Recep Yurtal
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Recep Yurtal has a total of 24 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Mehmet Ali Akgül
Geographic Information Systems Section, Department of Information Technologies, General Directorate of State Hydraulic Works, Adana, Türkiye
5 shared publications - Şerife Pınar Güvel
General Directorate of State Hydraulic Works
5 shared publications Galip Seckin
Çukurova University, Environmental Engineering Department , Turkey
4 shared publications- Neslihan Seckin
Civil Engineering Department, Cukurova University, Adana, Turkey
4 shared publications Tefaruk Haktanir
Civil Engineering Department, Erciyes University, Kayseri, Turkey
4 shared publications- Murat Cobaner
Civil Engineering Department, Erciyes University, Kayseri, Turkey
3 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 19 June 2026
- Published by Springer Nature in Pure and Applied Geophysics
- Vol. 183 (7) , 1-29
Evaluation of the Consistency Between SPI, PNI, and DDI Drought Indices in the Asi Basin
This study evaluates the consistency between three precipitation-based drought indices—the Standardized Precipitation Index (SPI), Percent of Normal Index (PNI), and Deciles Drought Index (DDI)—in the Asi Basin, Türkiye. Using 32–52 years of precipitation data from 11 stations, drought conditions were analyzed at monthly, seasonal, and annual scales. To ensure statistical robustness, Mann–Kendall trend tests were applied, and Bartlett-corrected effective sample sizes were used to account for temporal autocorrelation in correlation analyses. Additionally, a sensitivity analysis using a common 30th percentile threshold was conducted to evaluate the influence of classification schemes. The results reveal strong agreement between DDI and PNI, while consistency with SPI decreases during dry summer months (July–August) due to the mathematical instability of PNI under zero-dominated rainfall regimes. Trend analysis identified a statistically significant drying trend at the Hassa station (p < 0.05) across all indices, despite no basin-wide trend being detected. The use of 95% confidence intervals highlighted increased uncertainty at longer temporal scales due to autocorrelation. For operational purposes, it is recommended to interpret PNI with caution during hyper-arid periods and to use SPI as a proxy for potential hydrological drought. Overall, the findings emphasize the necessity of multi-index frameworks that account for both climatic variability and methodological constraints.
- 19 June 2026
- Published by Springer Nature in Pure and Applied Geophysics
- Vol. 183 (7) , 1-29
Open AccessEvaluation of the Consistency Between SPI, PNI, and DDI Drought Indices in the Asi Basin
This study evaluates the consistency between three precipitation-based drought indices—the Standardized Precipitation Index (SPI), Percent of Normal Index (PNI), and Deciles Drought Index (DDI)—in the Asi Basin, Türkiye. Using 32–52 years of precipitation data from 11 stations, drought conditions were analyzed at monthly, seasonal, and annual scales. To ensure statistical robustness, Mann–Kendall trend tests were applied, and Bartlett-corrected effective sample sizes were used to account for temporal autocorrelation in correlation analyses. Additionally, a sensitivity analysis using a common 30th percentile threshold was conducted to evaluate the influence of classification schemes. The results reveal strong agreement between DDI and PNI, while consistency with SPI decreases during dry summer months (July–August) due to the mathematical instability of PNI under zero-dominated rainfall regimes. Trend analysis identified a statistically significant drying trend at the Hassa station (p < 0.05) across all indices, despite no basin-wide trend being detected. The use of 95% confidence intervals highlighted increased uncertainty at longer temporal scales due to autocorrelation. For operational purposes, it is recommended to interpret PNI with caution during hyper-arid periods and to use SPI as a proxy for potential hydrological drought. Overall, the findings emphasize the necessity of multi-index frameworks that account for both climatic variability and methodological constraints.
