DADidem Ardıçlı

Didem Ardıçlı

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article

Previous Organizations / Institutes

The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years


Didem Ardıçlı has a total of 199 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Attitude and Barriers Towards Epilepsy Surgery: A Survey Among Pediatricians and Pediatric Residents in Türkiye

    by Özge Dedeoğlu, Deniz Yılmaz, Didem Ardıçlı, Esra Gürkaş, Ayşegül Neşe Kurt, Ayşe Kartal

    Objective: The aim of this study was to assess knowledge and attitude towards epilepsy surgery among pediatricians and identify the barriers to referral for epilepsy surgery in Türkiye. Material and Methods: There were 21 statements which included the following: (A) knowledge (B) attitude and (C) barriers towards epilepsy surgery. The survey was mailed to 368 pediatricians. Results: Among responders (n=240); 56.6% (n=136) were pediatricians and 44.4% (n=104) were pediatric residents. Three quarters (76 %) of them had experiences in neurology department and 60.1 % of them encountered ≥30 epilepsy patients per month. Most of participants who had no idea whether epilepsy surgery is one of the treatment options were residents (p=0.046). Almost all responders (97.5%) agreed to consult a DRE (Drug Resistant Epilepsy) patient to a pediatric neurologist for medical options. Nearly half of them (43.2%) had no idea about long-term positive cognitive effects. Whereas one-third of participants stated that it is not a safe process; more than half (57%) reported not knowing where and when to refer these patients. Conclusion: An important finding was the apparent lack of inadequate knowledge of long-term benefits and the specificity of epilepsy surgery although most of them had previous experience in neurology department. Besides the lack of epilepsy surgery centers, lack of communication is also a problem in planning the referral of patients.

  • Open Access

    Anti-SRP myositis: a diagnostic and therapeutic challenge

    by Merve Cansu Polat, Didem Ardıçlı, Banu Çelikel Acar, Beril Talim, Nesrin Şenbil, Elif Çelikel

    Background. Anti-signal recognition protein (anti-SRP) myopathy is a rare idiopathic inflammatory myopathy in children. Herein, a 3-year-old patient with severe anti-SRP myopathy showing a rapidly progressive disease course is presented in order to increase the awareness of pediatricians about idiopathic inflammatory myopathies. Case Presentation. A previously healthy 3-year-old girl presented with progressive symmetrical proximal muscle weakness that caused difficulty in climbing stairs for two months prior to evaluation, and a marked elevation of the serum creatine kinase levels. A skeletal muscle biopsy revealed necrotic and regenerating processes, with mild inflammatory changes. Myositis-specific and associated autoantibodies tested by the immunoblot method were positive for anti-SRP. Pulse corticosteroid, intravenous immunoglobulin, and methotrexate were administered. However, muscle weakness progressed, respiratory distress and dysphagia developed. Rituximab was initiated. While on rituximab treatment, she was able to walk independently and muscle enzymes were within normal range at the 15th month of diagnosis. Conclusion. Early diagnosis of patients with anti-SRP myositis is important to control inflammation and prevent disease progression and complications. To our knowledge, our patient is the youngest case reported in the literature and was successfully treated with rituximab added to conventional therapy.


  • Rare skin manifestation of juvenile dermatomyositis: peri-orbital oedema and facial swelling

    by Merve Cansu Polat, Meryem Hilal Altaş, Alkım Öden Akman, Ali Kansu Tehçi, Didem Ardıçlı, Banu Çelikel Acar, Vildan Güngörer

