TBTurgay Bucak

Turgay Bucak

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Turgay Bucak has a total of 9 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Michelin Rehberinde Yer Alan İşletmelerin İzmir Gastronomi Turizminin Tanıtımına Etkisi

    by İlGi Tırpancı, Turgay Bucak

    Gastronomi turizminin gelişmesinde önemli bir payı bulunan Michelin rehberi ilk başta sürücüleri seyahat etmeye teşvik etmek amacıyla oluşturulmasına rağmen, şu an dünya genelinde gastronomi alanındaki en önemli restoran değerlendirme organizasyonlarından birisi haline gelmiştir. Restoranlara yıldızlar vererek kendi değerlendirme sistemlerini geliştirmiş olan bu rehber sayesinde restoranların prestijlerinin artmasının yanında, aynı zamanda uluslararası tanınırlık ve turizm hareketliliği de sağlanmaktadır. Türkiye’de ilk kez 2022 yılında İstanbul’da verilmeye başlanmıştır ve 2023 yılında İzmir ve Bodrum da rehbere dahil edilmiştir. Bu çalışmanın amacı, İzmir’deki Michelin rehberine girmiş restoranların analiz edilerek Michelin’in destinasyon gastronomi turizmine etkilerinin İzmir ili örneği ile incelenmesidir. İzmir’de yer alan ve Michelin rehberine girmiş olan restoranların şefleri ve işletmeciliğini yapan kişiler, İzmir’deki turizm sektörü ile ilişkili kurum ve kuruluşlardaki yetkili kişiler bu çalışmanın evrenini oluşturmaktadır. Çalışmanın geçerliliği için tamamına ulaşmak amaçlanmıştır ve yarı yapılandırılmış sorular yöneltilerek yüz yüze mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Mülakatlar sonucunda elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir.


  • Devlet ve Vakıf Üniversitelerinde Gastronomi ve Mutfak Sanatları Öğrencilerinin Sokak Lezzeti Tüketim Alışkanlıkları: İzmir Örneği (Consumption Habits of Street Food among Gastronomy and Culinary Arts Students in Public and Foundation Universities: The Case of İzmir)

    by Süleyman Can Sümerkan, Turgay Bucak

    Bu araştırma, gastronomi ve mutfak sanatları bölümünde öğrenim gören öğrencilerin sokak lezzetlerine yönelik tüketim alışkanlıklarını, tutumlarını ve davranışlarını incelemeyi ve aynı zamanda İzmir'e özgü sokak lezzetlerini detaylı bir şekilde irdelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda İzmir ilinde gastronomi ve mutfak sanatları bölümü bulunan üniversitelerde (Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi, Yaşar Üniversitesi, İzmir Ekonomi Üniversitesi) öğrenim görmekte olan öğrencilerden anket tekniği kullanılarak veriler elde edilmiştir. Veri toplama süreci Nisan 2023 ve Mayıs 2023 aylarında gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin öğrenim görmekte oldukları üniversitelere (devlet-vakıf) göre kolaylık ve konum ortalama puanları arasında anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Bununla birlikte öğrencilerin sokak lezzetlerini tüketmiş oldukları zaman dilimi, mekân ve tüketim sıklığı öğrenim görmekte oldukları üniversiteye göre değişmektedir. Öğrencilerin sokak lezzeti tüketim mekânı olarak genellikle orta ölçekli işletmeleri tercih ettiği, servis şekli olarak masaya servisi seçtikleri ve tercihen bu tüketimi arkadaşları ile birlikteyken gerçekleştirdikleri belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, öğrencilerin en çok tercih ettiği üç sokak lezzetinin gevrek, boyoz ve kokoreç olduğu tespit edilmiştir. Bu makale Dokuz Eylül Üniversite’sinde savunması gerçekleştirilen “Gastronomi ve mutfak sanatları bölümü öğrencilerinin tüketim alışkanlıklarında sokak lezzetlerinin yeri: İzmir örneği” isimli tez çalışmasından üretilmiştir.

