SSSławomir Smólczyński

Sławomir Smólczyński

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Sławomir Smólczyński has a total of 23 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:

  • Mirosław Orzechowski

    Department of Soil Science and Land Reclamation, University of Warmia and Mazury in Olsztyn

    13 shared publications
  • Barbara Kalisz

    Department of Soil Science and Microbiology, Faculty of Agriculture and Forestry, University of Warmia and Mazury in Olsztyn, Plac Łódzki 3, 10-727 Olsztyn, Poland

    10 shared publications
  • Paweł Sowiński

    Department of Soil Science and Microbiology, Faculty of Agriculture and Forestry, University of Warmia and Mazury in Olsztyn, Plac Łódzki 3, 10-727 Olsztyn, Poland

    6 shared publications
  • Jacek Długosz

    Department of Biogeochemistry, Soil Science, Irrigation and Drainage, Faculty of Agriculture and Biotechnology, Bydgoszcz University of Science and Technology, 6 Bernardyńska Street, 85-029 Bydgoszcz, Poland

    2 shared publications
  • Mirosław Kobierski

    Department of Biogeochemistry and Soil Science, Faculty of Agriculture and Biotechnology, Bydgoszcz University of Science and Technology, 6 Bernardyńska Street, 85-029 Bydgoszcz, Poland

    2 shared publications
  • Agata Bartkowiak

    Department of Biogeochemistry, Soil Science and Irrigation and Drainage, Faculty of Agriculture and Biotechnology, Bydgoszcz University of Science and Technology, Bernardyńska 6 St., 85-029 Bydgoszcz, Poland

    1 shared publication

Latest Publications

  • Open Access

    Origin, properties, and classification of organic soils in the Vistula Delta, northern Poland

    by Barbara Kalisz, Mirosław Orzechowski, Sławomir Smólczyński, Paweł Sowiński

    Celem niniejszej pracy było przedstawienie genezy i właściwości gleb organicznych występujących na holoceńskiej równinie deltowej najmłodszego w Polsce regionu geograficznego Żuław Wiślanych. Zgodnie z Systematyką Gleb Polski, gleby organiczne reprezentowane były przez: Murshic peat soils, hemic, (slightly silted), (OTmu), Murshic peat soils, fibric, (strongly silted), (OTmu), Sapric murshic soils (strongly silted), (OMsa), Earth-covered peat soils, fibric, (OTnt), (5) Muddy soils, (OJmu), (6) Murshic gyttja soils, (OJmu). Geneza tych gleb ściśle wiąże się z dużą zmiennością warunków wodnych w delcie Wisły, które sprzyjały sedentacji materiałów organicznych: torfów, mułów i gytii oraz zróżnicowaną intensywnością zalewów rzecznych w wyniku których mineralne namuły fluwialne nasycały materiały organiczne w fazie akumulacji i decesji lub osadzały się na ich powierzchni. Zamulenie poziomów powierzchniowych gleb torfowo-murszowych spowodowało większe ich zagęszczenie, zmniejszenie porowatości ogólnej, w tym objętość makroporów, spadek retencji wodnej (pF 2.0) i zawartości wody dostępnej dla roślin w porównaniu do głębiej zalegających w profilach glebowych poziomów torfowych. Ze wzrostem stopnia zamulenia w badanych glebach istotnie dodatnio skorelowany był stopień wysycenia gleb kationami wapnia i potasu, stopień wysycenia gleb kationami zasadowymi (BS), a ujemnie zawartość kationów wodoru w kompleksie sorpcyjnym i pojemność sorpcyjna (TEB). Najwyższą wartość użytkową posiadają gleby natorfowe zaliczane III klasy bonitacyjnej użytków zielonych. Gleby torfowe murszowe, gleby mułowe oraz gleby gytiowe, reprezentują użytki zielone IV klasy bonitacyjnej. Natomiast gleby murszowe użytkowane płużnie zaliczają się do IVa klasy bonitacyjnej gruntów ornych.

