Agnieszka Kulik

Posttraumatic growth refers to positive psychological changes following traumatic experiences. As research interest in posttraumatic growth increases, new tools for its measurement are being developed. However, concerns have been raised about the potential for illusory growth, which may inflate self-reported posttraumatic growth levels. To address this issue, the Stress-Related Growth Scale-Revised (SRGS-R) was created, using neutral item wording and a bipolar response scale to reduce response bias. This is the first time that the SRGS-R has been adapted and psychometrically validated outside its original English-language version. The adaptation procedure followed international recommendations and the methodology of the original SRGS-R study. Data were collected online from 636 Polish adults aged 18-72 who had experienced at least one Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, fifth edition-defined traumatic event, verified using the Life Events Checklist-5. Participants were randomly divided into two subsamples for exploratory (n = 309) and confirmatory (n = 327) factor analyses. In addition to the SRGS-R-PL, participants completed standardized Polish adaptations of instruments assessing posttraumatic stress disorder symptoms, coping strategies, depressive symptoms, and well-being. Factor analysis confirmed a unidimensional structure explaining 53.97% of the variance, with good model fit. The SRGS-R-PL demonstrated high internal consistency (Cronbach's α = .94) and theoretically consistent correlations with mental health measures and coping strategies. The Polish version of the SRGS-R shows strong psychometric properties and validity, providing a reliable tool for assessing growth following stress or trauma. (PsycInfo Database Record (c) 2026 APA, all rights reserved).

Emerging adulthood is a stage in human development characterised by instability and experimentation in undertaken roles. Young people entering adulthood undertaking developmental tasks may experience a quarter-life crisis. The research aims to increase knowledge about the quarter-life crisis and to explore its features by analysing young people's behaviour. An online survey was conducted on 139 participants (121 females and 18 males) aged 18–36 years (M=25.06; SD=3.56). The study was a pilot project. The questionnaire used in the study was the Developmental Crisis Questionnaire (DCQ-12), Hopelessness Scale (HS), Stress and Trait Anxiety Inventory (STAI). The number of total categories analysed qualitatively using Quinlan's algorithm was 246. The use of a decision tree made it possible to distinguish two groups of women and men differing in their experience of support and in understanding of the young person's problems. Women forming unsupported sub-models experience uncertainty, insecurity and a contradictory self-image, while the male sub-models experience a focus on the experienced emotions and a limitation of their activity. Women experiencing peer support build sub-models related to a positive vision of their own future, while men experience a lot of anxiety about their own future despite the support they receive. The study indicates that young people in quarter life crisis differ in terms of the experienced support and the used adaptation strategies. Implementing support strategies, for those experiencing a crisis without external support, can improve the quality of their life and enhance their functioning in developmental tasks.

Cel pracy: Celem artykułu jest przedstawienie polskiej adaptacji Kwestionariusza Kryzysu Rozwojowego (DCQ-12). W Polsce obecnie brakuje narzędzia do pomiaru kryzysu ćwierć życia, co utrudnia empiryczne badania i zrozumienie tego zjawiska. Kwestionariusz DCQ-12, opracowany przez Petrova i współpracowników służy jako niezależne narzędzie do badania kryzysu rozwojowego u dorosłych.Metoda: Badanie przeprowadzono online przez zewnętrzną firmę specjalizującą się w panelach badawczych. Próba obejmowała łącznie 1176 osób. W celu oceny właściwości psychometrycznych skali przeprowadzono analizy struktury wewnętrznej, w tym analizy czynnikowe eksploracyjne i konfirmacyjne oraz ocenę trafności.Wyniki: Analizy statystyczne wskazują, że polska adaptacja DCQ-12 jest wiarygodnym narzędziem do badania nasilenia kryzysu ćwierć życia i jego komponentów. Uzyskane wyniki potwierdzają strukturę narzędzia, a właściwości psychometryczne w polskim badaniu są porównywalne do danych pierwotnych; wartość alfa Cronbacha dla całej skali wyniosła 0,78, co sugeruje, że rzetelność narzędzia jest zadowalająca i akceptowalna.Wnioski: Polska wersja Kwestionariusza Kryzysu Rozwojowego wykazuje dobre właściwości psychometryczne. Jej wykorzystanie w praktyce terapeutycznej może być szczególnie korzystne dla lepszego poznania różnych aspektów kryzysu ćwierć życia.