- Open Access
- 10 June 2026
- Published by Springer Nature in Acta Geophysica
- Vol. 74 (3) , 186
L-moments based regional flood frequency analysis of the Firat (Euphrates) and Dicle (Tigris) basins in Türkiye
Floods are a major hydrological hazard in Türkiye, and robust design-flood estimation remains essential for hydraulic infrastructure and risk management in the transboundary Firat (Euphrates) and Dicle (Tigris) basins. This study applies an L-moments based regional flood frequency analysis (RFFA) to annual maximum flow data from 59 gauging stations. Homogeneous regions were identified using L-moment discordancy and heterogeneity measures. Six candidate distributions (GEV, GNO, GPA, PE3, GLO, and WAK) were fitted and evaluated using the L-moment Z-statistic. The Dicle Basin was found to be acceptably homogeneous and was best represented by the generalized normal (GNO) distribution, whereas the Firat Basin was heterogeneous and was subdivided into two homogeneous sub-regions, both best fitted by the generalized extreme value (GEV) distribution. Empirical power-law relationships between drainage area and index flood (mean annual flood) were also developed to support flood estimation at ungauged sites. Monte Carlo simulations were used to quantify uncertainty, indicating reliable performance for moderate return periods and widening uncertainty bounds for very large return periods. These uncertainties should be considered when applying the regional models to high-consequence hydraulic designs.
- 10 June 2026
- Published by Springer Nature in Acta Geophysica
- Vol. 74 (3) , 186
Open AccessL-moments based regional flood frequency analysis of the Firat (Euphrates) and Dicle (Tigris) basins in Türkiye
Floods are a major hydrological hazard in Türkiye, and robust design-flood estimation remains essential for hydraulic infrastructure and risk management in the transboundary Firat (Euphrates) and Dicle (Tigris) basins. This study applies an L-moments based regional flood frequency analysis (RFFA) to annual maximum flow data from 59 gauging stations. Homogeneous regions were identified using L-moment discordancy and heterogeneity measures. Six candidate distributions (GEV, GNO, GPA, PE3, GLO, and WAK) were fitted and evaluated using the L-moment Z-statistic. The Dicle Basin was found to be acceptably homogeneous and was best represented by the generalized normal (GNO) distribution, whereas the Firat Basin was heterogeneous and was subdivided into two homogeneous sub-regions, both best fitted by the generalized extreme value (GEV) distribution. Empirical power-law relationships between drainage area and index flood (mean annual flood) were also developed to support flood estimation at ungauged sites. Monte Carlo simulations were used to quantify uncertainty, indicating reliable performance for moderate return periods and widening uncertainty bounds for very large return periods. These uncertainties should be considered when applying the regional models to high-consequence hydraulic designs.
- 6 June 2026
- Published by Jeoloji Muhendisligi Dergisi in Jeoloji Mühendisliği Dergisi
- Vol. 50 (1) , 43-57
Mapping and Quantifying Sediment Accumulation Using GIS: Implications for the Sustainable Operation of Aslantaş Dam Reservoir, Türkiye
Reservoir sedimentation is the primary driver of long-term water storage loss in dam reservoirs. Bathymetric mapping is crucial for assessing spatiotemporal changes in underwater topography and recalibrating storage capacity. This study employs GIS tools to quantify sediment accumulation in the Aslantaş Dam reservoir (Ceyhan River, Türkiye) between 1962 and 2008. The multi-purpose dam, operational since 1985, was analyzed through the generation of sediment thickness maps to evaluate the impact of sedimentation on operational sustainability. Results indicate total storage capacity loss of 5% at the normal water level. Specifically, the dead volume and active storage capacity experienced reductions of 1.8% and 7.4%, respectively. Spatial analysis revealed that the maximum sediment deposition occurred between the dam body and the mid-reservoir section, particularly near the downstream area. These findings highlight critical zones for maintenance and provide essential data for the sustainable management of the reservoir.
- 6 June 2026
- Published by Jeoloji Muhendisligi Dergisi in Jeoloji Mühendisliği Dergisi
- Vol. 50 (1) , 43-57
Mapping and Quantifying Sediment Accumulation Using GIS: Implications for the Sustainable Operation of Aslantaş Dam Reservoir, Türkiye
Reservoir sedimentation is the primary driver of long-term water storage loss in dam reservoirs. Bathymetric mapping is crucial for assessing spatiotemporal changes in underwater topography and recalibrating storage capacity. This study employs GIS tools to quantify sediment accumulation in the Aslantaş Dam reservoir (Ceyhan River, Türkiye) between 1962 and 2008. The multi-purpose dam, operational since 1985, was analyzed through the generation of sediment thickness maps to evaluate the impact of sedimentation on operational sustainability. Results indicate total storage capacity loss of 5% at the normal water level. Specifically, the dead volume and active storage capacity experienced reductions of 1.8% and 7.4%, respectively. Spatial analysis revealed that the maximum sediment deposition occurred between the dam body and the mid-reservoir section, particularly near the downstream area. These findings highlight critical zones for maintenance and provide essential data for the sustainable management of the reservoir.