    Juvenile dermatomyositis (JDM) is an auto-immune disease characterised by muscle weakness and typical skin findings. Although peri-orbital oedema and facial swelling are compatible cutaneous findings in JDM, they are extremely rare. A 7-year-old boy who presented with peri-orbital oedema and facial swelling without muscle weakness is reported. In addition, he had cholestasis and marked cytopenia, which are uncommon in JDM, and malignancy and metabolic disorders were primarily considered in the aetiology. He had no musculoskeletal complaints other than elevated muscle enzymes on presentation but developed muscle weakness during follow-up, and a muscle biopsy was compatible with inflammatory myopathy. He responded favourably to conventional treatment and there were no physical limitations or skin findings by the 14th month of follow-up. Although patients presenting with typical clinical features are easy to diagnose, atypical skin findings are challenging for the clinician. In the presence of atypical skin and clinical findings in addition to muscle enzyme elevation, JDM should be considered in the differential diagnosis.Abbreviations: AHCE: asymptomatic hyper-CKemia; AST: aspartate aminotransferase; C: complement; CK: creatine kinase; IVIG: intravenous immunoglobulin; IIM: idiopathic inflammatory myopathy; JDM: juvenile dermatomyositis; LDH: lactate dehydrogenase; MAA: myositis-associated antibodies; MDA5: melanoma differentiation-associated gene 5; MRC: Medical Research Council; MRI: magnetic resonance imaging; MSA: myositis-specific antibodies; MTX: methotrexate NXP2: nuclear matrix protein 2; STIR: short tau inversion recovery; US: ultrasound.


  • Childhood vertigo: A retrospective series of 791 cases

    by Zülal Özdemi̇r Uslu, Didem Ardıçlı, Deniz Yılmaz


  • Electro-clinical features and long-term outcomes in guanidinoacetate methyltransferase (GAMT) deficiency

    by Yılmaz Yıldız, Didem Ardıçlı, Rahşan Göçmen, Dilek Yalnızoğlu, Meral Topçu, Turgay Coşkun, Ayşegül Tokatlı, Göknur Haliloğlu


  • P440 A new nationwide initiative to explore genetic variants in a large Turkish hereditary neuropathy cohort

    by G. Akinci, B. Ozyilmaz, O. Parlar, A. Unalp, I. Polat, F. Baydan, P. Karaoglu, P. Gazeteci, N Olgac Dundar, D. Ardicli, et al.

  • Open Access

    Clinical Characteristics and Possible Risk Factors of Epilepsy in Children with Cerebral Palsy: A Tertiary-Center Experience

    by Didem Ardıçlı, Özge Dedeoğlu

    Amaç: Bu çalışmada serebral palsili (SP) çocuklarda klinik özellikler ile epilepsi gelişiminde olası risk faktörlerinin ve epilepsi prognozunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: 2019-2022 yılları arasında SP tanısı ile takip edilen toplam 145 çocuk hasta değerlendirilmiştir. Olguların demografik bilgileri, prenatal/perinatal öyküsü, SP etiyolojisi ve tipi, motor ve bilişsel fonksiyonlardaki bozukluğun derecesi, nöbet tipi, nörogörüntüleme ve elektroensefalografi (EEG) bulguları hastane kayıtlarından retrospektif olarak toplanmıştır. Olgular epilepsisi olan ve epilepsisi olmayan SP hastaları olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Çalışma değişkenleri bu iki grup arasında ve ayrıca dirençli epilepsi ile kontrollü epilepsi grupları arasında karşılaştırılmıştır. Bulgular: Olguların 91'i (%63) erkek, 54'ü (%37) kız ve ortalama yaşı 11.1±4.2 yıl (3-18 yaş) idi. Toplam 107 (%73.7) olguda epilepsi mevcuttu ve bunların %40.1'i dirençli epilepsi idi. Epilepsi grubunda en sık SP tipi tetraplejik SP idi (p=0.028). Term gebelik, ≥2500 g doğum ağırlığı ve neonatal nöbet öyküsü epilepsili SP grubunda anlamlı olarak daha fazla idi (sırasıyla p=0.03, 0.01 ve 0.03). Dirençli epilepsi grubunda tetraplejik SP tipi (%50) ve ağır zihinsel yetersizlik (%56) görülme oranı kontrollü epilepsi grubuna göre daha yüksekti. Sonuç: Serebral palsili hastalarda epilepsi gelişiminin öngörülmesinde olası risk faktörlerinin belirlenmesi, yüksek riskli hastaların yakın izlemi açısından önemlidir. Serebral palsili çocuklarda komorbid epilepsinin erken tanımlanması ve tedavisine özellikle dikkat edilmelidir.