Cel pracy: Struktura wewnętrzna adaptowanego narzędzia została zbadana za pomocą konfirmacyjnych analiz czynnikowych. Przetestowano trzy rodzaje modeli czynnikowych. Najlepsze dopasowanie uzyskał model zakładający pięcioczynnikową strukturę skali bez czynnika wyższego rzędu. Polskie narzędzie powinno liczyć 28 itemów, a uzyskane właściwości psychometryczne są porównywalne z wynikami prezentowanymi przez autorów angielskiej wersji MCQ-A 30. Celem niniejszego badania jest dostarczenie informacji o właściwościach psychometrycznych narzędzia MCQ-A dla polskiej młodzieży, potwierdzenie struktury czynnikowej narzędzia względem oryginalnej skali oraz przedstawienie nasilenia dysfunkcyjnych przekonań metapoznawczych młodzieży badanej podczas pandemii.Metoda: W badaniu wzięło udział 375 osób w wieku 12–18 lat (M = 15,38; SD = 1,63). Badani uzupełniali metryczkę, Zestaw Kwestionariuszy do Diagnozy Depresji u Dzieci i Młodzieży – CDI2, Inwentarz Stanu i Cechy Lęku – STAI oraz adaptowany do warunków polskich Kwestionariusz Przekonań Metapoznawczych – MCQ-A.Wyniki: Trafność strukturalna została zbadana za pomocą konfirmacyjnych analiz czynnikowych. Przetestowano trzy rodzaje modeli czynnikowych. Najlepsze dopasowanie uzyskał model zakładający pięcioczynnikową strukturę skali bez czynnika wyższego rzędu. Polskie narzędzie powinno liczyć 28 itemów a uzyskane właściwości psychometryczne są porównywalne z wynikami prezentowanymi przez autorów angielskiej wersji MCQ-A 30.Wnioski: Niniejsze badania wykazały, że polska adaptacja MCQ-A jest wiarygodnym narzędziem do badania przekonań metapoznawczych u młodzieży.

Cel pracy: Celem pilotażowego badania eksperymentalnego była ocena wpływu 25 interwencji metapoznawczych na umiejętność planowania u dzieci z ADHD.Metoda: W eksperymencie uczestniczyło 45 dzieci z ADHD o typie mieszanym, w wieku 7-12 lat (M = 10,41; SD = 1,42), wraz z rodzicem. Dzieci zostały losowo przydzielone do jednej z trzech grup, określających rodzaj zastosowanej techniki metakognitywnej w treningu: grupa Mapa Myśli, grupa Notatka Rysunkowa, grupa kontrolna. Następnie brały udział w 25 tematycznych treningach. Pomiar był wykonywany na początku i na końcu treningów za pomocą narzędzi: Kwestionariusz Conners 3, Test Mapy Parku.Wyniki: Stwierdzono istotne różnice w nasileniu średnich wyników dla zmiennej planowanie między pierwszym a drugim pomiarem (M1 = 6,13; SD1 = 0,35; M2 = 5,67; SD2 = 0,82) w grupie kontrolnej oraz nieistotne różnice w natężeniu średnich wyników dla tej zmiennej w grupach Mapa Myśli i Notatka Rysunkowa. Wynik uzyskany w zakresie siły efektu dla wyniku istotnego jest wysoki (rc = 0,53).Wnioski: U dzieci, które nie uczestniczyły w treningu, wynik uległ pogorszeniu, a w grupach eksperymentalnych wyniki były bez zmian.

It has been noticed that more and more people struggle with chronic psychosomatic diseases from the gastrointestinal system, such as irritable bowel syndrome (IBS) and Crohn’s disease (CD). Chronic psychosomatic diseases of the gastrointestinal system are characterized by a long duration of symptoms, abdominal pain, lengthy diagnostic process, a lot of medical tests, an ambiguous etiology. Patients need support in coping with their ailments and their consequences. The study included 101 respondents; the majority of respondents were women (79.2%). The project addressed the following questions: What are the psychosomatic characteristics of subjects with IBS and CD? What are the differences in the severity of cognitive evaluation of the disease situation due to the presence of psychosomatic syndromes? What is the relationship between the number of psychosomatic syndromes and disease evaluation? The study was conducted mainly using the snowball method. The research had a two-stage: a semi-structured interview (DCPR-S-SSI) and a paper-and-pencil questionnaire (KOS version B). Data suggests that: group of respondents had characteristic psychosomatic syndromes, i.e. allostatic overload, type A behavior pattern, demoralization, irritable state; there are statistically significant differences in the assessment of disease significance due to the presence of psychosomatic syndromes and their number in sufferers; the more psychosomatic syndromes are present in patients with IBS and CD, the greater the intensity of disease significance as harm/loss and threat. Identified assessments of the meaning of illness in conjunction with psychosomatic syndromes are a challenge for psychological support.

The aim of the study is to analyse beliefs concerning the components of romantic love, its types and its relation with ADHD symptoms in the group of young adults with ADHD. The research involved 86 individuals aged 20 to 28 years (M = 23.14; SD = 2.06). Young adults with ADHD, compared to the control group, are significantly less satisfied with their romantic relationships in terms of commitment, and more satisfied in terms of intimacy; the level of passion does not differ between the groups. Hyperactivity/impulsivity can be indicated as a predictor of commitment to a relationship. Adults with ADHD express the romantic type of love.

