MAMustafa Avcı

Mustafa Avcı

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Mustafa Avcı has a total of 36 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Muğla ili kızılçam ormanlarında yangınların basralı sahalar ve arıcılık üzerine etkileri

    by Doruk Yıldız, Şükran Oğuzoğlu, Mehmet Korkmaz, Mustafa Avcı

    Bu çalışmada, Muğla ili kızılçam ormanlarında meydana gelen orman yangınlarının basralı alanlar ve çam balı üretimi üzerindeki etkileri ile arıcıların yangınlara ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 2021 yılı orman yangınlarına ilişkin veriler değerlendirilmiş ve Marmaris, Menteşe ve Milas ilçelerinde arıcılık faaliyetleriyle ilişkili zararlar incelenmiştir. Ayrıca, 86 arıcı ile gerçekleştirilen anket çalışmasından elde edilen veriler analiz edilmiştir. Bulgulara göre, Muğla Orman Bölge Müdürlüğü sınırlarında 2021 yılında meydana gelen 10 büyük yangında toplam 50.543,7 ha orman alanı zarar görmüş, Marmaris ve Milas Orman İşletme Müdürlüklerinde 6.306,87 ha basralı alan yangınlardan etkilenmiştir. Yangınlar sonucunda arılı kovan, boş kovan ve çeşitli arıcılık ekipmanlarında da önemli kayıplar meydana gelmiştir. Ankete katılan arıcıların %88,4’ü çam balı veriminin, %94,2’si ise basralı orman alanlarının geçmişe göre azaldığını belirtmiştir. Bal verimindeki düşüşün en önemli nedenleri iklim değişikliği (%51) ve orman yangınları (%31) olarak değerlendirilmiştir. Arıcıların büyük çoğunluğu yangın sonrasında sağlanan destekleri yetersiz bulmuştur. Sonuç olarak, çam balı üretiminin sürdürülebilirliği için basralı alanların korunması, yangın önleme ve müdahale çalışmalarının güçlendirilmesi, iklim değişikliğine uyum stratejilerinin geliştirilmesi ve arıcılara yönelik uzun vadeli destek ve risk yönetimi mekanizmalarının artırılması gerekmektedir.

  • İstanbul ve Antalya popülasyonlarına ait turunçgil teke böceği [Anoplophora chinensis (Forster, 1771) (Coleoptera: Cerambycidae)] erginlerinin seçilen morfolojik karakterlerin popülasyon ve cinsiyete göre karşılaştırılması

    by Erdem Hızal, Şükran Oğuzoğlu, Tuncay Karan, Zahide Sansar, Mustafa Avcı

    Bu çalışmada, turunçgil teke böceği [Anoplophora chinensis (Forster, 1771) (Coleoptera: Cerambycidae)]’nin İstanbul ve Antalya popülasyonlarına ait ergin bireylerinin seçilen morfolojik özellikleri karşılaştırılmıştır. Araştırmada 51’i dişi, 23’ü erkek olmak üzere toplam 74 birey incelenmiş olup bunların 40’ı Antalya, 34’ü İstanbul popülasyonundan elde edilmiştir. Bireyler 2015-2016 yıllarında İstanbul’da akçaağaç, 2023-2024 yıllarında ise Antalya’da çınar ağaçlarının gövde ve kök boğazı çevresinden elle toplanmıştır. Morfolojik ölçümler kapsamında vücut eni, vücut boyu, elytra uzunluğu ve anten uzunluğu değerlendirilmiştir. İki yönlü varyans analizi sonuçlarına göre vücut boyu ve elytra uzunluğu bakımından popülasyonlar arasında anlamlı farklılıklar belirlenirken (p0,05). Cinsiyetin ise seçilen morfolojik karakterler üzerinde anlamlı etkisi olduğu (p0,05), benek şekilleri bakımından farklılıklar (p0,05). Temel bileşenler analizi (PCA) sonucunda ilk iki bileşenin toplam varyansın %80,60’ını açıkladığı belirlenmiş olup, bireylerin morfolojik varyasyonunun büyük ölçüde vücut büyüklüğü ve benek sayısı ile ilişkili olduğu görülmüştür. PCA grafiğinde popülasyonlar arasında belirgin bir ayrışma gözlenmemiştir. Elde edilen bulgular, A. chinensis popülasyonları arasında sınırlı morfolojik farklılık bulunduğunu, ancak benek şekilleri bakımından farklılaşma olduğunu ve türde belirgin bir eşeysel dimorfizm bulunduğunu ortaya koymaktadır.