  • Open Access

    Soil Phosphorus Release Risk from Drained and Rewetted Peatlands

    by Paweł Sowiński, Barbara Kalisz, Michał Łopata, Sławomir Smólczyński, Mirosław Orzechowski, Agata Bartkowiak, Joanna Lemanowicz

    The aim of this paper was to determine the soil phosphorus release risk from drained and re-wetted peatlands under different landcovers. The study was carried out at 10 soil profiles (organic soils, frequently with mursh in the topsoil, developed from low peat with various degrees of decomposition, on mineral subsoil or gyttja) located south-west of Lake Kośno nature reserve in northern-central Europe (north-eastern Poland). The soil samples were collected from the depths of 0-30 cm, 50-80 cm and 100-130 cm during spring, summer and autumn (in April, July, and October). In the laboratory, the following soil properties were determined: ash content, soil reaction, content of total organic carbon, total nitrogen, total and plant-available phosphorus. Gyttja formations and hemic peats had the highest total P content (6.77 g∙kg-1 and 2.29 g∙kg-1, respectively). Murshes contained twice less P (1.18 g∙kg-1). In spring, more plant-available phosphorus (AP sp) was released in murshes (0.29 g∙kg-1) than in peats (0.07-0.14 g∙kg-1). In the summer, higher amounts of plant-available P were stated in fiber peats (0.37 g∙kg-1) than in murshes (0.26 g∙kg-1), whereas in autumn, the amounts of P in murshes (0.22 g∙kg-1) and peats (0.21-0.23 g∙kg-1) did not vary. Generally, average contents of AP were the highest in murshes (0.26 g∙kg-1) and fiber peats (0.25 g∙kg-1), and the lowest in sapric peats (0.15 g∙kg-1). The release of phosphorus from organic compounds or binding of P by organic matter (immobilization) depends on the C:P ratio in plant residues and soil. If it is wide (>300), P is bound, if it is narrower (150–200), P is released. In the tested soil formations, the C:P ratio was frequently above 300. Only in some murshes and gyttjas the C:P ratio was below 150, which may indicate a risk of phosphorus release to groundwaters.


  • Open Access

    Effect of Soil Agricultural Use on Particle-Size Distribution in Young Glacial Landscape Slopes

    by Paweł Sowiński, Sławomir Smólczyński, Mirosław Orzechowski, Barbara Kalisz, Arkadiusz Bieniek

    In the literature, mainly particle-size distribution (PSD) analyses in the soil catenas, of e.g., moraine and riverine landscapes were discussed. Analysis and comparison of PSD in moraine (ML) and ice-dammed lakes (ID-LL) landscapes were not studied. Since the landscape of ice-dammed lakes origin has diversified relief and is under intensive agricultural use, the aspects of erosion are of great importance. The changes in PSD were studied in 14 soil catenas (toposequences) of eroding soils at the upper slope (US) as well as colluvial soils at the middle (MS) and lower (LS) slopes and in the depressions (D). The PSD of the fine fractions (<2 mm) was analysed according to the hydrometer method. In order to describe the effect of agricultural use on the variability of PSD in soil surface horizons, sedimentological and granulometric indices were calculated. In the studied moraine landscape, the content of coarse silt fraction was increasing in the catenal sequence from 9.7% in the US to 17.7% in the D. Similar relationships were revealed for the fine silt content. Significant differences were found between the average contents of coarse and fine silt fractions at the US as well as the LS and the D. However, such a relation was not found in the soil catena in the ice-dammed lake landscape. Eroded and colluvial soil materials were very poorly sorted with a standard deviation index of 2.65–3.69. Humus horizons of analysed soils had very fine, fine skewed PSD, mesokurtic and platykurtic distribution (ML), symmetrical, fine skewed and platykurtic distribution (I-DLL). The cluster analysis enabled the separation of two groups of soils: one group in the moraine landscape and the other in the ice-dammed lakes landscape. The PSD in studied soils was similar only among the soils within one type of landscape.