  • Open Access

    İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ BAĞLAMINDA COĞRAFİ İŞARETLİ GIDALARIN SÜRDÜRÜLEBİLİRLİĞİ

    by Büşra Nur Atak, Turgay Bucak

    İklim değişikliği, dünya genelinde hissedilen ve canlıların yaşamını önemli ölçüde etkileyen bir sorun olarak değerlendirilmektedir. Tarım, besicilik ve su ürünleri faaliyetleri artan sıcaklıklar, yağış rejimindeki değişimler ve olağan dışı iklimsel olaylar nedeniyle olumsuz etkilenmektedir. Tarım, besicilik ve su ürünleri faaliyetleri kapsamına giren coğrafi işaretli gıdaların yerel ekonomiye kalkınma sağladığı ve gıdanın korunarak sürdürülebilirliğinin gerçekleştirilmesinde rolü olduğu görülmektedir. Bu sisteme dahil olan gıdaların geleneksel yöntemlerle yetiştirilip işlenmesi gerekmektedir ancak iklimdeki değişiklikler bazı durumlarda bunu mümkün kılmamaktadır. Gıda ürünlerinin kalitesi, miktarı ve üretim koşulları da doğrudan yaşanan olumsuzluklardan etkilenmekte ve gıdaların sürdürülebilirliğinin sağlanması zorlaşmaktadır. Çalışmanın amacı; iklim değişikliğinin coğrafi işaretli gıdaların sürdürülebilirliği üzerindeki etkilerini analiz etme yönündedir. Çalışmanın araştırma kısmı için örneklem kapsamına giren İzmir Yarımadasında bulunan Çeşme, Seferihisar ve Urla ilçelerindeki tarım, besicilik, su ürünleri faaliyetleri yürüten ve yürütülmesi konusunda gerekli bilgiye sahip kurum/kuruluşlarda yer alan yetkin kişilere, belirlenmiş olan sorular (yarı yapılandırılmış) yöneltilerek yüz yüze görüşme tekniği ile görüşleri alınmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda coğrafi işaretli gıdaların sürdürülebilirliğinde iklim değişikliğinin önemli bir rol aldığı ve aynı zamanda olumsuz etkilerinin olduğu belirlenmiştir. İlgili politikaların iklim değişikliğine uyum ve azaltım sağlayacak şekilde düzenlenmesi ve iklim değişikliğine karşı dirençli faaliyetlerin sağlanması gerektiği ifade edilebilmektedir.


  • Open Access

    BÖLGE TANITIMINA COĞRAFİ İŞARETLİ YEMEKLERİN KATKISI: EGE BÖLGESİNE AİT KÖFTELER

    by Seren Kavas, Turgay Bucak

    Coğrafi işaretleme; yöreyle kuvvetli bağı bulunan ürünleri koruyabilmek, gelecek nesillere aktarabilmek ve bu ürünleri pazarlayabilmek adına ürünün kimliği niteliğinde sayılan ve ürünün kalitesini garanti eden uygulama olarak da ifade edilmektedir. Son yıllarda destinasyonların gastronomik kimlik kazanma süreçlerinde yöresel ürün ve değerlerini ön plana çıkardığı ve gastronomik ürünleri ile markalaşma çabası içerisinde olduğu görülmektedir. Coğrafi işaret tescilli ürünlerinin tanıtım faaliyetlerini yeterli düzeyde gerçekleştirmiş olan bölgeler veya şehirler ürünleri ile gastronomik anlamda özdeşleşmektedir. Bu tanıtım faaliyetlerine yeteri önem ve özeni göstermemiş destinasyonlarda ise tescillenen ürünler bilinirlik yönünden daha geri planda kalmaktadır. Temmuz 2023 itibariyle Türkiye genelinde 48 (adet) Ege bölgesinde ise 13 (adet) coğrafi işaret tescilli köfte bulunmaktadır. Çalışmanın amacı Ege Bölgesindeki coğrafi işaret tescilli köftelerin, bölge tanıtımına katkısı ve coğrafi işaretli ürünün tescil edilmesinin tescil sonrasında nasıl bir etki yarattığının araştırılmasıdır. Araştırma coğrafi işaret tescilli köfte/ köfteli yemekleri tescil ettiren kurum ve kuruluşlarda konu ile yakından ilgilenmiş yetkili personel ve sürece akademik bilgileriyle katkıda bulunmuş uzman kişiler ile önceden belirlenmiş olan sorular (yarı yapılandırılmış görüşme) kullanılarak, yüz yüze görüşme yapılmıştır. Elde edilmiş olan veriler içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, coğrafi işaret tescilli köfte/ köfteli yemeklerin bölge tanıtımına yeteri katkıyı sağlayamadığı ve coğrafi işaret tescilinin köftenin bilinirliğine/ tanınırlığına belirgin etkisi olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.


