HÇHasan Hüseyin Çam

Hasan Hüseyin Çam

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article

Previous Organizations / Institutes

The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years


Hasan Hüseyin Çam has a total of 59 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    İntörn Hemşirelik Öğrencilerinin Çocuk İstismarı ve İhmaline Yönelik Bilgi Düzeyleri ve İlişkili Faktörler

    by Fadime Üstüner Top, Hasan Hüseyin Çam

    Amaç: Araştırmanın amacı intörn hemşirelik öğrencilerinin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılamaya ilişkin bilgi düzeylerini belirlemek ve ilişkili faktörleri incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Araştırma tanımlayıcı ve ilişkisel tasarım tipte olup, bir sağlık bilimleri fakültesinin hemşirelik bölümü intörn öğrenciler ile gerçekleştirildi. Araştırmaya 126 öğrenci katılmıştır. Verilerin toplanmasında “Kişisel Bilgi Formu” ve “Çocuk İstismarı ve İhmali Belirtilerini ve Risklerini Tanılama Ölçeği” kullanıldı. Veriler; One-Sample Kolmogorov-Smirnov testi, Bağımsız Örneklem T testi, Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis H testi kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 22,07 ± 1,30 olup, büyük çoğunluğu kız (%79,4) dır. Katılımcıların %96,8’i çocuk istismar ve ihmali konusunda eğitim almıştır. Katılımcıların ölçekten aldıkları toplam bilgi puan ortalamaları 3,79 ± 0,31 olup bilgi düzeylerinin orta düzeyde olduğu belirlendi. En düşük puan (3,34 ± 0,54) “İstismar ve ihmale yatkın çocukların özellikleri” alt boyutundan, en yüksek puanı “İhmalin çocuk üzerindeki belirtileri” (4,18 ± 0,54) boyutundan almışlardır. Ölçeğin diğer alt boyutları puan ortalamaları ise “İstismarın çocuk üzerindeki fiziksel belirtileri” 3,94 ± 0,38, “İstismar ve ihmalin çocuktaki davranışsal belirtileri” 3,85 ± 0,36, “İstismar ve ihmale yatkın ebeveynlerin özellikleri” 3,55 ± 0,45 ve “Çocuk istismarı ve ihmalinde ailesel özellikleri” 3,79 ± 0,31 olarak bulundu. Yaş, cinsiyet, aile yerleşim yeri, aile tipi, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, kaldığı yerleşim yeri ve aile desteği değişkenleri ile Çocuk İstismarı ve İhmali Belirtilerini ve Risklerini Tanılama Ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı. Sonuç: İstismar ve ihmale ilişkin bilgi düzeyi, her alt boyuttan maksimum 5,0 puan ve ölçek toplam puanı ile karşılaştırıldığında öğrencilerin bilgi düzeylerinin istenilen düzeyde olmadığı görüldü. İstismar ve ihmali tanılamaya yönelik bilgi düzeylerini artıracak müdahaleler yapılmalıdır.


  • Unveiling the Shadows: Childhood Traumas and the Dynamics of Seeking Psychological Help and Self-Stigmatization Among Prisoners

    by Özcan Msc Özdemir, Seda Sibel Msc Işik, Hasan Hüseyin Çam

    Background: Compared with the general population, prison inmates show a higher prevalence of mental disorders, particularly among those with childhood traumas. Despite childhood traumas being robust indicators of poor mental health, there is limited research on their relationship with prisoners' attitudes toward seeking psychological help. This study investigates the impact of childhood traumas on prisoners' attitudes toward help-seeking and self-stigmatization. Methods: This cross-sectional, explanatory study was conducted with 250 persons in prison. Data were collected using a sociodemographic information form, the Childhood Trauma Questionnaire, the Attitudes Toward Seeking Psychological Help Scale, and the Self-Stigma of Seeking Help Scale. Statistical analysis was performed using Spearman correlation test and multiple linear regression analysis with SPSS Version 28. Results: A significant link was found between childhood traumas and self-stigmatization in seeking psychological help. Positive attitudes toward help-seeking were significantly associated with increased self-stigmatization. Childhood traumas were significantly related to single-parent families, conflicted intrafamilial relationships, entering prison at the age of 19 years or older, mental health issues, and behavioral disorders. Moreover, a meaningful association was observed between self-stigmatization in help-seeking and being from a single-parent family with a low socioeconomic status. Conclusion: In conclusion, imprisoned persons with childhood traumas exhibit higher levels of self-stigmatization in seeking psychological help, contributing to negative attitudes. Recommendations for adequate access to mental health services in prisons include fostering a culture of psychological help, enhancing mental health literacy, providing trauma-informed care, and developing comprehensive strategies. In addition, the suggestion is made for the development of societal reintegration programs.