  • Entomopatojen nematod Steinernema feltiae Filipjev, 1934 (Rhabditida: Steinernematidae)’nin çam yaprak arısına etkisi

    by Fatma Gül Göze Özdemir, Şükran Oğuzoğlu, Mustafa Avcı

    Bu çalışmada, entomopatojen nematod Steinernema feltiae Filipjev, 1934 (Rhabditida: Steinernematidae)’nin çam yaprak arısı Neodiprion sertifer (Geoffroy, 1785) (Hymenoptera: Diprionidae)’in larva ve pupa dönemleri üzerindeki etkileri laboratuvar ve arazi koşullarında araştırılmıştır. Çalışmada, ticari bir preparat olan Nematac (Bioglobal®)’ın dört farklı konsantrasyonu [100 L suya 75, 125, 250 ve 500 milyon enfektif juvenil (IJ)] uygulanmıştır. Denemelerde kullanılan larvalar, Afyonkarahisar ili Dinar ilçesindeki kızılçam (Pinus brutia Ten.) ormanlarından toplanmıştır. Larva denemeleri laboratuvar ve arazi koşullarında, pupa denemeleri ise yalnızca laboratuvar koşullarında yürütülmüştür. İki yönlü varyans analizi sonuçlarına göre, biyolojik dönem ve doz faktörlerinin ölüm üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkileri belirlenmiştir. Yüksek doz uygulamaları (250 ve 500 milyon IJ), kontrol ve düşük dozlara kıyasla daha yüksek ölüm oranlarına neden olmuştur. Larva döneminde doğrudan ölüm meydana gelirken, pupa döneminde ergin çıkışının baskılanması yoluyla zararlının yaşam döngüsünün kesintiye uğradığı saptanmıştır. Laboratuvar koşullarında doz-etki ilişkisi belirgin biçimde ortaya konulurken, arazi koşullarında çevresel faktörlerin etkisiyle ölüm oranları daha düşük bulunmuştur. Elde edilen bulgular, S. feltiae’nin N. sertifer üzerinde çok evreli bir etki gösterdiğini ve zararlının larva ile pupa dönemlerinde popülasyon dinamiğini önemli ölçüde sınırlandırabileceğini ortaya koymaktadır.

  • A new species of the genus Neatus J. L. Leconte, 1862 (Coleoptera: Tenebrionidae: Tenebrionini) from Türkiye, with new country records and a key to holarctic species

    by Fabien Soldati, Piero Leo, Nicklas Jansson, Mustafa Avci, Mustafa Coşkun, Tamer Kayiş

    Neatus turcicus sp. nov. is described from southern Türkiye, in the provinces of Adana, Isparta, Konya and Mersin. In the provinces of Isparta and Mersin the new species was discovered during the Turkish Oak Habitat Project (TOHP), a large-scale study of old oaks in Türkiye. It is compared with all known Neatus species from the Holarctic Region and is closely related to N. noctivagus (Mulsant & Rey, 1853) and N. subaequalis Reitter, 1920. Material of all Neatus species is studied, including topotypical specimens, with analysis of their geographical distribution, and N. noctivagus is a new country record for Greece and Türkiye. A first key to all Neatus species is proposed, including new morphological characters. Photos of aedeagi of all species are also presented for the first time.

  • Open Access

    Türkiye için yeni bir avcı tür: Cybocephalus nipponicus Endrödy-Younga (Coleoptera: Cybocephalidae)

    by Şükran Oğuzoğlu, Mustafa Avcı, Gülser Patlar

    Doğal yayılışı Güneydoğu Asya ve Güney Pasifik olan avcı tür Cybocephalus nipponicus Endrödy-Younga’un Türkiye’de varlığı ilk kez tespit edilmiştir. Burdur ili merkezinde yapılan çalışmalarda türün Unaspis euonymi (Comstock) (Hemiptera: Diaspididae) ve Marchalina hellenica (Gennadius) (Hemiptera: Marchalinidae) ile beslendiği bulunmuştur. Bazı ülkeler tarafından son yıllarda biyolojik mücadele amacıyla değerlendirilen türün Türkiye’de kapsamlı araştırılması faydalı olacaktır.