  • KIZ ÖĞRENCİLERİN CAM TAVAN ALGISI: GASTRONOMİ VE MUTFAK SANATLARI BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA

    by Turgay Bucak

    Türkiye’de yiyecek ve içecek sektörü; “emek yoğun” olduğu kadar son yıllarda “kadın yoğun” bir sektör haline gelmiştir (Tükeltürk ve Perçin, 2008). Türkiye’de turizm sektörü içerisinde, istihdam edilen kadın çalışan sayısı, diğer sektörlere göre daha yüksektir. Bunun nedeni olarak da; kadınların turizm sektörü içerisinde bilgi ve becerisine dayanan iş alanlarının daha fazla olması söylenebilmektedir (Şit, 2016). TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu) verilerine göre Türkiye’de; 15 yaş ve üzeri birey sayısı toplamda 59 milyon 894 bin olup; bu sayının 29 milyon 649 bini erkek, 30 milyon 244 bini ise kadındır. Söz konusu nüfus içerisinde iş gücüne katılan erkek sayısı 21 milyon 484 bin iken, bu sayı kadınlarda 10 milyon 159 bine düşmektedir. Bu durum, Türkiye’de kadınların iş gücüne katılımın düşüklüğünü göstermektedir. 2017 yılında kadınların iş gücüne katılım oranı ise % 33,6’dır. 2019 Ağustos ayı verilerine göre; Türkiye’de konaklama ve yiyecek içecek işletmelerinde çalışan toplam kayıtlı çalışan sayısı 110150 kişidir. Bu sayısının içerisinde kadın çalışan sayısı 25813’dür. Bu sayılar mevsimlik işçilerden arındırılmış sayılardır.

  • Yerel Gıda Ürünlerinin Sürdürülebilirliğinde Gastronomi Müzelerinin Önemi: Kars Zavot Ekomüze Örneği

    by Kübra Kirbaç, Turgay Bucak

    Bu çalışmada gastronomi müzelerinin yerel gıda ürünleri üzerindeki sürdürülebilirlik etkisini araştırmak amacıyla yarı yapılandırılmış görüşme yönteminden yararlanılarak Kars Zavot Ekomüze üzerine bir çalışma yapılmıştır. Çalışma kapsamında Kars ilinde yaşayan yerel yöneticiler, akademisyenler ve müze kurucuları olmak üzere toplamda 14 katılımcı ile telefon aracılığıyla 30-45 dakika arasında görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Buna göre gastronomi müzeleri, genel itibariyle yerel gıda ürünlerinin sürdürülebilir olmasında katkı sağlarken, Türkiye’de kurulan örneklerinde başta tanıtım eksikliği olmak üzere müzelerin ilgi çekici olmaması, bütçe eksikliği gibi engellerin olması sebebiyle bu alanda hedeflenen etkiye ulaşılamamaktadır. Ürünlerin üretiminin gösterilmesi, devlet desteği, sosyal medya kullanımı gibi uygulamalarla gastronomi müzelerinin bölgeye ekonomi, markalaşma, bilinirlik, sürdürülebilirlik ve sosyo-kültürel alanlarda fayda sağlayacağı düşünülmektedir. Çalışmanın sonucunda, Zavot Ekomüze’nin bölgede çekicilik rolü olduğunu, turistik hareketlilik oluşturduğunu ve bölgenin markalaşmasına fayda sağladığını göstermektedir. Elde edilen sonuçlar müzenin açılması ile birlikte unutulan ürünlerin yeniden üretilmeye başlanıldığına, var olan ürünlerin ise daha çok üretildiğine, bilinir olduğuna, satışlarının fazlalaştığına ve yerel gıda ürünlerinin sürdürülebilir olmasında fayda sağladığına işaret etmektedir.