Celem prowadzonych badań było określenie zależności występujących między nasileniem objawów depresji a występowaniem kryzysu ćwierci życia u osób w okresie wschodzącej dorosłości. W prowadzonych analizach uwzględniono Kwestionariusz Kryzysu Rozwojowego Pietrova i in. w opracowaniu własnym i Skalę Beznadziejności Becka oraz ankietę personalną. Badanie realizowano onlinie. Przebadano 122 osoby w przedziale wiekowym między 23 - 30 lat, w tym 87,7% kobiet. W zrealizowanych badaniach 20,5% młodych dorosłych doświadczyło kryzysu ćwierćwiecza. U pozostałych 79,5% osób zaobserwowano nasilenie objawów kryzysu w stopniu nie uprawniającym do identyfikacji kryzysu. Dwa czynniki pozwoliły wyjaśnić doświadczanie kryzysu ćwierci życia: afektywne poczucie beznadziejności i poznawcze poczucie beznadziejności. Jeżeli nasilenie afektywnego poczucia beznadziejności wzrośnie o jedną jednostkę, prawdopodobieństwo wystąpienia kryzysu wzrasta 2,37 razy; jeżeli nasilenie poznawczego poczucia beznadziejności wzrośnie o jedną jednostkę, prawdopodobieństwo wystąpienia kryzysu wzrasta 1,61 razy. Wykonane analizy pozwoliły dostrzec różny stopień nasilenia poczucia beznadziejności oraz objawów kryzysu ćwierci życia. Nasilenie negatywnego nastawienia do przyszłości, spostrzeganie jej jako niejasnej, niepewnej, poczucie nieodnalezienia się w rzeczywistości, zwiększało prawdopodobieństwo wystąpienia kryzysu.

Introduction: The aim of the study was: to assess the severity of Secondary Traumatic Stress (STS), to identify ST's predictors, and to assess the model of relationships between predictors of Secondary Traumatic Stress in psychotherapists working during the pandemic in Poland. Materials and methods: The research group consisted of 153 psychotherapists (130 women, 85%) aged 25-66 (M = 39.39; SD = 9.65). The following tools were used to measure the variables: Coping Inventory for Stressful Situations (CISS), Perceived Stress Scale (PSS-10), Fatigue Severity Scale (FSS), FCV-19S Fear of COVID-19 Scale (FCV-19S), Secondary Traumatic Stress Scale (STSS), Personal Inquiry, Assessment of working conditions during a pandemic. Discussion: It has been shown that 9.8% of psychotherapists working during the pandemic experienced high or very high-intensity of symptoms of Secondary Traumatic Stress. The predictors of STS turned out to be: task-induced stress during the pandemic, emotion-focused stress-coping style, and fear of COVID-19. The proposed model of moderated moderation, which assumes that COVID-19 anxiety that intensifies the emotional style of coping with stress in specialists, has an influence on the relationship between occupational tasks stress during a pandemic and the severity of symptoms of Secondary Traumatic Stress, has not been confirmed. Therefore, there is a need for further exploration of the issue. Conclusions: Research shows an increase in STSD among Polish psychotherapists during covid as well as risk factors intensifying this diagnosis. Keywords: secondary traumatic stress, psychotherapist, anxiety, coping, risk factors

Background: The aim of the cross-sectional study was to conduct an exploratory analysis of identifying factors related to mood, metacognitive beliefs, and limitation on individual freedom associated with lockdown restrictions during COVID-19, and to determine whether they may be relevant to the deteriorating well-being of adolescents. Methods: A total of 387 adolescents (M = 15.37; SD = 1.62): 85 with depression (DG) and 302 without any psychiatric diagnosis group (WPDG) were examined using the health survey and the CDI-2 questionnaire to assess the symptoms and severity of depression and MCQ-A to measure the intensity of dysfunctional metacognitive beliefs. Results: The feeling of restriction of freedom had an influence on worsened well-being in the whole group of responders OR = 4.15; p < 0.001 but was more in the DG than the WPDG (OR = 20.00; p < 0.001 vs. OR = 4.77; p < 0.001). Positive metacognitive beliefs were related to well-being (DG), but no effect was observed in the WPDG (OR = 0.88; p < 0.05 vs. OR = 1.05; p = 0.136). The lower age of the WPDG negatively impacted well-being (OR = 1.20; p < 0.05). Conclusions: Dysfunctional metacognitive beliefs and the feeling of restriction of freedom are important in the deterioration of adolescents’ well-being, but these factors have a stronger impact on well-being in the DG.