliştirilmesi gerekliliğine işaret etmektedir. Sonuçlar, sürecin yalnızca bürokratik ölçütlere dayalı olmaktan çıkarılarak liyakat, şeffaflık, katılımcılık ve akademik yeterliği bütüncül biçimde gözeten bir yapıya kavuşturulması gerektiğini göstermektedir.

This study aims to reveal the views of teachers and school administrators toward teachers who have become influencers on social media. Conducted using a basic qualitative research design, the study included a total of 12 participants—3 administrators and 9 teachers—working in various types of schools in Ordu during the 2023–2024 academic year. Data were collected through semi-structured interviews, and the statements of participants selected via maximum variation sampling were analyzed using content analysis. Findings indicate that innovative and exemplary practices significantly influence the following of influencer teachers, and that social media is widely used by educators for content creation and inspiration. Instagram and X (formerly Twitter) are the most preferred platforms among educators. It is commonly noted that influencer teachers are especially followed by younger teachers, and there is a prevailing opinion that these individuals sometimes disregard ethical and pedagogical principles and may seek personal gain. While educational content is generally appreciated, posts involving students are seen as ethically and legally risky. Consequently, it is recommended that influencer teachers consider children's rights and professional ethical standards in their posts, and that legal regulations be introduced to govern the influencer teacher.

This qualitative study examines how school administrators enact “heartfelt leadership”—a socially and emotionally attuned form of leadership—within Türkiye’s bureaucratic school cultures. Using semi-structured interviews with six administrators and six teachers across primary, secondary, and high school, we employed a basic qualitative design with maximum-variation sampling. Thematic content analysis yielded four themes: (1) principals acknowledge the humanity of their teachers; (2) principals prioritize relationships and go beyond formal duties; (3) bureaucracy constrains but does not fully silence heartfelt leadership; and (4) heartfelt leadership fosters motivation, resilience, and retention. Heartfelt leadership was marked by empathy, recognition of significant moments, and proactive care that extends beyond job descriptions, cultivating trust, motivation, and commitment. Yet rigid procedures and centralized decision-making limited leaders’ autonomy and responsiveness. No consistent gender differences emerged among principals, because all participating teachers were female; therefore, cross-gender comparisons among teachers were not possible. Theoretically, the study bridges emotional-intelligence and bureaucratic-organization scholarship, showing how relational leadership can be sustained in centralized systems through micro-level strategies. Empirically, it broadens global leadership discourse by examining emotional leadership in a non-Western, bureaucratic context. Practically, findings suggest embedding social and emotional competencies in leadership preparation and enabling greater discretionary authority for responsive, human-centered school leadership.

This study explored pre-service teachers' perceptions of teacher influencers on social media. Using the Q-method, the researchers identified two distinct viewpoints. The first group of pre-service teachers believed that teacher influencers often breach professional ethics by compromising student privacy and promoting a potentially harmful influencer teaching model. They argued against the practice of teacher influencers sharing classroom content on social media. The second group, however, viewed teacher influencers as positive role models who contribute to the profession through innovative practices and increased enthusiasm. They supported the use of social media as a platform for sharing educational experiences. The study suggests that while social media can be a powerful tool for teachers, it is crucial to maintain ethical standards and protect student privacy. Policymakers should consider implementing guidelines to regulate the online behavior of teacher influencers.

Bu çalışmada öğretmenlerin iş performansları ve denetim ilişkisi ele alınmaktadır. Araştırmada okul müdürlerinin denetim görevlerini yerine getirme düzeyleri ile öğretmenlerin ders denetimi kaygı düzeyleri ve öğretmenlerin iş performansı arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlamaktadır. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden olan ilişkisel tarama ve nedensel karşılaştırma modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında MEB’e bağlı örgün eğitim kurumlarında görev yapmakta olan 352 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Okul Müdürlerinin Denetim Görevlerini Yerine Getirme Düzeylerinin Belirlenmesine İlişkin Ölçek”, “Öğretmenlerin Ders Denetim Kaygı Ölçeği” ve “İş Performansı Belirleme Ölçeği” kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi için Hiyerarşik Çoklu Regresyon modelinden yararlanılmıştır. Okul yöneticilerinin denetimleri ile öğretmenlerin ders denetimi kaygıları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamışken; öğretmenlerin performansları ile zayıf ve pozitif bir korelasyon bulunmuştur. Ayrıca öğretmenlerin ders denetimi kaygısı ile iş performansları arasında zayıf ve negatif bir korelasyon mevcuttur. Demografik değişkenler açısından incelendiğinde ise kadın öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre ders denetimi kaygı düzeylerinin anlamlı olarak yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin eğitim düzeyi ile görev yaptıkları kademe ise iş performansları ve diğer değişkenler üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmamaktadır. Araştırma bulgularına göre öğretmenlerin iş performansı öğretmenlerin ders denetimi kaygıları ile okul yöneticilerinin öğretmen denetimi tarafından anlamlı olarak yordanmaktadır. Okul yöneticilerinin rehberlik odaklı denetimleri ve öğretmenlerle iş birliğini arttırması önerilmektedir.

The purpose of this study is to develop a valid and reliable scale to determine and evaluate the different dimensions of data literacy at school. The study is a quantitative descriptive survey model. The sampling for exploratory factor analysis was formed of 307 and confirmatory factor analysis 338 teachers and school administrators who are on active duty in 2023-2024 educational year in Kastamonu. Data was collected through a five item likert data collection tool. A three-dimension structure was formed and it was confirmed by CFA. The dimensions of data culture at school are; “data identification”, “data use” and “data management”. Internal reliability and validity was verified through Cronbach Alpha (Cronbach’s α=.882), split half method (r=.837), Spearman-Brown correlation coefficient (R=.911) and Guttman’s lambda (λ=.904). The external reliability and validity was verified by test-retest technique (first application n=44, second application n=39, r=.800, p≤.05, R=.961, p≤.05, and Kendal’s tau-b is τb=.904, p≤.05). The findings confirmed the validity and reliability of the scale.

Bu bölümün amacı Türk eğitim sisteminin genel yapısı ve özelliklerini tanıtmaktır. Türk eğitim sisteminin tanıtılmasından önce sistem teorisi ve sistem teorisinin eğitim ve okuldaki karşılığı teorik olarak açıklanmıştır. Ardından Türk eğitim sisteminin tanıtılması için yönetsel yapılanması ele alınmıştır. Yönetsel yapılanmasında Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı (MEB), Yükseköğretim Kurulu (YÖK), Yükseköğretim Kalite Kurulu (YÖKAK) ve Üniversiteler Arası Kurul (ÜAK) hakkında bilgiler verilmiştir.