  • Open Access

    COĞRAFİ İŞARETLİ ORTAKLAR ÇÖP ŞİŞ KEBABININ ÜRETİM STANDARTLARINA UYGUNLUĞU ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

    by Aleyna Gün, Turgay Bucak

    Gıda alanında, coğrafi işaret ile tescillenmiş ürünlerin standart reçetesine uygun olarak üretilmesi önem arz etmektedir. Özellikle menülerinde tescilli yemekler bulunduran işletmelerin bu konuda üzerine büyük sorumluluk düşmektedir. Bu çalışmada, coğrafi işaret tescili alan Ortaklar çöp şiş kebabının üretim standartlarına uygunluğunun tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Konuyla ilgili olarak yapılan literatür incelemesinden sonra yarı yapılandırılmış görüşme formu hazırlanarak Ortaklar’da bulunan sekiz çöp şiş restoranının aşçıbaşı veya kasap ustası ile 2021 yılının Eylül ayında yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Ayrıca tescil sürecini yöneten Germencik Belediyesi’ndeki yetkili ile telefon vasıtasıyla görüşülerek veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenerek yazıya aktarılmıştır. Yapılan görüşmeler sonucunda her restoranın en fazla bir ya da iki konuda standartlara uyumsuzluk gösterdiği tespit edilmiştir. Ortaklar çöp şiş kebabının standartlara uygun üretiminin yapılması konusunda henüz denetimler de yapılmamaktadır. Tescil almış yöresel bir lezzet olan Ortaklar çöp şiş kebabının gelecek nesillere doğru bir şekilde aktarılması için hem işletmelerin hem de ilgili kurumların konuyla ilgili gerekli düzenlemeleri yaparak standartlara uygun üretimin gerçekleştirilmesi sağlanmalıdır.


  • Traditional Grape Molasses Production in the Scope of Gastronomy Tourism: A Study on Çal

    by Tuğçe BARAT, Turgay Bucak

    Türk gastronomisinin kadim bir mirası olan pekmez; besleyiciliği, geleneksel üretim metodu ve kültürel arka planı ile mutfağımızdaki değerini koruyan yiyeceklerdendir. Üretiminde genellikle üzüm kullanılsa da Anadolu coğrafyasında dut, incir, harnup gibi meyvelerle de yapılabilmektedir. Araştırmanın amacı, Denizli’nin Çal ilçesindeki geleneksel üzüm pekmezi üretiminin bölgenin gastronomi turizmine etkisini incelemektir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış ve kasıtlı örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Araştırma kapsamında Çal’daki geleneksel pekmez üretiminin gastronomi turizmine kazandırılmasında rol oynayan toplam 16 katılımcı ile 45-70 dakika aralığında görüşmeler yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmış ve verilerin analizinde içerik analizi yöntemi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, geleneksel pekmez üretiminin gastronomi turizmi potansiyeli olmasına rağmen destinasyon yönetimi ve markalaşma konusunda yetersizlikler olduğu görülmektedir. Üzümlerin çoğunlukla şarap üretiminde kullanılması, geleneksel pekmez üretimini sınırlandırmaktadır. Çalışmada, bölgedeki çiftçilerin üretim kolaylığı sebebiyle bağlarını sökerek farklı ürünlere yöneldiği tespit edilmiştir. Bu durum ilçede bağ varlığını ve pekmez üretiminin sürdürülebilirliğini tehlikeye sokmaktadır. Çalışma aynı zamanda geleneksel pekmez üretimi konusunda yöre halkında yeterli bilincin oluşmadığına işaret etmektedir.