Zehra Çalişkan

Aim: This descriptive and correlational study was conducted to analyze the attitudes towards death and spiritual support perceptions of nurses who care for patients in the terminal period and their relationship. Material and Methods: The population consisted of 378 nurses. The study sample was calculated according to the sample size of a specific population and included 198 nurses. The data were collected with the Personal Information Form, Attitude towards Death Scale, and Perception of Spiritual Support Scale. Data were analyzed using Kruskall Wallis Analysis of Variance, Correlation Analysis, and Mann-Whitney U Test. Results: The nurses’ gender and education level caused a difference in terms of their attitudes towards death. Fear of death and death avoidance scores of women were higher than those of men. As the educational level of nurses increases, their attitudes towards death change positively. As the perception of spiritual support increases, the positive attitude towards death also increases. Conclusion: It can be said that paying attention to variables such as gender, education level, and attitude towards death while planning the nurse workforce in inpatient units where end-of-life care is provided will increase the quality of nursing care.

Bu çalışma Covid-19 pandemi döneminde okul öncesi çocuğu olan ebeveynlerin çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalıklarını değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı nitelikte yapılan çalışma, okul öncesi (3-6 yaş) dönemde çocuğu olan ebeveynlerle yürütülmüştür (n=260). Etik kurul ve ebeveynlerin onamı alınan çalışmada veriler, Google Formlar aracılığıyla oluşturulan Anket Formu ve ‘Ebeveynlerin Çocuk İhmal ve İstismarı Farkındalığı Ölçeği’(EFİÇÖ) ile çevrimiçi (online) olarak toplanmıştır. Çalışmaya katılan ebeveynlerin%66.2’sinin anne, % 33.8’inin babalardan oluştuğu belirlenmiştir. Ebeveynlerin %32.3’ünün pandemi döneminde çocuklarına karşı tahammülünün azaldığı, %38.1’inin çalışma süresinin arttığı tespit edilmiştir. Ebeveynlerin EFİÇÖ’dan aldıkları toplam puan ortalamasına (165.91±18.50) göre farkındalık düzeylerinin ‘iyi’ olduğu saptanmıştır. Babaların, ilköğretim mezunu ve altında eğitimi olanların, genç yaş (20-25 yaş), tek ebeveyn olanların, ilçede ikamet edenlerin, gelir durumu orta-düşük olanların, EFİÇO toplam puan ortalamalarının daha düşük olduğu saptanmıştır (p<0.05). Bu çalışmada babaların, eğitim ve gelir düzeyi düşük, yaşı genç, tek ebeveyn olan, ilçede yaşayan ebeveynlerin çocuklarına yönelik ihmal ve istismar farkındalıklarının daha az olduğu tespit edilmiştir. Sağlık profesyonellerinin, riskli aile ve çocukları belirleyerek gözlemlemesi ayrıca ebeveynlerin çocuk ihmal ve istismarı farkındalıklarını arttırmaya ve çocuklarıyla etkin iletişime geçebilmelerine yönelik eğitim ve danışmalık vermesi önerilebilir.

Objective: This study was conducted to determine the rate and risk factors of computer game addiction and its relation with the quality of life in preadolescents. Material and Methods: The sample of this descriptive and cross-sectional study consisted of 439 (ngirls=239, nboys=200) preadolescents. Data were collected using a family and child information form, the Computer Game Addiction Scale for Children (CGASC), and the Pediatric Quality of Life Inventory child form. Data were assessed using descriptive statistics, the independent samples t-test, one-way analysis of variance (Post-hoc Tukey), Pearson correlation, and univariate and multiple logistic regression analysis. Results: According to the CGASC scores of the preadolescents, 12.8% were determined as ''risky users''. Multiple binary logistic regression analysis results revealed the most important factors affecting the possibility of preadolescents' becoming risky users for computer game addiction as gender, weekend computer gaming duration (hours/day), and the quality of life scores (p<0.01). There was a negative, weak and (p<0.001) significant relationship between computer game addiction scores and quality of life scores of preadolescents. The increase in quality of life scores of preadolescents decreased the possibility of being a ''risky user'' in terms of computer game addiction (p<0.001). Conclusion: It is recommended to attempt to increase the quality of life of preadolescents in order to protect them from computer game addiction.

Bu çalışma, çocuğu yoğun bakım ünitesinde yatan annelere hemşirelerin sağladığı destek düzeyinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Kesitsel-tanımlayıcı çalışmanın örneklemini, bir eğitim araştırma hastanesinin, yoğun bakım ünitesinde çocuğu yatan anneler (n=250) oluşturmuştur. Veriler ‘Çocuk-Ebeveyn Bilgi Formu’ ve ‘Hemşire Ebeveyn Destek Ölçeği (HEDÖ)’ ile toplanmış, değerlendirilmesi bilgisayar ortamında tanımlayıcı istatistikler independent t test ve Anova (Posthoc Tukey) testleri ile yapılmıştır. Çalışmada, annelerin HEDÖ toplam puan ortalaması 87.26±14.23 olup, hemşirelerin annelere verdiği destek düzeyinin yüksek olduğu görülmekle birlikte çocuğunun hastalığına yönelik bilgi alamayan, verilen bilgiyi yeterli bulmayan annelerin hemşire destek puanlarının düşük (p 0.05). Pediatri hemşirelerinin bu süreçteki annelerin destek düzeyini saptaması, çocuğunun hastalığı tedavi süreci, uygulanan girişimler konusunda onları bilgilendirmesi ve desteklemesi önerilmektedir.

Bu çalışma, okul öncesi çocukların yemek yeme davranışları ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Ortadoğu Anadolu bölgesindeki bir il merkezinde, sosyoekonomik düzeylerine göre tabakalandırılan 9 okulun 500 anasınıfı öğrencisi ve onların ebeveynleri oluşturmuştur. Veriler, Ebeveyn-Çocuk Kişisel Veri Toplama Formu, Çocuklarda Yeme Davranışı Anketi (ÇYDA) ve antropometrik ölçümlerle toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesi bilgisayar ortamında tanımlayıcı istatistikler, ki-kare independent t, kappa ve Anova (Post-hoc: Tukey) testleri kullanılarak yapılmıştır. Araştırmaya katılan okul öncesi çocukların, Beden Kütle İndeksi (BKİ)’ ne göre %21,4’ünün zayıf, %4,4’ünün fazla kilolu ve %9,0’unun obez olduğu, zayıflığın kızlarda (%23,8), fazla kilolu ve obezitenin (%14,3) erkeklerde fazla görüldüğü saptanmıştır (p>0,05). Fazla kilolu ve obez çocukların, anne ve babalarının da fazla kilolu ve obez olduğu bulunmuştur (p