SÖSedef Zeliha Öner

Sedef Zeliha Öner

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Sedef Zeliha Öner has a total of 78 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    In vitro inhibition effect of sulphonylhydrazones against Malassezia furfur

    by Sedef Zeliha Öner, Burhan Özkan, Ramazan Gümral, Ayla Balaban Gündüzalp, Ümmühan Özdemir Özmen, Ebru Erdoğdu, Ayşe Kalkancı, Cagri Ergin

    Purpose: In this study, the in-vitro antifungal activity of previously synthesized compounds, including methanesulfonic acid hydrazide (I) and its derivatives 3.5-ditertbutylsalicylaldehyde methanesulfonylhydrazone (II), 3-tertbutylsalicylaldehyde methanesulfonylhydrazone (III), and 5-bromosalicylaldehyde methanesulfonylhydrazone (IV), was investigated for the first time against Malassezia furfur isolates.Materials and methods: The study included 16 M. furfur isolated from patients' skin, as well as a reference strain M.furfur CBS 1878 (ATCC 14521). In the liquid microdilution test, the new sulphonylhydrazones and fluconazole were placed in flat-bottom microtitration plate wells at a concentration range of 0.25-128 μg/ml in 100 μl suspensions. A modified optimal medium was prepared. The medium and yeast suspensions were distributed in 100 μL aliquots into the microtitration plate wells, with negative and positive controls for each sample. Minimum inhibition concentration (MIC) was evaluated by visual reading.Results: High antifungal activity was observed in compound III, while low antifungal activity was detected in the other compounds.Conclusion: The method used is simple and reproducible, and the sulphonylhydrazones have antifungal activity against M. furfur.

  • Open Access

    Mikrobiyolojide Güncel Konular VI

    by Meryem Çolak, Esra Taş, Naciye Betül Baysal, Muhammet Turgut, Metin Yıldız, Alpgiray Turgut, Tuğba Ayvalık Rüzgarkesen, Mustafa Kocaağa, Nisa Sipahi, Bassma Bouanani, et al.

  • Peloidoterapi Çamurlarında Cryptococcus neoformans’ın Eşeyli Üremesinin Araştırılması

    by Mustafa Şengül, Aylin Döğen, Sedef Zeliha Öner, Gülin Fındıkoğlu Ergin, Çağrı Ergin, Macit İlKit

    İnsan patojeni Cryptococcus neoformans; kuş dışkısı, toprak, ağaçlar ve çürümüş odun gibi çeşitli çevresel kaynaklardan izole edilmiştir. Mayanın kendi biyolojik özelliklerine ek olarak, kolonize olabileceği çevresel yapı ve özellikler, kolonizasyon sürecinde önemli rol oynar. Peloidoterapi, Ege Bölgesi'nde (Denizli, Türkiye yakınları) çok sayıda hastalığın ve kas-iskelet sistemi rahatsızlığının yönetiminde tedavi veya destekleyici yöntem olarak eski zamanlardan beri kullanılmaktadır. Peloidoterapi, hastanın havuzlara girmesi veya kurutulmuş çamurun yeniden sulandırılması ve ardından doğrudan vücuda uygulanmasıyla gerçekleştirilir. Organik içerik belirgin şekilde düşüktür. Ayrıca, ticari olarak paketlenmiş peloidoterapi çamurları, işlemden önce yüksek sıcaklıklarla işlenir ve bu da fizikokimyasal bileşimde değişikliklere neden olur. Çevresel kriptokokal kolonizasyonda organik içerik zayıf olsa bile eşeyli üreme meydana gelebilir ancak peloidler üzerinde oluşabileceğine dair henüz yeterli veri yoktur. Çalışmada, ülkemizde peloidoterapi uygulamasında kullanılan ve organik içerik bakımından zayıf çamurlarda C.neoformans'ın eşeyli üremesinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada, Denizli Havzası'nda bulunan üç aktif kaynaktan (Sarayköy, Gölemezli, Karahayıt) alınan ticari olarak paketlenmiş peloid örnekleri (1 g/L distile suda filtrelenmiş) ve farklı pH değerlerinde, sadece 3 g/L CaCO3 ve 1 g/L agar ilave edilerek besiyeri hazırlanmasında kullanılmıştır. Bu ortamlarda eşeyli üreme yeteneklerini doğrulamak için C.neoformans KN99 Aa ve C.neoformans KN99 Aα referans suşları test edilmiştir. Bir ay boyunca besiyerleri; filamentler, hifler, menteşe bağlantıları, bazidia ve bazidiyosporların varlığı açısından periyodik olarak incelenmiştir. Sonuç olarak, üç örnekten ikisinde eşeyli yapıların varlığı gösterilmiştir. Bu bulgular, düşük organik içeriklerine rağmen yeniden kullanılabilir ve ticari olarak temin edilebilen peloidlerin, özellikle immünsupresyon varlığında, C.neoformans için uygun olduğunu göstermektedir. Ayrıca, peloidlerin düşük organik içeriği ve bölgeler arasında yapılarında farklı minerallerin bulunması, C.neoformans gibi önemli insan patojenlerinin doğal döngüsünü etkileyen faktörleri araştırmak için uygun bir ortam sağlamaktadır.