  • Open Access

    Origin, properties and agricultural value of alluvial soils in the Vistula and Pasłęka deltas, north Poland

    by Mirosław Orzechowski, Sławomir Grzegorz Smólczyński, Barbara Kalisz, Paweł Sowiński

    Streszczenie: Celem pracy było zbadanie właściwości sorpcyjnych i powietrzno-wodnych gleb aluwialnych delty Wisły i Pasłęki, zróżnicowanych typologicznie i pod względem warunków siedliskowych oraz określenie ich wartości rolniczej. Mady właściwe typowe, mady właściwe próchniczne i mady brunatne typowe wytworzyły się z gliny zwykłej, gliny piaszczystej oraz gliny pylasto–ilastej i położone były na terenie najstarszych Żuław wysokich (od + 2.5 do + 10.0 m n.p.m.). Mady czarnoziemne typowe i mady czarnoziemne gruntowo–glejowe wytworzyły się głównie z pyłu ilastego, pyłu gliniastego oraz gliny ilastej. Występowały głównie na ternie Żuław przejściowych (od 0.0 do + 2.5 m n.p.m., Żuław depresyjnych (poniżej 0.0 m n.p.m.) oraz w delcie Pasłęki. Mady czarnoziemne charakteryzowały się większą pojemnością sorpcyjną, w tym zawartością kationów zasadowych niż mady właściwe i brunatne. Najmniej korzystne stosunki powietrzno-wodne stwierdzono w madach właściwych. Objętość makroporów w poziomach ornych tych gleb wahała się od 3.1-4.5%. Stosunek macro- do mezo- i microporów był szeroki i kształtował się jak: 1 : 4.0–5.5 : 3.6–5.4, natomiast w madach czarnoziemnych wynosił on jak: 1 : 1.8–2.9 : 2.5–3.8. Najkorzystniej stosunki powietrzno-wodne w poziomach płużnych kształtowały się w madach brunatnych typowych, w których stosunek macro- do mezo- i microporów kształtował się jak: 1.0 : 1.9 : 0.7. Mady właściwe i brunatne Żuław wysokich były właściwie uwilgotnione oraz okresowo nadmiernie uwilgotnione. Zaliczały się one głównie do gruntów ornych dobrych i średnio dobrych klasy RIIIa i RIIIb, kompleksu pszennego dobrego. Mady czarnoziemne Żuław niskich były okresowo nadmiernie uwilgotnione oraz okresowo podmokłe, a na terenach depresyjnych trwale podmokłe. Mady te klasyfikowały się głównie do gruntów ornych średnio dobrych klasy RIIIb oraz gruntów ornych średniej jakości lepszych i gorszych klas RIVa i RIVb, kompleksu pszennego dobrego oraz kompleksu pastewnego mocnego. Mady szczególnie zasobne we frakcje pyłu drobnego i iłu (powyżej 60%) na terenach depresyjnych powinny być użytkowane jako trwałe użytki zielone. Przeprowadzone badania wykazały, że warunki glebowe na terenach deltowych ujścia Wisły i Pasłęki związane są ściśle z genezą i hipsometrią terenu, która różnicuje stosunki wodne, uziarnienie utworów, ich rodzaj i miąższość.


  • Open Access

    Diagnosis of the trophism of rusty soils on the basis of soil trophic index in selected coniferous stands in the Rupin forestry in the Kurpie Plain, NE Poland