- 26 January 2026
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
- Vol. 13 (1) , 1-19
Mann–Kendall Testi ile Aşağı Seyhan Havzası’nda SYİ Tabanlı Kuraklık Eğilimleri
Bu çalışma, Aşağı Seyhan Havzası’ndaki kuraklık karakteristikleri ve zamansal eğilimleri istatistiksel yöntemlerle incelemeyi amaçlamaktadır. Havzayı temsil eden dört meteoroloji istasyonuna ait uzun dönemli yağış verileri kullanılarak 3, 6 ve 12- ay zaman ölçeklerinde Standardize Yağış İndeksi (SYİ) hesaplanmıştır. Eğilimler, otokorelasyon etkisini gidermek amacıyla Trendden Arındırılmış Ön Beyazlatma (TFPW) yöntemi uygulanarak gerçekleştirilen Mann–Kendall testi ile belirlenmiştir. Bulgular, havzada mekânsal ve zamansal heterojenlik olduğunu göstermektedir. Kısa ölçeklerde mevsimsel dalgalanmalar görülürken, uzun ölçeklerde kuraklık olaylarının daha birikimli ve şiddetli bir yapı oluşturduğu saptanmıştır. Havzada genel olarak hafif kuraklık baskın olsa da, mansap kesiminde (Karataş) −3.04 değeriyle tüm periyodun en şiddetli ekstrem vakası kaydedilmiştir. Trend analizi, havza genelinde kuraklık eğilimlerinin mekânsal olarak farklılaştığını ortaya koymuş; Karataş ve Karaisalı istasyonlarında kuraklaşma eğilimleri belirlenirken, Ulukışla ve Adana istasyonlarında ise daha nemli koşullara yönelim gösteren artış eğilimleri saptanmıştır. Elde edilen bulgular, havzadaki tarımsal sürdürülebilirlik ve hidrolojik risk yönetimi için mikro-bölge bazlı adaptasyon stratejilerinin gerekliliğini ortaya koyan kritik bir gösterge niteliği taşımaktadır.
- 26 January 2026
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
- Vol. 13 (1) , 1-19
Mann–Kendall Testi ile Aşağı Seyhan Havzası’nda SYİ Tabanlı Kuraklık Eğilimleri
Bu çalışma, Aşağı Seyhan Havzası’ndaki kuraklık karakteristikleri ve zamansal eğilimleri istatistiksel yöntemlerle incelemeyi amaçlamaktadır. Havzayı temsil eden dört meteoroloji istasyonuna ait uzun dönemli yağış verileri kullanılarak 3, 6 ve 12- ay zaman ölçeklerinde Standardize Yağış İndeksi (SYİ) hesaplanmıştır. Eğilimler, otokorelasyon etkisini gidermek amacıyla Trendden Arındırılmış Ön Beyazlatma (TFPW) yöntemi uygulanarak gerçekleştirilen Mann–Kendall testi ile belirlenmiştir. Bulgular, havzada mekânsal ve zamansal heterojenlik olduğunu göstermektedir. Kısa ölçeklerde mevsimsel dalgalanmalar görülürken, uzun ölçeklerde kuraklık olaylarının daha birikimli ve şiddetli bir yapı oluşturduğu saptanmıştır. Havzada genel olarak hafif kuraklık baskın olsa da, mansap kesiminde (Karataş) −3.04 değeriyle tüm periyodun en şiddetli ekstrem vakası kaydedilmiştir. Trend analizi, havza genelinde kuraklık eğilimlerinin mekânsal olarak farklılaştığını ortaya koymuş; Karataş ve Karaisalı istasyonlarında kuraklaşma eğilimleri belirlenirken, Ulukışla ve Adana istasyonlarında ise daha nemli koşullara yönelim gösteren artış eğilimleri saptanmıştır. Elde edilen bulgular, havzadaki tarımsal sürdürülebilirlik ve hidrolojik risk yönetimi için mikro-bölge bazlı adaptasyon stratejilerinin gerekliliğini ortaya koyan kritik bir gösterge niteliği taşımaktadır.