  • Open Access

    An Oxidative Stress Marker in Pediatric Migraine Patients: Dynamic Thiol-Disulfide Homeostasis

    by Derya Censur, Deniz Yılmaz, Didem Ardıçlı, Aslı Çelebi Tayfur, Özcan Erel, Hakan Censur

    Amaç: Migren çocuk ve ergen yaş grubunda değişen yaşam tarzları ve psikososyal faktörler ile birlikte görülme sıklığı giderek artan önemli bir klinik problemdir. Birincil baş ağrıları arasında yer alan migrenin biyokimyasal, genetik ve çevresel faktörlerle ilişkili nörovasküler bir hastalık olduğu bilinmektedir. Son yıllarda yapılan birçok çalışmada migren patogenezinde oksidatif stres sorumlu tutulmuştur. Oksidatif stres varlığında tiyol/disülfit homeostazisinin disülfit yönünde bozulması beklenmektedir. Tiyol/disülfit homeostazisinin çocuklarda migren ile olan ilişkisini araştıran geniş çaplı araştırmalar mevcut değildir. Çalışmamızda migren tanılı çocuklarda dinamik tiyol/disülfit homeostazisi ilişkisini belirlemeyi ve bu dengede disülfit yönünde bozulma görülürse migren proflaksisi ve/veya tedavisinde oksidatif stresten korunma ve/veya antioksidan tedavi kullanımı ile ilgili literatüre katkı sağlanmasını amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Ankara Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde Çocuk Nöroloji Polikliniği’nde değerlendirilerek migren tanısı alan 8-18 yaş arasındaki 71 hasta ve Genel Çocuk Polikliniği’ne başvuran 70 sağlıklı çocuk dahil edilmiştir. Toplanan örneklerde serum doğal tiyol, total tiyol, disülfit, disülfit/doğal tiyol yüzdesi, disülfit/total tiyol yüzdesi ve doğal tiyol/total tiyol yüzdesi ölçümleri yapılarak migren hastaları ve sağlam çocuklar karşılaştırılmıştır. Bulgular: Migren sıklığı yaşla birlikte artmış; 8-12 yaş %18.3, 13-15 yaş %36.6, 16-18 yaş %45.1 olarak tespit edilmiştir. Ağrı şekli %85.9 ile en sık zonklayıcı olup ağrıların %59.2’si bilateral bulunmuştur. Hastaların %11.3’ü atak ağrısının 30 dakikadan kısa sürdüğünü belirtmiştir. Gruplar karşılaştırıldığında doğal tiyol, doğal tiyol/total tiyol değerleri kontrol grubunda anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (sırasıyla p=0.022, p=0.005). Disülfit, disülfit/doğal tiyol, disülfit/total tiyol değerleri ise hasta grubunda anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (sırasıyla p=0.039, p=0.005, p=0.005). İstatistiksel olarak anlamlı olmasa da kontrol grubunda total tiyol değerleri hasta grubundan yüksek bulunmuştur (p=0.115). Sonuç: Migren hastalığı sık görülmesine rağmen çocuklarda bu konuda yapılmış prospektif çalışma oldukça az sayıdadır. Çalışmamızda migren tanılı çocuklarda migren hastalığı ile tiyol/disülfit homeostazisi arasındaki ilişki incelenmiş olup oksidatif strese yönelik parametreler yüksek bulunmuştur. Migren hastalarındaki yüksek oksidatif stres değerleri antioksidan etkili maddelerin hastalığın tedavisinde rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Bu konuyla ilgili destekleyici çalışmalara ihtiyaç vardır.