    by Sławomir Smólczyński, Mirosław Orzechowski, Monika Sięda

    Celem pracy było porównanie trofizmu określonego na podstawie siedliskowego indeksu glebowego, gleb rdzawych w dominujących siedliskach borowych w leśnictwie Rupin z zalesioną glebą rdzawą porolną. Badania przeprowadzono na terenie Nadleśnictwa Parciaki zlokalizowanym w Mezoregionie Równiny Kurpiowskiej. Badane gleby określono jako gleby rdzawe zbielicowane oraz gleby rdzawe gruntowo-glejowe. Wytworzyły się one z piasków luźnych i słabo gliniastych o zawartości frakcji iłowej (<0.002 mm) od 0 do 4% i pyłowej (0.05–0.002 mm) od 2 do 17%. Odczyn badanych gleb był kwaśny. Wartości pH zmierzone w roztworze 1M KCl najniższe były w wierzchnich poziomach próchnicznych 3.9–4.2 i zwiększały się wraz z głębokością profilu do 4.8–5.0 w materiale macierzystym, co może świadczyć o zachodzącym procesie zakwaszenia. Proces ten potwierdza najwyższa zawartość wodoru wymiennego w poziomach wierzchnich. Zawartość węgla organicznego w poziomach próchnicznych wynosiła 13.23–16.41 g∙kg-1, a azotu ogólnego 0.83–1.34 g∙kg-1. Stosunek węgla do azotu najwęższy był w porolnej glebie rdzawej gruntowo-glejowej (12–13) natomiast w glebach rdzawych zbielicowanych był szerszy i wahał się od 15 do 18. Spośród kationów wymiennych w kompleksie sorpcyjnym badanych gleb dominował wodór, natomiast wśród zasadowych kationów wymiennych dominował kation wapnia. Stopień wysycenia kompleksu sorpcyjnego kationami zasadowymi w glebach rdzawych zbielicowanych wahał się od 16.0 do 29.8% natomiast w glebie porolnej był najwyższy i zwiększał się wraz z głębokością profilu od 35.3 do 57.1%. Wartości liczbowe wskaźnika SIG w glebach rdzawych zbielicowanych wynosiły od 16 do19, co wskazuje na siedliska oligotroficzne borów mieszanych. Wskaźnik SIG w glebie rdzawej gruntowo-glejowej, porolnej osiągnął wartość 27, co wskazuje na siedliska mezotroficzne lasów mieszanych. Stwierdzono, że wartości SIG wskazują na wyższy trofizm gleb w stosunku do trofizmu określonego w Operacie Glebowo - Siedliskowym Nadleśnictwa Parciaki.


  • Open Access

    Effect of Peatland Siltation on Total and Labile C, N, P and K

    by Slawomir Smolczynski, Barbara Kalisz, Pawel Urbanowicz, Miroslaw Orzechowski

    Large areas of peatlands, in addition to the effect of drainage, were subjected to erosional process and were silted. The objective of the study was to verify whether siltation of peatlands hampers mineralization of remaining peat and alters labile C, N, P and K. Total C and N were measured on a CN analyzer, and total P and K on an ICP spectrometer after microwave digestion. The labile fractions of C, N, P and K were extracted with hot water and measured on the CN analyzer and ICP spectrometer. We noted that labile C, N, P and K concentrations in silted topsoil were lower than the values reported in unsilted topsoil. Higher concentration of labile compounds in peats is a signal of higher biological activity and mineralization of organic matter. A TOC/TP < 300 and TOC/TN of approximately 8 in topsoil suggested diminished mineralization and supported our hypothesis that siltation hampered mineralization of organic matter. The TOC/TK ratio proved to be a fine indicator of the state of organic soils siltation, which enabled the separation of unsilted peats from silted topsoil (on the base of value of 177). It can be assumed that the mineralization of peat layers is hampered by the above lying silted topsoil, which is less biologically active, having less oxygen, and therefore conserving underlying peats against oxidation.


  • Open Access

    Physical, water and redox properties of vertisols of the Sępopol Plain in north-eastern Poland