- 29 December 2025
- Published by Cukurova Universitesi Muhendislik-Mimarlik Fakultesi Dergisi in Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi
- Vol. 40 (4) , 843-854
Ceyhan Havzası'nda Meteorolojik Kuraklık İndekslerinin Karşılaştırmalı Analizi ve Değerlendirilmesi
Bu çalışmada, Ceyhan Havzası’nda yer alan sekiz meteorolojik istasyonun 1986-2019 dönemine ait aylık yağış verileri kullanılarak meteorolojik kuraklık analizi yapılmıştır. Normalin Yüzdesi İndeksi (NYİ), Ondalıklar Kuraklık İndeksi (OKİ) ve Standartlaştırılmış Yağış İndeksi (SYİ) yöntemleri hem yıllık hem de farklı zaman ölçeklerinde uygulanmış, sonuçlar karşılaştırılmış ve havza genelinde kuraklık eğilimleri değerlendirilmiştir. Eksik veriler, istasyonlar arası mesafe, yükseklik benzerliği ve korelasyon yapısı dikkate alınarak çoklu komşuluk ortalaması yöntemiyle tamamlanmıştır. Çalışmada ayrıca tüm yöntemlere göre en kurak yıllar belirlenmiş, bu yılların mekânsal haritaları oluşturulmuş ve Mann–Kendall testi ile trend analizi yapılmıştır. Sonuçlar, özellikle 2013, 1993, 2016, 1999, 1990 ve 1989 yıllarının yöntemler arası tutarlı biçimde en kurak dönemler olduğunu göstermektedir. Havza genelinde uzun dönemli yağış azalma eğiliminin zayıf–orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Bu bulgular, Ceyhan Havzası’nın iklim değişikliğine karşı duyarlılığını göstermesi bakımından önemlidir.
- 29 December 2025
- Published by Cukurova Universitesi Muhendislik-Mimarlik Fakultesi Dergisi in Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi
- Vol. 40 (4) , 843-854
Ceyhan Havzası'nda Meteorolojik Kuraklık İndekslerinin Karşılaştırmalı Analizi ve Değerlendirilmesi
Bu çalışmada, Ceyhan Havzası’nda yer alan sekiz meteorolojik istasyonun 1986-2019 dönemine ait aylık yağış verileri kullanılarak meteorolojik kuraklık analizi yapılmıştır. Normalin Yüzdesi İndeksi (NYİ), Ondalıklar Kuraklık İndeksi (OKİ) ve Standartlaştırılmış Yağış İndeksi (SYİ) yöntemleri hem yıllık hem de farklı zaman ölçeklerinde uygulanmış, sonuçlar karşılaştırılmış ve havza genelinde kuraklık eğilimleri değerlendirilmiştir. Eksik veriler, istasyonlar arası mesafe, yükseklik benzerliği ve korelasyon yapısı dikkate alınarak çoklu komşuluk ortalaması yöntemiyle tamamlanmıştır. Çalışmada ayrıca tüm yöntemlere göre en kurak yıllar belirlenmiş, bu yılların mekânsal haritaları oluşturulmuş ve Mann–Kendall testi ile trend analizi yapılmıştır. Sonuçlar, özellikle 2013, 1993, 2016, 1999, 1990 ve 1989 yıllarının yöntemler arası tutarlı biçimde en kurak dönemler olduğunu göstermektedir. Havza genelinde uzun dönemli yağış azalma eğiliminin zayıf–orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Bu bulgular, Ceyhan Havzası’nın iklim değişikliğine karşı duyarlılığını göstermesi bakımından önemlidir.
- 29 October 2025
- Published by Springer Nature in Environmental Earth Sciences
- Vol. 84 (21) , 1-12
Groundwater quality index of drinking water in Kabul City, Afghanistan
- 29 October 2025
- Published by Springer Nature in Environmental Earth Sciences
- Vol. 84 (21) , 1-12
Groundwater quality index of drinking water in Kabul City, Afghanistan
- Open Access
- 28 March 2024
- Published by Cukurova Universitesi Muhendislik-Mimarlik Fakultesi Dergisi in Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi
- Vol. 39 (1) , 221-229
Kuru Derelerde Taşkın Risk Analizi; Kebendibi Deresi Örneği
Taşkın risk analizi için çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Taşkın risk analizi üzerine yapılan çalışmalar coğrafi bilgi sistemleri üzerine odaklanmıştır. Taşkın riskinin belirlenmesi genellikle açık kanal hesaplamasına dayanmaktadır. Bu çalışmada Hec-Ras paket programı ile tek boyutlu analiz yapılmıştır. Kebendibi Nehri alt havzasındaki taşkın risk analizinin sonuçları sunulmuştur. Raster veriler Netcad programı kullanılarak Mersin ilinin sayısal haritalarından elde edilmiş ve Hec-Ras programında analiz edilmiştir. Analiz sonuçları taşkın risk haritalarının oluşturulmasında kullanılmıştır.