  • Open Access

    Leptoglossus occidentalis Heidemann, 1910 (Hemiptera: Coreidae) in Türkiye: Its distribution, life cycle, and fungal associations

    by Mustafa Avcı, Şükran Oğuzoğlu, Kahraman İpEkdal, Tuncay Can, Fazıl Selek, Erdem Hızal, Yaşar Aksu, Funda Oskay, Ayse Gülden Aday Kaya, Tuğba Doğmuş Lehtijarvi, et al.

    In this study, the distribution, life cycle and associations with fungi of the alien invasive species Leptoglossus occidentalis Heidemann, 1910 (Hemiptera: Coreidae) in Türkiye were investigated. During the study, conducted between 2019 and 2021, the pest was found to have spread across 35 provinces in Türkiye. The biological data obtained in the study were divided into ecologically similar sub-regions (Ankara-Çankırı-Kırşehir, Artvin, Isparta-Burdur, Izmir-Aydın-Manisa-Muğla-Antalya) in order to reveal the life cycle of the species. Additionally, host plant and insect samples were examined for the presence of Diplodia sapinea (Fr.) Fuckel (pine shoot blight agent) and entomopathogenic fungi species through morphological and molecular identification methods. Consequently, it was found that Leptoglossus occidentalis has two generations in Türkiye. The timing of the first flight was in early May-mid June and the second generation was from mid-July to late August. Although Diplodia sapinea was detected in some of the sampled host plant tissues, it could not be isolated from Leptoglossus occidentalis individuals. Accordingly, it did not find any evidence that Leptoglossus occidentalis vectors Diplodia sapinea although the insect and the fungus cooccurs in sampling areas. Although it was detected 25 fungal species isolated from Leptoglossus occidentalis adults, none of them were entomopathogenic fungal species. It has been revealed that the pest has spread almost all over Türkiye and has become an important risk factor affecting seed yield and quality in coniferous species.


  • Contribution to the knowledge of darkling beetles from Türkiye, with four new country records (Coleoptera, Tenebrionidae)

    by Fabien Soldati, Nicklas Jansson, Mustafa Avci, Erol Atay, Mustafa Coşkun, Tamer Kayis, Tuba Öncül Abacigil, Sakin Vural Varli

    A selection of twelve rarely collected Tenebrionidae species, including new country records, coming from the Turkish Oak Habitat Project (TOHP), a large-scale study of the fauna of old oaks in Türkiye, is highlighted. Pentaphyllus testaceus (Hellwig, 1792), Philhammus aharonii (Reitter, 1910), Stenosis fulvipes (Reiche & Saulcy, 1857), and Tenebrio punctipennis Seidlitz, 1895, are reported from Türkiye for the first time. Occurrence in this country of Pentaphyllus reibnitzi Schawaller & Merkl, 2012, is confirmed. Other treated poorly known species are: Adelostoma subtile subtile Reitter, 1900, Corticeus fasciatus (Fabricius, 1790), Cryphaeus cornutus (Fischer von Waldheim, 1823), Lyphia tetraphylla (Fairmaire, 1856), Metaclisa azurea (Waltl, 1838), Palorus ratzeburgii (Wissmann,1848) and Tenebrio syriacus Zoufal, 1892. Photos of the five species new or confirmed to Türkiye are presented.