  • Open Access

    Retrospective Evaluation of Toxoplasma gondii Test Results in Patients Applying to A Research Hospital

    by Sedef Zeliha Öner, İlKnur Kaleli, Melek Demir, Ahmet Çalışkan, Ergun Mete, Hande Şenol, Çağrı Ergin

    Retrospective Evaluation of Toxoplasma gondii Test Results in Patients Applying to A Research Hospital - Turkish Journal of Parasitology


  • Open Access

    İDRAR KÜLTÜRÜNDEN İZOLE EDİLEN HASTANE VE TOPLUM KÖKENLİ KLEBSIELLA PNEUMONIAE SUŞLARININ ANTİMİKROBİYAL DİRENÇ PATERNLERİ

    by Sedef Zeliha Öner, İlKnur Kaleli, Melek Demir, Ahmet Çalışkan, Ergun Mete, Hande Şenol, Cagri Ergin

    İdrar yolu enfeksiyonları toplum ve hastane kökenli olabilmektedir. Klebsiella pneumoniae idrar yolu enfeksiyonuna en sık neden olan bakteriler arasındadır. Antimikrobiyallere karşı artan direnci kaygı vericidir. Çalışmamızda; idrar kültüründen izole edilen hastane ve toplum kökenli K. pneumoniae izolatlarının antimikrobiyal direnç paternlerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Mikrobiyoloji laboratuvarına 23.05.2021-23.05.2024 tarihleri arasında gönderilen idrar kültürlerinde ≥ 104 cfu/ml K. pneumoniae üremesi olan örneklerin antibiyotik duyarlılıkları retrospektif olarak değerlendirildi. Bakteri tanımlanması; BD Phoenix 100 Bakteri identifikasyon otomatize sistemi ve matriks destekli lazer desorpsiyon iyonizasyon uçuş zamanlı kütle spektrometresi (MALDI-TOF MS) ile yapıldı. Antibiyotik duyarlılıkları Kirby Bauer disk difüzyon yöntemiyle saptandı ve “The European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing” (EUCAST) önerilerine uyularak değerlendirildi. Çalışmaya 1991 K. pneumoniae izolatı dahil edilmiştir. Çalışmamızda en düşük antimikrobiyal direnç amikasin (%12.4), imipenem (%16), meropeneme (%16.8) karşı, en yüksek antimikrobiyal direnç ise piperasilin (%74.2), ampisilin/sulbaktam (%67.8) ve sefazoline (%64.7) karşı görülmüştür. Yaş gruplarına göre antimikrobiyallere karşı direnç oranları karşılaştırıldığında, 46 yaş ve üzerindeki hastalarda direnç oranları daha yüksek (p˂0.05) bulunmuştur. Aztreonam hariç tüm antimikrobiyallere karşı direncin, hastane kökenli örneklerde daha yüksek olduğu saptanmıştır (p˂0.05). Yoğun bakımdan izole edilen izolatlarda piperasilin ve sefepim hariç değerlendirilen tüm antibiyotiklere karşı direncin yüksek olduğu görülmüştür (p˂0.05). İzolatların 667’sinde (%33.5) çoklu ilaç direnci (ÇİD) ve 485’inde (%24.4) yaygın ilaç direnci (YİD) tespit edilmiştir. ÇİD ve YİD izolatların oranlarının yoğun bakım izolatlarında yataklı servis ve poliklinik izolatlarına göre daha yüksek olduğu görülmüştür (p=0.0001). Hastane kökenli izolatlarda toplum kökenli izolatlara göre ÇİD ve YİD oranları istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek saptanmıştır (p=0.0001). Sonuç olarak, 0-45 yaş aralığında sınırlı tedavi seçeneğinin olması ve yaş ilerledikçe (46 yaş ve sonrası) ampirik tedavi seçeneğinin olmaması kaygı vericidir. Endişe verici diğer bir durum da, yoğun bakım izolatlarının ve hastane kaynaklı izolatların ÇİD ve YİD oranlarının daha yüksek olmasıdır.