- 28 March 2024
- Published by Cukurova Universitesi Muhendislik-Mimarlik Fakultesi Dergisi in Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi
- Vol. 39 (1) , 221-229
Open AccessKuru Derelerde Taşkın Risk Analizi; Kebendibi Deresi Örneği
Taşkın risk analizi için çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Taşkın risk analizi üzerine yapılan çalışmalar coğrafi bilgi sistemleri üzerine odaklanmıştır. Taşkın riskinin belirlenmesi genellikle açık kanal hesaplamasına dayanmaktadır. Bu çalışmada Hec-Ras paket programı ile tek boyutlu analiz yapılmıştır. Kebendibi Nehri alt havzasındaki taşkın risk analizinin sonuçları sunulmuştur. Raster veriler Netcad programı kullanılarak Mersin ilinin sayısal haritalarından elde edilmiş ve Hec-Ras programında analiz edilmiştir. Analiz sonuçları taşkın risk haritalarının oluşturulmasında kullanılmıştır.
- Open Access
- 28 March 2024
- Published by Cukurova Universitesi Muhendislik-Mimarlik Fakultesi Dergisi in Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi
- Vol. 39 (1) , 85-93
Examining the Effects of a Flood Event in the Lower Ceyhan Basin in 1980 Using Historical Satellite Data
Analysis of past flood events contributes forecasting of effects of future flood events. Flood maps have been created in order to assess flood hazards in planning projects and to identify flood-inundated regions with flood damage following flood occurrences. Flood mapping in the context of flood monitoring enables development of flood management strategies to protect life and property. Although conventional terrestrial observations and measurements in flood control have been constrained by topographical and meteorological circumstances, remote sensing provides decision support with quick analysis capability. The flood event that occurred in the Lower Ceyhan Basin of Turkey in 1980 was examined in this work utilizing satellite-based remote sensing techniques, and flood inundation areas were calculated using NDWI (Normalized Difference Water Index). As a result, it was determined that 3493.45 ha in the north of Karataş in the Lower Ceyhan Plain, 7799.42 ha between Bahçe, Akdeniz, and Yumurtalık, 7404.9 ha around Çatalpınar and Yakapınar in the Lower Ceyhan Plain, and approximately 24890 ha in the Upper Ceyhan were affected by the flood event in 1980.
- 28 March 2024
- Published by Cukurova Universitesi Muhendislik-Mimarlik Fakultesi Dergisi in Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi
- Vol. 39 (1) , 85-93
Open AccessExamining the Effects of a Flood Event in the Lower Ceyhan Basin in 1980 Using Historical Satellite Data
Analysis of past flood events contributes forecasting of effects of future flood events. Flood maps have been created in order to assess flood hazards in planning projects and to identify flood-inundated regions with flood damage following flood occurrences. Flood mapping in the context of flood monitoring enables development of flood management strategies to protect life and property. Although conventional terrestrial observations and measurements in flood control have been constrained by topographical and meteorological circumstances, remote sensing provides decision support with quick analysis capability. The flood event that occurred in the Lower Ceyhan Basin of Turkey in 1980 was examined in this work utilizing satellite-based remote sensing techniques, and flood inundation areas were calculated using NDWI (Normalized Difference Water Index). As a result, it was determined that 3493.45 ha in the north of Karataş in the Lower Ceyhan Plain, 7799.42 ha between Bahçe, Akdeniz, and Yumurtalık, 7404.9 ha around Çatalpınar and Yakapınar in the Lower Ceyhan Plain, and approximately 24890 ha in the Upper Ceyhan were affected by the flood event in 1980.