  • Open Access

    Pediatrik Epilepsi Hastalarında Tamamlayıcı ve İntegratif Tedavi Kullanımı

    by Fadime Üstüner Top, Hasan Hüseyin Çam

    Amaç: Araştırma, epilepsili çocuklarda tamamlayıcı ve integratif tedavi kullanım yaygınlığını ve kullanılan yöntemleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem:Bu kesitsel tip araştırmaya, epilepsi tanılı çocukların ebeveynleri (294 ebeveyn) katıldı. Bulgular: Araştırmada çocukların yaş ortalaması 7.75±3.30 olup, ebeveynlerin tamamlayıcı ve integratif tedavi kullanım sıklığı %62.9’du. En yaygın bildirilen tamamlayıcı ve integratif tedavi türü dua ve muska takma (%90) idi. Bunu sarımsak ve süt karışımı (%31.6), özel diyet (%16.6), bal (%15.0), psikolojik görüşmeler (%10.5) ve kekik suyu (%9.4) izledi. Tamamlayıcı ve integratif tedavi kullanımı ile anlamlı olarak ilişkili olan faktörler; 12 ve üzeri yaş (DOO 19.06, 95% GA 3.39-107.15), düşük sosyoekonomik durum (DOO 10.91, 95% GA 1.89-62.84), orta sosyoekonomik durum (DOO 7.05, 95% GA 1.37-36.23), ailede epilepsi öyküsü (DOO 2.15, 95% GA 1.13-4.08), yılda 1 kereden az nöbet geçirme (DOO 3.50, 95% GA 1.25-9.81) ve eşlik eden en az bir hastalık (DOO 2.54, 95% GA 1.16-5.58) olmasıdır (p

  • PROBLEM INTERNET USE IN NURSING STUDENTS AND ITS IMPACT ON HEALTH-RELATED QUALITY OF LIFE

    by Hasan Hüseyin Çam, Fatma Karasu

    Problematic internet use (PIU) has been evaluated as an important factor that negatively affects people’s lives, and it is increasing at an alarming rate. Although growing interest in Internet Addiction Disorder (IAD) in the high school population, very little is known about the potential risks of the use of the internet for university students. The aim of the study was to evaluate the prevalence of PIU and its relationship to health-related quality of life (HRQOL) among nursing students. This cross-sectional study surveyed 269 (104 male and 165 female) students at a university, using a self-administered questionnaire with sections on socio-demographics, score for internet use/addiction (IA), and an assessment of HRQOL. The statistical analysis was done with SPSS Version 23 using Independent-Samples t Test, Fisher's Exact Test, and Chi-Square Test. The ages of students in the research group ranged from 17 to 29 with a mean age of 20.86±1.79. The prevalence of problematic internet use was 9.3% (total of 25 students). Participants with PIU are more likely to experience poor physical and mental health.PIU is widespread among university students, and PIU was significantly associated with poor HRQOL. Effective precautions are necessary to prevent the spread of this problem and interventions to prevent the effects of PIU on HRQOL should be conducted as early as probable.


  • Nörogelişimsel Bozukluklar

    by Fadime Üstüner Top, Hasan Hüseyin Çam

    Nörogelişimsel bozukluklar, bebeklikten ergenliğe kadar olan gelişim döneminde ortaya çıkan ve bireyin yaşamı boyunca devam eden, beynin işleyişiyle ilişkili kronik engellerdir. Bu bozukluklar kişisel, sosyal, akademik ve mesleki işlevsellikte önemli bozulmalara yol açmaktadır. Metinde zihinsel yetersizlik, iletişim bozuklukları, otizm spektrum bozukluğu, dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu (DEHB), özgül öğrenme bozukluğu ve tikler gibi devinsel bozukluklar kapsamlı şekilde ele alınmıştır. Çok faktörlü ve karmaşık olan etiyolojide genetik yatkınlıkların yanı sıra hamilelikte alkol/tütün kullanımı, erken doğum, düşük doğum ağırlığı ve kurşun gibi nörotoksik çevresel kirleticiler önemli rol oynar. Tanı sürecinde standardize zeka testleri, gelişimsel taramalar ve uyumsal davranış ölçekleri kullanılır. Erken tanı ve müdahalenin prognoz üzerinde belirleyici bir etkisi vardır. Tedavi ve bakım yaklaşımı; psikoeğitsel girişimler, kanıta dayalı davranış değiştirme teknikleri, farmakoterapi ve aile danışmanlığını içeren çok odaklı bir yapıya sahiptir. Pediatrist, hemşire, özel eğitimci ve terapistlerden oluşan multidisipliner bir ekibin iş birliği, çocukların bağımsız yaşam becerilerini geliştirmek, yaşam kalitelerini artırmak ve onları toplumsal yaşama tam olarak dahil etmek açısından kritik bir öneme sahiptir. Neurodevelopmental disorders are chronic impairments linked to brain functioning that manifest during the developmental period from infancy to adolescence and persist throughout an individual's lifespan. These disorders cause significant disruptions in personal, social, academic, and occupational functioning. The text provides a comprehensive evaluation of intellectual disabilities, communication disorders, autism spectrum disorder, attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD), specific learning disorders, and motor disorders such as tics. The etiology is complex and multifaceted, arising from a combination of genetic factors and environmental risks including maternal substance use, preterm birth, low birth weight, and exposure to neurotoxic pollutants like lead. Standardized intelligence tests, developmental screenings, and adaptive behavior scales are essential for accurate diagnosis. Early detection and timely intervention have a substantial positive impact on prognosis. Management and care require a multi-focused approach encompassing psychoeducational interventions, evidence-based behavior modification techniques, pharmacotherapy, and comprehensive family counseling. Collaborative multidisciplinary teams composed of pediatricians, nurses, special educators, and therapists are crucial to maximizing independent living skills, improving quality of life, and achieving full social integration.

  • Open Access

    Okullarda Çocukluk Çağı Kronik Hastalıkları

    by Dilek Konuk Şener, Fadime Üstüner Top, Hasan Hüseyin Çam, Eda Aktaş, Özlem Öztürk Şahin, Zeynep Aközlü, Necla Kasımoğlu, Ayşe Gürol, Dilek Ergin, Selin Demirbağ, et al.