  • Open Access

    An evaluation of clonal relationship by PFGE method in Acinetobacter baumannii isolates, examining integron presence and antibiotic resistance

    by Sedef Zeliha Öner, Hatice Er, Ahmet Çalışkan, Melek Demir, Hande Şenol, İlKnur Kaleli

    Introduction: This study aims to investigate the presence of class 1, 2, and 3 integrons in Acinetobacter baumannii isolates, evaluate the relationship between integrons and antibiotic resistance and determine the clonal relationship between isolates by PFGE method. Methodology: A total of 188 A. baumannii strains between February 2020 and March 2023 were included in the study. The antibiotic susceptibility was assessed per the recommendations of “The European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing”. Integrons have been identified by polymerase chain reaction. The clonal relationship between isolates was evaluated with PFGE. Results: Integron carriage was observed in 45.7% of isolates. Of these, 44.1% carried class 0.5% carried class 2, and 2 (1.1%) carried both classes of integrons. Among the integron positive isolates, the rate of only class 1 integron was 96.5% (83/86), the rate of only class 2 was 1.2% (1/86), and the rate of only two integron classes together was 2.3% (2/86). In the presence of class 1 integrons, the MDR and XDR phenotypes were found to be high (p = 0.005, p = 0.029). PFGE method detected 26 clusters and 177 pulsotypes on the dendrogram. When the clusters are evaluated separately within themselves, in all of the isolates in the Y and Z clusters (100%), class 1 integron positivity was observed in cluster A at 52.2%, cluster J at 42.1%, and cluster N at 22.2%. Conclusions: Class 1 integron positivity observed in all of the isolates in the two clusters suggests the likelihood of clonal transfer alongside the horizontal transfer.


  • Integron distribution and relationship to antimicrobial resistance in E. coli isolated from blood culture

    by Sedef Zeliha Öner, Esra Karaday, Ahmet Çalışkan, Melek Demir, Hande Şenol, İlknur Kaleli


  • Gram-Negative Bacilli Isolated from Blood Cultures and Antimicrobial Resistance

    by Sedef Zeliha Öner, İlKnur Kaleli, Melek Demir, Ahmet Çalışkan, Ergun Mete, Hande Şenol


  • Open Access

    ÇEŞİTLİ KLİNİK ÖRNEKLERDEN İZOLE EDİLEN KLEBSIELLA PNEUMONIAE İZOLATLARINDA SINIF 1, 2 VE 3 İNTEGRONLARIN ARAŞTIRILMASI

    by Ahmet Çalişkan, Nilay Genç, Sedef Zeliha Öner, Melek Demi̇r, Hande Şenol, İlknur Kaleli̇

    İntegronlar/gen kasetleri, yatay genetik alışverişi kolaylaştırmada önemli yere sahiptirler. Aynı zamanda direnç genlerinin edinilmesine ve yayılmasına yol açarlar. Bu çalışmada K. pneumoniae izolatlarında antibiyotik direnç oranları ve sınıf 1, 2 ve 3 integronların tespiti amaçlanmıştır. Tıbbi Mikrobiyoloji Laboratuvarı’na Nisan 2023-Temmuz 2023 tarihleri arasında gönderilen farklı klinik örneklerden izole edilmiş 100 Klebsiella pneumoniae izolatı değerlendirmeye alındı. Bakterilerin tanımlanması ve antibiyotik duyarlılık testleri, Phoenix™ (Becton Dickinson Diagnostics, ABD) otomatize sistemi ile yapıldı. DNA ekstraksiyonunda kaynatma yöntemi kullanıldı. Sınıf 1, 2 ve 3 integrona özgül polimeraz zincir reaksiyonu yapıldı. İzolatların antibiyotik direnç oranları ve sınıf 1, 2 ve 3 integron pozitifliği değerlendirildi. İzolatların 33’ünde (%33) sınıf 1 integron pozitifliği belirlendi. Bir izolatta sınıf 1 ve sınıf 2 integron pozitifliği birlikte tespit edilirken, sınıf 3 integron pozitifliği saptanmadı. İntegron pozitif izolatlar integron negatif izolatlarla karşılaştırıldığında; trimetoprim/sülfametoksazol (p=0.0001), siprofloksasin (p=0.0001), levofloksasin (p=0.01), seftriakson (p=0.05), sefuroksim (p=0.032) ve gentamisin (p=0.006) direnç oranlarında anlamlı direnç yüksekliği saptanmıştır. Ülkemizde integronlar ve ilgili direnç genlerinin araştırıldığı, klinik izolatlarda görülen çoklu antibiyotik direnç mekanizmalarının, antibiyotik direnci ile integron genlerinin ilişkisinin incelendiği kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.