- 14 August 2023
- Published by Jeoloji Muhendisligi Dergisi in Jeoloji Mühendisliği Dergisi
Seyhan Baraj Gölünde Askıda Sedimentin Alansal Dağılımının ve Zamansal Değişiminin Uzaktan Algılama ile Belirlenmesi
Küresel iklim değişikliği, sanayileşme, hızlı nüfus artışı ve benzeri sebepler ile tatlı suya ulaşmak gün geçtikçe zorlaştırmaktadır. Tatlı suyu korumak için sulak alanlar gibi doğal gölleri korumaya yönelik tedbirler alınmakta ayrıca akarsular üzerinde depolamalı su yapıları yapılmaktadır. Depolamalı su yapılarının planlanmasında, yapının ömrünü etkileyen en önemli faktör ise su rezervuarına giren sedimentin tespit edilmesidir. Bu sediment baraj haznesinde birikerek kullanılabilir su miktarını düşürdüğü gibi yapının dip savak veya su alma yapısı gibi kritik yapılarını da kullanılmaz hale getirmektedir. Bu çalışmamızda Sòria-Perpinyà vd. (2021) tarafından uydu verileri ile yersel veriler arasında bir model oluşturularak ürettikleri Toplam Askıda Sediment’e (TSS) ait parametreler Türkiye’nin güneyinde yer alan Seyhan Baraj Gölünde Sentinel-2 uydu verilerine uygulanmış, TSS’nin alansal dağılımı ve zamansal değişimi incelenmiştir. Tüm göl bazı alındığında en yüksek TSS konsantrasyonu 26.03.2020 tarihinde 25.01 mg/L, en düşük değeri ise 23.01.2021 tarihinde 17.65 mg/L olarak bulunmuştur. Seyhan Baraj Gölünde uzaktan algılama tabanlı TSS izlenmesine yönelik kurulacak bir sisteme altlık olması açısından önceden bilinen uydu geçiş zamanlarında daha çok noktadan numune alınarak TSS parametrelerinin daha hassas belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu sayede belirli noktalardan örnek alınarak TSS değerlerinin tespit edilmesi yerine tüm göl yüzeyine ait TSS değerleri tespit edilebilecektir.
- 14 August 2023
- Published by Jeoloji Muhendisligi Dergisi in Jeoloji Mühendisliği Dergisi
Seyhan Baraj Gölünde Askıda Sedimentin Alansal Dağılımının ve Zamansal Değişiminin Uzaktan Algılama ile Belirlenmesi
Küresel iklim değişikliği, sanayileşme, hızlı nüfus artışı ve benzeri sebepler ile tatlı suya ulaşmak gün geçtikçe zorlaştırmaktadır. Tatlı suyu korumak için sulak alanlar gibi doğal gölleri korumaya yönelik tedbirler alınmakta ayrıca akarsular üzerinde depolamalı su yapıları yapılmaktadır. Depolamalı su yapılarının planlanmasında, yapının ömrünü etkileyen en önemli faktör ise su rezervuarına giren sedimentin tespit edilmesidir. Bu sediment baraj haznesinde birikerek kullanılabilir su miktarını düşürdüğü gibi yapının dip savak veya su alma yapısı gibi kritik yapılarını da kullanılmaz hale getirmektedir. Bu çalışmamızda Sòria-Perpinyà vd. (2021) tarafından uydu verileri ile yersel veriler arasında bir model oluşturularak ürettikleri Toplam Askıda Sediment’e (TSS) ait parametreler Türkiye’nin güneyinde yer alan Seyhan Baraj Gölünde Sentinel-2 uydu verilerine uygulanmış, TSS’nin alansal dağılımı ve zamansal değişimi incelenmiştir. Tüm göl bazı alındığında en yüksek TSS konsantrasyonu 26.03.2020 tarihinde 25.01 mg/L, en düşük değeri ise 23.01.2021 tarihinde 17.65 mg/L olarak bulunmuştur. Seyhan Baraj Gölünde uzaktan algılama tabanlı TSS izlenmesine yönelik kurulacak bir sisteme altlık olması açısından önceden bilinen uydu geçiş zamanlarında daha çok noktadan numune alınarak TSS parametrelerinin daha hassas belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu sayede belirli noktalardan örnek alınarak TSS değerlerinin tespit edilmesi yerine tüm göl yüzeyine ait TSS değerleri tespit edilebilecektir.