  • Open Access

    Çam Balı Kaynağı Çam Pamuklu Koşnilinin, Marchalina hellenica (Gennadius, 1883) (Hemiptera: Marchalinidae) Çam Ormanlarına Bulaştırılması ve Burdur İlindeki Durumu

    by Şükran Oğuzoğlu, Mustafa Avci

    Çam balı, gıda ve sağlık açısından önemli odun dışı orman ürünleri arasında yer almaktadır. Çam balı, çam pamuklu koşnili, Marchalina hellenica (Gennadius, 1883) (Hemiptera: Marchalinidae) tarafından üretilen bir salgı balıdır. Böceğin ürettiği salgının bal arıları tarafından emilmesi ve işlenmesi ile oluşmaktadır. Böcek genellikle Türkiye’nin batı kısmının kıyı bölgelerinde bulunur. Son yıllarda iklim değişikliği ve orman yangınları nedeniyle böceğin doğal yayılış alanı ve bal verimi azalmış, üretimi artırmak için yeni alanlara arıcılar tarafından bulaştırılmıştır. Bu çalışmada Burdur/Merkez'de bulaştırılan böceğin bulaşma sonuçlarına ilişkin 2017-2023 yıllarındaki bulgular verilmiştir. Çalışma sahası yetişme ortamının kötü olduğu yarı kurak iklime sahip bir bölgedir. Böcek, Burdur'a gölün nem etkisiyle uyum sağlamış ancak verdiği zararla kızılçamlarının kurumasına neden olmuştur. Böceğin doğal yayılış alanı dışındaki alanlara uyum sağlasa da ekosistem için yabancı bir tür olması nedeniyle ağaçlarda zararlı olabileceği ve bu nedenle doğal yayılış alanı dışına bulaştırılmaması gerektiği düşünülmektedir.

  • Open Access

    Current situation of Citrus Longhorned Beetle [Anoplophora chinensis (Forster, 1771)] (Coleoptera: Cerambycidae) in Türkiye and the world

    by Şükran Oğuzoğlu, İsMet Harman, Mustafa Avcı

    The citrus longhorned beetle Anoplophora chinensis (Forster, 1771) (Coleoptera: Cerambycidae), which is considered to be one of the most important pests in the world, is listed in the Plant Quarantine Regulation of Türkiye as a "quarantine pest whose presence in Türkiye is limited and which constitutes an obstacle to import". After this species was first detected in Istanbul in 2014, it was found in Antalya, Bartın, Diyarbakır, Sakarya and Trabzon. Anoplophora chinensis which was seen on many tree species, but it prefers generally Acer spp., Platanus orientalis and Corylus spp. in Türkiye. So far, the species has been observed in parks, nurseries and hazelnut production areas. Since it is a polyphagous species and its main host in its native distribution areas is citrus fruits, it is an important threat for ornamental plants and agricultural sectors. It may also pose a threat to broad-leaved species in forest areas in terms of biodiversity. In this study, the current situation of A. chinensis in Türkiye and in the world is discussed in detail.


  • Open Access

    Abundance and diversity of natural enemies of aphids (Hemiptera: Aphidomorpha) on different host trees in forest habitats

    by Şükran Oğuzoğlu, Mustafa Avcı

    Forests are ecosystems with high biological diversity, where various groups of organisms live. In the province of Isparta, during the years 2019-2020, systematic sampling in forest areas yielded data on aphids and their natural enemies. The tree species studied included [Pinus nigra Arnold. subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe., Pinus brutia Ten., Cedrus libani A. Rich., Abies cilicica (Antoine & Kotschy) Carrière (Pinaceae), Juniperus spp. (Cupressaceae), Quercus spp. (Fagaceae), and Robinia pseudoacacia L. (Leguminosae)]. The study identified 34 aphid species and 42 natural enemy species across 14 host tree species. The distribution of these species among orders was as follows: 54% Coleoptera, 15% Neuroptera, 13% Hemiptera, 13% Hymenoptera, 3% Diptera, and 3% Raphidioptera. The most abundant natural enemy species were Oenopia lyncea (Olivier, 1808) (19.0%), Harmonia quadripunctata (Pontoppidan, 1763) (11.3%), and Adalia decempunctata (L., 1758) (9.2%) in 2019 and H. quadripunctata (14.3%), Coccinula quatuordecimguttata (L., 1758) (12.5%), and Hippodamia variegata (Goeze, 1777) and Stethorus gilvifrons (Mulsant, 1850) (8.9%) in 2020. The tree species with the highest number of aphid species were P. nigra (15 species) and C. libani (13 species). In total, 123 interactions were identified among the 34 aphid species and 42 natural enemy species across 14 host tree species, representing tri-trophic levels.