    by Mirosław Orzechowski, Sławomir Grzegorz Smólczyński, Barbara Kalisz

    Wertisole występujące na terenie Niziny Sępopolskiej w Polsce północno-wschodniej charakteryzują się naturalną wysoką żyznością. Należą one do grupy gleb o dużej zawartości frakcji iłowej, które wykazują zdolności do cyklicznego kurczenia się i pęcznienia minerałów ilastych. W wyniku zmiennego uwilgotnienia w glebach tych tworzą się głębokie szczeliny i gładkie powierzchnie ślizgu na powierzchni agregatów. Celem niniejszej pracy było zbadanie właściwości chemicznych, fizycznych, powietrzno-wodnych i oksydoredukcyjnych wertisoli wytworzonych z zastoiskowych osadów glacjolimnicznych zlodowacenia bałtyckiego. Badane wertisole wytworzyły się z drobnoziarnistych osadów glacjolimnicznych o uziarnieniu iłu zwykłego (C), gliny zwykłej (L) i iłu ciężkiego (HC). Gleby te charakteryzowały się dużą polową pojemnością wodną (pF 2,0) i zawartością wody niedostępnej dla roślin (pF 4,2), a małą objętość porów powietrznych. Stwierdzono istotną dodatnią korelację pomiędzy ilością frakcji iłowych, a objętością wody niedostępnej dla roślin (pF 4.2), natomiast ujemną zależność w odniesieniu do wody ogólnie dostępnej (AWC), w tym wody łatwo dostępnej dla roślin (RAWC). Rozkład porów glebowych był niekorzystny, a stosunek makroporów do mezoporów i mikroporów w poziomach próchnicznych kształtował się jak 1 : 2.7–5.1 : 1.5–5.4. Wertisole te charakteryzowały się niekorzystnymi warunkami oksydoredukcyjnymi o czym świadczą niskie wartości potencjału redox (Eh) i natężenia dyfuzji tlenu (ODR). Wartości potencjału Eh jedynie w poziomach powierzchniowych przekraczały wielkość 300 mV, przyjętą jako granica pomiędzy glebą natlenioną, a zredukowaną.


  • Open Access

    Selected properties of reclaimed mine soils in the area of a former gravel mine in north-eastern Poland

    by Sławomir Smólczyński, Mirosław Orzechowski, Barbara Kalisz, Krzysztof Krupiński

    Celem badań było porównanie właściwości fizyko-chemicznych, właściwości wodno-powietrznych i retencyjnych gleb powstałych w wyniku rekultywacji terenu po eksploatacji żwiru z właściwościami gleb nieeksploatowanych Badane gleby wykazywały uziarnienie piasków gliniastych, piasków gliniastych pylastych i glin piaszczystych. Średnie zasoby próchnicy w poziomach powierzchniowych wynosiły 84,75 Mg ∙ ha-1, co kwalifikuje je jako bardzo dobrze zrekultywowane. W poziomach próchnicznych zawartość wody potencjalnie dostępnej (PRU) i łatwo dostępnej dla roślin (ERU) wyniosła odpowiednio 11,16% obj. i 6,95% objętościowych, a wartości te były statystycznie istotnie większe niż w głębszych poziomach glebowych. Poziomy próchniczne gleb rekultywowanych miały wyższe, ale nie istotne, średnie wartości polowej pojemności wodnej (43,42 mm), PRU (32,31 mm) i ERU (20,16 mm) niż gleby nie eksploatowane. Odczyn badanych gleb był obojętny lub zasadowy (pHKCl 6,6-7,4). Suma kationów zasadowych, wśród których dominował wapń, w poziomach próchnicznych rekultywowanych gleb była istotnie statystycznie większa niż w poziomach głębszych. Nie stwierdzono natomiast istotnych różnic między uziarnieniem, zasobami próchnicy, właściwościami fizyko-chemicznymi, powietrzno-wodnymi oraz retencyjnymi w glebach rekultywowanych i nie eksploatowanych. Podczas rekultywacji technicznej przywrócono poziom próchniczny, a właściwości gleby i potencjalne zdolności produkcyjne gleb były zbliżone do właściwości gleb przed eksploatacją.


  • Content and distribution of iron forms in soils formed from glaciolimnic sediments, in NE Poland

    by Barbara Kalisz, Mirosław Kobierski, Mirosław Orzechowski, Sławomir Smólczyński, Jacek Długosz


  • Open Access

    Soil Air-Water Properties in Catena of Sepopol Lowland

    by Sławomir Smólczyński, Mirosław Orzechowski, Barbara Kalisz, Paweł Sowiński, Paweł Urbanowicz

    Soil Air-Water Properties in Catena of Sepopol Lowland